20.2.17

Another Day...

Νάνοι




Πες τα, χρυσόστομε!



Δεν είμαι φαν του Άδωνι Γεωργιάδη. Διαφωνώ ιδεολογικά μαζί του, δεν μπορώ να ξεχάσω τις απόψεις που εξέφραζε για συγκεκριμένα ζητήματα ούτε πείστηκα από τη «συγγνώμη» του προς τους Εβραίους για το Ολοκαύτωμα. Του αναγνωρίζω φυσικά πως δεν χρησιμοποιεί την ξύλινη γλώσσα που χαρακτηρίζει την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών της χώρας και πως αποδομεί με εξαιρετική ευστοχία το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ.



Δε μου φτάνουν αυτά όμως. Άλλωστε θεωρώ πως το να αποδομείς σήμερα τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι σαν να κλέβεις εκκλησία, άλλο αν το μεγαλύτερο κομμάτι της αντιπολίτευσης πνίγεται σε μια κουταλιά νερό και τρώει φάπες εντός και εκτός βουλής από τον Αλέξη Τσίπρα…


Ο ελέφαντας στο δωμάτιο και η μαύρη μας τύφλα…



Υπάρχει ένας ελέφαντας στο δωμάτιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανήκει στη σοσιαλδημοκρατία, δεν πιστεύει στις ευρωπαϊκές αξίες, θέλει την Ελλάδα έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το κοστούμι των ευρωπαϊκών θεσμών και της κοινοτικής νομοθεσίας τού πέφτει στενό.




Όσο δίνεις λόγο στην Κομισιόν και υπόκεισαι στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όταν σε ζορίζουν οι Βρυξέλλες και το Στρασβούργο, δεν μπορείς να γίνεις ούτε Τσάβες ούτε Κάστρο. Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτοί είναι οι ήρωες του πρωθυπουργού. Έχετε ακούσει ποτέ στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, από το Μαξίμου ή τα Εξάρχεια, με γραβάτα ή με πουκάμισο έξω, να λέει ότι ονειρεύεται την Ελλάδα ως μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα; Δανία, Αυστρία, Βέλγιο, Ολλανδία; Όχι, ποτέ! Στην “μπολιβαριανή επανάσταση” και στο καθεστώς της Κούβας δίνει ο Τσίπρας τα ιδεολογικά διαπιστευτήριά του…


Ούτε ψύλλος στον κόρφο του...



Η ιστορία του νεαρού βοσκού που περιέπαιζε τους συγχωριανούς φωνάζοντας άσκοπα λύκος στα πρόβατα για να γελάσει μαζί τους, είναι γνωστή... Γνωστή είναι και η κατάληξη της ιστορίας όταν πράγματι προέκυψε λύκος στα πρόβατα και παρά τις φωνές κανένας δεν έτρεξε να βοηθήσει.




Η ιστορία του κ. Τσίπρα με τα δημοψηφίσματα μοιάζει με την ιστορία του βοσκού. Όταν ο λαός τον πίστεψε, κινητοποιήθηκε και τον στήριξε με 62%, ο τελευταίος τον εξαπάτησε και έπραξε τα αντίθετα απ΄ όσα είχε υποσχεθεί.
Ενάμισι χρόνο αργότερα έρμαιο του αδιεξόδου  των αριστερίστικων αντιφάσεων και εμμονών ο πρωθυπουργός σκέφτεται να ξεφύγει πάλι από τη δύσκολη κατάσταση της απόρριψης της κοινής γνώμης μέσω της αναθέρμανσης ευρύτερων αντιθέσεων κάποιου δημοψηφισματικού διλήμματος…


19.2.17

Sprout and the Bean...

Joanna Newsom





O δρόμος για την Βενεζουέλα είναι στρωμένος από «τζάμπα μαγκιές»…



Ο  γενικός διευθυντής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας  Klaus Regling (ESM) δήλωσε χθες, εν όψει του κρίσιμου Eurogroup της Δευτέρας: «Η Ελλάδα είναι μια ειδική περίπτωση. Πουθενά το μέγεθος των προβλημάτων δεν ήταν τόσο μεγάλο και η διαχείριση τους τόσο αδύναμη όσο στην Ελλάδα».




