Cowboy Song...

Luke Redfield

Στο καλό να πας Αλέξη…

Κάθε μέρα που περνάει, το σαθρό πουλόβερ του Σύριζα ξηλώνεται όλο και περισσότερο. Μέχρι τις εκλογές θα έχουν μείνει κάποιες βρώμικες ξεθωριασμένες κλωστές μόνο και τίποτα άλλο, που θα θυμίζουν την άλλοτε μεγάλη ΕΛΠΙΔΑ του τόπου.

Η περίφημη «στρατιά» του Τσε Παπάρα, που θα άλλαζε την Ευρώπη, κατάντησε μια φαιδρή καρικατούρα αυτού που ήταν 8 μόλις μήνες πριν.

Η «αριστερή παρένθεση» που είχαν προβλέψει πολλοί (και εγώ), και για το οποίο λοιδορήθηκαν από τους «φίλους του λαού» συριζαίους, επιβεβαιώθηκε φωτοφανώς, και τώρα είμαστε στη φάση που η θλιβερή αυτή παρένθεση κλείνει επιτέλους τον κύκλο της.

Το Πρώτη Φορά Αριστερά κινδυνεύει να γίνει Τελευταία Φορά Αριστερά, και δικαίως…

Είμαστε όντως σε αδιέξοδο;

Εξέφρασε την αγανάκτηση του μέσου Έλληνα το Όχι στο πρόσφατο δημοψήφισμα, σύμφωνα με την άποψη του παραιτηθέντος πρωθυπουργού. Προφανώς ξεχνά τις συνεχείς προσπάθειες του για να αποσπάσει αυτό το Όχι και τις διαβεβαιώσεις του πως απλώς θα ήταν ένα ακόμη εργαλείο για να επιτευχθεί μια καλύτερη συμφωνία.

Θυμόμαστε όλοι πώς μας καθησύχαζε για την προσήλωση του στο κοινό νόμισμα και για το ότι η συμφωνία-συμφωνία σαφώς πιο επωφελής από κείνες που έκλειναν οι προηγούμενοι «προσκυνημένοι» όπως φυσικά κι από την πρόταση Γιουνκέρ-ήταν ήδη στο στάδιο της καθαρογραφής...

Των οικιών ημών εμπιμπραμένων ημείς άδομεν…

Ωραίες οι φιέστες στη Ρηγίλλης. Τονώθηκε το ηθικό των Νεοδημοκρατών. Ωραίες και οι περιοδείες του Τσίπρα εκεί που «σαρώνει» ο Λαφαζάνης και η Ζωή. Μια χαρά και τα συνθήματα για τους «αυτοφωράκηδες» και τα λοιπά κοσμητικά επίθετα.

Μια χαρά και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, με το ύφος το μάγκικο, το λαϊκό που προσελκύει τους απλούς πολίτες. Τέλεια και τα συνεχή δημοσιεύματα για το πώς κινείται η Ζωή, τι λέει ο Βαρουφάκης, πώς ο Λεβέντης είναι... λεβεντόπαιδο ή πώς ο Σταύρος είναι ηλιοκαμμένος και η Φώφη κάνει συμμαχίες με όλους για να διασώσει το ΠΑΣΟΚ…

Ευτυχώς που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το «νέο»…

«Νέο» είναι να πηγαίνεις τον ΦΠΑ στην παιδεία (δηλαδή στο μέλλον των παιδιών μας) στο 23% ενώ είχες εναλλακτική επιλογή να αυξήσεις τους φόρους στο βοδινό κρέας ή τα τσιγάρα.

«Νέο» είναι ο 72χρονος υπουργός Παιδείας Αριστείδης Μπαλτάς, ο 74χρονος κυρ Αλέκος Φλαμπουράρης, ο «μπαμπάς» Παππάς των 75 Μαϊων, ο 68χρονος Γιάννης Δραγασάκης, η κυρά Τασία Χριστοδουλοπούλου με τις …φρέσκες ιδέες.

Όλη δηλαδή η …τηλεοπτική εθνική ομάδα του «φρέσκου» κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ…

Σχολεία 23%, Εκκλησία 0%...

Η κυβέρνηση εμμένει στην επιβολή του ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση. Αντίθετα, κανείς ως τώρα, δεν έχει τολμήσει να ασχοληθεί με τη φορολόγηση της Εκκλησίας.

