23.4.14

A Day in the Life...

The Beatles



Ο χρυσός κανόνας για την ευρωβουλή.



Ακολουθήστε τον χρυσό κανόνα: στο Ευρωκοινοβούλιο δεν στέλνουμε κάποιον που δεν θα καλούσαμε ούτε στα βαφτίσια του παιδιού μας, ή το «όποιος κι αν βγει το λάθος δεν είναι σοβαρό».



Τι κοινό έχουν η Χρυσούλα Παλιαδέλη, ο Γιώργος Παπανικολάου, ο Γιώργος Τούσσας και η Ρόδη Κράτσα-Τσαγκαροπούλου;
Είναι τέσσερις από τους 22 Ελληνες ευρωβουλευτές.
Τον ρόλο που η Παλιαδέλη και ο Τούσσας έπαιξαν στην καθημερινότητά σας θα αγωνιστούν να παίξουν ο Αλέκος Καλύβης (ΣΥΡΙΖΑ), η Ευγενία Σαρηγιαννίδη (ΑΝ.ΕΛ.), η Κατερίνα Γαργάλα («Ελιά»), ο Κωνσταντίνος Κουτάς (Ενωση για την Πατρίδα και τον Λαό - Πολύδωρας) και πιθανόν ο Θοδωρής Ζαγοράκης (Ν.Δ.).
Θα είναι πέντε από τους 380 ή τους 420 ή τους 460 υποψήφιους ευρωβουλευτές.
Από αυτούς, 21 θα πιάσουν το τζακ ποτ...


Μάζευε και ας είναι ρώγες, πατημένες…



Στα δύσκολα μαθαίνεις τους ανθρώπους, λένε.
Τώρα λοιπόν που δυσκόλεψαν τα πράγματα και λιγόστεψε η άμμος στην κλεψύδρα, ένα μόλις μήνα πριν τις εκλογές, μου φαίνεται ότι ιδιαίτερα εκνευρισμένοι πρέπει να είναι εκεί στο ΣΥΡΙΖΑ, αν κρίνω και από τον τρόπο που αντιδρούν και απαντούν όταν κάτι πάει στα σχέδιά τους να στραβώσει.




Χθες, λοιπόν, μια γυναίκα, η κ. Σαμπιχά Σουλεϊμάν, που έχει κάνει αρκετά πράγματα εκεί επάνω στη Δράμα και τη γύρω περιοχή, φθάνοντας έως και τον ΟΗΕ, για να έχουν ελληνόφωνα σχολεία τα παιδιά των Ρομά.
Που δηλώνει μουσουλμάνα Ελληνίδα, και για τη δράση της και για το ότι είναι γυναίκα, έγινε αντικείμενο επιθέσεων από μέλη της τουρκικής μειονότητας.
Και που είχε τελικά εκλεγεί από την Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ την προηγούμενη εβδομάδα με αρκετά μεγάλο αριθμό ψήφων, έμαθε έτσι στην ψύχρα και χωρίς εξήγηση ότι άλλαξαν γνώμη και δεν θα τη βάλουν στο ευρωψηφοδέλτιο…

Ο ρόλος των χανουμακίων στη σύγχρονη ελληνική εκπαίδευση.


 
Πριν από λίγες ημέρες είχα την τύχη να συνοδεύσω το γιο μου, μαθητή της στ’ δημοτικού, στη σχολική του εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη.
Πραγματικά η Πόλη αποτελεί την καρδιά του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας και θα μπορούσε να δώσει αλησμόνητες εικόνες και παραστάσεις στα παιδιά.



Το ταξίδι διοργανώθηκε από γνωστό πρακτορείο της Θεσσαλονίκης και υπήρχαν εξ αρχής όλες οι εγγυήσεις για ένα αξέχαστο τετραήμερο για τα παιδιά μας.
Θεώρησα καλό να μεταφέρω τις σκέψεις και εντυπώσεις μερικών περίεργων, όπως και εγώ, γονέων, που δεν μοιραστήκαμε την ευθυμία κάποιων άλλων γονέων, αλλά και των απόντων εκπαιδευτικών, που θεωρητικά συνόδευαν τους μαθητές…

Ευρωεκλογές: Οι μη εκλογές…



Ποτέ οι ευρωεκλογές δεν ήταν ιδιαίτερα σοβαρές στην Ελλάδα - πάντα ήταν ένας «φιλικός» αγώνας πριν από το μεγάλο ματς των εθνικών εκλογών για να μετρήσουν τις δυνάμεις τους οι αντίπαλοι.



Ομως φέτος, καθώς η Ευρώπη έχει αναλάβει τη διοίκηση της χώρας και η ίδια ψάχνεται για το ποιον δρόμο θα τραβήξει -ή τουλάχιστον θα έπρεπε να ψάχνεται-, θα περίμενε κανείς ότι θα ακούγαμε και κάποιες τοποθετήσεις σχετικά με την κατεύθυνση προς την οποία θα ήθελαν να κινήσουν την Ευρωπαϊκή Ενωση οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές.

«Κυριαρχία» (Transcendence).



