Σία και εθνική αφασία…

Οσο εμείς χαζεύουμε τα σουρεαλιστικά αεροπλανικά των συριζαίων, ακούμε τα ναπολεόντεια παραληρήματα της μαντάμ προέδρου, τις παιδικές δικαιολογίες της Βαλαβάνη ή τις μπουκωμένες πομφόλυγες του ακομβίωτου στρατάρχη, που θα τσακίσει τη διαπλοκή μπουσουλώντας, η τύχη μας κι ο τουρκικός ισλαμοφασισμός δουλεύουν.

Ντούκου πέρασε η δήλωση του Ερντογάν ότι μια επιχείρηση σαν τον «Αττίλα» δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί να επαναληφθεί στην Κύπρο. Αυτό, ενώ ο Αναστασιάδης κάνει ρεβεράντζες στον Ακιντζί, γιατί είπε ότι από την εισβολή «υπέφεραν περισσότερο οι Ελληνοκύπριοι».

Μα τι γενναιοφροσύνη. Μάθαμε κάτι που δεν ξέραμε…

Ξέρει τι κάνει ο Λαπαβίτσας…

Ο Λαπαβίτσας ξέρει πολύ καλά τι λέει, αγαπητέ μου.

Η νοοτροπία της 'φάρμας των ζώων' δεν είναι και τόσο δύσκολο να κληρονομηθεί, έστω και αν οι κοιτίδες της, οι τέως σοβιετικοί "παράδεισοι" μας άφησαν χρόνους τώρα.. (αιωνία...η μνήμη τους!)

Οι εγχώριοι θαυμαστές της δεν την απαρνήθηκαν ούτε στιγμή και οι μύχιες επιθυμίες τους για να την εμπεδώσουν και σε μια κοινωνία που αλληθωρίζει μεταξύ Ανατολής και Δύσης και προβληματίζεται ανάμεσα στο παρελθόν και στο Μέλλον, ανάμεσα στη φαντασίωση και στην πραγματικότητα, εκδηλώνονται κάθε τόσο και πιο φανερά…

Η νέα ελληνική Αναγέννηση!

Σ​​κηνή πρώτη. Υποκατάστημα μεγάλης τράπεζας στο κέντρο της Αθήνας. Συνωστισμός, μέσος όρος αναμονής κάνα δίωρο.

Οι μεγαλύτεροι περιμένουν για τα εξήντα ευρώ.

Επικρατεί εκκωφαντική ησυχία, και εκθαμβωτική ηρεμία.

Λες να έχει δίκιο ο Λαπαβίτσας; Το συνήθισαν τα άτιμα και τους αρέσει;

Υπάρχει όμως και το δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης του φαινομένου.

 Στη διάρκεια της νύχτας της παραμονής, στη Βουλή, μίλησε ο πρωθυπουργός της χώρας και αφού διαβεβαίωσε το δημοκρατικό ποίμνιο πως έκανε λάθη, το καθησύχασε εξηγώντας του γιατί δεν μετανιώνει για τα λάθη που έκανε.

«Γιατί οι δρόμοι των ευρωπαϊκών πόλεων γέμισαν με ελληνικές σημαίες για να υπερασπιστούν τα ελληνικά δίκαια». Αξίζουν η ταλαιπωρία και οι θυσίες για έναν τέτοιο θρίαμβο.

Ονειρο ζω, μη με ξυπνάτε…

Ο Αλέξης, ο Althusser, και η κουλτούρα της εξαπάτησης…

Σε προσωπικό επίπεδο, τον Αλέξη τον λυπάμαι. Σε πολιτικό τον απεχθάνομαι.

Σίγουρα έχει άστρο… αλλιώς δεν εξηγείται αυτή η μετεωρική του ανάδυση στο πολιτικό μας σκηνικό, χωρίς όμως να διαθέτει τα ανάλογα εφόδια.

Σε μια χώρα όπου κυριαρχούν τα τζάκια, και όπου για να γίνει κανείς βουλευτής, εκτός από πάμπολλα χρήματα θα πρέπει να έχει και τις κατάλληλες γνωριμίες, τους κατάλληλους «σπόνσορες», ο Αλέξης κατάφερε στα 40 του να γίνει πρωθυπουργός. Χωρίς να γνωρίζει καν αγγλικά!

Είμαι σίγουρος βέβαια ότι το μετάνιωσε πικρά, όπως το είχε μετανιώσει και ο μέντοράς του Αλαβάνος που τον προώθησε σε ηγετικές θέσεις μέσα στον Σύριζα….

Διχάζουν…

 Τη στιγμή που σύσσωμη η «ευρωπαϊκή» αντιπολίτευση επιδεικνύει ένα πρωτοφανές για τα ελληνική δεδομένα αίσθημα σύνεσης και συνεργασίας, δυο πρόσωπα –κυρίως- δυναμιτίζουν συνεχώς κάθε προσπάθεια συναίνεσης.

Η πρόεδρος της Βουλής κι ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ, συγκυβερνήτης του Αλέξη Τσίπρα.

