Θέλετε να δώσετε μια ακόμη ευκαιρία στον Αλέξη;

Έξι μόλις μήνες χρειάστηκε ο «άφθαρτος» Σύριζα για να διαλύσει τη χώρα, και έναν ακόμη για να διαλυθεί ο ίδιος στα εξ ων συνετέθη.

Ανεμομαζώματα δηλαδή… ανεμοσκορπίσματα.

Με τις πρώτες δυσκολίες, ήρθε η κωλοτούμπα, και με την πρώτη κωλοτούμπα ήρθε η αποσύνθεση.

Με όλα τα λαοπρόβλητα στελέχη του να την κάνουν προς Δραχμαζάνη μεριά, αφού τώρα αυτός εκπροσωπεί την Ελπίδα, παρέα με την Κατάντια Βαλαβάνη και άλλους τέτοιου βεληνεκούς επαναστάτες.

Σκόνη και θρύψαλα δηλαδή το όνειρο που περιμέναμε πως και πώς να ζήσουμε με την Πρώτη Φορά Αριστερή Κυβέρνηση.

Αποδείχτηκε εφιάλτης, και αντί  για μια ευχάριστη  βόλτα στο πάρκο, ζήσαμε … κατολισθήσεις.

Αλλάζει επιτέλους το πολιτικό σκηνικό της χώρας!

Πανικός στα επιτελεία τόσο των μνημονιακών, όσο και των αντιμνημονιακών κομμάτων, ακόμη και σε αυτό που ετοιμάζει ο Καπερνάρος ο οποίος δεν έχει αποφασίσει μέχρι τώρα αν θα είναι μνημονιακό ή όχι.

Προς τι όμως ο πανικός; Ο οποίος είναι ανάλογος με αυτόν που έπιασε τους Τούρκους, με αφορμή την στράτευση Κορωνάκη;

Το γεγονός ότι σύμφωνα με την «Εφημερίδα των Συντακτών», η Πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου, δηλώνει έτοιμη να ανακοινώσει την ίδρυση  δικού της κόμματος, ακολουθώντας στα χνάρια άλλων πολιτικών κύρους, όπως ο Βύρων Πολύδωρας, ο Απόστολος Γκλέτσος, ο Θόδωρος Κατσανέβας, κ.ά. που θέλουν να μας σώσουν…

Ψυχοπάθεια και… χασμουρητά!

Όλα αυτά τα περίεργα, όλες αυτές οι αλλοπρόσαλλες συμπεριφορές που βλέπουμε καθημερινά (εδώ και 7 μήνες) στην πολιτική σκηνή του τόπου, με έχουν κάνει να ανησυχώ για την πνευματική υγεία των πολιτικών μας. Όχι όλων.

Οι περισσότεροι όμως βουλευτές, ειδικά του Σύριζα, που βλέπω στα παράθυρα, είναι συνήθως αλλού γι αλλού.

Και αυτό μάλλον οφείλεται είτε στο πιοτό (ακόμη και σε πρωινές τους εμφανίσεις), είτε σε κάτι άλλο πιο ισχυρό, είτε απλά στο γεγονός ότι δεν παίζουν με ολόκληρη την τράπουλα… δηλαδή από κάπου χάνουν λάδια.

Αλλιώς δεν εξηγείται…

Να απαλλαγούμε από τα σούργελα της πολιτικής…

Τα τελευταία χρόνια νομίζαμε ότι τα έχουμε δει όλα στη Βουλή. Τόσοι άχρηστοι, άσχετοι, νούμερα, μπαχαλάκηδες και αγράμματοι δεν είχε δει η Ελλάδα από συστάσεως του κράτους.

Από το 2012 και μετά, με τη διάλυση του πολιτικού συστήματος και την είσοδο στη Βουλή των νεοναζί, είδαμε και ζήσαμε απίστευτες καταστάσεις.

Και δε μιλάμε απλά για κάποια νούμερα, κυρίως λαϊκιστές της ανοησίας και της μπαρούφας που υπάρχουν πάντα σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ή σε άλλα κόμματα. Μιλάμε και για ότι σαβούρα μαζεύτηκε τα τελευταία 3 χρόνια στο κοινοβούλιο, μια σαβούρα που θα ξαναμπεί στη Βουλή με τις λίστες αλλά και με όλους αυτούς τους απίθανους που θα επιλεγούν από τα κόμματα.

