Άργησε πολύ φέτος η άνοιξη.
Την ψυχή μας έβγαλε μέχρι να το πάρει απόφαση να
στρώσει στην πόλη.
Στο μεταξύ όλα σε προετοίμαζαν.
Οι διαρκείς βρόχες μηνών θέριεψαν τα σπαρτά και
τα αγριόχορτα τριγύρω.
Στα πάρκα έσκασαν μύτη παντού παπαρούνες.
Σε λίγο αστικοί θρύλοι για ερπετά θα
κυκλοφορούσαν στο περιαστικό της δάσος.
Και επιτέλους ο καιρός έστρωσε και οι επιθυμίες
των ανθρώπων έγιναν ζαριές που βγήκαν.
Το προηγούμενο Σάββατο με έπιασε φανάρι
επιστρέφοντας από το αεροδρόμιο εκεί που είναι οι αστικοί λαχανόκηποι του ΑΠΘ.
Στο αυτοκίνητο μου ήταν ένας Ολλανδός καλεσμένος
μας.
Τι γίνεται εκεί με ρώτησε;
Πλησιάσαμε. Καμιά εκατοστή χαμογελαστοί άνθρωποι
φρόντιζαν τους κήπους τους, τα οπωρικά τους που είχαν μεγαλώσει.
Μαγική εικόνα…
