15.5.18

Η Βρετανία κάνει τα στραβά μάτια στη Τουρκία…


Το να φωτογραφίζεσαι πίνοντας  τσάι με την βασίλισσα της Αγγλίας είναι ότι πρέπει, ειδικά αν είσαι ένας αυταρχικός πρόεδρος εν μέσω μιας σκληρής προεκλογικής εκστρατείας.
Έτσι έγινε με τον πρόεδρο Ερντογάν της Τουρκίας, που επισκέφτηκε το Λονδίνο στις 13 Μαίου.




Η επίσκεψη ακολούθησε μια αντιπαράθεση του Τούρκου προέδρου με το εκλογικό σώμα της χώρας του, με τον Ερντογάν να προκαλεί απερίσκεπτα την αντιπολίτευση, πως αν θέλει να παραμερίσει τότε το μόνο που χρειάζεται είναι να του πουν «αρκετά». Λίγες ώρες μετά, πάνω από ένα εκατομμύριο συμπατριώτες του κατέκλυσαν τα σόσιαλ μίντια με το σύνθημα hashtag #Tamam, δηλαδή αρκετά (στα τούρκικα).
Εν τω μεταξύ η λίρα συνεχίζει τον κατήφορο και το μέλλον της τουρκικής οικονομίας μοιάζει αμφίβολο…


14.5.18

Το Hell’s Kitchen, και το καραβάνι του Τσίπρα…


Έβλεπα χθες βράδυ ένα επεισόδιο του «ριάλιτι» Hell’s Kitchen, όπου διάφοροι νέοι και νέες διαγωνίζονται στην μαγειρική υπό την αυστηρή εποπτεία του σεφ Μποτρίνι. Καμία σχέση με το Power of Love ή το Game of Love, όπου οι διαγωνιζόμενοι(ες) είναι απλά σούργελα που  ψάχνουν τρόπο να γίνουν διάσημοι(ες) και ίσως να βρουν καμιά γόνο εφοπλιστών να τυλίξουν ή έστω να κάνουν καριέρα (στην καλύτερη) με τον Σειρηνάκη.
  



Στο εν λόγω μαγειρικό ριάλιτι οι παίκτες είναι σαφώς πιο προσγειωμένοι, πιο γήινοι, και τουλάχιστον κατέχουν μια τέχνη, αυτή του μαγειρεύειν.
Πέρα λοιπόν από τα διάφορα που μαθαίνει κανείς παρακολουθώντας τους επίδοξους σεφ, όπως οξύτητες, εντάσεις, κερωμένη τρούφα, αέρα από φινόκιο, σφαιροποίηση, infusion, και λοιπές σαχλαμάρες, το χθεσινό επεισόδιο μου πρόσφερε ένα ακόμη μάθημα ζωής...


13.5.18

Lady Writer...

Dire Straits






Το ειδικό βάρος του Καρανίκα…


Θες ο έρωτάς του για τη Μενεγάκη, θες αυτή η έκφραση του ανθρώπου που βασανίζεται να σκεφτεί κάτι, οτιδήποτε, χωρίς να τα καταφέρνει, με αποτέλεσμα να υποφέρει, με είχαν κάνει να πιστέψω πως ο κ. Καρανίκας είναι γκάτζετ του κ. Τσίπρα. Το προσφέρει μαζί με τη συσκευασία του προϊόντος στην πελατεία του.






Ενα μπρελόκ, μια καρφίτσα, κάτι για να μας προτιμήσετε και την επόμενη φορά. Ετσι για να κάνουμε λίγη περισσότερη πλάκα από όση μας προσφέρουν με τόση γενναιοδωρία υπουργοί, βουλευτές και παρατρεχάμενοι. Οταν όμως άκουσα πως στο σχέδιο για την ανάπτυξη της οικονομίας μας συμμετέχει και η παραγωγή του μπάφου, και μάλιστα με ενάμισι δισεκατομμύριο ευρώ ανά έτος, συνειδητοποίησα πόσο είχα υποτιμήσει ένα πνεύμα τόσο ευέλικτο και δημιουργικό. Δεν του ανετέθη τυχαίως ο ρόλος της εκπόνησης του στρατηγικού σχεδιασμού στο επιτελείο του κ. Τσίπρα…


12.5.18

Ο Αλέξης αντιγράφει τον Σώρρα…


  
Στην ορεινή κτηνοτροφική Κρήτη, τις κατσίκες που δεν έχουν κέρατα τις λένε «κούτουλες». Γιατί; Διότι παραδόξως, είναι πιο επιθετικές απ’ τις κερατωμένες και με το παραμικρό βάζουν το κεφάλι κάτω και ορμάνε κατά πάνω σου για να σε κουτουλήσουν. Υπάρχει και παροιμία με την λέξη, που εκστομίζεται σε στιγμές απόλυτης οργής: «Από τα κέρατα το βαστώ κι αυτός το λέει κούτουλο». Εσχάτως, από παροιμία έγινε και το κρυφό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ.





