17.9.19

Μαϊμού επιστήμονες-αστροναύτες;


Η Ελένη Αντωνιάδου, πάντα με το ενδεχόμενο της εσκεμμένης παραπλάνησης της υφηλίου για το άτομό της, θυμίζει λίγο τους περιβόητους Milli Vanilli. Επρόκειτο για ένα ντουέτο διασκεδαστών, το οποίο έκανε θραύση στο τέλος της δεκαετίας του '90 με το ποπ-χορευτικο χιτ «Girl you know it's true».




Η επιτυχία τους ήταν σαρωτική. Οι Milli Vanilli από το μηδέν έγιναν βασιλιάδες των ντίσκο ανά την υφήλιο και, δικαιωματικά, το 1990 κέρδισαν το βραβείο Γκράμι ως πρωτοεμφανιζόμενοι καλλιτέχνες.
Ο κόσμος προσκυνούσε το ταλέντο τους και τα εκατομμύρια έρρεαν στους προσωπικούς τους λογαριασμούς. Έως ότου κόλλησε μια βελόνα κατά τη διάρκεια μιας ζωντανής τους εμφάνισης…

16.9.19

«Πάνε πρώην Πρωθυπουργοί στα Δικαστήρια»; ΝΑΙ!


Καθώς θα πλησιάζει η συζήτηση της Novartis στη Βουλή, δηλαδή η συζήτηση της σκευωρίας για σπίλωση πολιτικών αντιπάλων του ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία εμπλέκονται πλέον και πολιτικά πρόσωπα, θα ακούσετε ένα ολόκληρο ορυμαγδό από έξω-θεσμικές και αντί-θεσμικές ανοησίες.
1.       Με κεντρική ιδέα: ότι, πρώτον οι πρώην Πρωθυπουργοί δεν πάνε σε δίκη - και πρωτίστως δεν πάνε φυλακή.
2.      Και ότι, δεύτερον, κάτι τέτοιο είναι λέει, «ρεβανσισμός», που υπονομεύει την «εθνική συμφιλίωση» και την «πολιτική συναίνεση».
Για να το πω όσο πιο «ευγενικά» γίνεται, αυτά όλα είναι εκφράσεις πολιτικής υπανάπτυξης και διαιωνίζουν τις αναπηρίες του πολιτικού μας συστήματος.






·       Πρώτα-πρώτα είναι ΨΕΜΑΤΑ!
Απόλυτα ξεκάθαρα και κραυγαλέα ψέματα.
Μόνο άσχετοι μπορούν να τα πιστεύουν ή να τα επαναλαμβάνουν! Ή όσοι νομίζουν ότι απευθύνονται σε ηλίθιους.
Ασφαλώς και οι πρώην πρωθυπουργοί (ή πρόεδροι) μπορούν να παραπεμφθούν σε δίκες, στις ευνομούμενες δυτικές δημοκρατίες



Κι όμως, ο Αλέκσης άλλαξε την Ελλάδα…


Ακούγοντας τον Αλέκση να μιλάει στη ΔΕΘ και να ισχυρίζεται ότι χάρη στην κυβέρνηση του «η εικόνα της χώρας έχει ριζικά αλλάξει» πολλοί συμπολίτες γέλασαν απαξιωτικά και κάποιοι άλλοι τον χλεύασαν στα μέσα κοινωνικής ψυχοθεραπείας. Και έκαναν λάθος.
Όχι μόνο γιατί η πολιτική ορθότητα επιβάλλει να μην κοροϊδεύουμε συγκεριμένες κατηγορίες συμπολιτών, αλλά κυρίως επειδή ο Αλέκσης έχει δίκιο: όντως, η κυβέρνησή του άλλαξε τη χώρα ριζικά και μάλιστα προς το καλύτερο. 





Σκεφτείτε πώς ήταν η Ελλάδα και οι Έλληνες πριν το 2015.
Μια χώρα στην οποία ο κάθε (αριστερός ή δεξιός αρκεί να ήταν «φιλολαϊκός») τσαρλατάνος, μπορούσε να περιγράψει την ποικιλία λεφτόδεντρου που θα ταίριαζε στην πελατεία του και να τους πουλήσει τα σπόρια για να το φυτέψουν…


Συνεχίζει η Βρετανία να ανήκει στην Ευρώπη;


Ο Βρετανός πρωθυπουργός προσπαθεί αγωνιωδώς να πετύχει το Brexit.
Το πραγματικό ζήτημα όμως της βρετανικής  εξόδου από την ΕΕ είναι πολύ παλαιότερο, και πολύ πιο σημαντικό από το αν το 52% των Βρετανών θύμωσαν με την όλο και πιο ελεγχόμενη από τη Γερμανία Ευρωπαϊκή  Ένωση.





Η Αγγλία είναι νησί. Ιστορικά, πολιτικά, και γλωσσολογικά, ουδέποτε υπήρξε μόνιμα και πλήρως ενσωματωμένη στην ευρωπαϊκή κουλτούρα και στις ευρωπαϊκές παραδόσεις.
Η ιστορία της Βρετανίας έχει περισσότερο να κάνει με συγκρούσεις εναντίον της Γαλλίας, της Γερμανίας, και της Ισπανίας…


15.9.19

Σοκ και άγνοια…


Εδώ και λίγα 24ωρα δεν έχω άλλη κουβέντα απ αυτήν της τραγωδίας με το μωράκι και το σκυλί της οικογένειας....
Η σκέψη αυτής της μάνας με διαλύει και ο πόνος όλων με παραλύει λες και τους γνωρίζω...
Να χαθεί το μωράκι σου έτσι τραγικά και άδικα μπροστά στα μάτια σου από ενα «μέλος» της οικογένειας , το σκυλί σου ...




