H ομολογία βλακείας ως πολιτικό επιχείρημα…

Αυτό που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα στη δημόσια συζήτηση είναι πραγματικά εκπληκτικό.

Παρακολουθούμε ουκ ολίγους λαλίστατους μέχρι πρότινος αστέρες του πάλαι ποτέ ενδόξου αντιμνημονιακού μετώπου, κινηματίες του "ψόφα" και των "καρκίνων" να ανακαλύπτουν ετεροχρονισμένα ότι η γη τελικά γυρίζει κι ότι ο ουρανός δεν βρέχει λεφτά!

Αποκορύφωμα οι πρόσφατες δηλώσεις Χαϊκάλη όπου συνοπτικά μας είπε πάνω κάτω τα εξής: "Ομολογούμε και παραδεχόμαστε ότι σας είπαμε ψέματα, σας διχάσαμε, συκοφαντήσαμε τους αντιπάλους μας, δεν καταλάβαμε τι γίνεται στην Ευρώπη, προπηλακίσαμε, σας παραμυθιάσαμε με το μνημόνιο/αντιμνημόνιο, σας κλείσαμε τις τράπεζες, σας ξαναγυρίσαμε στην ύφεση και τα ελλείμματα, σας φέραμε τρισχειρότερο μνημόνιο από αυτό που θα καταργούσαμε με ένα άρθρο, αλλά τώρα σας ζητάμε συγγνώμη και θέλουμε εκ νέου την ψήφο σας για να διαχειριστούμε την τύχη και τις ζωές σας"…

Η αριστερή παρένθεση…

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να ζητήσει εκλογές αποτελούσε σχεδόν μονόδρομο. Δύσκολα θα έβρισκε στο μέλλον καλύτερη ευκαιρία.

Ακόμα και η ημερομηνία που επέλεξε (20 Σεπτεμβρίου) δεν είναι τυχαία.

Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή...

Ε, όχι κι εξαγνισμός του Λαφαζάνη…

Δεν ξέρω αν το βλέπετε κι εσείς αλλά προσωπικά διακρίνω μια «επιχείρηση» καθαγιασμού του θέσεων και απόψεων του προέδρου της ΛΑΕ, Παναγιώτη Λαφαζάνη.

Είναι κατανοητό ότι πολλές φορές στην πολιτική επικρατεί η τακτική που «λέει» ότι «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου», αλλά αυτό επ’ ουδενί μπορεί να αποτελεί σήμερα πολιτική της Νέας Δημοκρατίας.

Δεν μπορεί η Νέα Δημοκρατία να λησμονά ότι ο Παναγιώτης Λαφαζάνης είναι ο πρωτεργάτης πολλών εκ των δεινών στα οποία περιήλθε η χώρα στην περίοδο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και σε όλη την περίοδο που ήταν αξιωματική αντιπολίτευση…

Το θηρίο πέθανε (Α’ Μέρος)…

Το έργο της κομματικής αποσύνθεσης το είχαμε πρωτοδεί με το ΠΑΣΟΚ. Αλλά εκεί ήταν σε αργή ταχύτητα.

Εκεί η κομματική αποσύνθεση ήταν ανάλογη της μείωσης της εκλογικής επιρροής. Εδώ έχουμε μια ασύμμετρη κατάσταση κατάρρευσης άνευ προφανούς εκλογικής αιτίας.

Το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να περιγραφεί σχηματικά σαν ένα εκρηκτικό άστρο το οποίο με λαμπρό τρόπο εμφανίζεται στον ουρανό, και ξαφνικά μετά από μια μεγάλη έκλαμψη σβήνει και επανέρχεται στην κατάσταση ενός μικρού άστρου…

Θέλετε να δώσετε μια ακόμη ευκαιρία στον Αλέξη;

Έξι μόλις μήνες χρειάστηκε ο «άφθαρτος» Σύριζα για να διαλύσει τη χώρα, και έναν ακόμη για να διαλυθεί ο ίδιος στα εξ ων συνετέθη.

Ανεμομαζώματα δηλαδή… ανεμοσκορπίσματα.

Με τις πρώτες δυσκολίες, ήρθε η κωλοτούμπα, και με την πρώτη κωλοτούμπα ήρθε η αποσύνθεση.

Με όλα τα λαοπρόβλητα στελέχη του να την κάνουν προς Δραχμαζάνη μεριά, αφού τώρα αυτός εκπροσωπεί την Ελπίδα, παρέα με την Κατάντια Βαλαβάνη και άλλους τέτοιου βεληνεκούς επαναστάτες.

Σκόνη και θρύψαλα δηλαδή το όνειρο που περιμέναμε πως και πώς να ζήσουμε με την Πρώτη Φορά Αριστερή Κυβέρνηση.

Αποδείχτηκε εφιάλτης, και αντί  για μια ευχάριστη  βόλτα στο πάρκο, ζήσαμε … κατολισθήσεις.

Αλλάζει επιτέλους το πολιτικό σκηνικό της χώρας!

Πανικός στα επιτελεία τόσο των μνημονιακών, όσο και των αντιμνημονιακών κομμάτων, ακόμη και σε αυτό που ετοιμάζει ο Καπερνάρος ο οποίος δεν έχει αποφασίσει μέχρι τώρα αν θα είναι μνημονιακό ή όχι.