Η διαπίστωση του ευρωπαίου αξιωματούχου δεν εκπλήσσει, στην ουσία,  κανέναν Έλληνα, δεδομένου πως την αυτογνωσία του «Α.ΜΕ.Α» την έχουμε ήδη κατακτήσει. Το οξύμωρο βρίσκεται στο ότι οι Ευρωπαίοι δεν το ήξεραν ή, καλύτερα, προσποιούνταν ότι δεν ήξεραν,  τόσα χρόνια…



Αλέξης: Ο σαμποτέρ της Δημοκρατίας…



Νωρίς σήμερα το πρωί, καβάλα στη μηχανή μου, ντυμένος σαν αστακός λόγω της παγωνιάς, βρέθηκα για επαγγελματικό λόγο κάπου στην Άνω Κυψέλη, σε έναν λόφο που στρατηγικά δεσπόζει στην περιοχή, ενώ από κάτω η πολύβουη Αθήνα απλωνόταν νωχελικά στα πόδια του. Δεξιά, μια κλούβα των ΜΑΤ μού έκλεινε τον δρόμο. Αποφάσισα να πάω ευθεία και να κάνω τον κύκλο ώστε κάποια στιγμή να φθάσω στην επαγγελματική μου συνάντηση…




Κι άλλη κλούβα μπροστά μου! ”Τι στο διάολο συμβαίνει εδώ, στις αετοφωλιές απέναντι από τα Τουρκοβούνια;” σκέφτηκα. Έβγαλα το κράνος μου και πλησίασα τα νέα παιδιά των ΜΑΤ, που μέσα στο αγιάζι, κουκουλωμένα με τα μαύρα τους σκουφιά, με κοίταζαν διερευνητικά καθώς πλησίαζα για να ρωτήσω τι συμβαίνει… και τότε κατάλαβα! Βρισκόμουν μια αναπνοή από το κάστρο του άρχοντα αυτής της χώρας! Βρισκόμουν λίγο πριν από την κατοικία του Αλέξη του Τσίπρα, σε μια κατά τ’ άλλα λαϊκή γειτονιά, αλλά με τη δυνατότητα της απόλυτης φύλαξης και του εύκολου ελέγχου…


18.2.17

Συχνάζεις στο Μικρό Καφέ...

Χειμερινοί Κολυμβητές




Έτσι θα αντιμετωπιστεί η μάστιγα των Εξαρχείων…



O Αλέξης Τσίπρας, και κάθε σταθερός… αριστερός, μόλις ακούνε για ασφάλεια, για αίσθημα τάξης και νομιμότητας αμέσως παθαίνουν σοκ. Πνίγονται, δεν αντέχουν αυτές τις λέξεις, αισθάνονται ότι κάποιος τους έχει βάλει μια θηλιά και θέλει να τους σκοτώσει.




Το κυριότερο είναι ότι στοχοποιούν όσους μιλούν γι’ αυτά. Σύμφωνα με τον Τσίπρα χθες στη Βουλή, o φόβος είναι ατζέντα της ακροδεξιάς. Με απλά λόγια, επειδή ο Κυριάκος έθεσε το θέμα, επειδή κάποια κανάλια ανέδειξαν το πρόβλημα, όλο αυτό είναι στημένο για να φοβηθεί ο κόσμος κι έτσι να αναλάβουν οι ακροδεξιοί...


Ελευθέρας στην παρανομία…



Μέρα μεσημέρι να μαγαρίζουν τοίχους με συνθήματα και να βιαιοπραγούν εναντίον ενός πολίτη –ασχέτως αν ήταν καθηγητής– που τους έκανε παρατήρηση; Βεβαίως. Στην Ελλάδα της διάχυτης ανομίας, όλα συμβαίνουν στο φως της ημέρας. Υπό το πρόσχημα της πολιτικής παρέμβασης και του «έλα μωρέ, παιδιά είναι», κάθε μαντράχαλος μπορεί να παίρνει ένα σπρέι και να ασχημονεί όπου θέλει και μετά να πλακώνει στο ξύλο όποιον θέλει.



Εδώ η ελληνική Δικαιοσύνη διά του «παιδιά είναι, δεν ήξεραν» αθώωσε φοιτητές που έπιασαν από τον γιακά τον πρύτανή τους, έχτισαν το γραφείο του και μετά διαφήμιζαν τα κατορθώματά τους στο Διαδίκτυο, γιατί κάποιοι άλλοι μαντράχαλοι να μη βιαιοπραγούν μέρα μεσημέρι; Ξέρουν ότι το πανεπιστημιακό άσυλο είναι «ιερό». Ακόμη κι αν σκοτώσουν κάποιον εντός ΑΕΙ, η αστυνομία θα εμφανιστεί ύστερα από μιάμιση ώρα…