Μετά όλοι ειδικοί και άσχετοι, εκπαιδευτές και αυτοδίδακτοι, φιλόζωοι και πολέμιοι είπαμε από μια άποψη ...
Κι εγώ είπα «Παρακαλώ πολύ μην παιζετε με τα ροτβάιλερ» Και με τα μαστινο και με τα πιτ μπουλ και με τα ντόμπερμαν και με τα Καυκασιανα Θιβετιανα κλπ τσομπανόσκυλα.
Αλλά τι ξέρω εγώ; Σωστό!



14.9.19

Εχω Ροτβάιλερ. Μπορώ να πω;


Η είδηση για τη χθεσινή απώλεια του βρέφους από την επίθεση σκύλου ράτσας Ροτβάιλερ σοκάρει. Κάθε φορά θα σοκάρει η απώλεια ενός μικρού παιδιού. Για όποιο λόγο. Είναι τόσο άδικο. Τόσο μη αναστρέψιμο. Τόσο θεμελιακά θλιβερό.




Στην προκειμένη περίπτωση, μάλιστα, είναι σκληρό και μόνο να το φανταστείς ως θέαμα. Ξέρω καλά πως ό,τι δακρύβρεχτο και να γράψεις, τίποτα, μα τίποτα δεν μπορεί να περιγράψει το μέγεθός της. Της Απώλειας. Με σκόπιμο κεφαλαίο. Κανένα παιδί δεν αναπληρώνεται. Και κανένας γονιός δεν μπορεί να μεταφέρει το επώδυνο της εμπειρίας. Μην το εύχεσαι ούτε στον εχθρό σου. Αλλά και κανένα κείμενο δεν μπορεί να μπει στη δυστυχή θέση.
Εκτός αν το ΄χεις ζήσει…

Από δήμαρχος κλητήρας…


Ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος, ο άλλοτε πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, αποτυχών υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ και πάντα θεσιθήρας της πολιτικής, είναι πλέον μετακλητός υπάλληλος στο γραφείο του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή – και μπράβο του. Αυτό όμως δίνει την αφορμή σε πολλούς να κοροϊδεύουν τον Θανάση, όταν μάλιστα ο ίδιος κατηγορεί τη σημερινή κυβέρνηση ότι χρησιμοποιεί μετακλητούς.





Οσοι τον επικρίνουν βλέπουν τον συμβιβασμό του ταπεινωτικό για έναν κοτζάμ πρώην πρόεδρο, πρώην βουλευτή Επικρατείας, πρώην υπουργό!
Πώς καταδέχεται να βολεύεται τώρα σε μια θεσούλα μετακλητού στη Βουλή, έστω και αν φέρει τον βαρύγδουπο τίτλο του γενικού διευθυντή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ;
Ο πρόεδρος Βασίλης Λεβέντης, λ.χ., του οποίου το ηγετικό κύρος δεν αμφισβητήθηκε ούτε την εποχή που ήταν εκείνος και η κάμερα μόνοι τους, θα δεχόταν ποτέ κάτι τέτοιο;

Πρόσφυγες και ...«πρόσφυγες»


Το μεταναστευτικό μετά από 5 χρόνια είναι παρόν, θυμίζοντας ότι τίποτα δεν λύθηκε μέχρι τώρα, αλλά αντίθετα υπάρχει τέτοια δυναμική, που υποδηλώνει ότι τα χειρότερα έπονται αν δεν ληφθούν μέτρα. Στις 29Αυγούστου στάλθηκε το μήνυμα από την Τουρκία του κ. Ερντογάν.





Είναι κάτι που αναφέρει από την αρχή η Παγχιακή Επιτροπή Αγώνα: Η Τουρκία χρησιμοποιεί τις μεταναστευτικές ροές προς όφελος των εθνικών της συμφερόντων, αδιαφορώντας για πνιγμούς, ανθρώπινα δικαιώματα και τέτοιου είδους «λεπτομέρειες». Άλλωστε έχει δείξει διαχρονικά ότι είναι «μέτρ» στις μετακινήσεις πληθυσμών και στους εποικισμούς περιοχών – κρατών (βλέπε Κύπρος)…


13.9.19

Αλήθειες που ΔΕΝ λέγονται (ακόμα)…


Υπάρχουν αλήθειες που ΔΕΝ λέγονται!
Σε μια εποχή που η «πληροφορία» κυκλοφορεί παντού, σχεδόν ανεξέλεγκτα, εντούτοις υπάρχουν απλές αλήθειες, που τις βλέπουν πολλοί, αλλά δεν τολμά να τις πει κανένας – κι όσοι τολμούν απομονώνονται και τελικά φιμώνονται!
Μερικά παραδείγματα - έτσι σχεδόν τυχαία επιλεγμένα:
·       Αλήθεια πρώτη: Στην Ελλάδα έχει αποτύχει πλήρως κάθε εκπαιδευτική μεταρρύθμιση τα τελευταία 40 χρόνια!
Τώρα βγαίνει επίσημη έρευνα και διαπιστώνει ότι σχεδόν το 50% των μαθητών έχουν σοβαρές πιθανότητες να καταλήξουν «λειτουργικά αναλφάβητοι»!
Μετά από 12 χρόνια υποχρεωτική σχολική Εκπαίδευση!





