Blue Jean Blues...

ZZ Top

Τριάρα: Σταθερή αξία…

Λίγο επειδή μικροδείχνω, λίγο επειδή μικροφέρνω, και κυρίως επειδή παλιμπαιδίζω γενικώς, οι περισσότεροι απ’ αυτούς με τους οποίους συναναστρέφομαι είναι συνήθως αρκετά πιο μικροί σε ηλικία από εμένα, από 25άρηδες, ως το πολύ 40αρηδες.

Με αποτέλεσμα ώρες ώρες να αισθάνομαι σαν τον Ντόριαν Γκρέι, και να απευθύνομαι σε ώτα μη ακουόντων, εκπέμποντας σε μια άλλα συχνότητα.

Και αυτό διότι οι «πιτσιρικάδες» αυτοί μεγάλωσαν σε μια διαφορετική από τη δική μου Ελλάδα, αγνοώντας βασικές παραμέτρους του τι πραγματικά εστί «ψωροκώσταινα»…

Οι μετανάστες ευχαριστούν τον … Σάντος.

Για λόγους ειλικρίνειας, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω από την αρχή του κειμένου πως σταμάτησα να υποστηρίζω την εθνική Ελλάδας από τη μακρινή εποχή που την ανέγραφαν εθνική Ελλάδος και στην ομάδα συμμετείχε ο «ακατονόμαστος» –όσο έπαιζε σε μας, στον Ολυμπιακό, το πλήρες όνομά του ήταν Γιώργος Δεληκάρης–, εκπροσωπώντας την ομάδα του Πειραιά.

Όταν αυτός έφυγε, τελείωσε και η σχέση μου με την εθνική Ελλάδας.

Οπότε, εκ προοιμίου, δεν είμαι ο πιο αντικειμενικός ποδοσφαιρόφιλος για να μιλήσει σχετικά με την –ακόμη μια– άθλια εμφάνισή της στο χθεσινό αγώνα του Παγκόσμιου Κυπέλλου Βραζιλίας.

Η ιστορία της πλατείας Εξαρχείων…

Πολλά και διάφορα έχουν γραφτεί κατά καιρούς για την περιοχή των Εξαρχείων. Η φήμη που τα συνοδεύει, κατά κόρον αρνητική: «Άνδρο παρανομίας», «αυτόνομο κράτος», «χώρος επεισοδίων», είναι μόνο μερικοί από τους... ελαφρύτερους χαρακτηρισμούς που της έχουν αποδοθεί.

Μύθοι και πραγματικότητες έχουν μπλεχτεί, δίχως να επηρεάζουν ούτε στο ελάχιστο την ταυτότητα των Εξαρχείων και, κυρίως, την ιστορική σημασία που διαδραμάτισαν για πνευματικά, ιδεολογικά και πολιτιστικά ρεύματα που εμφανίστηκαν κατά καιρούς και βρήκαν στην περιοχή πρόσφορο έδαφος για να αναπτυχθούν...

Περί Μουντιάλ…

Η μπάλα είναι συναρπαστική και μπορεί να σε ρουφήξει όπως ελάχιστα άλλα πράγματα, γιατί το άθλημα (α΄) είναι συγκλονιστικά απλό και πανεύκολο να το παίξεις παντού και πάντα, γιατί (β΄) αναφορικά με τους παίκτες είναι άθλημα της ισότητας, απολύτως *κομουνιστικό* (όλα τα άλλα απαιτούν συγκεκριμένες δεξιότητες σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, η μπάλα απλώς την ισότιμη παρουσία σου: ένας μεγάλος αθλητής άλλου αθλήματος…

πέστε ο Τζόρνταν, δε μπορεί να παίξει μπάλα -- όσο και να τον στύψεις στην προπόνηση, όσο και να εξασκηθεί, θα στολίζει διά παντός τον πάγκο -- η μπάλα, μ' όλους της τους αστέρες, είναι γέννημα-θρέμμα τού καθενός, γέννημα-θρέμμα των λαϊκών ανθρώπων, των αντρών απ' την κακοφωτισμένη πλευρά τής πόλης)…

Μετά απορούμε που χρεοκοπήσαμε…

Οι εξετάσεις τελείωσαν. Ευτυχώς φέτος κανένας δεν ασχολήθηκε με “λάθος” ή “δύσκολα” θέματα πανελληνίων.

