How Dare You?

Greta Thurnberg

Αν έκλειναν τα σύνορα;

Oσο κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ η Μόρια δεν υπήρχε παρά μόνον για τους φιλοξενούμενούς της. Υπήρχε και για τους κατοίκους της Μυτιλήνης, όμως αυτοί δεν μετράνε στους ανθρωπιστικούς λογαριασμούς.

Την κατάσταση που επικρατούσε «εκεί μέσα» τη μαθαίναμε από τα ρεπορτάζ των ξένων μέσων ενημέρωσης. Απαγορευόταν η είσοδος στους Eλληνες δημοσιογράφους.

 

γυναικόπαιδα

Οι μόνοι που είχαν ελεύθερη πρόσβαση ήσαν οι «αλληλέγγυοι» και οι ΜΚΟ. Οι λόγοι είναι μάλλον προφανείς. Δεν χρειαζόταν να ξέρουμε πόσοι ακριβώς συνωστίζονται εκεί μέσα και ποια είναι η πραγματική τους ιδιότητα.

Είναι πρόσφυγες ή μετανάστες; Πληροφορηθήκαμε ότι είναι πάνω από 7.000, πριν τα νέα κύματα του φετινού καλοκαιριού, και ότι εκκρεμούν γύρω στις 75.000 αιτήσεις ασύλου μετά τις εκλογές.

Επιτέλους η κυβέρνηση ομολόγησε το προφανές: οι περισσότεροι είναι μετανάστες απ’ το Αφγανιστάν, το Πακιστάν ή την Αφρική και ελάχιστοι πρόσφυγες από τη Συρία…

Πώς τολμάς;

Δημοκρατία σημαίνει ότι όλοι παίζουν με ίσους όρους.

·       Υπάρχουν δικαιώματα για όλους.

·       Υπάρχουν και υποχρεώσεις– αλλά και περιορισμοί – που ισχύουν επίσης για όλους.

Και οι κανόνες εφαρμόζονται το ίδιο σε όλες τις πλευρές.

Αν δεν ισχύει κάτι από τα παραπάνω, τότε η δημοκρατία είναι στρεβλή και η στρέβλωση πρέπει να απαλειφθεί ΑΜΕΣΩΣ.

Εμείς εδώ έχουμε πολλές στρεβλώσεις. Που λειτουργούν όλες υπέρ της Αριστεράς.

Για παράδειγμα:

·       Οι Αριστεροί (και οι… Κεντροαριστεροί, whatever that means) μπορεί να δηλώνουν «αντι-δεξιοί», μπορούν να κάνουν «αντιδεξιό» αγώνα.

Αλλά οι Δεξιοί δεν δικαιούνται, λέει, να είναι «αντι-κομμουνιστές»!

Γιατί, άραγε; 

Γιατί το να είσαι «αντιδεξιός» είναι τάχα… «τίτλος τιμής», ενώ το να σε λένε «αντικομουνιστή», είναι τάχα «ψόγος» και «ανάθεμα»;

Ό,τι ισχύει για τη μία πλευρά, θα ισχύει και για την άλλη.

·       Οι Αριστεροί ταυτίζουν τους αντιπάλους τους - δηλαδή όποιον δεν συμφωνεί μαζί τους - με την «άκρα δεξιά». Και το κάνουν συστηματικά και καθ’ υπερβολήν.

Αλλά αν είναι έτσι, τότε και οι Δεξιοί, κεντροδεξιοί, Φιλελεύθεροι κλπ. δικαιούνται επίσης – και εξίσου – να αποκηρύσσουν τις απόψεις των αριστερών ως «ακραίες»! Ακριβώς το ίδιο…

Σε λίγα χρόνια θα μιλάμε σουαχίλι… μπορεί και φαρσί…

Όταν ξεκίνησε η μαζική εισροή «προσφύγων» το 2011 περίπου, αν και ήδη υπήρχαν μπόλικοι μετανάστες κυρίως από το Μάγκρεμπ, και κυρίως  στην Αθήνα, η τότε κυβέρνηση είχε άλλα πιο σοβαρά θέματα να ασχοληθεί, αφού η χώρα είχε αρχίσει να βυθίζεται στην οικονομική κρίση.

Ήταν η εποχή που οι διάφοροι οίκοι αξιολόγησης μας είχαν βάλει στη γωνία, οι Ευρωπαίοι μας λοιδορούσαν, κι εμείς εδώ μέσα ρίχναμε το φταίξιμο ο ένας στον άλλον, είτε σε κομματικό επίπεδο, είτε σε κοινωνικό επαγγελματικό.

