26.7.17

Mockingbird...

Eminem








Το μεγάλο πλεονέκτημα ενός ανίκανου Πρωθυπουργού…



Οφείλω να πω πως η σκληρή αυτοκριτική του έλληνα πρωθυπουργού με συγκίνησε πολύ. Όπως και να το δει κανείς, δεν είναι λίγο κοτζάμ πρωθυπουργός, ακόμα και του αναστήματος του Αλέκση, να παραδέχεται την ανικανότητά του και να αποδέχεται τον χαρακτηρισμό «ψεύτης».




Και με συγκίνησε όχι γιατί η Ελλάδα έχει για πρώτη φορά πρωθυπουργό ανίκανο και ψεύτη. Στο κάτω-κάτω μιλάμε για τη χώρα στην οποία υπήρξαν πρωθυπουργοί ο Κώστας ο Καραμανλής ή Εργατικός ή Ικανός ή Αεικίνητος ή Ακούραστος ή Αποτελεσματικός και ο Γιωργάκης του Αντρέα του Παπαντρέου. Μιλάμε για τη χώρα που το να έχει πρωθυπουργό κάποιον ανίκανο και ψεύτη συνιστά κανονικότητα και όχι εξαίρεση. Το συγκινητικό στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η ομολογία…



Αλέξη θα λέτε και θα κλαίτε!



Βαρουφάκης, Λαφαζάνης και Κωνσταντοπούλου ανταγωνίζονται για να κερδίσουν τον τίτλο του πιο σκληρού αντιμνημονιακού. Το έπαθλο είναι ένα κόμμα που θα πρωταγωνιστήσει, μετά από την ταξινόμηση του προέδρου Αλέξη στο γνωστό χρονοντούλαπο της ιστορίας. Θα προτιμούσαμε για «αντίπαλο» τον «ψεύτη Αλέξη» από τους δραχμιστές. Οι δυνάμεις του σύμπαντος, όμως, όπως θα έλεγε και η σύντροφος υπουργός Πολιτισμού, έχουν άλλα σχέδια.





Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η πρόεδρος Ζωή έκανε το σόου με τον Γερμανό πρέσβη. Ούτε ότι ο συμπαθής Παναγιώτης αποφάσισε να μιλήσει για πρώτη φορά για την «επιχείρηση νομισματοκοπείο», όταν η σιωπή του επί τόσο μακρύ χρονικό διάστημα έχουν ήδη προσδώσει στο θέμα μία μυθιστορηματική διάσταση, ανάλογη με εκείνη της «μεγάλης ληστείας τους τραίνου». Και οι δύο φοβούνται τον Γιάνη! Επειδή ξέρουν ότι ο Γιάνης Βαρουφάκης είναι γεννημένος παίκτης! Κι ότι από την στιγμή που ο Γιάνης αποφασίσει να κατέβει στο γήπεδο, οι ίδιοι είναι καταδικασμένοι να είναι δεύτεροι ή τρίτοι. Δηλαδή τίποτα…


Τα σκουπίδια που τρώτε στα Ελληνικά νησιά…



Θυμάμαι όταν πήγαινα διακοπές στα περίφημα greek islands, κάθε φορά που καθόμουνα κάπου να φάω αναρωτιόμουν: «θα φάω καλά;», «θα μου πιάσουν τον ποπό;», «τι ποιότητα θα έχει το φαγητό;»




Λυπάμαι που το λέω, αλλά τις περισσότερες φορές έφευγα απογοητευμένη. Οκτώ στα δέκα μαγαζιά έβλεπαν τον επισκέπτη ως αρπαχτή. Μικρές μερίδες, κακομαγειρεμένο φαγητό, πανάκριβα μαγαζιά, βρωμερές κουζίνες, ανεκπαίδευτο προσωπικό. Όλη η ελληνική κουτοπονηριά και ασυνειδησία, μαζεμένες στις περιβόητες  greek taverns. Έχω γλιτώσει πολλά «κουστούμια» επειδή τυγχάνει να διαθέτω κάποιες γνώσεις όσο αφορά τους κανόνες που πρέπει να πληροί ένας χώρος εστίασης…

25.7.17

Wid Horses...

The Rolling Stones









Πού το πας, Αλέξη;



Δημοσιεύαμε εδώ στις 29 Ιουνίου 2015: «ΟΧΙ σημαίνει διακοπή ρευστού τραπεζών, ήτοι δυο τα τινά: Λειτουργία της οικονομίας υπό νόμισμα νέο, ή κούρεμα καταθέσεων ώστε να διασφαλιστεί μια κεφαλαιακή βάση των ιδρυμάτων ικανή να τα κρατά σε λειτουργία. Δεν υπάρχει τρίτη οδός.»

 
Ακούει φωνές...