Δεν απασχολήθηκε η Ελλάδα με κάτι που δεν έχει λόγο να ασχοληθεί.

Σε μία χώρα όπου το κάθε παιδί αρχίζει την εκπαίδευση με στόχο την εισαγωγή στην τριτοβάθμια χάνοντας όλη την ουσία, δηλαδή την ένταξή του στην κοινωνία και τη μεταφορά γνώσης, θυσιάζοντας την εφηβική του ηλικία στην απομνημόνευση σελίδων και ασκήσεων, τι να πει κανείς;

La Llarona

Kid Congo & The Pink Monkey Birds...

Ο θρίαμβος των συντεχνιών.

Οι εκπρόσωποι της λαϊκής δεξιάς και του παλιού ΠΑΣΟΚ επέστρεψαν στην κυβέρνηση και ήδη δείχνουν τις διαθέσεις τους.

Στόχος τους είναι η ικανοποίηση των αιτημάτων της εκλογικής τους πελατείας, των συντεχνιών που στήριξαν όλες τις προηγούμενες δεκαετίες τις κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, οι οποίες ένιωσαν να απειλούνται από τις παραινέσεις της Ευρώπης για μεταρρυθμίσεις.

Η χώρα φλερτάρει για άλλη μία φορά με το ατύχημα.

Η Ευρώπη ανησυχεί για το αν κάποιοι έχουν ήδη σχεδιάσει εκείνο που δήθεν ήθελαν να αποφύγουν... 

Ταβλαδόροι και καφετέρος…

Υπάρχουν κυνηγοί και κυνηγοί.

Μπεκάτσας, λαγού, αγριόχοιρου, κεφαλών, θησαυρών και χαμένων κιβωτών.

Η εθνική Ελλάδας έχει διακριθεί αποκλειστικά στο κυνήγι βαθμών και  αποτελεσμάτων.

Ποτέ δεν κυνήγησε το θέαμα, όπως άλλοι δεν πήγαν ποτέ για κυνήγι αλεπούς . 

Αναπόφευκτα, οι παραστάσεις της το γήπεδο φέρνουν, στη καλύτερη, με το σασπένς που προσφέρουν ασάλευτοι ισοβίτες σε μαραθώνιο  πλακωτού βιδαριστού με τη παραμάνα να πιασμένη.

Στη χειρότερη με τη ζωντάνια που αποπνέει η Πομπηία εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια. Όπως όμως κι αν έχει το σόου, δε με χαλάει καθόλου.

Γιατί η Εθνική ούτε σε στυλ “αβάδιστα” αγωνίζεται και, το κυριότερο, δύσκολα τρώει γκολ- όσο κι αν με το ζόρι το βάζει.

Ποιoς στερεί τη Σαντορίνη από τον λαό;

Ορισμένες φορές δεν μπορείς να βρεις κάποιο λογικό επιχείρημα για να αιτιολογήσεις μια κατάσταση.

Έτσι σου έρχεται αυθόρμητα μια παλιά κακία –τι άλλο;- του Λαζόπουλου για γνωστή πρωταγωνίστρια του θεάτρου: «Είναι στ’ αλήθεια τόσο ατάλαντη, ή μήπως μας δουλεύει;».

Ο λόγος για τα ετήσια επετειακά τηλεοπτικά ρεπορτάζ «προστασίας του καταναλωτή».

Δε πα’ να έχει γονατίσει ο άλλος από τους φόρους, την αναδουλειά και μύρια όσα πραγματικά προβλήματα.

Τα Χριστούγεννα το καίριο οικονομικό ζήτημα είναι η τιμή της γαλοπούλας, το Πάσχα του αρνιού και το καλοκαιράκι... η τιμή της σουίτας με jacuzzi που κρέμεται στην καλντέρα της Σαντορίνης!