Οι ΣΥΡΙΖΑίοι το ‘χουν τερματίσει, έτσι; Έχουν κάνει επιστήμη την διαστροφή της χειροπιαστής πραγματικότητας. Βλέπουμε να έρχεται το κόψιμο των συντάξεων κι αυτοί λένε ότι έρχεται η αύξηση τους μέσα από της 13η που θα δώσουν. Βλέπουμε ότι έρχεται η μείωση του αφορολόγητου κι αυτοί φωνάζουν ότι μας δέρνουν οφθαλμαπάτες. Βλέπουμε τους μισθούς να πηγαίνουν στα τάρταρα κι αυτοί πανηγυρίζουν διότι θα έρθει η αύξηση του κατώτατου. Ο Τσίπρας είναι σφιχταγκαλιασμένος με το ακροδεξιό και ομοφοβικό κόμμα του Καμένου (που καταψήφισε όλο τον νόμο) κι έχει το απύθμενο θράσος να λέει ακροδεξιό τον Κυριάκο (που υπερψήφισε όλο τον νόμο κι άφησε κατά συνείδηση ψήφο μόνο στο άρθρο για τις υιοθεσίες)…


Ο Τεκές...

Μουσικές Ταξιαρχίες





11.5.18

Ο μεθυσμένος νταλικιέρης και το κακό δημόσιο… χικ…

Η περίπτωση του μεθύστακα νταλικιέρη που έσπειρε τον θάνατο προχθές στην Λ. Κηφισού είναι η κλασική εικόνα της σύγχρονης Ελλάδας του «έλα μωρέ… και τι έγινε δηλαδή»;
Μιας Ελλάδας βουτηγμένης στην οικονομική ανέχεια και γονατισμένης από τα μνημόνια, εξαιτίας μιας κρίσης που πέρα από τους πολιτικούς η λαϊκή σοφία έχει καταλήξει στο ότι την προκάλεσε ο απαράδεκτος δημόσιος τομέας και τα παράσιτα που «υπΕρετούν» σε αυτόν.




Ένας δημόσιος τομέας που όντως απέχει παρασάγγας από τον ιδεατό, και που στις περισσότερες περιπτώσεις αποτελεί τροχοπέδη στην ανάπτυξη, στην οικονομία, στην επιχειρηματικότητα, κλπ.
Και στον αντίποδα, σύμφωνα με τους πολέμιους του δημοσίου, υπάρχει ο καημένος ο ιδιωτικός τομέας που πολεμάει μόνος του τα θηρία, μέσα σε ένα εχθρικό περιβάλλον, με ήθος και με θυσίες, προσπαθώντας να επαναφέρει την οικονομία της χώρας στην κανονικότητα. Και αυτά τα λένε ακόμη και «φιλελεύθεροι» ή παραδοσιακά «δεξιοί», που όμως ψήφισαν Αλέξη για να καταργηθούν οι φόροι και τα χαράτσια…



Η βασιλική συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ…


«Κάρολε, μια χαρά σε βλέπω», φαίνεται να λέει η σύζυγος του πρωθυπουργού στον πρίγκηπα. Μάλιστα, η χειρονομία προδίδει μιαν ανεπιτήδευτη οικειότητα, αποτέλεσμα μάλλον της στενής φιλικής σχέσης των δύο ζευγαριών.





Στην διάσημη πλέον φωτογραφία, αναμφίβολα ο πιο σοβαρός Έλληνας είναι ο υπάλληλος του προεδρικού μεγάρου με το άψογο ντύσιμο του, που φαίνεται να λέει: «τι άλλο θα δούν τα μάτια μου!» Τουλάχιστον το βλέμμα του και το, όλο απορία, πρόσωπο του αυτό φανερώνουν…


10.5.18

Μη μου ξαναφύγεις πια...

Σωτηρία Μπέλλου





Αριστερή ανατριχίλα…


Αξιολογώντας και το παραμικρό γεγονός από τα πεπραγμένα της αριστερής διακυβέρνησης, μόνο ανατριχίλα μπορείς να αισθανθείς. Και μόνο να θυμηθεί κανείς ότι απεδείχθησαν ανίκανοι να εκδώσουν ακόμη και ένα ηλεκτρονικό εισιτήριο σε πιάνει σύγκρυο αν σκεφτείς ότι οι ίδιοι άνθρωποι σκέπτονταν κάποτε να εκδώσουν …εθνικό νόμισμα!!!




Θα πίστευε κανείς ότι στα τρία χρόνια που κυβερνούν οι αριστεροί θα είχαν αποκτήσει μία στοιχειώδη εμπειρία διακυβέρνησης. Συνεχώς όμως διαψεύδουν και κάθε καλοπροαίρετο που θα ήθελε να δει με επιείκεια τις ασυναρτησίες τους.
Αφού κινδυνέψαμε να πέσουμε στα βράχια με τους ερασιτεχνισμούς τους στις διαπραγματεύσεις, το 2015, εφήρμοσαν μία οικονομική πολιτική στο εσωτερικό που κατεδίκασε την ελληνική κοινωνία και την οποία αρνούνται οι δανειστές ότι την υπαγόρευσαν. Δηλαδή ότι ήταν καθαρά συριζαϊκής κοπής…