Open Heart Surgery...

The Brian Jonestown Massacre!

Τα «παιδιά» του κομματικού σωλήνα.

Μιλάμε συχνά για τα στελέχη του κομματικού σωλήνα, για το πόσο σημαντική είναι η μετάβαση από ένα πολιτικό προσωπικό που το αποτελούν εκείνα σε ένα πολιτικό προσωπικό που θα αποτελείται από ανθρώπους της πραγματικής κοινωνίας – ειδάλλως ακόμα και η διαχείριση καθ’ εαυτήν δεν μπορεί παρά να είναι αναιμική.

Γιατί όμως επιμένουμε σε αυτό;

Είναι έτσι τα πράγματα, ή η κυρίως χρήση στελεχών του «κομματικού σωλήνα» αποτελεί μια φυσική και αναμενόμενη λειτουργία της πολιτικής;

Εν τέλει, ποιό είναι το πρόβλημα με τον «κομματικό σωλήνα»;

Γιατί δεν αντιδρούν οι Έλληνες;

Η τρόικα πάει κι έρχεται, βαρκούλες αρμενίζουν, η ελληνική προεδρία είναι γεγονός και τα μέτρα έγιναν ισοδύναμα.

Ανάπτυξη θες;

Περίμενε λίγο ακόμα, για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ.

Ναι, αλλά για να την κάνει κάποιος τη δουλειά, πρέπει και να εργάζεται.

Κι αν όχι να δρα, να αντιδρά.

Η κρίση διανύει ακόμα ένα χρόνο ζωής, καλά να είμαστε να την χαιρόμαστε. Η κυβέρνηση μας, περιδιαβαίνει αγέρωχη στα σοκάκια της Ε.Ε. φέρνοντας αέρα "αλλαγής" στη χώρα και τάζει success story την ώρα που οι εταίροι της γελάνε πίσω από την πλάτη της.

Από επιτυχίες χορτάσαμε.

Σε λίγο καιρό θα έχουμε και τις πρώτες εκλογές μετά την κυβέρνηση συνεργασίας.

Θα είναι αν μη τι άλλο ένα γερό τεστ για το που οδεύουμε ομαδικά.

Κλαίν’ οι χήρες, κλαίν’ κι οι παντρεμένες…

Αυτές τις μέρες συνωστίστηκα σε αρκετές ουρές.

Κι επειδή συμβιβάζομαι με ό,τι δεν μπορώ να αποφύγω, απολαμβάνω την αναμονή μέχρι να φτάσω στο ταμείο ή στο γραφείο που θα με εξυπηρετήσει.

Οι ουρές έχουν μεγάλη πλάκα.

Κατ’ αρχάς, παρατηρήστε τους νεοφερμένους: με το που βλέπουν την ουρά, οι περισσότεροι παίρνουν ένα ύφος του είδους «Καλά, ρε γελοίοι, τι ήρθατε όλοι μαζί; Κι εγώ πότε θα εξυπηρετηθώ;» κι αφήνουν να τους ξεφύγει ένα «Πω πω τι κόσμος!» λες κι οι ίδιοι είναι ένα μυστήριο είδος το οποίο δε συγκαταλέγεται σε αυτό που αποκαλούμε «πολύς κόσμος».

Αριέλ Σαρόν: Ήρωας ή χασάπης;

Κάποιοι τον θαυμάζουν, και κάποιοι άλλοι τον μισούν.

Αυτή είναι η παρακαταθήκη που άφησε πίσω του ο αμφιλεγόμενος πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ Αριέλ Σαρόν.

Ο Σαρόν πέθανε το περασμένο Σάββατο, σε ηλικία 85 χρόνων, μετά από οκτώ ολόκληρα χρόνια σε κωματώδη κατάσταση, εξαιτίας εγκεφαλικού επεισοδίου το 2006.

Η τιρκουάζ πλευρά του φεγγαριού…

Να μια ενδιαφέρουσα είδηση, ειδικά για τους φανς των Pink Floyd.

Η πλευρά της σελήνης που χαρακτηρίζεται ως «σκοτεινή», κάτι που δεν ισχύει αφού στη πραγματικότητα ολόκληρη η σελήνη είναι σκοτεινή, είναι στη πραγματικότητα… τιρκουάζ!

Οι αστρονόμοι που μελετούν το φεγγάρι μας ανακάλυψαν πως η πέρα πλευρά του φωτίζεται από ένα αμυδρό γαλάζιο φως, το οποίο αντανακλάται από τη γη, και γίνεται τιρκουάζ όταν αντανακλάται και πάλι προς τη πλευρά μας.