 

ταλαιπωρημένα γυναικόπαιδα στην Πλ. Αριστοτέλους

Θυμόσαστε τον περίφημο κοινωνικό αυτοματισμό;

Με τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους ιδιωτικούς υπαλλήλους να τα σέρνουν στους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα, και τούμπαλιν;

Μετά ήρθε η κυβέρνηση των «ανάλγητων» σαμαροβενιζέλων, που όμως πάλεψε με νύχια και με δόντια για να μας κρατήσει στην ΕΕ και στο ευρώ, έχοντας απέναντί της όχι μόνο τον Σόιμπλε και τους «δανειστές», αλλά και τη μισή ελληνική κοινωνία, που με μπροστάρηδες τους άφθαρτους ιδεολόγους συριζαίους ανέβαινε στα κάγκελα για να φύγει η «χούντα που μας πατάει αφού»…

Η πικρή αλήθεια…

Παρακολουθώ το λαθρομεταναστευτικό από το 2011 όχι απλά ως κάτοικος μίας γειτονιάς που σε χρόνο dt μετατράπηκε από αστική σε τσαντίρι με το έτσι θέλω. Το παρακολουθώ ως ενεργό μέλος μίας ομάδας κατοίκων που προσπαθήσαμε πάρα πολύ, άλλοτε επιτυχώς και άλλοτε όχι, να πατάξουμε με όποιο νόμιμο μέσο διαθέταμε την ανομία και την τσαντιρίλα της περιοχής.

Εχω μάθει απ΄εξω ό,τι νόμο υπάρχει, ό,τι κοινοτική οδηγία, έχω παρακολουθήσει διαχρονικά την εξέλιξη της ευρωπαϊκής πολιτικής στο θέμα αυτό, την οποία ακολουθούμε ως χώρα κατά γράμμα, έχω δει την δική μας νομοθεσία να αλλάζει από αυστηρή σε ιδιαίτερα ευνοϊκή και φιλόξενη προς τους λάθρο, έχω δει υγειονομικές εκθέσεις με τις ασθένειες που κουβαλούν, έχω δει επιστολές ΜΚΟ που παραπονιούνται ότι τα aircondition στην Αμυγδαλέζα δεν δουλεύουν και ότι δεν υπάρχουν χώροι άθλησης και ψυχαγωγίας, λες και τα κέντρα κράτησης ήταν holiday resort…

Το ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ πρόβλημα ενός κράτους, λίγο πριν… καταρρεύσει!

Φιλικά το λέμε…

Αυτά που αποφάσισε χθες το ΚΥΣΕΑ για το λαθρομεταναστευτικό είναι μικρά και άτολμα βήματα.

Προς τη «σωστή κατεύθυνση», βέβαια, αλλά εντελώς ανεπαρκή και αντιφατικά.

·       Πρώτον αναγνωρίζεται και ρητά πλέον, ότι στην πλειονότητά τους οι νεοεισερχόμενοι δεν είναι πρόσφυγες - είναι «μετανάστες».

Λάθος! «Μετανάστες» διεθνώς είναι οι νόμιμοι (όσοι έρχονται με άδεια, με τα χαρτιά τους, για συγκεκριμένο διάστημα, είναι γνωστοί στις αρχές που δουλεύουν και που μένουν, με υποχρεώσεις απέναντι στο νόμο…).

Αυτοί που έρχονται παράνομα είναι λαθρο-μετανάστες!

Οι ίδιοι οι νόμιμοι μετανάστες, παντού στον κόσμο, απαιτούν να γίνεται αυτός ο διαχωρισμός.

Γιατί όταν ΔΕΝ γίνεται, αυτό είναι πολύ άδικο για τους νόμιμους.

·       Δεύτερον, δεν είναι «στην πλειονότητά» τους (λαθρομετανάστες). Αυτό ήταν στην αρχή (το 2015). Τώρα είναι στο σύνολό τους!

«Πρόσφυγες» νομικά είναι αυτοί που έρχονται από εμπόλεμες περιοχές ή failed states στην πρώτη γειτονική ασφαλή χώρα.

Στη Συρία ο Πόλεμος τελείωσε και ο Άσαντ έδωσε ήδη αμνηστία σε όλους, άρα μπορούν να επιστρέψουν σπίτια τους.

