Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

16.5.15

Ο «ποιητής Φανφάρας» κι η επιχειρούμενη διανοητική ισοπέδωση.



Οι αρμοδιότητες του ποιητή –υμνητή των γεννητικών οργάνων και σημερινού υπουργού Παιδείας, Τάσου Κουράκη, δεν υπόκεινται στους ελέγχους της τρόικας.
Συνεπώς η διαχείριση της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης εναπόκειται στα δικά του οράματα, καθώς και σ’ εκείνα των συνδικαλιστών πελατών του ΣΥΡΙΖΑ.




Άδικα πήγαν τόσοι αγώνες;
Τόσες απεργίες;
Τόση υπομόνευση της Παιδείας;
Πρώτο μέλημα, λοιπόν, του αποκαλούμενου από πολλούς συναδέλφους του «ποιητή Φανφάρα» υπουργού, ήταν να αποπέμψει όσους διευθυντές σχολείων είχαν αποδεχτεί την αξιολόγηση!
Για να παραμείνουν διευθυντές, πρέπει από τούδε και στο εξής να τους αποδέχεται το διδακτικό προσωπικό, δηλαδή ουσιαστικά οι συνδικαλιστές!


11.7.14

Γυμνός Ιούλη μήνα… το καταμεσήμερο.



Γυμνός, Iούλιο μήνα, το καταμεσήμερο.
Σ' ένα στενό κρεβάτι, ανάμεσα σε δυο σεντόνια χοντρά, ντρίλινα, με το μάγουλο πάνω στο μπράτσο μου που το γλείφω και γεύομαι την αρμύρα του.




Kοιτάζω τον ασβέστη αντικρύ στον τοίχο της μικρής μου κάμαρας.
Λίγο πιο ψηλά το ταβάνι με τα δοκάρια….

1.4.13

Μια νέα προσφορά του Ορθογράφου!


Από σήμερα 1/4/13, και για δυο φορές την εβδομάδα, ο Ορθογράφος αποφάσισε να προσφέρει λίγο πολιτισμό μέσα από τις σελίδες του, παρουσιάζοντας στους αναγνώστες του το λαμπρό ποιητικό έργο ενός σπουδαίου Έλληνα λογοτέχνη, επιστήμονα, πολιτικού, αλλά πάνω απ’ όλα ενός μεγάλου  ανθρώπου με το Α κεφαλαίο.

 
Αναφερόμαστε στον  Θεσσαλονικιό Τάσο Κουράκη, βουλευτή του Σύριζα, του οποίου οι στοχασμοί δεν περιορίζονται στην πεζή καθημερινότητα της πολιτικής, αλλά μέσα από στίχους βγαλμένες από το είναι του, μπορούν και μας ταξιδεύουν μακριά… μακριά από μνημόνια, από τρόικες, από ανεργίες, από χαράτσια…


12.2.13

Ποιητική θλίψη....

Απόψε με έπιασε το ποιητικό μου, για αυτό και σας αφιερώνω μια δική μου σύνθεση.
Ένα καταπληκτικό σπάνιο βιντεάκι του χαμένου Θεσσαλονικιού ποιητή Αλέξη Τραϊανού (που αυτοκτόνησε στα 36 του χρόνια), με την μουσική υπόκρουση των Morphine.





Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου….


Στις 21 Ιουλίου 1928, το απόγευμα, ώρα  4.30 μ.μ., και σε ηλικία μόλις 32 ετών, ο ποιητής Κώστας Καρυωτάκης περπάτησε από το καφενείο «Ουράνιος Κήπος» της Βρυσούλας προς τη θέση Βαθύ της Μαργαρώνας, στη Πρέβεζα, μια απόσταση περίπου 400 μέτρων.


Ξάπλωσε κάτω από έναν ευκάλυπτο και αυτοκτόνησε με πιστόλι στην καρδιά.
Η τότε χωροφυλακή τράβηξε φωτογραφία του πτώματος η οποία έχει δημοσιευθεί και τον δείχνει κουστουμαρισμένο, με ψαθάκι και με το χέρι με το πιστόλι στο στήθος.
Στη θέση αυτή βρίσκεται σήμερα το στρατόπεδο των καυσίμων της 8ης Μεραρχίας Πεζικού και υπάρχει εκεί αναμνηστική μαρμάρινη επιγραφή που τοποθέτησε η Περιηγητική Λέσχη Πρέβεζας το 1970. Η πινακίδα γράφει: «Εδώ, στις 21 Ιουλίου 1928, βρήκε τη γαλήνη με μια σφαίρα στην καρδιά ο ποιητής Κώστας Καρυωτάκης».

4.1.13

Επίκαιρος Σουρής…



                                                                        Ὁ Ῥωμηός

                                                 Στὸν καφενὲ ἀπ᾿ ἔξω σὰν μπέης ξαπλωμένος,
                                                 το
ῦ ἥλιου τὶς ἀκτῖνες ἀχόρταγα ρουφῶ,
                                                 κα
ὶ στῶν ἐφημερίδων τὰ νέα βυθισμένος,
                                                 κανέναν δ
ὲν κοιτάζω, κανέναν δὲν ψηφῶ…


                                              Σὲ μία καρέκλα τὅνα ποδάρι μου τεντώνω,
                                              τ
ὸ ἄλλο σὲ μίαν ἄλλη, κι ὀλίγο παρεκεῖ                     
                                             
ἀφήνω τὸ καπέλο, καὶ ἀρχινῶ μὲ τόνο
                                              το
ὺς ὑπουργοὺς νὰ βρίζω καὶ τὴν πολιτική.

1.1.13

Θα επιμένεις.


Όσο ψηλά κι αν ανεβείς εδώ θα παραμένεις
Θα σκοντάφτεις και θα πέφτεις εδώ μες στα χαλάσματα
χαράζοντας γραμμές


εδώ θα επιμένεις δίχως βία
χωρίς ποτέ να καταφύγεις στη βολική απόγνωση…
ποτέ στην περιφρόνηση
 

15.11.12

Σπίτι με κήπον.


Σπίτι με κήπον.

Ήθελα να`χω ένα σπίτι εξοχικό,
μ`έναν πολύ μεγάλον κήπον.
Όχι τόσο για τα λουλούδια, για τα δένδρα, και τες πρασινάδες
(βέβαια, να βρίσκονται κι αυτά, είναι ευμορφότατα).
Αλλά, για να`χω ζώα.
Α, να`χω ζώα!    
Τουλάχιστον επτά γάτες, οι δυο κατάμαυρες,
και δυο σαν χιόνι κάτασπρες,
για την αντίθεση…

Ένα σπουδαίο παπαγάλο, να τον αγρικώ,
να λέγει πράγματα με έμφαση, και πεποίθησιν.
Θα`θελα και δυο άλογα (καλά είναι τα αλογάκια).
Κι εξάπαντος τρία τέσσερα απ`τα αξιόλογα, τα συμπαθητικά εκείνα ζώα, τα γαϊδούρια,
να κάθονται οκνά να χαίροντ`οι κεφαλές των….

Κ.Π. Καβάφης.


14.11.12

Εμβατήριο πένθιμο και κατακόρυφο!



Στο ταβάνι βλέπω τους γύψους
Μαίανδροι στο χορό τους με τραβάνε.
Η ευτυχία μου, σκέπτομαι, θα`ναι ζήτημα ύψους....