Ο Λοχαγός, ο Δεκανέας, και οι δυο … καταδρομείς!

Παρουσιάζεται ένας Αμερικανός Λοχαγός σε μια προκεχωρημένη βάση στα βουνά του Αφγανιστάν. Μετά από καμιά εβδομάδα, άρχισε να έχει ορμές. Πάει λοιπόν στον Επιλοχία και του λέει στο αυτί:
-Ρε λόχα, εδώ δεν πηδάτε;
-Πως δεν πηδάμε…

-Ποια; Αφού δεν έχω δει καμιά γυναίκα εκτός από κείνη τη γριά Αφγανή, που μας καθαρίζει τα κοτέτσια.
-Αυτήν πηδάμε…
-Μα αυτή είναι 100 χρονώ και μοιάζει και με μαϊμού… άσε δεν θέλω...

Δεν συμφωνεί ούτε ο μάγειρας…

Ένας άνεργος συριζαίος πρώην πασόκος, που είχε σπουδάσει ναυτιλιακά σε ΤΕΙ στα Γρεβενά,  αποφάσισε να πάει να δουλέψει στα καράβια. Μπήκε λοιπόν στο πλοίο και ξεκίνησε το ταξίδι του. Έπειτα από 6 μήνες και αφού δεν πιάνανε λιμάνι βρίσκει ένα ναύτη και τον ρωτά:
- Εσείς εδώ πως την βγάζετε;
- Τι εννοείς;
- Να, δεν πηδάτε;

- Ααα, πηδάμε… έχουμε ένα καταπληκτικό Μαροκινό μάγειρα. Δίνουμε 1000 ευρώ και τον ξεσκίζουμε.
- Πολλά δεν είναι 1000 ευρώ για να πηδήξω τον μάγειρα; Είναι τουλάχιστον όμορφος;
- Μπα, σαν την Βαλαβάναινα είναι αλλά ξουρισμένος. Όσο για το ποσό, μας παίρνει 200 ευρώ ο καπετάνιος γιατί δεν συμφωνεί με αυτό που γίνεται…

Είναι θέμα εμπιστοσύνης…

Ένα παλιό καλό «ανέκδοτο», που είχα δεκαετίες να το ακούσω και το είχα ξεχάσει. Ευτυχώς το ξαναβρήκα σε ανάρτηση του George Sfiroeras

στο  φέισμπουκ…

Δύο φιλικά ζευγάρια έπαιζαν πόκερ ένα απόγευμα. Κάποια στιγμή του Νίκου του έπεσαν κατά λάθος κάποια φύλλα στο πάτωμα και έσκυψε να τα μαζέψει.
Κάτω από το τραπέζι όμως, με έκπληξη, είδε ανοιχτά τα πόδια της Ρένας, της γυναίκας του Γιώργου που δεν φορούσε εσώρoυχο…

Πετάει ο γάιδαρος;

Αυτή η ιστορία, όπου οι σύγχρονοι ηγέτες της καθ ημάς (γιαλαντζί) Αριστεράς, δηλαδή οι Σκουρλέτηδες και σία, διαβάζουν και επικαλούνται περιθωριακές εφημερίδες και ΜΜΕ, που αποτελούν τη σύγχρονη εκδοχή του πάλαι ποτέ κίτρινου λαϊκισμού…

Και μάλιστα χρησιμοποιούν τα ανερμάτιστα δημοσιεύματά τους προκειμένου να πλήξουν όσο μπορούν τη κυβέρνηση, κάνοντας κακό στον τόπο, αναμασώντας και εκτοξεύοντας λάσπη, μου θύμισε ένα ανέκδοτο που κυκλοφορούσε από στόμα σε στόμα τη δεκαετία του ’80, τότε που η πανίσχυρη ΑΥΡΙΑΝΗ χτυπούσε το ντέφι, και σύσσωμο το Πασόκ της πλέριας δημοκρατίας ακολουθούσε το ρυθμό…

Ο ατέρμων βρόγχος…

Το βρήκα να κυκλοφορεί «αδέσποτο» στο διαδίκτυο, μου άρεσε, και σας το παρουσιάζω…

Ένας πολύ καλός τρόπος να διδάξεις την έννοια του ατέρμονος βρόγχου!

Όνειρα χειμερινής νυχτός … υπό την ζάλη της αιθαλομίχλης.

Χθες αργά το βράδυ είχα μια τηλεφωνική συνομιλία με έναν φίλο, με τον οποίο αφ’ ότου χώρισαν οι δρόμοι μας το Σεπτέμβρη λόγω σπουδών, είχαμε καιρό να τα πούμε.

Έπειτα από αρκετή ώρα και αφού ο καθένας εξιστόρησε τις δικές του εμπειρίες, η συζήτηση μοιραία οδηγήθηκε στα της πολιτικής κατάστασης της χώρας. 

  

Για να μην τα πολυλογώ, αφού καταλήξαμε σε κοινές διαπιστώσεις ως επί το πλείστον για την οικονομική κατάσταση και την εν γένει ρευστότητα που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία και το πολιτικό γίγνεσθαι, ο φίλος με ρώτησε πως θα έβλεπα μια προοπτική συμπόρευσης ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ στη βάση μιας αυστηρής προγραμματικής σύγκλισης, που θα ακολουθείτο απαρεγκλίτως για ένα χρονικό διάστημα ικανό να βγάλει τη χώρα από την περιδίνηση της ύφεσης, της ανεργίας και της ανέχειας.

Σύντομο ανέκδοτο: Εξυπηρέτηση πελατών

Μου τα έλεγε ο γνωστός μου και δεν το πίστευα. Βασικά το πίστευα, δεδομένου του ότι μια χώρα με τόση ομορφιά και πλούτο, όπως η Ελλάδα, εδώ και χρόνια δεν καταφέρνει να μοσχοπουλήσει το τουριστικό της προϊόν.

Σύντομο ανέκδοτο: Δεξιός τύπος

Αποφασίσαμε να εισάγουμε μια νέα ενότητα στο blog μας, αυτήν των "σύντομων ανεκδότων". Μια απλή φράση, πρόταση, ιδέα, που ηχεί σαν ανέκδοτο στα αυτιά κάθε λογικού ανθρώπου που έχει μια στάλα αντίληψης, λίγες ρανίδες οξυδέρκειας.