Εκείνο που δεν τολμάει να πει κανείς, είναι ότι πριν 40 χρόνια ΔΕΝ υπήρχε τέτοιο πρόβλημα! Από τη δεκαετία του ’60 και μετά το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό των ενηλίκων εκείνης της εποχής είχαν πλήρη δυνατότητα να διαβάσουν και να κατανοήσουν το γραπτό λόγο (φαίνεται κι από τις κυκλοφορίες εφημερίδων και περιοδικών ποικίλης ύλης της εποχής εκείνης).
Και να συντάξουν τις σκέψεις τους γραπτά. Και να μιλήσουν χωρίς να κάνουν σοβαρά λάθη. Και να χειριστούν άνετα τα βασικές έννοιες τις αριθμητικής (αναλογίες, απλή μέθοδο των τριών κλπ.)
Παρά το γεγονός ότι πολλοί δεν τελείωναν το εξατάξιο Γυμνάσιο (δηλαδή το σημερινό Λύκειο).
Προφανώς κάτι κάναμε στραβά όλα αυτά τα χρόνια…


Hey Little Baby...

Dope Lemon





12.9.19

Η περιθωριοποίηση των «Ορθοπολιτικών» - απόλυτα ΕΠΙΚΑΙΡΗ πια!


Σήμερα θα σας γράψω για τέσσερα άσχετα μεταξύ τους πράγματα:
Για την υποκρισία, την πολιτική μυωπία, την αποσιώπηση και την χειραγώγηση. Το γιατί, θα το καταλάβετε στο τέλος.





·       Πρώτον, θα θυμάστε πως όταν ο Τσίπρας παρέπεμπε σε Προανακριτικές Επιτροπές δύο πρώην Πρωθυπουργούς και οκτώ πρώην υπουργούς (ανάμεσά τους: τον εν ενεργεία Ευρωπαίο Επίτροπο τότε και τον εν ενεργεία Κεντρικό Τραπεζίτη, τότε και σήμερα), όταν λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ έστηνε δέκα κάλπες στη Βουλή για την παραπομπή δέκα κορυφαίων πολιτικών αντιπάλων του τότε… αλήθεια, τι έγινε τότε;
Υπήρξαν διαφωνίες βέβαια, για την διαδικασία, υπήρξαν έντονες διαμαρτυρίες από τους άμεσα ενδιαφερομένους οι οποίοι κατήγγελλαν σκευωρία, αλλά κανείς δεν μίλησε τότε για την ανάγκη να προφυλαχθεί η «εθνική ενότητα»!
Κανένας δεν νοιαζόταν για «συναίνεση» τότε!
Όλοι θεωρούσαν προφανές ότι, αν όντως οι καταγγελλόμενοι τα είχαν κάνει αυτά για τα οποία καταγγέλλονταν, ε τότε, όποιοι κι αν ήταν, όσο ψηλά κι αν είχαν φτάσει, έπρεπε να πληρώσουν.
Αυτά τότε…

Ο σουρεαλισμός συνεχίζεται…


Είδα τις προάλλες ένα δακρύβρεχτο ειδησεογραφικό ρεπορτάζ στο κανάλι του Ιβάν, κι ακόμη να συνέλθω.
Έφριξα ο ποταπός. 





Έδειχνε την νυχτερινή «διάσωση» μεσοπέλαγα μιας βάρκας γεμάτης από δυστυχείς «πρόσφυγες πολέμου», από χώρες που δεν έχουν πόλεμο, από το ηρωικό Λιμενικό μας…


11.9.19

Θεωρίες συνωμοσίας, ή μήπως όχι;


Και αν ναι, τότε γιατί;
Η σημερινή τραγική επέτειος ξαναφέρνει στο προσκήνιο τις θεωρίες συνωμοσίας.
Οι οποίες συνεχίζουν να κυριαρχούν σε όλες τις εκφάνσεις της παγκόσμιας πολιτικής, και όχι μόνο, σκηνής.





Υπάρχει (για παράδειγμα) ένα σημαντικό ποσοστό ανθρώπων (στην Αμερική αγγίζει το 36%), που πιστεύουν ότι οι Δίδυμοι Πύργοι δεν έπεσαν από την Αλ Κάιντα και τον Μπιν Λάντεν, αλλά από την ίδια την αμερικανική κυβέρνηση. Μια επιχείρηση False Flag δηλαδή.
Ότι το αμερικανικό Πεντάγωνο δεν χτυπήθηκε από επιβατικό αεροσκάφος, αλλά από πύραυλο cruise.
Ότι η πτήση 93 της United δεν κατέπεσε μετά το ντου κάποιων απεγνωσμένων επιβατών στο κόκπιτ, αλλά καταρρίφθηκε από αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη…


10.9.19

Graveyard Train...

Beasts of Bourbon





Να δικηγορίνα, να μάλαμα…


Ή αλλιώς: Κορίτσι για σπίτι!
Η κρίση γονάτισε κόσμο και κοσμάκη. Και όχι μόνο στη χώρα μας.
Μηχανικοί, γιατροί, επιχειρηματίες, ταξιτζήδες, και άλλοι τέτοιοι συμπαθείς κλάδοι υπέκυψαν στην πραγματικότητα της ανάλγητης αγοράς η οποία δεν χαρίζεται σε κανέναν, ειδικά μέσα σε μια ατμόσφαιρα οσονούπω χρεοκοπίας.