Προς τι όμως ο πανικός; Ο οποίος είναι ανάλογος με αυτόν που έπιασε τους Τούρκους, με αφορμή την στράτευση Κορωνάκη;

Το γεγονός ότι σύμφωνα με την «Εφημερίδα των Συντακτών», η Πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου, δηλώνει έτοιμη να ανακοινώσει την ίδρυση  δικού της κόμματος, ακολουθώντας στα χνάρια άλλων πολιτικών κύρους, όπως ο Βύρων Πολύδωρας, ο Απόστολος Γκλέτσος, ο Θόδωρος Κατσανέβας, κ.ά. που θέλουν να μας σώσουν…

Ψυχοπάθεια και… χασμουρητά!

Όλα αυτά τα περίεργα, όλες αυτές οι αλλοπρόσαλλες συμπεριφορές που βλέπουμε καθημερινά (εδώ και 7 μήνες) στην πολιτική σκηνή του τόπου, με έχουν κάνει να ανησυχώ για την πνευματική υγεία των πολιτικών μας. Όχι όλων.

Οι περισσότεροι όμως βουλευτές, ειδικά του Σύριζα, που βλέπω στα παράθυρα, είναι συνήθως αλλού γι αλλού.

Και αυτό μάλλον οφείλεται είτε στο πιοτό (ακόμη και σε πρωινές τους εμφανίσεις), είτε σε κάτι άλλο πιο ισχυρό, είτε απλά στο γεγονός ότι δεν παίζουν με ολόκληρη την τράπουλα… δηλαδή από κάπου χάνουν λάδια.

Αλλιώς δεν εξηγείται…

Να απαλλαγούμε από τα σούργελα της πολιτικής…

Τα τελευταία χρόνια νομίζαμε ότι τα έχουμε δει όλα στη Βουλή. Τόσοι άχρηστοι, άσχετοι, νούμερα, μπαχαλάκηδες και αγράμματοι δεν είχε δει η Ελλάδα από συστάσεως του κράτους.

Από το 2012 και μετά, με τη διάλυση του πολιτικού συστήματος και την είσοδο στη Βουλή των νεοναζί, είδαμε και ζήσαμε απίστευτες καταστάσεις.

Και δε μιλάμε απλά για κάποια νούμερα, κυρίως λαϊκιστές της ανοησίας και της μπαρούφας που υπάρχουν πάντα σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ή σε άλλα κόμματα. Μιλάμε και για ότι σαβούρα μαζεύτηκε τα τελευταία 3 χρόνια στο κοινοβούλιο, μια σαβούρα που θα ξαναμπεί στη Βουλή με τις λίστες αλλά και με όλους αυτούς τους απίθανους που θα επιλεγούν από τα κόμματα.

Ειδικά από τον ΣΥΡΙΖΑ που έχει να γεμίσει καμιά 30αριά θέσεις βουλευτών που έμειναν άδειες μετά την… αποστασία Λαφαζάνη ο οποίος, ούτε στα τρελά όνειρά του δεν φαντασιώθηκε ότι θα γίνει αρχηγός κόμματος...

Σχολαί Μακιαβέλλι, πληροφορίες κ. Τσίπρας …

Τελικά, ο Αλέξης Τσίπρας εντρύφησε στον Μακιαβέλλι, τον οποίο πέρυσι τέτοια εποχή αποστρεφόταν - όχι όμως και απολύτως, θα χρειαστεί και μερικά ακόμα, δωρεάν, μαθήματα. Ένα απ' αυτά, παρακάτω.

Πολλοί υποστηρίζουν πως, πέρα απ’ όλες τις άλλες ανεπάρκειες, ο Αλέξης Τσίπρας έχει παιδεία που δεν του επιτρέπει να παρακολουθήσει την πολιτική σκέψη η οποία ξεφεύγει από τα στενά όρια της κουλτούρας των «δεκαπενταμελών».

Χαιρεκακία. Τουλάχιστον σε μια περιοχή της ανθρώπινης σκέψης που αφορά την πολιτική θεωρία του Μακιαβέλλι, ο έλληνας πρωθυπουργός έχει κάνει θεαματικές προόδους...

Εκβιασμοί και συνεχή ψεύδη…

Η απόλυτη διγλωσσία. Την ώρα που ο κ. Τσίπρας, μέσω διαρροών, φερόταν να έχει τοποθετηθεί υπέρ ευρύτερων πολιτικών συμμαχιών ακόμη και αν έχει 151 βουλευτές την επομένη των εκλογών, ο έξ απορρήτων του κ. Παππάς έθετε σε συνέντευξή του σε Κυριακάτικη εφημερίδα εκβιαστικά διλήμματα. Αποκλείοντας μετεκλογικές συνεργασίες.

Επί της ουσίας δηλαδή ο στενότερος συνεργάτης του κ. Τσίπρα και πρωτοπαλίκαρο των "προεδρικών" έθετε το δίλημμα "αυτοδυναμία ή χάος". Καθώς τόνιζε ότι δεν θα υπάρξει κυβερνητική συνεργασία με Νέα Δημοκρατία, Ποτάμι ή ΠΑΣΟΚ. Αφήνοντας δηλαδή ως επιθυμητό κυβερνητικό εταίρο μόνο τους ΑΝΕΛ.

Μία και μάλλον δεν προτίθεται ο ΣΥΡΙΖΑ να τα βρει μετεκλογικά με Λαφαζάνη, ΚΚΕ η Χρυσή Αυγή.

Μόνο που είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα εισέλθει το κόμμα του κ. Καμμένου στη Βουλή...