Dream Baby Dream...

Alan Vega & Suicide...

Η Ελλάδα τρώει (και φτύνει) τα παιδιά της.

Μια από τις πολλές διαχρονικές αλήθειες που μας χαρακτηρίζουν ως χώρα είναι και το βιβλικό «ουδείς προφήτης στον τόπο του».

Και άσχετα αν προσωπικά δεν ενστερνίζομαι τα περί του αρχαιοελληνικού μας DNA, και της «αιματολογικής» αδιάλειπτης συνέχειάς μας από την εποχή του … Θησέα, εν τούτοις με βάση την προσωπική μου αλλά και την γενική εμπειρία παραδέχομαι ότι οι Έλληνες όντως διαπρέπουν, αλλά μόνο  όταν βρεθούν έξω.

Τα παραδείγματα είναι πολλά και έχουν να κάνουν με συμπατριώτες μας που αν έμεναν στην χώρα τους, θα τους έτρωγε η μαρμάγκα.

Διότι όταν λέμε Ελλάδα, μιλάμε για την απόλυτη ισοπέδωση, που καλυμμένη πίσω από ιδεολογικοπολιτικούς μανδύες περί ισότητας, δημοκρατίας κλπ απλά πνίγει το κάθε ταλέντο, σε κάθε τομέα.

Με αποτέλεσμα να είμαστε όλοι ίσοι στην μιζέρια μας.

Πλην όμως περήφανοι Έλληνες και δημοκράτες.

Λες και οι υπόλοιποι δυτικοί λαοί ζουν κάτω από την μπότα του λοχία…

Η γαλάζια γλίτσα επί τω έργω….

Σας στηρίζει κάποιος; «Ανθρωπος που δεν στηρίχθηκε από την ώρα που γεννήθηκε, κατάντησε Μόγλης. Στην αρχή είναι οι γονείς, η οικογένεια, μετά ο σύζυγος, οι φίλοι, οι δικοί σου άνθρωποι».

Αυτό δήλωνε μιλώντας στο «Βήμα της Κυριακής» η κυρία Βασιλική Τζότζολα, το κορίτσι από την Ορεστιάδα που εμφανίστηκε το 2010 στην πολιτική σκηνή ως αναπληρωτής εκπρόσωπος της ΝΔ.

Η θρακιώτισσα δικηγόρος παραμονή Πρωτοχρονιάς διορίστηκε στο ΚΕΠΕ χωρίς διαγωνισμό, χωρίς μόρια, χωρίς την έγκριση του ΑΣΕΠ, χωρίς καν να προκηρυχθεί η θέση, σχεδόν στα κρυφά, ως νομική σύμβουλος στη θέση που δημιούργησε αποκλειστικά για αυτήν (καταβάλλοντας ομολογουμένως μεγάλη προσπάθεια) ο νυν πρόεδρος του Κέντρου Ερευνών και Προγραμματισμού καθηγητής Νίκος Φίλιππας.

Η καλή και η κακή βία…

Τελικά υπάρχει καλή και κακή βία;

Η θεωρία των δύο άκρων της βίας είναι υπαρκτή ή αποτελεί ένα στημένο πολιτικό παίγνιο που εξυπηρετεί τον λαϊκό διχασμό;

Αν και η βία δεν διαχωρίζεται και πρέπει να είναι καταδικαστέα από όπου και αν προέρχεται, η σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα αποδεικνύει το ακριβώς αντίθετο.

Πριν από μερικούς μήνες, η κοινωνία μας βίωσε μία ανείπωτη τραγωδία.

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα και η εμπλοκή της Χρυσής Αυγής στην όλη υπόθεση, προξένησαν  τριγμούς.

Όλοι θεωρήσαμε πως κινδυνεύει η κοινωνική ισορροπία καί η δημοκρατία. Επίσης, δεν είναι λίγοι εκείνοι που φοβήθηκαν μία ενδεχόμενη κατάλυση του πολιτεύματος κατόπιν ενός νέου στρατιωτικού πραξικοπήματος.

Τα ΜΜΕ καπηλεύτηκαν τη δολοφονία του συνανθρώπου μας, έσπειραν τον τρόμο, καταδίκασαν τη Χρυσή Αυγή παρακάμπτοντας το έργο της δικαιοσύνης και όταν έγιναν οι απαιτούμενες προσαγωγές, ο πρωθυπουργός δήλωνε από τις ΗΠΑ πως εξαρθρώθηκε το φρικαλέο τέρας του νεοναζισμού.