Θεματογραφια
Πολιτική
Πυρ κατά βούληση
Μουσικογραφίες
Οικονομία
Επικαιρότητα
Κόσμος
Ελλάδα
Άνθρωποι
Εξωτερικές Πηγές
Ιστορία
Επιστήμη
Νεολαία
Τεχνολογία
Βιβλιοφάγος
Αθλητισμός
Κινηματογράφος
Διαχείριση
Επιχειρηματικότητα
Εκλογές 2014
Ανεκδοτολογίες
Παράδοση
Διηγήματα
Καταγγελίες
Ορθομαγειρέματα
Ποίηση
Σύντομο ανέκδοτο
Εθελοντισμός
Racing
Αγροτική Ζωή
Videogames
Εκλογές 2019
21.12.13
Υπάρχει άραγε το σύμπαν;
Χθες το απόγευμα κηδέψαμε τον Δαναό.
Και στην επιστροφή από την Χαλκιδική είχα μια συζήτηση με τον φίλο μου τον TopGunZ για τη
ζωή, τον θάνατο, και για το τι σημαίνουν τελικά όλα αυτά...
Και πάνω στη συζήτηση θίχτηκε και το θέμα του αν όντως υπάρχουμε.
Θυμίζοντάς με ένα άρθρο που είχα γράψει το 2010, και αξίζει
να το ξαναδούμε αφού από τότε μέχρι σήμερα τίποτα δεν έχει αλλάξει, από πλευράς
επιστήμης.
…Αν και κάθε άλλο παρά θετικός επιστήμονας είμαι, μου
αρέσει να τσαλαβουτάω (ερασιτεχνικά) σε ζητήματα φυσικής, αστρονομίας κλπ.
Στο βαθμό βέβαια που μπορώ να τα
καταλάβω.
Αρκεί να μην υπάρχουν εξισώσεις, δηλαδή.
Πάνω απ`όλα μου αρέσουν τα περίεργα.
Και τι πιο περίεργο από τη
κβαντομηχανική που είναι
ένας κλάδος της φυσικής, που κυριολεκτικά σε τρελαίνει.
Ακόμη και τα πιο ευφάνταστα σενάρια της επιστημονικής
φαντασίας, ωχριούν μπροστά στα συμπεράσματα της, πολλά από τα οποία έχουν
αποδειχτεί πειραματικά. Και δεν μιλάμε για κάτι το άυλο, ή το καθαρά θεωρητικό.
Οι εφαρμογές της είναι πλέον μέρος της καθημερινότητας
μας, στη τηλεόραση, στους υπολογιστές, κλπ.
Γιατί όμως να μας τρελαίνει;
Πολιτική κοτόσουπα.
Ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμη από το ηλίθιο πτηνό που δεν
πετάει και τον ζωμό που παράγει ο βρασμός του, όμως την κοτόσουπα τη θεωρώ την
πεμπτουσία της νοσοκομειακής ανοστιάς.
Μου θυμίζει παιδικές ασθένειες, γρίπες, κρυολογήματα και
συναφείς αηδίες της ζωής.
Δεν ξέρω αν έχει φροντίσει να εισαγάγει κάποια
μεταμοντέρνα της εκδοχή η nouvelle cuisine ανάμεσα στις λοιπές άνοστες
γκουρμεδιές που σε καταδικάζουν σε πείνα στα προχωρημένα εστιατόρια, είμαι όμως
βέβαιος πως αρκετοί αναγνώστες θα διαμαρτυρηθούν για την άδικη μεταχείριση του
εδέσματος.
Απλώς de gustibus et de coloribus non
est disputandum.
Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ουκ έχω.
Οι Έλληνες μαθητές σήμερα…
Η Ελένη αγόρασε ένα καινούργιο ποδήλατο που έχει
ταχύμετρο στο τιμόνι.
Το ταχύμετρο έχει ένδειξη για την απόσταση αλλά και για
την μέση ταχύτητα κάθε βόλτας.
Σε μια βόλτα έκανε πρώτα 4 χιλιόμετρα σε 10
λεπτά και μετά έκανε 2
χιλιόμετρα σε 5 λεπτά.