Ειδικά από τον ΣΥΡΙΖΑ που έχει να γεμίσει καμιά 30αριά θέσεις βουλευτών που έμειναν άδειες μετά την… αποστασία Λαφαζάνη ο οποίος, ούτε στα τρελά όνειρά του δεν φαντασιώθηκε ότι θα γίνει αρχηγός κόμματος...

Σχολαί Μακιαβέλλι, πληροφορίες κ. Τσίπρας …

Τελικά, ο Αλέξης Τσίπρας εντρύφησε στον Μακιαβέλλι, τον οποίο πέρυσι τέτοια εποχή αποστρεφόταν - όχι όμως και απολύτως, θα χρειαστεί και μερικά ακόμα, δωρεάν, μαθήματα. Ένα απ' αυτά, παρακάτω.

Πολλοί υποστηρίζουν πως, πέρα απ’ όλες τις άλλες ανεπάρκειες, ο Αλέξης Τσίπρας έχει παιδεία που δεν του επιτρέπει να παρακολουθήσει την πολιτική σκέψη η οποία ξεφεύγει από τα στενά όρια της κουλτούρας των «δεκαπενταμελών».

Χαιρεκακία. Τουλάχιστον σε μια περιοχή της ανθρώπινης σκέψης που αφορά την πολιτική θεωρία του Μακιαβέλλι, ο έλληνας πρωθυπουργός έχει κάνει θεαματικές προόδους...

Εκβιασμοί και συνεχή ψεύδη…

Η απόλυτη διγλωσσία. Την ώρα που ο κ. Τσίπρας, μέσω διαρροών, φερόταν να έχει τοποθετηθεί υπέρ ευρύτερων πολιτικών συμμαχιών ακόμη και αν έχει 151 βουλευτές την επομένη των εκλογών, ο έξ απορρήτων του κ. Παππάς έθετε σε συνέντευξή του σε Κυριακάτικη εφημερίδα εκβιαστικά διλήμματα. Αποκλείοντας μετεκλογικές συνεργασίες.

Επί της ουσίας δηλαδή ο στενότερος συνεργάτης του κ. Τσίπρα και πρωτοπαλίκαρο των "προεδρικών" έθετε το δίλημμα "αυτοδυναμία ή χάος". Καθώς τόνιζε ότι δεν θα υπάρξει κυβερνητική συνεργασία με Νέα Δημοκρατία, Ποτάμι ή ΠΑΣΟΚ. Αφήνοντας δηλαδή ως επιθυμητό κυβερνητικό εταίρο μόνο τους ΑΝΕΛ.

Μία και μάλλον δεν προτίθεται ο ΣΥΡΙΖΑ να τα βρει μετεκλογικά με Λαφαζάνη, ΚΚΕ η Χρυσή Αυγή.

Μόνο που είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα εισέλθει το κόμμα του κ. Καμμένου στη Βουλή...

Αλέξη, δεν είσαι για τα δύσκολα…

Τι ωραίο πράγμα να είσαι ένας άεργος μεγαλωμένος στα πούπουλα νέος, όχι ιδιαίτερα έξυπνος, ούτε ιδιαίτερα καταρτισμένος, που όμως ανδρώθηκες μέσα στην ασφάλεια του μπούγιου που σου προσφέρει ένα αριστερό κόμμα της αντιπολίτευσης, με όλα τα προνόμια που κάτι τέτοιο συνεπάγεται στην μπανανία που είναι η μεταπολιτευτική Ελλάδα.

Για τέτοια παιδιά, και είναι πάμπολλα στην Ελλάδα, οι λύσεις στα προσωπικά τους συμπλέγματα και στις ελλειμματικές τους προσωπικότητες είναι δυο:

Αν είσαι εντελώς σκεπάρνι γίνεσαι χούλιγκαν σε ποδοσφαιρική ομάδα, και αυτομάτως αποκτάς λόγο ύπαρξης αλλά και ασφάλεια και κάλυψη μέσα από το συνονθύλευμα των ομοίων σου. Αποκτάς ταυτότητα, οντότητα, λόγο ύπαρξης, και πάνω απ’ όλα προστασία…

Αλέξης Τσίπρας: Ο Ελληνάρας μέσα σου που πρέπει να εξοντώσεις!

