Ποιος είναι αυτός ο Farage;

Δυο λόγια αναφορικά με την περίπτωση Farage, ο οποίος τυγχάνει εξαιρετικής διάδοσης στο Ελληνικό διαδίκτυο, λόγω της ‘φιλλεληνικής’ του στάσης απέναντι στην κρίση.

Ο Nigel Farage είναι Βρετανός πολιτικός και, ταυτόχρονα, ηγέτης και ιδρυτικό στέλεχος του Ευρωσκεπτικιστικού, ακραίου συντηρητικού και λαϊκιστικού Κόμματος της Ανεξαρτησίας (United KIngdom IndePendence), του οποίου έγινε μέλος το 2006, εγκαταλείποντας το Συντηρητικό Κόμμα των Τόρις καθώς το τελευταίο στήριξε με την υπογραφή του την συνθήκη του Μάαστριχτ.

Στο UKIP αντικατέστησε τον Alan Sked ο οποίος μετά τις εκλογές του 1997 απομακρύνθηκε από το κόμμα, κατηγορώντας τα υπόλοιπα μέλη ως κρυπτο-ρατσιστές, που αναμασούν και αναπαράγουν την ρητορεία της αντι-μεταναστευτικής ακροδεξιάς.

Ο προδότης ο Σαμαράς…

Ο προδότης ο Σαμαράς, που συγκυβερνά με το ΠΑΣΟΚ!!!

Έχω πραγματικά κουραστεί, να γράφω να απαντώ, να συζητώ, 

με διάφορους δεξιούς (με και χωρίς εισαγωγικά) οι οποίοι έχουν «βγει στα κάγκελα», 

ειδικά τις τελευταίες μέρες, και βρίζουν όπου σταθούν κι όπου βρεθούν, το Σαμαρά, επειδή συγκυβερνά με το ΠΑΣΟΚ.

Οι περισσότεροι δε από αυτούς, είναι τόσο δεξιοί και εκνευρίζονται τόσο πολύ που η Νέα Δημοκρατία συγκυβερνά με το κακό ΠΑΣΟΚ, που θα ψηφίσουν Χρυσή Αυγή ή κάποιο άλλο κόμμα, για να τιμωρήσουν το Σαμαρά!!! Μάλιστα…

 Δηλαδή φίλοι μου, εσείς που αγαπάτε τόσο πολύ την παράταξη, που θέλετε το καλό του τόπου, δε θα ψηφίσετε το «κόμμα της καρδιάς σας», το κόμμα για το οποίο αγωνίζεστε όλα αυτά τα χρόνια, αλλά κάτι άλλο, μόνο και μόνο για να τιμωρήσετε το Σαμαρά…

Η αβάσταχτη ελαφρότητα του Ολάντ!

Είναι τελεσίδικο. Αποφασίστηκε…

Δεν υπάρχει πλέον κανένας διαχωρισμός μεταξύ του ιδιωτικού και του δημόσιου βίου.

Οι παλιές καλές εποχές, όπου οι διαχωρισμοί ίσχυαν, πέρασαν ανεπιστρεπτί.

Και αυτό αποδεικνύεται από τις τελευταίες περιπέτειες του Φρανσουά Ολάντ.

Το αποτέλεσμα είναι να αισθάνονται άβολα οι δημοσιογράφοι που καλούνται να καλύψουν την τρίτη μεγάλη συνέντευξη τύπου του Γάλλου προέδρου.

Να τον ρωτήσουν για το σκάνδαλο ή όχι;

Ήδη υπάρχουν τρεις διαφορετικές σχολές σκέψης επ αυτού:

Αερομεταφορές: Το πάρτι τώρα αρχίζει…

Έχουν περάσει πέντε και πλέον χρόνια από τη συζήτηση περί «πάρτι», που

είχε ξεκινήσει ο τότε νεοεισερχόμενος στον τομέα των αερομεταφορών, μέσω Olympic Air, Ανδρέας Βγενόπουλος.

Λόγω οικονομικής ύφεσης και μίας μακρόχρονης κρίσης στον τουρισμό, το «πάρτι» αυτό αναβλήθηκε και όλα δείχνουν ότι ξεκινάει με την έναρξη της τουριστικής περιόδου τον Απρίλιο.

Αυτή την φορά οι «καλεσμένοι» είναι πολλοί και επειδή ο νέος διοργανωτής -βλέπε Ryanair- δεν είναι κάποιος «ουρανοκατέβατος», αλλά κάποιος που από την εποχή της μονοκρατορίας της Ολυμπιακής εποφθαλμιούσε την ελληνική αγορά, έχει ενδιαφέρον ποιος στο τέλος του «πάρτι» θα καταφέρει να μείνει όρθιος.

Το κράτος πάνω απ’ όλα.

Ζούμε μόνο την τρίτομη «προϊστορία» της διεφθαρμένης μας χώρας «διαβάζοντας» τον τρίτο τόμο (1994-2004) με τα εξοπλιστικά και τα νέα θαλασσοδάνεια.

Οι άλλοι δύο που περιέχουν τα παλαιά θαλασσοδάνεια και την καταλήστευση Τραπεζών και φορολογούμενων από τις κοινωνικοποιήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (ο πρώτος) και την ρεμούλα κοινοτικών πόρων και μετοχών (ο δεύτερος) είναι... δουλειά για το σπίτι. 

