Αεροσυνοδεία…

Το να εργάζεται κάποια ως αεροσυνοδός ή κάποιος ως ιπτάμενος στις αερογραμμές Malaysian Airlines, δεν είναι εύκολη υπόθεση.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Business Insider, oι κανόνες είναι πολύ αυστηροί, οι εργαζόμενοι πρέπει να είναι απόλυτα πειθαρχημένοι και η εμφάνιση τους να θυμίζει λίγο-πολύ καλλιστεία.

Το πλήρωμα, εν ολίγοις, είναι άρτια εκπαιδευμένο και έχει την τέλεια συμπεριφορά και εικόνα.

Όπως μάλιστα αναφέρει ο μάνατζερ των Malaysian Airlines, Chang Chin Kwang, «μια σωστή προετοιμασία καταλήγει στο να νιώθουν άνετα οι επιβάτες και να μένουν ευχαριστημένοι από το πλήρωμα και την εταιρία».

Η σημασία της σημερινής επετείου…

(Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε το 2010)

Το 1973 ήμουν μικρό παιδάκι. Θυμάμαι όμως πολύ καλά πως είχαμε χούντα.

Και όταν λέμε χούντα, εννοούμε κανονική χούντα και όχι τη «χούντα του ΠΑΣΟΚ», ή τη «χούντα των ΜΜΕ», κλπ.

Μας κυβερνούσαν κάτι ημιμαθείς τύποι με φτηνιάρικα κοστούμια και με μαύρα γυαλιά, κάτι σαν τους σοπράνος στη τηλεόραση δηλαδή, και με νοημοσύνη τσιμεντόλιθου.

Αν ήσουν στρατιωτικός, ακόμη και μόνιμος ανθυπασπιστής,  έκανες κουμάντο στη γειτονιά σου.

Αν ήσουν χωροφύλακας, ή ασφαλίτης, ήταν η καλύτερή σου.

Έμπαινες σε καφενείο, και βαρούσαν προσοχές.

Αν ήσουν συνταγματάρχης, μπορεί να γινόσουν και υπουργός.

Ποιος ξέρει;

Hey Hey, My My...

Neil Young & Crazy Horse.

Και ψωμί, και παιδεία, και ελε-φθε-ρία…

Προχθές, κατά τη διάρκεια του «μικρού εορτασμού» του Πολυτεχνείου –προεορταστικές εκδηλώσεις όπως η μικρή Ανάσταση μεσημέρι Μεγάλου Σαββάτου, μετά την οποία επιτρεπόταν να φάμε τυρί– έτυχε να συναντήσω ομάδα ζηλωτών, οι οποίοι αντήλλασσαν τις σκέψεις τους με τους παρατεταγμένους αστυνομικούς.

Επειδή κάποια στιγμή οι σκέψεις τους εξαντλήθηκαν, μαζί με το αγοραίο λεξιλόγιο της έκφρασής τους, άκουσα μερικούς εξ αυτών να αναπέμπουν το εγκώμιο των ημερών: «Ψωμί, παιδεία, ελε-φθε-ρία».

Ηταν φωνές συρτές, οι οποίες, εξαντλημένες από τη νηστεία των ημερών και την πάλη με τον προβοκατόρικο αυταρχισμό του πρύτανη κ. Φορτσάκη, ακούγονταν όπως κατά την περιφορά του Επιταφίου, κι ενώ όλοι έχουν αρχίσει να λιγουρεύονται τα νηστήσιμα, λένε για μία ακόμη φορά το «Αι γενεαί πάσαι» για να «φάνε τον χρόνο»…

Τέσσερις διδαχές στη χώρα της κρίσης…

Τι μας έχουν διδάξει τα χρόνια της κρίσης, από το διάγγελμα στο Καστελόριζο έως και σήμερα;
Πρώτον, ότι οι κρίσεις ευνοούν τον φανατισμό.

Βέβαια, η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα.

Τα υπαρκτά οικονομικά προβλήματα που ταλανίζουν όλους μας, η άνοδος της ανεργίας και η συνολικότερη μετάβαση από το εργασιακό -μερικά προστατευτικό- περιβάλλον των δεκαετιών 1990 και 2000 στο αδυσώπητα αντιουμανιστικό του πρώτου τετάρτου του 21ου αιώνα οδήγησαν χιλιάδες στο μέγιστο πολιτικό σφάλμα υποστήριξης της Ακροδεξιάς...

Κι όμως ο πόλεμος έχει ξεκινήσει...