Ο Αλέξης Τσίπρας αποτελεί την υπερήφανη ενσάρκωση των πιο παθογενών χαρακτηριστικών του νεοέλληνα.

Είναι ένα ημιμαθές άτομο που ανδρώθηκε στον κομματικό σωλήνα, δεν χρειάστηκε να δουλέψει ποτέ στη ζωή του, δεν κουράστηκε για τίποτα, δεν πάλεψε για τίποτα, δεν κατέκτησε τίποτα· απλώς θήτευσε στο κατηχητικό της παράταξης, γαλουχήθηκε με τα δόγματα και τον φανατισμό της κλίκας του, και όταν έφτασε η ώρα του, αναδείχθηκε ως αρχηγός της.

Την ώρα που άλλοι σπούδαζαν, ξανασπούδαζαν, ταξίδευαν, δούλευαν, έστηναν δουλειές, αποτύγχαναν, ξαναπροσπαθούσαν, πετύχαιναν, μοχθούσαν, αμφισβητούσαν, εξελίσσονταν, και προσέθεταν με χίλια ζόρια και βιώματα ο καθένας το δικό του λιθαράκι στην πραγματική ζωή, ο Αλέξης Τσίπρας μεγάλωνε εκπροσωπώντας την πιο κλισέ εκδοχή του αδρανούς παρασίτου: Ήταν ο παρατεταμένα έφηβος ιδεαλιστής που, να μωρέ, θα έκανε πολλά πράγματα αν ο κόσμος ήταν ιδανικός, αλλά δυστυχώς, επειδή δεν είναι και μέχρι να γίνει τέτοιος, θα πορεύεται με τον μόνο τρόπο που θεωρεί αποδεκτό η κουλτούρα της παράταξης. Συγκεντρώσεις, συλλαλητήρια, αφισοκολλήσεις, καταληψούλες, κηρύγματα…

Η επιστροφή των «γριών»!

Στη μάλλον αδιάφορη πρεμιέρα της Super League του ελληνικού πρωταθλήματος, εάν κάτι ξεχώρισε ήταν το στοιχείο της επιστροφής. Τόσο της ΑΕΚ, όσο και του Ηρακλή που και οι δυο τους έκαναν κάπως πιο πολύχρωμη τη μάλλον μουντή διοργάνωση.

Μάλιστα ο τελευταίος, μετά από 4χρονη απουσία, κερδίζοντας εκτός έδρας την Καλλονή, σκόρπισε ενθουσιασμό τόσο στους φιλάθλους του, όσο και σε πολλούς άλλους ουδέτερους φιλάθλους που διάκεινται θετικά απέναντι στον... ροπαλοφόρο «Γηραιό».

Εν πλήρει συγχύσει ο «κυρίαρχος λαός»…

Γ​​ια πρώτη φορά, στην 40ετή μεταπολίτευση, η πλειονότητα του ελληνικού λαού οδηγείται στις κάλπες, σε κατάσταση πλήρους συγχύσεως, αναφορικά με το ερώτημα ποιος, πώς και γιατί να τον κυβερνήσει.

Η σύγχυση αυτή οφείλεται, σχεδόν αποκλειστικά, στον ΣΥΡΙΖΑ και τον μέχρι προχθές πρωθυπουργό.

Ο κ. Τσίπρας ζητεί «ανανέωση» της εντολής, που έλαβε προ επταμήνου, ισχυριζόμενος ότι είναι ο ικανότερος και ο καταλληλότερος να διεκπεραιώσει το τρίτο και επαχθέστερο μνημόνιο, το οποίο ο ίδιος προκάλεσε και υπέγραψε (!).

Σε κάθε άλλη χώρα θάταν αδιανόητο ένας οικτρά αποτυχημένος πρωθυπουργός, σχετικά με τα όσα επαγγέλθηκε και του ανατέθηκαν, να ζητεί «ανανέωση» της λαϊκής εντολής, την οποία όχι μόνον αθέτησε, αλλά κυριολεκτικά την κουρέλιασε.