Κάποιοι κατάφεραν και στάθηκαν όρθιοι.
Κάποιοι άλλοι δεν άντεξαν, και ή αυτοκτόνησαν ή πήραν των οματιών τους και μετανάστευσαν.
Πολλοί που έμειναν πίσω ξεκίνησαν δεύτερη και τρίτη δουλειά.
Ειδικά οι δικηγόροι, τους οποίους η Ελλάδα παράγει σε μεγαλύτερο αριθμό απ’ όσους μπορεί να αφομοιώσει.
Και οι οποίοι αντί να «δικάζουν»… κυνηγάνε χαρτόσημα.


Δυο μήνες με Κυριάκο…


Άφησα να περάσουν δυο γεμάτοι μήνες, να δω πως τα πάει ο νέος πρωθυπουργός, προκειμένου να ασχοληθώ και πάλι με την πάντα «ενδιαφέρουσα» πολιτική μας σκηνή.





Μια πολιτική σκηνή με την οποία ασχολούμαστε μόνο εμείς, μιας και οι έξω μας έχουν ξεχάσει παντελώς, βγήκαμε πια από το παγκόσμιο κάδρο, δεν αποτελούμε απειλή, ξαναμπήκαμε στην βαλκανική μας μιζέρια, με τα διεθνή ΜΜΕ να εντρυφούν στις σαχλαμάρες και τις γκάφες του Μπόρις, στην συνεχιζόμενη αλαζονεία του Ντόναλντ, και δευτερευόντως στα της Συρίας, Τουρκίας, Κίνας, κλπ.



6.9.19

Monkey business! Ή αλλιώς: Συνέλθετε…


Κάποιοι έχουν χάσει την ψυχραιμία τους και ανοηταίνουν…
Προσωπικά δεν χρησιμοποιώ ποτέ μειωτικούς χαρακτηρισμούς για συνομιλητές μου.
Μπορώ να ειρωνευτώ. Σε ακραίες περιπτώσεις, μπορώ και να βρίσω.
Αλλά «υπάνθρωπο» ή «πίθηκο» - ή ο,τιδήποτε άλλο, με αληθινά ρατσιστικό υπονοούμενο - δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ μου!
Ούτε και πρόκειται. Ούτε και χρειάζεται. Τέτοιοι χαρακτηρισμοί ζημιώνουν μόνον εκείνους που τους χρησιμοποιούν - όχι εκείνους κατά των οποίων στρέφοντα. Μέχρις εκεί, όμως…




Τώρα, σε όλες τις γλώσσες υπάρχουν εκφράσεις - άκομψες μεν, που όμως βρίσκονται σε ευρεία χρήση - και οι οποίες ΔΕΝ κυριολεκτούνται!
Δηλαδή ΔΕΝ εννοούνται κατά κυριολεξίαν από εκείνο που τις εκφέρει, ούτε από εκείνον που τις «εισπράττει».
Για να επικαλεστώ δύο παραδείγματα από την καθημερινή καθομιλουμένη.
Πολλές φορές μεταξύ φίλων ή οικείων, όταν λέγεται κάτι που προκαλεί μεγάλη έκπληξη, ακούγεται η φράση:
-- Τι μου λες, ρε μαλάκα, δεν το πιστεύω…
Ή το παρεμφερές:
-- Τι μου λες, ρε πούστη μου!
Πολύ συνηθισμένες οι φράσεις αυτές, πολύ «αντιαισθητικές» μπορεί να πει κάποιος – καθόλου κομψές, εν πάση περιπτώσει – αλλά λέγονται πολύ συχνά μεταξύ φίλων! Δεν υπονοούν απολύτως τίποτε, ούτε γι’ αυτόν που τις λέει ούτε γι’ αυτόν που τις ακούει. Για την ακρίβεια είναι δηλωτικές μεγάλης οικειότητας μεταξύ τους…


1.9.19

Stonecutters...

Lemon Dope





Λαθρομεταναστευτικό: Θα τολμήσει ο Μητσοτάκης;


Φταις-δεν φταις, αν δεν μπορείς να παλέψεις, θα πεθάνεις"
Μπέρτολτ Μπρεχτ

"Γι' αυτό τζάκισες την χέραν σου Στρατηγέ Μακρυγιάννη;
Για να χορεύουν σέϊκ τα κωλόπαιδα;"
Ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος




Έξω από το τακτικό, εξωτερικό, γυναικολογικό-μαιευτικό ιατρείο μεγάλου περιφερειακού, κρατικού νοσοκομείου. Σε σχετικά κοντινή απόσταση υπάρχει hotspot. Έξι λαθροκουνέλες αναμένουν τυλιγμένες με τη μαντήλα, η οποία σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχει απαγορευθεί. Δημιουργούν γύρω βουητό με μιαν αλλαχακμπάρικη διάλεκτο. "Φουσκωμένες". Ηλικία όλων τους, κάπου 18-20 χρονών. Στην ίδια ηλικία, σχεδόν όλες οι δικές μας κοπέλες ξημεροβραδιάζονται στο facebook σε μια ναρκισσιστική αποχαύνωση γκομενίσματος.