Να σταθούμε κατ’ αρχάς στον δεύτερο.

Ο άκρατος λαϊκισμός που εκπέμπει, οι συνεχείς απειλές κατά πάντων εντός κι εκτός Ελλάδας, η φρασεολογία κι η προσπάθεια του να εμπλακεί στη Δικαιοσύνη, καθιστούν απολύτως ορατό το μέγα πρόβλημα της συμμαχίας στην οποία στηρίζεται η κυβέρνηση…

Στη χλεύη των Ελλήνων…

Έχω υπερασπιστεί δημοσίως τη Ζωή Κωνσταντοπούλου στο παρελθόν απέναντι σε σεξιστικές επιθέσεις που δεχόταν.

Σήμερα θέλω να γράψω ότι η θητεία της στο υψηλό αξίωμα της Προέδρου της Βουλής αποτελεί αρνητικό πρότυπο για τις γυναίκες και δυσφημεί τον αγώνα τους για ισότιμη συμμετοχή και σεβασμό στη δημόσια ζωή.

Η κα Κωνσταντοπούλου κακοποιεί τον θεσμικό ρόλο που της έχει ανατεθεί και καταχράται τη θέση την οποία έχει.

Προσβάλλει ευθέως, χωρίς να παραιτείται, το σώμα του οποίου προΐσταται (εφόσον λέει ότι νομοθετεί υπό το κράτος εκβιασμού και καθ΄ υπαγόρευσιν ξένων κυβερνήσεων), τον πρωθυπουργό, την κυβέρνηση, τους συναδέλφους της βουλευτές και το δημοκρατικό πολίτευμα το οποίο έχει ορκιστεί να διαφυλάττει…

Τασία σουρεάλ…

Οι πρόσφυγες είναι μια τουριστική ατραξιόν. Ξεναγοί στο Πεδίον του Αρεως μπορούν κάλλιστα να δείχνουν τη δυστυχία των Σύρων και των Αφγανών ως μια ιδιαιτερότητα: «από εδώ μια μάνα που θηλάζει το μωρό της και το βυζί της βγάζει αίμα, το αίμα του πολέμου», «από εδώ ένας πεινασμένος που έχασε το σπίτι του, μην τον κοιτάτε με τα κουρέλια, ήταν γιατρός στην πατρίδα του».

Ακούγεται κακόγουστο; Ακούγεται χυδαίο; Ακούγεται απάνθρωπο;

Απλά μεταφέρουμε σε εικόνες όσα δηλώνει για τους πρόσφυγες που ζουν στο Πεδίον του Αρεως η αρμόδια υπουργός Τασία Χριστοδουλοπούλου…

Η ηθική Αριστερά και η … Βαλαβάνη…

Σ​​τα 85 χρόνια της σήμερα, η κ. Αλίκη Βαλαβάνη έχει πλήρη αντίληψη της επικαιρότητας. Παρακολουθεί τα πάντα, σταθμίζει τις εξελίξεις και παίρνει τις αποφάσεις της.

Δεν ήταν δύσκολο, λοιπόν, να καταλάβει ότι επίκεινται περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων ― δεν ήταν και η μόνη, άλλωστε: χιλιάδες άνθρωποι είχαν καταλάβει τι ερχόταν και πήραν τα μέτρα τους.

Ετσι, αποφάσισε να μην αφήσει τις καταθέσεις της, οικονομίες μιας ζωής, στα χέρια των φίλων της κόρης της.

Το πρόβλημα, βέβαια, ήταν ότι τα χρήματα ήσαν δεσμευμένα σε προθεσμιακή κατάθεση. Δεν ξέρουμε πώς ακριβώς κατάφερε να το υπερβεί (με την πειθώ, φαντάζομαι), πάντως το κατάφερε και έσωσε τα λεφτά της.

Αυτή είναι η εκδοχή της υπόθεσης με τη μητέρα της Νάντιας Βαλαβάνη ― η εκδοχή την οποία η τέως αναπληρώτρια υπουργός Οικονομικών περιμένει από όλους μας να πιστέψουμε…
 

Disco 2000...

Pulp

Αγαπητέ Βαγγέλη…

Αγαπητέ Βαγγέλη,
Είσαι ιστορικό στέλεχος της φιλελεύθερης δημοκρατικής παράταξης, την έχεις τιμήσει με τη μέχρι τώρα πορεία σου και ορθώς το κόμμα επέλεξε να την οδηγήσεις εσύ μέχρι το επόμενο τακτικό Συνέδριο.

Όμως με έχουν ιδιαίτερα στενοχωρήσει ορισμένες σου ενέργειες απέναντι στον σημερινό πρωθυπουργό. Ένα πρωθυπουργό που μέσα σε 6 μήνες:
• Έφερε τόση δυστυχία στη χώρα
• Προκάλεσε τεράστια ζημιά πάνω από 160 δις στην ελληνική οικονομία (βλ ανάρτηση Κυριάκου Μητσοτάκη)…