Αυτό που τότε δεν φανταζόμασταν είναι το πόσο κτηνώδεις κοροϊδίες είναι ικανός να συλλάβει και να φέρει εις πέρας ο Αλέξης Τσίπρας με την αυλή του. Συνεπώς, όταν στις 15 Ιουνίου του ίδιου έτους σημειώναμε, ότι «η συγκυβέρνηση βρίσκεται μισό βήμα από το να τινάξει στον αέρα τη γεωπολιτική στόχευση της ελλαδικής μεταπολίτευσης στο σύνολό της», πιστεύαμε, ότι οι πληροφορίες περί IOUs και έκκλησης στη Ρωσία για διευκόλυνση μετάβασης σε εθνικό νόμισμα σήμαιναν, πως σε περίπτωση επικράτησης του ΟΧΙ θα έμπαινε σε εφαρμογή το σχέδιο. Αυτό δεν συνέβη τελικά, όχι διότι το σχέδιο δεν ήταν έτοιμο, ούτε διότι επικράτησε το ΝΑΙ, αλλά διότι με μια κωλοτούμπα παγκόσμιας πρωτοτυπίας, ο Αλέξης κρέμασε εν μια νυκτί το νυχτωμένο 62% των Ελλήνων ψηφοφόρων.,, 


Τι έχεις Γιάνη; Τι είχα πάντα!



Παλιό είναι το σεναριακό μοτίβο σε ταινίες τρόμου όπου -ως από μηχανής θεός- εμφανίζεται εκείνος ο οποίος θα λύσει το μυστήριο, θα αποτρέψει την καταστροφή, θα σώσει την ηρωίδα, καθώς ωστόσο η δράση προχωράει, αποδεικνύεται ότι πρόκειται για μανιακό δολοφόνο υπό μεταμφίεση, δραπέτη φυλακής ή -συνηθέστερα- ψυχιατρείου. Τόσο παλιό, ώστε οι ψημένοι σινεφίλ παίρνουν τον τρελό χαμπάρι από τη δεύτερη κιόλας ή την τρίτη σκηνή του και το ενδιαφέρον τους περιορίζεται στο πώς ο σκηνοθέτης θα αφηγηθεί τη χιλιοειπωμένη ιστορία.




Ο Γιάνης Βαρουφάκης εισέβαλε στον δημόσιο βίο μεσούντος του 2010, λίγο πριν ή λίγο μετά από την ψήφιση του πρώτου μνημονίου. Άρχισε να αρθρογραφεί συχνά-πυκνά στο Protagon, που διευθυνόταν τότε από τον Σταύρο Θεοδωράκη, με την ιδιότητα του καθηγητή πανεπιστημίου, στο πεδίο των οικονομικών ή της θεωρίας των παιγνίων…


Συριζαίοι να ντουφεκάνε συριζαίους;



Οι περισσότεροι εστίασαν στην Βαρουφακειάδα. Για μένα όμως άλλη ήταν η είδηση που ξεχώρισε το ΠΣΚ που μας πέρασε. Ο Πάνος ο Καμμένος που λέτε έχρισε (sic) τον Παϊσιο προστάτη των Διαβιβάσεων στο στρατό!




Καταρχήν έκπληξη. Ομολογώ πως δεν γνώριζα πως το ποιος Άγιος προστατεύει τι ορίζεται από την πολιτική ηγεσία της χώρας. Πάντα πίστευα πως τέτοιας μορφής αποφάσεις παίρνονται από την Ιερά Σύνοδο ή κάτι τέτοιο. Anyway όμως. Το ζουμί είναι αλλού…


Ήμουν "άπειρος" είπε. "Άδειασέ μας τη γωνιά" απαντάμε…



Ήμουν άπειρος, είπε ο λαοπρόβλητος Πρωθυπουργός μας. Δεν είναι απλά μία φράση. Είναι μια φράση, που προσπαθεί να αιτιολογήσει το μαύρο χάλι, που λόγω της ομολογουμένης πλέον απειρίας του, έφερε στη Χώρα.




Αν ήθελε να είναι ειλικρινής όφειλε να συνεχίσει λέγοντας "ήμουν άπειρος, ανίκανος,  επί χρόνια μιλούσα για το δίκιο του εργαζόμενου ενώ δεν είχα δουλέψει ποτέ, δεν είχα διοικήσει ούτε περίπτερο, επί χρόνια μιλούσα για τις αρχές της Αριστεράς και τελικά απέδειξα ότι Αριστερά δεν υπάρχει",  και τότε θα λέγαμε ότι να, κάτι έχει καταλάβει. Και φυσικά η φράση θα έπρεπε να τελειώνει "συγνώμη κ. Σαμαρά που έριξα την Κυβέρνησή σας"…