Γιατί κάνω τη σύγκριση; Όχι γιατί έχω κάτι εναντίον της αλλά κυρίως, γιατί η αντιπαράθεση των δύο θεσμών αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση υποκρισίας της πολιτικής εξουσίας…

Αξίζει τον κόπο;

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι όχι μόνο ζούμε σε άκρως ενδιαφέροντες καιρούς, αλλά τους ζούμε και σε χρόνο ρεκόρ… σαν να περνάνε δέκα χρόνια μαζεμένα σε μια δυο μέρες, σε κατάσταση fast forward δηλαδή.

Μόλις πριν από μερικούς μήνες, οι κακοί και ανάλγητοι σαμαροβενιζέλοι υποχωρούσαν πανικόβλητοι μπροστά στην επέλαση των  λαϊκών επαναστατών του Σύριζα που έδιναν τα ρέστα τους, υποσχόμενοι να αλλάξουν την Ευρώπη, να γκρεμίσουν τον καπιταλισμό, να χορέψουν στο ταψί την μαντάμ Μέρκελ, και οι Έλληνες να ξανατρώμε με χρυσά κουτάλια…

Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια…

Σε σαφή παραδοχή για την ύπαρξη σχεδίου της κυβέρνησης για ενδεχόμενη έξοδο από το ευρώ προέβη χθες ο επικεφαλής των ΑΝΕΛ και κυβερνητικός εταίρος του ΣΥΡΙΖΑ, Πάνος Καμμένος.

«Υπήρχαν σενάρια τα οποία επεξεργαστήκαμε και τα εξαντλήσαμε, αλλά όταν ήρθε η ώρα που θα χρειαζόταν να στείλουμε τα C-130 να πάρουν τις παλέτες με τα χρήματα που θα ήταν ουσιαστικά η εγγύηση για ένα νόμισμα, όλοι έκαναν τους τρελούς», επεσήμανε ο κ. Καμμένος (Alpha), προσθέτοντας: «Απόλυτα ειλικρινά θέλω να πω πως αν υπήρχε δρόμος για τη δραχμή με προοπτική, εγώ δεν θα έλεγα όχι... αν, δηλαδή, υπήρχε περίπτωση η πατρίδα μας να μπει σε μία λογική μιας καινούργιας μέρας, με ένα καινούργιο νόμισμα και να παλέψουμε και μπορούσαμε να τα βγάλουμε πέρα, θα το κάναμε»...

Το μαρτύριο του Τσίπρα (αν ήταν κανονικός άνθρωπος)…

Αν το βάλεις σκοπό και διαθέτεις τα κατάλληλα χαρίσματα, μπορείς να πείσεις τον κόσμο ότι, αν σε ακολουθήσουν, πίσω από το σκοτεινό δάσος θα ανακαλύψετε όλοι μαζί μια ωραία, πλούσια χώρα να σας περιμένει, στην οποία το ατομικό πρόβλημα του καθενός θα λυθεί. Οχι ότι είναι εύκολο κάτι τέτοιο, αλλά το έχουμε δει να γίνεται αρκετές φορές στην πολιτική ώστε να ξέρουμε ότι είναι εφικτό.

Αν όμως δεν υπάρχει η Γη της Επαγγελίας και εσύ πρέπει μετά κάτι να πεις σε εκείνους που σε έχουν ακολουθήσει, τότε η γελοιοποίηση είναι αναπόφευκτη, όπως σε κάθε άλλη περίσταση όπου είναι υποχρεωτικό να δικαιολογήσεις το ψέμα και την ανεπάρκεια...

Το ΟΧΙ του Σαμαρά VS το ΟΧΙ του Τσίπρα…

Κάθε μέρα γράφονται εκατοντάδες άρθρα για το πως φτάσαμε ως εδώ. Πολλοί λένε οτι φταίει το αντιμνημονιακό κίνημα για την κατάντια μας.

Αλλά όλως περιέργως κανέναν δεν τον απασχόλησε το πιο βασικό, δηλαδή εάν το ΟΧΙ του Σαμαρά ήταν το ίδιο με το ΟΧΙ του Τσίπρα.

Αυτή η παράλειψη οδηγεί στην δημιουργία της υπόθεσης ότι οι Έλληνες δεν έχουν κατανοήσει τις διαφορετικές αφετηρίες αλλά και τη διαφορετική στόχευση του ΟΧΙ των δυο πολιτικών...