Η ταινία του Γαβρά και το θράσος της Αριστεράς…


Έφεραν την Ελλάδα στα πρόθυρα της καταστροφής το καλοκαίρι του 2015 και με περισσό θράσος, σήμερα, γύρισαν ταινία που «ξεπλένει» τους φυσικούς αυτουργούς των όσων έγιναν τότε. Όμως, δεν πρέπει να απορούμε γι΄αυτό.
Πάντα το θράσος ήταν το χαρακτηριστικό της Αριστεράς. Η ευκολία με την οποία μετέτρεπε τους θύτες σε θύματα. Η ευκολία με την οποίαν εξάγνιζε τα εγκλήματα της. Πρωταγωνιστές σε αυτήν την αλλαγή των ρόλων οι διανοούμενοι αυτού του χώρου.





Βέβαια, πριν από πολλές δεκαετίες - στα ταραγμένα χρόνια που ακολούθησαν τον Εμφύλιο πόλεμο - επειδή οι μνήμες των όσων διέπραξαν ήταν νωπές, περίμεναν τριάντα χρόνια για να γίνουν οι ίδιοι από θύτες, θύματα.
Περίμεναν να εξασθενήσει η μνήμη των ανθρώπων…


23.8.19

Περί Γροιλανδίας…


Θα μου πείτε πως εδώ ο κόσμος καίγεται, στον Αμαζόνιο μάλιστα καίγεται κυριολεκτικά, οι Τούρκοι ξεσαλώνουν στο Αιγαίο, και όχι  μόνο, μια νέα οικονομική κρίση απειλεί τον πλανήτη, κι εγώ ασχολούμαι με τη… Γροιλανδία;
Την οποία έβαλε στο μάτι ο πολύς Τραμπ, δηλώνοντας ξεκάθαρα «πόσο κάνει… να πλΕρώσω»;





Με τους απανταχού αριστερίζοντες οπισθοδρομικούς και ανιστόρητους κήνσορες να δηλώνουν οργισμένοι με αυτή τη νέο-ιμπεριαλιστική αμερικανική κίνηση, που θέλει να καταστήσει μια «περήφανη χώρα» σε μια μεταμοντέρνα αποικία.
Είναι όμως παράλογη η πρόταση των Αμερικανών;



8.8.19

Κανείς δεν χάνεται…


Ποτέ μη λες ότι απέτυχες στην πολιτική. Γιατί, ακόμη κι αν αποτύχεις, μπορεί στο τέλος να αποδειχτεί ότι είχες αποτύχει επιτυχώς.
Παράδειγμα η Μαρία Αντωνίου. Παρά τους αγώνες της για τις «παράνομες ελληνοποιήσεις φασολιών» και «τη δημιουργία Εκπαιδευτικού Δικτύου Γούνας», η Αντωνίου απέτυχε να επανεκλεγεί βουλευτής Καστοριάς. Την υπερκέρασε ο Ζήσης Τζηκαλάγιας για μόλις 220 σταυρούς.




Ομως, καμία τζηκαλάγεια αντιξοότητα δεν στάθηκε ικανή να ανακόψει τη σταδιοδρομία της πρώην βουλευτού, που, όπως ανακοινώθηκε χθες, αναλαμβάνει το Γραφείο του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη…

Που μας οδηγεί η «κόντρα» ΗΠΑ-Τουρκίας;


Με το δικό μου απλό μυαλό, διαβάζοντας τον ξένο και ελληνικό τύπο, αυτό που συμπεραίνω από την «κόντρα» ΗΠΑ-Τουρκίας είναι το ότι και οι δυο χώρες μάλλον θα βγουν χαμένες, ενώ ίσως χαμένη βγει και η Ελλάδα.
Ο μόνος κερδισμένος θα είναι η Ρωσία του Πούτιν.




Εξηγούμαι: Η απειλή για κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας από πλευράς ΗΠΑ κάθε άλλο παρά απέτρεψε την αγορά των S-400, η οποία θα οδηγήσει σε ακόμη πιο στενή στρατιωτική (και όχι μόνο) συνεργασία την Άγκυρα με τη Μόσχα…


7.8.19

Περί ασύλου, Πολάκη, και βελανιδοφάγων…


Το μακρινό 1980 πήγα για σπουδές στον εξίσου μακρινό Καναδά.
Σε μια μικρή πόλη 400.000 περίπου κατοίκων, η οποία ήταν σκεπασμένη από τα χιόνια 7-8 μήνες το χρόνο.
Η όλη διαδικασία της εγγραφής κλπ. ήταν όσο πιο απλή θα μπορούσε να γίνει, χωρίς καμιά γραφειοκρατική αγκύλωση.




Ενδεικτικά, υπήρχαν παντού, σε όλους τους χώρους,  υπάλληλοι του πανεπιστημίου με υπολογιστές, και ο καθένας από αυτούς μπορούσε με την επίδειξη της φοιτητικής σου ταυτότητας να εκδώσει επί τόπου την οποιαδήποτε βεβαίωση, το οποιοδήποτε πιστοποιητικό, ή την οποιαδήποτε πληροφορία ζητούσες, όλο το 24ωρο… επί τόπου, και χωρίς ουρές...


