Disorder...

Joy Division

Ο φερετζές των αγώνων…

Τ​​ο πιο ενδιαφέρον σημείο της ομιλίας του κ. Παναγιώτη Λαφαζάνη κατά τη διάρκεια της παράδοσης του υπουργείου του στον κ. Πάνο Σκουρλέτη δεν ήταν τα «φεύγω αλλά μένω» και «στηρίζω την κυβέρνηση για να εφαρμόσει μέτρα που δεν στηρίζω». Αυτό ήταν το διασκεδαστικό κομμάτι.

Το πιο ενδιαφέρον μέρος της ομιλίας ήταν η παρουσίαση «του Πάνου του Σκουρλέτη», όπως την έκανε ο πρώην υπουργός:

«Καλωσορίζω εδώ στο υπουργείο, στη θέση που κατείχα εγώ, τον Πάνο τον Σκουρλέτη. Είναι ένας σύντροφος που ειλικρινά τον εκτιμώ βαθύτατα. Είναι αγωνιστής. Εχει μια αφοσίωση σ’ αυτό που κάνει. Εχει αφοσίωση στις αρχές και στις αξίες της Αριστεράς. Είναι από τα στελέχη που ξεκίνησαν –θα έλεγα– σχεδόν από την αρχή του Συνασπισμού που προέκυψε μετά την αποχώρηση του ΚΚΕ. Του παλιού Συνασπισμού που στη συνέχεια έγινε ΣΥΡΙΖΑ με την προσπάθεια όλων, αυτή την ενωτική προσπάθεια στον χώρο της Αριστεράς, τη σημαντικότατη αυτή προσπάθεια. Ο Πάνος ο Σκουρλέτης είναι ένα με την καλή έννοια ιστορικό στέλεχος αυτού του χώρου και νομίζω ότι θα καταβάλει μια μεγάλη προσπάθεια και θα πετύχει στο δύσκολο έργο που έχει εδώ...»…

Πάγωσε η τσιμινιέρα….

Τι ωραίο να είσαι επαγγελματίας αριστερός στην μεταπολιτευτική Ελλάδα!

Να είσαι 18αρης που βράζει το αίμα σου, να ονειρεύεσαι κολεκτιβάτα, ισότητα, και κοινωνική δικαιοσύνη, να έχεις φάει (στη καλύτερη περίπτωση) μια δυο σφαλιάρες από κάποιους χουντικούς χωροφύλακες, και από τότε και μετά να τις έχεις εξαργυρώσει με μια καριέρα κυριολεκτικά στη πούδρα! 

Να έχεις εξηνταρήσει δηλαδή, χωρίς να έχεις κολλήσει ούτε ένα ένσημο, και αυτές οι σφαλιάρες να σου έχουν εξασφαλίσει όχι μόνο τα προς το ζην, αλλά και πολιτικά και κοινωνικά μεγαλεία… (χώρια οι γκόμενες).

Και όσον αφορά στα κολεκτιβάτα και στη κοινωνική δικαιοσύνη που λέγαμε, αυτά μπορούν να περιμένουν, ώσπου να «ωριμάσουν» οι συνθήκες…

Πρώτη φορά τέτοιο θράσος…

Τον τελευταίο χρόνο έχουν ειπωθεί μαζεμένα τα πιο πολλά και τα πιο χοντρά ψέματα και έχουν δοθεί οι πιο ανεφάρμοστες υποσχέσεις. Και τους τελευταίους πέντε μήνες έχουν γίνει μαζεμένοι οι πιο επιπόλαιοι, ανερμάτιστοι και εγκληματικοί χειρισμοί πολιτικής.

Ακόμα και τώρα προβάλλονται εξωφρενικοί ισχυρισμοί.

Και για όλα αυτά δεν έχει ακουστεί ούτε μια συγγνώμη…

Έρχονται αλλαγές στα μισθολόγια του δημοσίου…

Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ενόψει του νέου προγράμματος της Ελλάδας, επανέρχονται οι αλλαγές στο Δημόσιο.

Δανειστές και κυβέρνηση ξεκινούν ένα νέο γύρο «μπραν ντε φερ» γύρω από το Δημόσιο και τις αλλαγές όσον αφορά στο ενιαίο μισθολόγιο, την αξιολόγηση και την αποπολιτικοποίηση της δημόσιας διοίκησης, την κινητικότητα και τις προσλήψεις νέου προσωπικού.

Οπως παρουσιάζει η εφημερίδα «Έθνος», στο πλαίσιο της συμφωνίας που έχει υπογραφεί με τους εταίρους προβλέπεται η θεσμοθέτηση νέου ενιαίου μισθολογίου στο Δημόσιο, με εφαρμογή από το 2016, ο εξορθολογισμός των ειδικών μισθολογίων που αφορούν 250.000 δημοσίους λειτουργούς, η υλοποίηση ενός νέου κύματος κινητικότητας, καθώς και η αποπολιτικοποίηση της δημόσιας διοίκησης.

Παράλληλα προβλέπεται ότι οι συνολικές δαπάνες για το Δημόσιο θα αποτελούν ποσοστό επί του ΑΕΠ που θα βαίνει μειούμενο μέχρι το 2019.