Την ιστορία της διαφθοράς, από το 2004 με το σύνθημα Καραμανλή «Θα ξαναχτίσουμε το κράτος» που άλλαξε «σκυτάλη και χέρια»  το 2009 με το σύνθημα Παπανδρέου «λεφτά υπάρχουν», δεν θα την διαβάσουμε (εμείς) γιατί στο μεταξύ τα κόμματα που διεκδικούν ή στηρίζουν την εξουσία ανανέωσαν τον όρκο της πολιτικής «ομερτά» στο δόγμα «Το κράτος πάνω απ΄ όλα».

Οι μιζαδόροι και η … τσατσά.

Όπου βρεθεί και όπου σταθεί κανείς τον τελευταίο καιρό ακούει για διαφθορά και σκάνδαλα στον πολιτικό και κοινωνικό ιστό!!!  

Πολιτικοί που αποδεικνύεται πως έκλεβαν το δημόσιο χρήμα.

Στρατιωτικοί που γέμιζαν τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους.

Μιντιάρχες που έπαιρναν δάνεια απολύτως επισφαλή.
 

Επιχειρηματίες και άλλα πολλά οικονομικά σκάνδαλα.

Με δυο λόγια, άνθρωποι απ’ όλους τους χώρους που επηρέαζαν τις τύχες μας, είχαν βάλει, λίγο ή περισσότερο, το χέρι στο μέλι.
 

Ο Τούρκος...

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας.

Οδηγίες προς …. Σαμαρά.

Παρακολουθώντας αποσπάσματα της ομιλίας του Σαμαρά στο Στρασβούργο, πήρα τα πάνω μου…

Αναθάρρησα.

Διότι αισθάνομαι δικαιωμένος που όχι μόνο τον στηρίζω μετά μανίας, αλλά και επειδή τον θεωρώ ως την μοναδική ελπίδα της χώρας σε αυτή τη δύσκολη περίοδό της.

Ο πρωθυπουργός  απέδειξε για μια ακόμη φορά ότι το έχει, και ότι αν τυχόν κυβερνούσε σε κάποια νορμάλ φάση, θα αποδεικνύονταν Ο Ηγέτης, σε επίπεδα Καποδίστρια και βάλε.

Σε καμιά λοιπόν περίπτωση δεν νομιμοποιούμαι εγώ, «η τελευταία τρύπα του ζουρνά», να δώσω συμβουλές στον πρωθυπουργό της χώρας, και μάλιστα στον Σαμαρά, ο οποίος «αμελητέες ποσότητες» σαν και εμένα τις τρώει για πρωινό…

Αυτή είναι η Ε.Ο. 17Ν.

Με αφορμή την "εξαφάνιση" του Χριστόδουλου Ξηρού, γεγονός που πυροδότησε μεγάλη ένταση στο πολιτικό σκηνικό και συζητήσεις για το παρελθόν, κυρίως όμως για το μέλλον της εγχώριας τρομοκρατίας, το Insider αναδημοσιεύει μια πλήρη ιστορική αναδρομή του φαινομένου "17 Νοέμβρη" που στιγμάτισε καταλυτικά την μεταπολιτευτική ιστορία.

Η ανάλυση που επιμελήθηκε ο δημοσιογράφος Ανδρέας Μπελιμπασάκης, παρουσιάστηκε στην εκπομπή της Ελληνικής Υπηρεσίας του BBC και δημοσιεύθηκε  στην ιστοσελίδα της υπηρεσίας το 2003, λίγες ημέρες πριν την έναρξη της περίφημης δίκης των μελών της 17 Νοέμβρη.

Οι Ταλιμπάν του διαδικτύου, και ο … Πετράν!

Μας τελείωσε λοιπόν κι ο Πέτρος ο Τατσόπουλος…

Ως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ εννοώ, έτσι;

Δόξα τω Θεώ, μια χαρά είναι ο άνθρωπος- τον συνάντησα κι εψές σε μια εκδήλωση για την ενιαία τιμή του βιβλίου.

Δεν σκοπεύω να γράψω ένα κείμενο υπεράσπισής του.

Ως φίλος του δεν θα θεωρηθώ αντικειμενικός, άσε που οι διάφοροι μυστήριοι που τον περιμένουν στην γωνία θα χρησιμοποιήσουν το άρθρο αυτό εναντίον του. Φαντάζομαι το πόνημά μου να γίνεται share με σχόλια του στυλ: «Ο νεοφιλελεύθερος χρυσαυγίτης αντικομμουνιστής Θανάσης Χειμωνάς, ο άνθρωπος που κορόιδευε τα παιδάκια που πεθαίνουν από την πείνα στηρίζει τον κολλητό του, Πέτρο Τατσόπουλο. Ευτυχώς που τον ξεφορτωθήκαμε! Ξουτ!».

Κι από κάτω εκατοντάδες like, διάφορα συνημμένα άρθρα από «επαναστατικά» site και, λίγο παραπέρα, άλλα ποστ-ύμνοι στον Πάνο Καμμένο.