6.8.19

Γιατί τόση εχθροπάθεια κατά Σαμαρά;


Τρία πράγματα συνέβαλαν στην ήττα του ΣΥΡΙΖΑ:
·       Πρώτον: Η πλήρης αποτυχία της διακυβέρνησης Τσίπρα! Η φορο-καταιγίδα που επέβαλε και οι λαθρομετανάστες που έφερε και τα hot spots-κολαστήρια που δημιούργησε και η ανομία που θέριεψε επί των ημερών του και η στασιμότητα στην οποία οδήγησε την οικονομία και η «αποικία χρέους» που δημιούργησε (μέχρι το 2060 και βάλε).
Η πλήρης κυβερνητική επιτυχία του, λοιπόν, ήταν το ένα…
Αλλά δημιούργησε και «αμυντικοί μηχανισμούς» για να το συγκρατήσει:
Οι διορισμοί που έκανε (δεκάδες χιλιάδες «τακτοποιήσεις» ημετέρων),τα χρήματα που μοίρασε προεκλογικά (αργότερα θα πληρώσουμε το λογαριασμό),τα ψέματα που είπε (και πολλά έμεναν αναπάντητα)και οι μηχανισμοί χειραγώγησης που δημιούργησε, στα ΜΜΕ στο διαδίκτυο, ακόμα και στη Δικαιοσύνη.





·       Το δεύτερο που οδήγησε στην ήττα του ήταν το Μακεδονικό. Κανείς δεν περίμενε εκατομμύρια Έλληνες να βγουν στους δρόμους. Ακόμα και δικοί του ψηφοφόροι…
Κι όχι μόνο στη Μακεδονία - σε όλη την Ελλάδα.
Κι όχι μόνο μια φορά - συνεχώς επί ένα χρόνο περίπου.
Ποτέ στο παρελθόν δεν υπήρξε τέτοιας κλίμακας αυθόρμητη κινητοποίηση λαού στην Ελλάδα. Ποτέ!
Τις τελευταίες δεκαετίες μόνο το Μακεδονικό κατέβασε τόσο πολλούς. Περισσότερους από κάθε άλλη αφορμή.
Περισσότερους απ’ όλες τις άλλες αφορμές μαζί, όλα τα προηγούμενα χρόνια μαζί.
(Εκλογικά αυτό δεν φάνηκε όσο θα μπορούσε στις 7 Ιουλίου. Είτε γιατί υπάρχουν οι «στρεβλώσεις» της κάλπης - πολλοί δεν πήγαν να ψηφίσουν στις εθνικές εκλογές εφησυχασμένοι, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε «πανστρατιά» των δικών του - υπήρξαν και πολιτογραφήσεις λαθρομεταναστών υπήρξε και μαζική «εξαγορά» ειδικών πληθυσμιακών ομάδων κλπ…)


Ο Τραμπ απασφάλισε εναντίον του Μαδούρο…


Χθες συνέβη κάτι που έχει να συμβεί από τη δεκαετία του 1980.
Την ώρα που εμείς απολαμβάναμε το «γελαστό παιδί» να τα χώνει στον Κυριάκο από του βήματος της βουλής, ντυμένος μάλιστα σαν Αργεντίνος ζιγκολό του μεσοπολέμου, να τον κατακεραυνώνει για το πώς δεν έκανε την χώρα μας ακόμη Ελβετία, αν και πέρασε σχεδόν έναν μήνας από τότε που κυβερνά η Νέα Δημοκρατία… εκείνη την ώρα στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού ο Ντόναλντ Τραμπ διέταξε το «πάγωμα» όλων των οικονομικών συναλλαγών με το δημόσιο της Βενεζουέλας, καθώς και το πάγωμα όλων των περιουσιακών της στοιχείων στις ΗΠΑ.





Μια κίνηση που βάζει τη Βενεζουέλα στην ίδια μοίρα με τη Κούβα, τη Συρία, τη Βόρεια Κορέα, και το Ιράν…

5.8.19

Μεγάλες Αλήθειες – Χοντρά Ψέματα – ενίοτε και… Photoshop!


Αλήθειες ανάμικτες με ψέματα γεμίζουν πια την καθημερινότητά μας. Ας κάνουμε λοιπόν, μια πρόχειρη συγκομιδή, μόνο τις τελευταίες μέρες...
·       Λέει ο Ευρωπαίος Επίτροπος Μοσκοβισί, ότι ουσιαστικά το τρίτο Μνημόνιο του Τσίπρα ήταν αχρείαστο το 2015, αφού η Ελλάδα ήταν τότε έτοιμη να βγει από τα μνημόνια.
Αυτό είναι αλήθεια! Αλλά ο κ. Μοσκοβισί, τα λέει τώρα. Ή μάλλον τα έχει ξαναπεί, αλλά τώρα τα προβάλλει. Γιατί τώρα τελειώνει η θητεία του στην Κομισιόν. Ενώ επί τέσσερα χρόνια στήριζε την κυβέρνηση Τσίπρα σκανδαλωδώς!
Δεν λέει όμως μόνο αλήθειες, «απερχόμενος», ο κ Μοσκοβισί. Λέει ακόμα και κάποια ψεματάκια!
Που δεν προσέχθηκαν όσο έπρεπε στην Ελλάδα.




Ανέφερε μεταξύ άλλων, ότι η προηγούμενη κυβέρνηση (Σαμαρά- Βενιζέλου) αρνιόταν να κάνει κάποιες μεταρρυθμίσεις (παρ’ όλα αυτά η Ελλάδα τότε έβγαινε από το Μνημόνιο…)
Ποιες ήταν οι «μεταρρυθμίσεις» αυτές (που αρνιόταν η προηγούμενη κυβέρνηση;)
Ο κ. Μοσκοβισί αναφέρει μόνο δύο: Την κατάργηση της έκπτωσης του ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου και τη «μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος».
Ο άθλιος!
·       Πρώτον, η έκπτωση του ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου, δεν ήταν εμμονή της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου. Ήταν Ευρωπαϊκή Πολιτική («νησιωτικότητας») όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, που ισχύει για όλες τις απρόσιτες περιοχές της Ευρώπης και επρόκειτο να διευρυνθεί μάλιστα.