Οι ΗΠΑ ξεκινήσαν το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης στα τέλη του 2008, με την FED να «τυπώνει» χρήμα και να αγοράζει κρατικά ομόλογα.
Το ενεργητικό του ισολογισμού της FED από 800 δισ. δολάρια το 2008 έχει φτάσει τα 4,5 τρισ. δολάρια.

Η ισοτιμία του δολαρίου καθόλη τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας πιεζόταν.

Σύμφωνα με τις πρόσφατες δηλώσεις του Μάριο Ντράγκι η ΕΚΤ σχεδιάζει να αγοράσει τα επόμενα δυο χρόνια κρατικό χρέος από τις χώρες της Ευρωζώνης της τάξης του 1 τρισ. και να αυξήσει τον ισολογισμό της στα 3 περίπου τρισ. ευρώ. Η ισοτιμία του ευρώ έχει αρχίσει ήδη να πιέζεται…

Τι σκαρώνει πάλι ο Πούτιν;

Το τελευταίο διάστημα η ρωσική κυβέρνηση προκαλεί ανησυχία στον υπόλοιπο κόσμο.

Τη μια μεταφέρει περισσότερα άρματα μάχης στην Ουκρανία, την άλλη πυρηνικά όπλα στη Κριμαία.

Τελευταία ανακοίνωσε πως θα αρχίσει πτήσεις βομβαρδιστικών πάνω από τον Κόλπο του Μεξικού.

Όπως και να έχει, το Κρεμλίνο κάθε άλλο παρά παράγοντας σταθερότητας δεν είναι για τη διεθνή τάξη…

Το Πολυτεχνείο ξεθωριάζει…

Τελικά τι είναι το Πολυτεχνείο;

Ποιο είναι το νόημα της επετείου που, κάθε χρόνο, προκαλεί την ίδια γκάμα εθιμοτυπικών αντιδράσεων, με την έντασή τους μόνο να αυξομειώνεται;

Οι μύθοι του επανεξετάστηκαν, αναλύθηκαν, αμφισβητήθηκαν ή και διαλύθηκαν, από τους ίδιους τους συμμετασχόντες και πρωταγωνιστές του, που τοποθετήθηκαν δημόσια είτε διά των λόγων είτε διά των πράξεών τους…

Επιστημονικά αδιέξοδα…

Ακαρπη κατέληξε ουσιαστικά και η νέα, πιο ολοκληρωμένη από κάθε άλλη φορά, προσπάθεια των επιστημόνων να εντοπίσουν κάποιο «μαγικό» γονίδιο - ή περισσότερα - που χαρίζουν σε μερικούς ανθρώπους μακροζωία, επιτρέποντάς τους να τα… εκατοστίσουν.

Μια νέα αμερικανική γενετική έρευνα ανέλυσε το DNA 17 ανθρώπων (16 γυναικών και ενός άνδρα) ηλικίας 110 έως 116 ετών, αλλά δεν κατάφερε να βρει κάποιον γενετικό παράγοντα που να «κάνει τη διαφορά»…

Πιλότοι για κλάματα…

Με αφορμή το θάνατο του Βασίλη Ζήση (Φάκτορα) έψαχνα στο αντινιούζ τα διάφορα άρθρα(!)  επί παντός επιστητού που έγραψα κατά καιρούς, και είπα να ανεβάσω ένα του 2011…

Επί ΕΣΣΔ, η κρατική αεροπορική εταιρία Aeroflot, ήταν η μεγαλύτερη του κόσμου, με (αν δεν κάνω λάθος) περίπου 6.000 αεροσκάφη.
Οι δε πιλότοι της ήταν από τους πιο έμπειρους, έχοντας να διαπραγματευτούν τεράστιες γεωγραφικές εκτάσεις, και πληθώρα καιρικών συνθηκών.

Υπήρχε μόνο ένα βασικό πρόβλημα. Η συντριπτική πλειοψηφία τους δεν γνώριζε αγγλικά.

Και δεν χρειάζονταν να γνωρίζει, αφού λόγω του τότε πολιτικού καθεστώτος, ελάχιστοι απ αυτούς επιτρέπονταν να βγουν από τη χώρα εκτελώντας τα διεθνή δρομολόγια, και έτσι, οι περισσότεροι χειριστές της Aeroflot τερμάτιζαν ευδοκίμως τη καριέρα τους έχοντας πετάξει χιλιάδες ώρες αποκλειστικά εντός συνόρων…