Καθὼς πήγαινα στὸ «Ἀλεξάνδρειο» ἀπὸ τὸ κέντρο, ἐπέρασα δίπλα ἀπό, τοὐλάχιστον δέκα (10) λεωφορεία μὲ ΜΑΤ. Λέω, στὸν ἑαυτόν μου, «θὰ ἔχη κόσμο τὸ «παλέ»…».
Φθάνω ἐκεῖ στὶς 19:20, ἐνᾦ ἡ ὁμιλία τοῦ πρωθυπουργοῦ ξεκινοῦσε σὲ δέκα (10) λεπτά.
Ἀπ΄ ἔξω περίπου διακόσια (200) ἄτομα τῆς ἀστυνομίας μὲ πολιτικά.
Λέω, πάλι, στὸν ἑαυτόν μου: «θὰ μπῆκαν καὶ δὲν θὰ εὕρω θέση…»
Ἀνεβαίνω σιγά-σιγὰ τὶς σκάλες τοῦ «παλὲ» κι ἐφ΄ ὅσον ἐπέρασα τοὐλάχιστον ἀπὸ ἀκόμη δέκα (10) ἀστυνομικούς, μπαίνω μέσα.
Ἀπ΄ ἔξω περίπου διακόσια (200) ἄτομα τῆς ἀστυνομίας μὲ πολιτικά.
Λέω, πάλι, στὸν ἑαυτόν μου: «θὰ μπῆκαν καὶ δὲν θὰ εὕρω θέση…»
Ἀνεβαίνω σιγά-σιγὰ τὶς σκάλες τοῦ «παλὲ» κι ἐφ΄ ὅσον ἐπέρασα τοὐλάχιστον ἀπὸ ἀκόμη δέκα (10) ἀστυνομικούς, μπαίνω μέσα.
Ἐπιλέγω μίαν θέση στὰ ὑψηλά, κάθομαι μόνος μου καὶ ξεκινῶ νὰ βγάζω φωτογραφίες. Συνῳμίλησα μὲ ἕναν – δύο φίλους στὸ μέσεντερ καί, τσοῦπ, ἔρχεται καὶ κάθεται δίπλα μου κάποιος ποὺ μοῦ λέει: «τί εἶπε τώρα ἡ ἀνακοίνωσις»;
Τοῦ ἀπαντῶ: «ξέρω κι ἐγώ; Μᾶλλον ὅτι ἦλθε ὁ Τσίπρας καὶ θὰ βγῆ σὲ λίγο...».
Ἁνάβει τσιγάρο, τὸν ἐρωτῶ ἐὰν ἐπιτρέπεται καὶ μοῦ ἀπαντᾶ: «ἔνα θὰ κάνω...». Τοῦ ἀνταπαντῶ: «Ἐπειδὴ θέλω νὰ κάνω κι ἐγὼ τσιγάρο, πᾶμε πιὸ πάνω γιὰ νὰ φεύγῃ ὁ καπνός ἀπὸ τὸ παράθυρο…».
Μοῦ λέει τότε αὐτός: «ἄστο, δὲν πειράζει.» Τοῦ ἀπαντῶ «ἐντάξει»…
Δὲν ἐκαρφώθη ὁ τύπος πὼς ἦταν τῆς ἀσφαλείας…
Τοῦ ἀπαντῶ: «ξέρω κι ἐγώ; Μᾶλλον ὅτι ἦλθε ὁ Τσίπρας καὶ θὰ βγῆ σὲ λίγο...».
Ἁνάβει τσιγάρο, τὸν ἐρωτῶ ἐὰν ἐπιτρέπεται καὶ μοῦ ἀπαντᾶ: «ἔνα θὰ κάνω...». Τοῦ ἀνταπαντῶ: «Ἐπειδὴ θέλω νὰ κάνω κι ἐγὼ τσιγάρο, πᾶμε πιὸ πάνω γιὰ νὰ φεύγῃ ὁ καπνός ἀπὸ τὸ παράθυρο…».
Μοῦ λέει τότε αὐτός: «ἄστο, δὲν πειράζει.» Τοῦ ἀπαντῶ «ἐντάξει»…
Δὲν ἐκαρφώθη ὁ τύπος πὼς ἦταν τῆς ἀσφαλείας…