Άγιο είχαμε…


Είχα την μοναδική ευκαιρία να «ζήσω» την παγκόσμια κρίση από την αρχή της, παρακολουθώντας τον διεθνή τύπο, γράφοντας άρθρα, και κάνοντας μεταφράσεις ξένων άρθρων για το φιλόξενο Antinews από το μακρινό 2009.
Αυτό το χόμπι, αυτή η ενασχόληση, μου επέτρεψε να γνωρίζω καλύτερα από τον μέσο συμπολίτη μου τι ακριβώς έγινε, και πως αυτό θα επηρέαζε και τελικά επηρέασε τη χώρα μας.





Μάλιστα, οι εν λόγω εξελίξεις με προσγείωσαν απότομα και συντέλεσαν τα μέγιστα στο να αλλάξω μυαλά, και να απαλλαγώ από τις εφηβικές μου ιδεολογικές και πολιτικές αγκυλώσεις, οι οποίες δυστυχώς συνεχίζουν να «πνίγουν» τους περισσότερους Έλληνες της γενιάς μου, οι οποίοι συνεχίζουν να βλέπουν τις σκιές στον τοίχο της σπηλιάς, κι όχι την πραγματικότητα πίσω τους.
Και επειδή κατάλαβα από νωρίς τι παίζει σχετικά με την οικονομία μας, και την παρουσία της χώρας μας στην Ευρώπη, ξεκίνησα ένα προσωπικό «πόλεμο» με όλους εκείνους που μας θέλανε «ελεύθερους και χρεοκοπημένους»…


31.7.19

Για ποια κανονικότητα μιλάμε;


Επιστροφή, λέει, στην κανονικότητα… χμ…
Καλά θα ήταν αλλά έχουμε και λέμε.
Υπάρχει πλέον όντως μια κυβέρνηση κανονικών ανθρώπων, με αρκετούς έμπειρους υπουργούς (δίπλα όμως σε παραδοσιακούς πολιτικάντηδες), και με υφυπουργούς, γενικούς γραμματείς, συμβούλους, κλπ καταρτισμένους, γραβατωμένους, και το κυριότερο πλυμένους.
Κάποιοι μάλιστα εξ αυτών με βαριά βιογραφικά.
Πως λέμε σύριζα; Καμία σχέση.




Από κει και πέρα όμως, να μη ξεχνάμε πως μπορεί το κυβερνητικό σχήμα του ορεξάτου Κυριάκου να ξεκίνησε δυνατά, αλλά γνώμη μου είναι πως όπως συμβαίνει στο ποδόσφαιρο, έτσι και στην πολιτική, όσοι ξεκινάνε τον αγώνα φορτσάτοι σε κάποια φάση κάνουν κοιλιά… κλατάρουν από την κούραση.
Έτσι μάλλον βλέπω να συμβαίνει και κατά φθινόπωρο μεριά, όταν οι «τρελαμένοι» του σύριζα, με όπλο τους το 31% του σοφού λαού, επιστρέψουν από τα κάμπινγκ, τις παραλίες, και τα εξωτικά νησιά, φρέσκοι, ξεκούραστοι, μαυρισμένοι, και με όρεξη για …αγώνες, ακόμη και στα πεζοδρόμια όπως άλλωστε προανήγγειλε ο ηγέτης τους από του βήματος της βουλής…


29.7.19

Και καμιά συγγνώμη ρε παιδιά…


Μερικά περιστατικά θα αναφέρω σήμερα…
Που αφορούν στο πρόσφατο παρελθόν – αλλά εξηγούν το παρόν και φωτίζουν το μέλλον




·       Πρώτον, τον Ιούλιο του 2010, κατά την πρώτη ιστορική ομιλία του στο Ζάππειο, ο Αντώνης Σαμαράς (αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης τότε) τους είπε ότι το πρώτο μνημόνιο ήταν λάθος – κι ότι δεν επρόκειτο να πιάσει τους στόχους του, αν δεν διορθωνόταν τα λάθη του.
Κι ανέδειξε τρία μείζονα λάθη: Λάθος πολλαπλασιαστές, λάθος μείγμα πολιτικής και λάθος δυναμική χρέους-ΑΕΠ.
Δηλαδή οι πραγματικές συνέπειες στην ύφεση από την εφαρμογή του μνημονίου θα ήταν τριπλάσιες από εκείνες που προέβλεπε το πρώτο Μνημόνιο!
Αποδείχθηκε ότι είχε δίκιο και στα τρία!
Και το δίκιο του το παραδέχθηκε το ΔΝΤ ενάμιση χρόνο αργότερα.
Αυτό δεν το έχουν καταλάβει πολλοί στην Ελλάδα. Ακόμα
Και δεν το έχουν αναγνωρίζει ευθέως (γιατί εμμέσως το έχουν παραδεχθεί προ πολλού…)



Οι νέες εξελίξεις στον αεροπορικό τομέα και οι παλιοί δεινόσαυροι!


Ο Σύριζα επιτέλους έφυγε… μας τελείωσε, αφήνοντας όμως πίσω του καμένη γη.
Αφήνοντας ανήκεστες βλάβες και ζημιές, τόσο στην οικονομία όσο και στη κοινωνία, που θα κάνουν χρόνια για να αποκατασταθούν.
Μέσα όμως στο γενικό μπάχαλο που προκάλεσε, έκανε και δυο τρία καλά… όχι εσκεμμένα βέβαια, αλλά κυρίως λόγω της πίεσης από τους Ευρωπαίους εταίρους, και της στυγνής πραγματικότητας με την οποία συγκρούστηκε και φυσικά έχασε.






