30.9.16

Σοσιαλισμός. Ένα διαχρονικό σαδομαζοχιστικό παιχνίδι…



Οι Πενήντα Αποχρώσεις του Γκρι, το διάσημο παγκόσμιο Best Seller της E. L. James δεν αναφέρεται στο χρώμα αλλά στις διαβαθμίσεις της πιπεράτης σεξουαλικής ζωής του κυρίου Christian Grey και τα σαδομαζοχιστικά του παιχνίδια. Εντάξει δεν θα αναλύσω όλο το βιβλίο, έτσι και αλλιώς την υπόθεση πάνω-κάτω γνωρίζω. Δηλώνω ένοχος. Δεν έχω διαβάσει ακόμα κανένα από τα βιβλία της τριλογίας.

 
Κερδάνε και στην Βενεζουέλα....

Για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο όμως καθώς κοιτούσα προχθές ένα ακόμα ηλιοβασίλεμα πίσω από το καγκελόφρακτο μπαλκόνι μας στην Βενεζουέλα, οι αποχρώσεις του ήλιου που άλλαζαν μέχρι να εξαφανιστεί στον ορίζοντα έφεραν και την παράξενη έμπνευση. Οι Πενήντα Αποχρώσεις του Κόκκινου. Ο Σοσιαλισμός σαν ένα διαχρονικό σαδομαζοχιστικό παιχνίδι…


29.9.16

Επιτέλους λύθηκε το μυστήριο «μεταγραφή Κουλούρη»!



Λύθηκε τελικά το μυστήριο που ταλανίζει επί μέρες τον πολιτικό και δημοσιογραφικό μας κόσμο, και που έχει να κάνει με την φημολογούμενη μεταγραφή του πρώην μεγαλοστελέχους του Πασόκ στον ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες που κυκλοφορούν στο ανυπόληπτο διαδίκτυο, ο πολιτικός αυτός άνδρας φέρεται να έχει δηλώσει ότι προσχωρεί στον ΣΥΡΙΖΑ «για να τιμήσει την μνήμη του Ανδρέα, και για την προκοπή του τόπου»!



Τελικά, ο ίδιος βάζει τέλος στις ανερμάτιστες φήμες, ξεκαθαρίζει την θέση του, και βάζει τα πράγματα στην θέση τους. Διαψεύδει κατηγορηματικά την οποιαδήποτε μεταγραφή του.  Έτσι μπορεί να χάνει ο ΣΥΡΙΖΑ και η πατρίδα, αλλά κερδίζει η αξιοπρέπεια, αφού ο Κίμωνας δεν είναι γυρολόγος της πολιτικής…

Προπομπός «ρωσικού κόμματος» το «Ιβάν TV»;



Στην Ελλάδα οι συμπτώσεις πάντοτε ενοχοποιούνται. Πολλά περίεργα γεγονότα μερικές φορές «δένουν» με τέτοιο τρόπο που τελικά δεν αποκλείεται να χάνεις την πραγματικότητα από τη φαντασία.




Όμως, σε καμιά περίπτωση δεν ενοχοποιούμε κανένα, αλλά δεν μπορεί να μην επισημάνουμε κάποια περίεργα «κόλπα» που έχουν γίνει στο πρόσφατο παρελθόν και τα οποία ενδεχομένως να μας απασχολήσουν στο μέλλον...


Ήρθαν τα πάνω κάτω…



«Μας είπε τεμπέληδες, αγράμματους και ότι υπονομεύουμε το έργο της». «Μας προσέβαλε δημόσια ότι δεν κάνουμε τίποτα ως δημόσιοι υπάλληλοι στα υπουργεία και ότι στο υπουργείο που μας ξέρει έναν-έναν, το 15% δουλεύουμε και οι υπόλοιποι την υπονομεύουν!».