Α. Η μέση ταχύτητα ήταν μεγαλύτερη στα πρώτα 10 λεπτά της
βόλτας
Β. Η μέση ταχύτητα ήταν η ίδια και στα πρώτα 10 λεπτά και
στα δεύτερα 5 λεπτά της βόλτας
Γ. Η μέση ταχύτητα ήταν μικρότερη στα πρώτα 10 λεπτά από
τα επόμενα 5 λεπτά της βόλτας
Δ. Δεν υπάρχει τρόπος να απαντήσουμε με τα δεδομένα που
έχουν δοθεί.
Αυτή την ερώτηση την απάντησαν λάθος 36 στους 100 μαθητές
ελληνικών σχολείων (Σωστή απάντηση το Β).
Ο μέσος όρος λάθους στις χώρες του ΟΟΣΑ ήταν 23%, ενώ,
για παράδειγμα στην Πολωνία ήταν 14% και την Ιρλανδία 17%.
Το τέλος της ατιμωρησίας.
Τσοχατζόπουλος, Παπαγεωργόπουλος, Μαντέλης, Λιάπης.
Τέσσερις διαφορετικές υποθέσεις. Τέσσερα διαφορετικά
πρόσωπα.
Όλοι τους, όμως, εκπρόσωποι ενός χρεοκοπημένου συστήματος
που καταρρέει μέσα στην πολύπλευρη κρίση που εξακολουθεί να πλήττει τους
Ελληνες.
Κοιτώντας πίσω, στα χρόνια της ευμάρειας όπως αρέσκονται
ορισμένοι να λένε, αλλά και την κατάληξη που είχαν μέλη του πολιτικού
προσωπικού που διοικούσε τη χώρα, εύκολα πια μπορεί κάποιος να αντιληφθεί τα
αίτια της κρίσης.
Η περίοδος της μεταπολίτευσης τέλειωσε με την έναρξη της
κρίσης και την κατακόρυφη πτώση των μέχρι εκείνη την περίοδο μεγάλων κομμάτων.
Με τη συντριβή του δικομματισμού, αλλά και την κατάρρευση
της εικόνας που όλοι είχαν για τους πολιτικούς.
Τώρα ζούμε τα απόνερα ή μάλλον το τσουνάμι που ακολουθεί
έναν μεγάλο σεισμό...
Η λύση περνά από τον ΣΥΡΙΖΑ;
Τους πολιτικούς δεν πρέπει να τους κρίνει κάποιος απ΄όσα λένε αλλά από τις
πράξεις τους.
Τρία χρόνια μετά τη χρεοκοπία, με την ανεργία να
προσεγγίζει το 30% του εργατικού δυναμικού στον ιδιωτικό τομέα, στο δημόσιο έχουν
απολυθεί μόνο οι 2.000 της ΕΡΤ, οι περισσότεροι από τους οποίους θα
επαναπροσληφθούν στη ΝΕΡΙΤ.
Μην εκπλαγείτε αν εισπράξουν και αποζημιώσεις απολύσεων.
Αντ΄ αυτού ο κ. Μητσοτάκης ανακοινώνει 1.200 προσλήψεις για το Υπουργείο Δικαιοσύνης.
Αντ΄ αυτού ο κ. Μητσοτάκης ανακοινώνει 1.200 προσλήψεις για το Υπουργείο Δικαιοσύνης.
20.12.13
Το «ήθος» της Αριστεράς…
«Να αμφιβάλλεις για όλα», έλεγε ο Μαρξ και νομίζω ότι
αυτή είναι μια καλή συμβουλή
Βέβαια κάποιοι υποτιθέμενοι μαρξιστές θα προτιμούσαν να
αμφιβάλλουμε για όλα, εκτός από το κόμμα, τη γραμμή του κόμματος , τα στελέχη
του κόμματος κτλ.
Και αναφέρομαι σε όλα τα κόμματα της αριστεράς.
Αλλά ο Μαρξ δεν έκανε τέτοιες εξαιρέσεις.