Επιστήμονας μαιτρ στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης (Johnny Depp) πεθαίνει έπειτα από επίθεση τεχνοφοβικών τρομοκρατών, για να αναστηθεί ως ψηφιακό πνεύμα, καθώς ο εγκέφαλός του αντιγράφεται από πανίσχυρους επεξεργαστές.
Κι αφού μπορεί η τεχνολογία να νικήσει το θάνατο, δεν θα σταματήσει πουθενά.
Θα αναζητήσει την απόλυτη «Κυριαρχία» ή "Transcendence" όπως λέει ο τίτλος της ταινίας που σκηνοθέτησε ο Wally Pfister.




Στην ταινία «Κυριαρχία» έχει βάλει το χεράκι του ως executive producer και ο πολύς Christopher Nolan.
Και όντως, η ταινία έχει στοιχεία που θυμίζουν ταινίες, τις οποίες έχει σκηνοθετήσει ο χρυσοφόρος σκηνοθέτης.
Υπάρχει αυτός ο συνδυασμός ακραίας φαντασίας και ακραίας επιστημονικότητας.
Και τα δύο πηγαίνουν στα άκρα χέρι- χέρι, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια ταινία καθαρά του φανταστικού, με μια επίφαση επιστημονικότητας…

Τα πιστεύω νικούν την επιστήμη…



Οι απόψεις των Αμερικανών όσον αφορά στις επιστήμες είναι αμφιταλαντευόμενες.
Δεν φαίνεται δηλαδή να υπάρχει κάποια γενική συναίνεση.



Και αυτό αποδεικνύεται από μια τελευταία έρευνα - δημοσκόπηση της AP-Gfk, σύμφωνα με την οποία αν και οι περισσότεροι Αμερικάνοι πιστεύουν τους επιστήμονες σε ζητήματα υγείας, δεν τους πολυπιστεύουν σε κάποια γενικότερα ζητήματα όπως π.χ. την προέλευση του σύμπαντος…

22.4.14

The Glass Spider...

David Bowie



Σημεία των Καιρών: Ο Κρίτων Αρσένης ως περιζήτητος πολιτικός!

Ο κάθε άνθρωπος έχει τις αδυναμίες του, τις εμμονές του αν θέλετε να τις ορίσουμε αρνητικά.
Αυτές ορίζουν σε μεγάλο βαθμό το ποιόν του, τη φύση του αν προτιμάτε.
Αντίστοιχα η κάθε εποχή έχει τα ρεύματα και τις τάσεις της και στα πλαίσια αυτών επιλέγει τους ανθρώπους που τις εκφράζουν, το ίδιο σχόλιο για το ότι οι επιλογές αυτές εν τέλει τη χαρακτηρίζουν, ισχύει και εδώ.






Γιατί τα γράφω όλα αυτά;
Διότι ένα δημόσιο πρόσωπο, ένας πολιτικός συγκεκριμένα, έχει ενώσει αυτά τα δύο στο δικό μου πρόσωπο.
Πιο συγκεκριμένα, έχει πατήσει τα κατάλληλα κουμπιά σε μένα προκειμένου να ασχοληθώ μαζί του πολύ περισσότερο απ’ όσο θα έκανα σε φυσιολογικές συνθήκες ενώ εκφράζει με απαράμιλλο τρόπο τις τάσεις της εποχής που ζούμε. Αλλά και της εποχής που μόλις έφυγε και (πολύ φοβάμαι) της εποχής που έρχεται.

Ο κρατισμός που πνίγει…



Το τραγικό γεγονός της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα έφερε δραματικά στην επικαιρότητα το μόρφωμα-πολιτικό κόμμα Χρυσή Αυγή.
Ίσως η πιο θλιβερή διάσταση του γεγονότος είναι τα υψηλά ποσοστά που φαίνεται να λαμβάνει ακόμα και τώρα στις δημοσκοπήσεις. Προσπαθώντας να διερευνηθούν τα αίτια αυτής της τάσης προβάλλεται η άποψη ότι ένας εξαθλιωμένος λαός ψάχνει να βρει διέξοδο στα προβλήματα και στο θυμικό του απέναντι στο Μνημόνιο και τον παλαιοκομματισμό στη βία που εκπέμπει η Χρυσή Αυγή.
Με απλά λόγια «ρίξε ένα χαστούκι και στον Σαμαρά, ρε Κασιδιάρη!»




Ένας ακόμα λόγος είναι η ρητορική της αντιπολίτευσης –που βρίσκει γερό πάτημα στην κοινωνία– ότι η διακυβέρνηση της χώρας είναι αντίστοιχη μιας χούντας.
Αυτό επιχειρηματολογείται από το γεγονός ότι οι τελευταίες κυβερνήσεις, με ουσιαστικά δεμένα τα χέρια τους από το Μνημόνιο, δεν είχαν τα περιθώρια παροχών και κοινωνικής πολιτικής που εφάρμοζαν παλαιότερα.
Επίσης, η τήρηση του Συντάγματος είναι οριακή, σημαντικά νομοσχέδια έρχονται στη Βουλή καταχρηστικά ως κατεπείγοντα, ενώ η κομματική πειθαρχία αποτελεί πλέον τον κανόνα σε κάθε κοινοβουλευτική ψηφοφορία.