Αυτά και άλλα πολλά δήλωσαν με αγανάκτηση οι εργαζόμενοι του υπουργείου Εργασίας, εκφράζοντας την απογοήτευση τους από τις δηλώσεις της αναπληρώτριας υπουργού Εργασίας, Θεανώς Φωτίου. Εκαναν στάση εργασίας μέχρι τις 10.00, από τα καθήκοντά τους και ήταν έξαλλοι με την υπουργό της οποίας οι δημόσιες αναφορές έγιναν πριν από λίγες ημέρες, σε εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στη Νέα Σμύρνη κατά δημοσίων υπαλλήλων…


Μια συνεπής αριστερή αγωνίστρια…



Η αναπληρώτρια υπουργός Κοινωνικής Αλληλεγγύης έγινε δεκτή ως καθηγήτρια αρχιτεκτονικής στο ΕΜΠ το 1972 με βάση το καλλιτεχνικό της έργο - Τα επόμενα χρόνια στήριξε κάθε αριστερη πρωτοβουλία κόντρα στις μεταρρυθμίσεις στην Παιδεία - Σήμερα δεν διστάζει να καθαρίσει φασολάκια ή να κόψει φρούτα ακόμη και στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ.

 
Εδώ ενώ υπουργεύει...

Ένα χρόνο πριν το άρμα μάχης της Χούντας ρίξει την πύλη του Πολυτεχνείου, το 1972, η κα Θεανώ Φωτίου προσελήφθη ως έμμισθη βοηθός στην Αρχιτεκτονική Σχολή του ΕΜΠ. Και, μάλιστα, χωρίς διδακτορικό, καθώς η κα Φωτίου αξιοποίησε τη δυνατότητα που της παρείχε ο νόμος να κριθεί βάσει του αρχιτεκτονικού και καλλιτεχνικού της έργου. Το παράδοξο είναι ότι, ενώ το δικτατορικό καθεστώς δεν ανεχόταν την παραμικρή υπόνοια αριστεροφροσύνης, η κα Θεανώ Φωτίου έγινε δεκτή και της επετράπη να διδάξει τους φοιτητές του Μετσόβιου, παρόλο που είχε διασυνδέσεις με γνωστούς αριστερούς της εποχής και δη από την κοινότητα των αρχιτεκτόνων...


Το τελευταίο τζάμπα ταξίδι…



Υπάρχουν δύο ΣΥΡΙΖΑ. Ο πρώτος που πίστευε ότι μπορεί να πιάσει όλη την Ευρώπη κορόιδο. Ο ΣΥΡΙΖΑ του Ιανουαρίου του ’15 που πίστευε ότι μπορεί να σκίσει τα μνημόνια και να γίνει μπροστάρης στη μεγάλη σοσιαλιστική συμμαχία της Ευρώπης. Ο ΣΥΡΙΖΑ που θα έσκιζε το μνημόνιο, θα τελείωνε την τρόικα και θα έπαιζε νταούλι με τις αγορές να χορεύουν. Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ των προσωπικών και ιδεολογικών φαντασιώσεων. Με τον Βαρουφάκη να παίζει τον ρόλο του μεγάλου διαπραγματευτή και τον Λαφαζάνη να σχεδιάζει την κατάληψη του Νομισματοκοπείου. 
 



Υπάρχει, όμως, και ο δεύτερος ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός του Σεπτεμβρίου, που συνέχισε να υπόσχεται γνωρίζοντας όμως πλέον ότι δεν πρόκειται να τα πραγματοποιήσει. Είναι η διαφορά ανάμεσα στην ακούσια και τη συγγνωστή βλάβη. Η διαφορά ανάμεσα σε κάποιους ιδεοληπτικούς που οι συνθήκες έφεραν στην εξουσία και μια ομάδα κυνικών εκμεταλλευτών της εξουσίας…


28.9.16

Μα είναι δυνατόν να είναι τόσο; Φυσικά και είναι…



Αν μη τί άλλο, η κυβέρνηση της ΠρωτοΔευτέρας Φοράς Αριστεράς δε μας αφήνει επ’ουδενί να πλήξουμε. Κάθε μέρα κι ένα μέλος του πιο λαμπρού, του πιο ξεκαρδιστικού θιάσου που γνώρισε ποτέ η πολιτική και θεατρική σκηνή της χώρας, θα βρει την ευκαιρία να μεγαλουργήσει, εν λόγω, έργω ή διανοία.

 
Σσσσσ.... ο υπουργός στοΚάζεται.

Σήμερα (σημ. χθες), πηγή ευφορίας και γέλιου, ο υφυπουργός Εξωτερικών, αρμόδιος για τις Διεθνείς Οικονομικές Σχέσεις της χώρας μας και Καθηγητής πρωτοβάθμιος του τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ Δημήτρης Μάρδας...

Κερδάμε και στη Θεσσαλονίκη…



Ξεκίνησε η εγκατάσταση προσφύγων σε διαμερίσματα του πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης.