Το «όλα» τα συμπεριλαμβάνει όλα, όσο ενοχλητικό ή άβολο
κι αν είναι για κάποιους.
Στην έξοδο του αεροπλάνου…
Την ύπαρξη του κ. Μιχάλη Λιάπη την πληροφορήθηκα στις 24
Ιουλίου 1974.
Μαζί με τον Λαμπρία και τον Χρυσοστάλη συνόδευε τον
Κωνσταντίνο Καραμανλή στο ταξίδι της επιστροφής.
Η σκηνή της εξόδου από το αεροπλάνο σημάδεψε τη μοίρα της
χώρας, που άλλαξε τη νύχτα εκείνη.
Ο Καραμανλής οικοδόμησε την τρίτη ελληνική Δημοκρατία και
ο κ. Λιάπης ακολούθησε την πορεία της γενιάς του, της γενιάς του Πολυτεχνείου.
Σταδιοδρόμησε πολιτικά, εκμεταλλευόμενος τους συγγενικούς
του δεσμούς, κάτι διόλου πρωτότυπο και καθόλου παράξενο για μια πολιτική ζωή
που πάσχει από χρόνιο νεποτισμό.
Τον βοήθησε και η σκηνή της εξόδου από το αεροπλάνο, κάτι
σαν πιστοποιητικό δημοκρατικών φρονημάτων που απήλλασσε τους πολιτικούς της
Μεταπολίτευσης από οποιαδήποτε άλλη υποχρέωση, ικανότητα, στοιχειώδη ευφυΐα ή
τα στοιχειώδη σωματίδια πολιτικής σκέψης, απαραίτητα για την άσκηση της
πανάρχαιας αυτής τέχνης.
Απ’ αυτήν την άποψη δεν διαφέρει και πολύ από τους
υπόλοιπους συναδέλφους του της γενιάς του Πολυτεχνείου.
Τσουκαλαδισμός και «αριστερός» συνδικαλισμός.
Πολλά
γράφτηκαν και ειπώθηκαν με αφορμή «το εκατομμύριο του
Τσουκαλά».
Με την εξαιρετική αυτή ευκαιρία, ας προσθέσουμε κι εμείς
λίγα ακόμα, που θεωρούμε πολύ σημαντικά και που μένουν εκτός συζήτησης εδώ και
χρόνια.
Ας σκαλίσουμε λίγο κάποια αδούλευτα και εντελώς
«δεδομένα» ζητήματα, που παραμένουν επί δεκαετίες αδιαμφισβήτητα, παρά το
γεγονός ότι όλοι βλέπουμε πως έχουν σαπίσει.
Τι τρέχει, φερ’ ειπείν, με το διεκδικητικό κίνημα και την
έκφρασή του σε ηγετικό επίπεδο;
Ποια είναι η έννοια της Αυτονομίας των Μαζικών Χώρων
(Α.Μ.Χ.) και πόσο είναι σεβαστή από τους εγγυητές της πολιτικούς και
συνδικαλιστές;
Είναι
αυτονόητο ότι όλα αυτά τα σημαντικά στοιχεία της
δημοκρατίας δεν υπήρχαν πριν τον Μαρξ.
Και επιβλήθηκαν οργανωμένα, με την (ευμενή κατά τούτο)
επιδραστικότητά του πάνω στην κοινωνική και πολιτική εξέλιξη. Φυσικά ο Λένιν
όρισε λεπτομερώς τη θεωρία που αποκωδικοποιούσε όλα τα μυστικά της κατά Μαρξ
οργάνωσης θεσμών και ανθρώπων και περιέγραψε αναλυτικά την ολοκλήρωσή της μέσα
στο κοινωνικό γίγνεσθαι.
Οι λόγοι για τους οποίους αστόχησε το χυδαία
ντετερμινιστικό ιδεολόγημα του Μαρξισμού Λενινισμού, δεν ήταν αρκετοί για να
αποτρέψουν αργότερα τη (λεγόμενη αστική) δημοκρατία να ενσωματώσει εντός της
όλα τα θετικά στοιχεία του.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)