Αυτοί που δεν τολμούν να επιστρέψουν είναι οι φανατικοί τζιχαντιστές…

Πόσοι είναι οι Μουσουλμάνοι της Ελλάδας;

Οι αριθμοί των Μουσουλμάνων που είναι εγκατεστημένοι στη χώρα μας μαζί με αυτούς που έχουν εισέλθει τα τελευταία χρόνια εκτιμάται ότι σήμερα έχουν ξεπεράσει τα 2,5 εκ. άτομα, ένας αριθμός που αυξάνεται αλματωδώς. Αυτό σημαίνει ότι οι Μουσουλμάνοι σήμερα αναλογούν ή και ξεπερνούν το 20-25% του συνολικού πληθυσμού της Ελλάδας.

Για προφανείς λόγους δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία, ή όσα υπάρχουν υποεκτιμούν την πραγματικότητα.

Γεγονός είναι ότι, τώρα πια, τα παιδιά που γεννιούνται από Μουσουλμάνες μητέρες σε μαιευτήρια της Αθήνας, είναι περίπου ίσα στον αριθμό με αυτά που γεννούν Ελληνίδες…

Μεταναστευτικό: Μπήκαμε σε εποχή "Three Dog Night"…

Το παρακάτω άρθρο γράφτηκε το μακρινό 2011. Πριν από την αραβική άνοιξη και πριν από τον εμφύλιο της Συρίας…

Τα παλιά χρόνια, οι Ινδιάνοι της Βορείου Αμερικής συνήθιζαν να κοιμούνται αγκαλιά με έναν σκύλο, έτσι ώστε η θερμότητα του σώματός του να τους βοηθήσει να αντέξουν τις κρύες νύχτες του χειμώνα.
Όταν μάλιστα έκανε πολύ κρύο, και δεν αρκούσε ένας ή δυο σκύλοι, τότε κοιμόντουσαν αγκαλιά με τρεις!
Τις ιδιαίτερα ψυχρές αυτές νύχτες, οι Ινδιάνοι τις ονόμαζαν χαρακτηριστικά Three Dog Nights.

Έχω την εντύπωση πως και εμείς, εδώ στη μικρή Ελλάδα, μπαίνουμε σε φάση Three Dog Night. Ή μάλλον σε αιώνα Three Dog Night.
Και αυτό δεν οφείλεται στο ψύχος, αλλά στον συνδυασμό της οικονομικής δυσπραγίας, και της λαθρομετανάστευσης, που μεταξύ άλλων, αύξησε και τα επίπεδα εγκληματικότητας στη χώρα μας…

Υποθετικά μιλώντας…

Ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία ξεκίνησε το 2011 (άσχετα αν οι συριζαίοι νόμιζαν ότι ξεκίνησε το ’15).

Η πείνα και η ένδεια στην βόρεια και υποσαχάρια Αφρική είναι διαχρονική.

Επί του ανάλγητου Σαμαρά είχαμε μπόλικους πρόσφυγες πολέμου, όπως και οικονομικούς μετανάστες…

Το λιμενικό όμως τους απέτρεπε, με μεθόδους όπως π.χ. ο «παφλασμός», κλπ.

Όσοι έφταναν στα παράλια καταγράφονταν και κατέληγαν  περιορισμένοι σε ελεγχόμενα «κλειστά» κέντρα φιλοξενίας, με αποτέλεσμα οι συριζαίοι και οι λοιποί επαγγελματίες αλληλέγγυοι να ανεβαίνουν καθημερινά στα κάγκελα και να κατακεραυνώνουν τον φασίστα Σαμαρά που τους έσβηνε τα αιρκοντίσια τα μεσημέρια (έτσι μας έλεγαν)…

Μια από τα ίδια…

Ζούμε στη χώρα των θαυμάτων. Όπου ακόμη και η απλή καθημερινότητά μας εξαρτάται από το ποιος υπουργός είναι σε ποιο υπουργείο, και τι αποφάσεις θέλει να πάρει στου κασίδη το κεφάλι, ως άλλος μαθητευόμενος μάγος.

Γι’ αυτό και κάθε τρεις και λίγο αλλάζει το φορολογικό, αλλάζει η παιδεία, και αλλάζουν τα πάντα όλα.

Έτσι και τώρα με τη νέα κυβέρνηση, που την ψηφίσαμε για να γλιτώσουμε από τα σούργελα, αλλά που σε μερικά πράγματα μοιάζει και αυτή «μια από τα ίδια», ειδικά στο (λαθρο)μεταναστευτικό.

Έτσι, ανάμεσα στα άλλα πυροτεχνήματα, ξεκίνησε πανστρατιά εναντίον του καπνίσματος.

Με αρχιστράτηγο τον Κικίλια.

Που προσπαθεί, αν κατάλαβα καλά να εφαρμόσει νόμο που ισχύει ήδη δέκα και κάτι χρόνια… επί Αβραμόπουλου δηλαδή…