Ο Δήμος Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και τη χρηματοδότης της Ευρωπαϊκής Ένωσης υλοποιεί το καινοτόμο ανθρωπιστικο έργο με τίτλο "REACT"(Refugee, Assistance, Collaboration, Thessaloniki) ως συντονιστής του Εταιρικού σχήματος που δημιουργήθηκε και συμμετέχουν οι εξής: Δημος Θεσσαλονίκης, Δημος Νεάπολης-Συκεών,Δημος Καλαμαριάς, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, ΧΑΝΘ, PRAKSIS, ΑΡΣΙΣ, Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου…


Οι κατσαπλιάδες που μας κυβερνάνε…



Θυμάμαι στις πρώτες εκλογές που ψήφισα ως φοιτητής. Άνοιξη του '88, καταβάλαμε μία εισφορά στο ΦΣ, τα δε χρήματα στοιβάζονταν σε ένα σωρό στην άκρη ενός μακριού τραπεζιού στην Α31/ΦΜΣ/ΑΠΘ. Ένας από του αριστερούς λεχρίτες Κνίτες που είχαν κατέβει από τα βουνά -σίγουρα στο Σύριζα τώρα, αφού πέρασαν από το ΝΑΡ- βούτηξε μια αγκαλιά χαρτονομίσματα και τα έδωσε σε έναν από την παρέα με την εντολή ''να πάρε, να φέρεις καφέδες και τυρόπιτες να φάμε''. Τα λεφτά ήταν τόσα που έτρωγαν όλοι τους στο Όλυμπος-Νάουσα ή στο Τίφανις, ή δεν ξέρω και εγώ που αλλού. Αυτοί είναι οι κατσαπλιάδες που μας κυβερνάνε .



Οι καφενόβιοι καταληψίες που ανέλαβαν να κυβερνήσουν αυτή τη χώρα είναι άνθρωποι που κατ' ουσίαν δεν έχουν δυσκολευτεί ποτέ στη ζωή τους. Είτε από τις περιουσίες ων οικογενειών -όλοι είναι κληρονόμοι τεράστιων περιουσιών, είτε από τις διασυνδέσεις των γονέων και της τεχνογνωσίας που τους δίδαξαν οι γονείς και οι καθοδηγητές αυτοί οι άνθρωποι δεν έχασαν ποτέ. Βασικά γιατί ποτέ δεν έδωσαν καμία δύσκολη μάχη. Όλες ήταν στημένες για να τις κερδίσουν. Οι αριστεροί είναι εκπαιδευμένοι στη διαρκή αποδόμηση της προσπάθειας που έκανε κάποιος, ήταν εύκολο όταν προβλήματα χτύπησαν την πόρτα καθενός να πάνε και να τον εκφράσουν και τελικά να τον πείσουν να τους ψηφίσει και να τους αναθέσει την κυβέρνηση…


Αι γενεαί πάσαι... και το θηρίο!



Είθισται να λέμε ότι για τα κακά μας χάλια φταίει η λεγόμενη «γενιά του πολυτεχνείου», πολλά μέλη της οποίας  εκμεταλλευόμενα την «αντίστασή» τους κατά της χούντας, έκαναν προσοδοφόρες πολιτικά και οικονομικά καριέρες, όχι μόνο περνώντας στην πούδρα, αλλά γινόμενοι  λαϊκοί ήρωες, και κουνώντας συνεχώς το δάχτυλο έδωσαν μια γερή σπρωξιά στη χώρα, η οποία και κατέληξε στην άβυσσο που ζούμε σήμερα.




Κατά την γνώμη μου όμως φταίει και μια ακόμη γενιά. Εκείνη που γεννήθηκε στις αρχές και στα μέσα της δεκαετίας των ‘70ς, και η οποία ανδρώθηκε επί πλέριας δημοκρατίας του Πασόκ, τότε που ο λαός ήταν θεσμός (κατά τον Ανδρέα), και οι συντεχνίες κυβερνούσαν τα πάντα όλα.
Μια γενιά που μεγάλωσε σε καθεστώς ατιμωρησίας, και που δεν γνώρισε την πολιτική και οικονομική μιζέρια των ‘60ς, και των ‘70ς,  αλλά που γαλουχήθηκε με ανέφικτες υποσχέσεις, απίθανα συνθήματα, και παρδαλές πολιτικοοικονομικές πολιτικές...