Η χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης;

Πριν από ένα τρίμηνο είχαμε επιχειρήσει από τις ίδιες στήλες της "Εστίας" (24.04.15) έναν απολογισμό των πεπραγμένων της κυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου κατά το πρώτο τρίμηνο της θητείας της. Το άρθρο κατέληγε ως εξής: "Πρόκειται για έναν, όντως, θλιβερό απολογισμό. Ας ευχηθούμε αυτός του επόμενου τριμήνου να μην είναι θλιβερότερος".

Δυστυχώς, με την συμπλήρωση ενός εξαμήνου, ο απολογισμός είναι πλέον όχι απλώς θλιβερός, είναι κυριολεκτικά τραγικός. 

Στην οικονομία, η πορεία της οποίας έχει οδηγήσει σε πρόωρη πτώση όλες τις κυβερνήσεις από το 2009 και εντεύθεν, οι εξελίξεις του τελευταίου διαστήματος υπήρξαν δραματικές.

Το κλείσιμο των τραπεζών και οι έλεγχοι στην κίνηση κεφαλαίων έδωσαν την χαριστική βολή. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Endeavour Greece, το 69% των επιχειρήσεων υπέστη σημαντική μείωση πωλήσεων, μεγάλος αριθμός δεν μπορεί να προχωρήσει σε εισαγωγές πρώτων υλών ενώ λόγω των προβλημάτων ρευστότητας, πολλές επιχειρήσεις καθυστερούν την πληρωμή των προμηθευτών τους, μειώνουν την παραγωγή τους ή προβαίνουν σε μείωση μισθών και σε απολύσεις… 

«Έλληνας τουρίστας»…

Ο ΣΥΡΙΖΑ μας ξεφτίλισε πιο πολύ και από τη Χούντα!

Ξεφτίλισε την Ελλάδα χειρότερα και από τη Χούντα ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τότε είχαμε μια δικτατορία, αλλά έναν περήφανο λαό που αντιστεκόταν και τον σεβόταν όλη η υφήλιος.

Τώρα έχουμε ένα λαό που τον περιγελάει η οικουμένη και μια πολιτική ηγεσία που θεωρείται ο πιο αναξιόπιστος εταίρος σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης. Ανατολή και Δύση... 

Δημοκρατία του χαβαλέ στη xώρα του Σπαλιάρα…

Αρέσει, δεν αρέσει η Μεταπολίτευση χτίστηκε πάνω σε μια «εσχάτη προδοσία». Μόνο που εκείνο το «Δεν Ξεχνώ», τελικά ξεχάστηκε πολύ γρήγορα καθώς το επίπεδο της ποιότητας ζωής για την πλειοψηφία της κοινωνίας αυξανόταν διαρκώς με υλικούς όρους και η βασική δομή του πολιτικού συστήματος, δηλαδή η απρόσκοπτη εναλλαγή δύο κομμάτων στην εξουσία, εξασφάλιζε κοινωνικό consensus και πολιτειακή σταθερότητα.

Για να λέμε την αλήθεια, αυτές οι τέσσερις δεκαετίες έμοιαζαν με τον «επί της γης παράδεισο», συγκρίνοντάς τες με όλα όσα είχαν προηγηθεί στις δεκαετίες των διχασμών, των πολέμων, των πραξικοπημάτων και των εθνικών καταστροφών. Το περιβόλι τ’ ουρανού είχε κατέβει ξαφνικά στη γη, μεταφορικά και κυριολεκτικά.

Ασφαλώς σε αυτή τη ζωή, τίποτα δεν είναι τζάμπα… 

Σία και εθνική αφασία…

Οσο εμείς χαζεύουμε τα σουρεαλιστικά αεροπλανικά των συριζαίων, ακούμε τα ναπολεόντεια παραληρήματα της μαντάμ προέδρου, τις παιδικές δικαιολογίες της Βαλαβάνη ή τις μπουκωμένες πομφόλυγες του ακομβίωτου στρατάρχη, που θα τσακίσει τη διαπλοκή μπουσουλώντας, η τύχη μας κι ο τουρκικός ισλαμοφασισμός δουλεύουν.

Ντούκου πέρασε η δήλωση του Ερντογάν ότι μια επιχείρηση σαν τον «Αττίλα» δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί να επαναληφθεί στην Κύπρο. Αυτό, ενώ ο Αναστασιάδης κάνει ρεβεράντζες στον Ακιντζί, γιατί είπε ότι από την εισβολή «υπέφεραν περισσότερο οι Ελληνοκύπριοι».

Μα τι γενναιοφροσύνη. Μάθαμε κάτι που δεν ξέραμε…

Ξέρει τι κάνει ο Λαπαβίτσας…

Ο Λαπαβίτσας ξέρει πολύ καλά τι λέει, αγαπητέ μου.

Η νοοτροπία της 'φάρμας των ζώων' δεν είναι και τόσο δύσκολο να κληρονομηθεί, έστω και αν οι κοιτίδες της, οι τέως σοβιετικοί "παράδεισοι" μας άφησαν χρόνους τώρα.. (αιωνία...η μνήμη τους!)

Οι εγχώριοι θαυμαστές της δεν την απαρνήθηκαν ούτε στιγμή και οι μύχιες επιθυμίες τους για να την εμπεδώσουν και σε μια κοινωνία που αλληθωρίζει μεταξύ Ανατολής και Δύσης και προβληματίζεται ανάμεσα στο παρελθόν και στο Μέλλον, ανάμεσα στη φαντασίωση και στην πραγματικότητα, εκδηλώνονται κάθε τόσο και πιο φανερά…