Ένα από αυτά ήταν η παραχώρηση των 14 αεροδρομίων, κάτι για το οποίο ο Τσίπρας έσκιζε τα ρούχα του μέχρι την 25/1/15 ότι δεν πρόκειται ποτέ να γίνει.
Κι όμως το έκανε, και μάλιστα με διαδικασίες φαστ τρακ, και ιδιαίτερα ευνοϊκές προς τους Γερμανούς της ΦΡΑΠΟΡΤ.
Τις δε υπογραφές τις έβαλε ο ίδιος ο Σπίρτζης δακρυσμένος, όπως έλεγε τότε…


27.7.19

Το «τσάμπα όλα» τελείωσε…


Αντιδράσεις και διαμαρτυρίες έχει προκαλέσει σε επιχειρηματίες του εισερχόμενου τουρισμού (DMC) η απόφαση της Fraport σε συνεργασία με εταιρεία του Ομίλου Μουζενίδη, που διαχειρίζεται τα πάρκινγκ του ιδιωτικού αεροδρομίου Μακεδονία, να χρεώσει τον χώρο στάθμευσης των μισθωμένων ταξί και λεωφορείων με συγκεκριμένο αντίτιμο.




Όπως ανάφερε, μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο επιχειρηματίας και πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Σκιάθου, Αλέκος Ευσταθίου, οι επιχειρηματίες δεν είναι αντίθετοι με την απόφαση της ύπαρξης αντιτίμου αλλά θεωρούν ότι το κόστος είναι πολύ υψηλό και ότι δεν θα έπρεπε να γίνει μεσούσης της σεζόν -τίθεται σε ισχύ από 1η Αυγούστου…


Τραμπ εναντίον Μακρόν…


Ο πρόεδρος Τραμπ απείλησε χθες να πάρει μέτρα εναντίον της Γαλλίας, επειδή ο Μακρόν θέλει να φορολογήσει τους ιντερνετικούς κολοσσούς, όπως π.χ. την Google, την Amazon, και το  Facebook.





Δεν παρέλειψε μάλιστα να υποτιμήσει και τα γαλλικά κρασιά (αν και ο ίδιος δεν πίνει αλκοόλ) γράφοντας στο αγαπημένο του Τουίτερ: «Πάντα πίστευα πως το αμερικανικό κρασί είναι πολύ καλύτερο από το γαλλικό»!


Και πως θα ζήσουμε χωρίς τσιγάρο;


Ωραία ξεκίνησε ο Κυριάκος, δεν λέω. Μπήκε δυνατά στο παιχνίδι, αν και κατακαλόκαιρο, και όπως όλα δείχνουν έχει και τη θέληση και την ικανότητα να προχωρήσει σε αλλαγές που θα επαναφέρουν τη χώρα στη κανονικότητα.
Μια ευχάριστη δηλαδή εξέλιξη μετά τα σχεδόν πέντε χρόνια που ζήσαμε σε συνθήκες υπαρκτού σουρεαλισμού.





Ελπίζω πως θα διατηρήσει αυτή τη φόρα, και πως η νέα κυβέρνηση δεν θα κλατάρει κατά το φθινόπωρο, τότε που οι υπουργοί της θα πάσχουν ήδη από υπερκόπωση ενώ τα τσακάλια της αντιπολίτευσης θα έχουν επιστρέψει φρέσκα και μαυρισμένα, έτοιμα να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα από οτιδήποτε άλλο: Στείρα αντιπολίτευση, και άρνηση για την άρνηση.
Να μη ξεχνάμε πως η μαγιά του 31% που διατηρεί ο Σύριζα στην κοινωνία του δίνει φτερά…


26.7.19

Πολιτισμός ή εξαχρείωση;


Σήμερα θα σας… ξενερώσω λίγο.
Θα σας γράψω γι’ αυτό που ονομάζουμε «Πολιτικό Πολιτισμό»!
Αλλά θα σας «αποζημιώσω» τελικά. Δεν θα σας πω τα «τετριμμένα». Αλλά πράγματα που συνήθως δεν τα φαντάζονται όσοι μιλούν γι’ αυτό.
Πολιτικός Πολιτισμός λοιπόν, ΔΕΝ είναι οι σαλονίστικες «ευγένειες» και οι «ρεβεράντζες», μεταξύ πολιτικών αντιπάλων. Μόνον αυτό ΔΕΝ είναι!
Πολιτικός Πολιτισμός είναι ο «πολιτισμός της Πόλης» - προϋποθέτει την «Πόλη» και γεννήθηκε στις αρχαίες πόλεις-κράτη.





Είναι αυτό που «κτίζει» μια κοινωνία ως συλλογική συνείδηση, συλλογικό υποσυνείδητο, συλλογικό ήθος και συλλογική αισθητική.
Δεν είναι «ήπιο» ή «άγριο», δεν είναι «επιεικές» ή «αυστηρό» - είναι όλα αυτά μαζί: Είναι τα ήθη, οι συνήθειες, οι άγραφοι και θεσμισμένοι νόμοι, που επιτρέπουν σε μια κοινωνία να υπάρχει, να αμύνεται, να αναπτύσσεται και να εξελίσσεται…