13.3.16

Heaven's gonna burn your eyes...

Thievery Corporation




Η (Κλ)Ειδομένη χώρα και ο κλεφτοκοτάς…



Ευτυχώς με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου απομονώθηκαν οι χώρες εκείνες της Ευρώπης που χτίζουν φράχτες, ανοίγουν τάφρους και δεν επιτρέπουν στους μετανάστες να περάσουν από τα ελληνοσκοπιανά.
Ευτυχώς που στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής ικανοποιήθηκαν οι θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης και ο κ. Τσίπρας απέσυρε την απειλή του βέτο.
 




Τι; Διαφωνείτε; Τα σύνορα είναι κλειστά; Δεκάδες χιλιάδες μετανάστες εγκλωβίστηκαν ήδη στην Ελλάδα και το ίδιο θα συμβεί με όσους περάσουν στα ελληνικά νησιά το επόμενο διάστημα;
Πώς; Δεν υπάρχει καμιά πρόβλεψη για μετεγκατάσταση των προσφύγων που έχουν ξεμείνει στην Ελλάδα σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες;


Γραφικοί αλλά και επικίνδυνοι…



Κάθε μέρα που περνάει πείθομαι και περισσότερο ότι η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου είναι η χειρότερη που είχε μεταπολεμικά η χώρα. Η μόνη με την οποία θα μπορούσε ίσως να συγκριθεί είναι αυτή του Αδαμάντιου Ανδρουτσόπουλου, το 1973-74 – από άποψη επάρκειας βέβαια και όχι δημοκρατικής νομιμοποίησης, για να αποφύγω και το παραμικρό ενδεχόμενο παρεξήγησης.




Ό,τι κι αν πιάσει στα χέρια της αυτή η κυβέρνηση, κάρβουνο γίνεται. Σε όποιο πεδίο και αν εστιάσει κανείς, διαπιστώνει ανεπάρκεια, αριστεροφανείς αερολογίες, αδυναμία επίλυσης οποιουδήποτε προβλήματος. Μοναδικός τομέας στον οποίο τα περισσότερα κυβερνητικά στελέχη δείχνουν δραστηριότητα είναι αυτός του βολέματος των «ημετέρων». Και δεν εννοώ μόνον περιπτώσεις όπως αυτή του Καρανίκα, με την οποία γελάει όλη η Ελλάδα. Εννοώ και άλλες, λιγότερο φαιδρές, και γι’ αυτό λιγότερο ίσως γνωστές, για τις οποίες όμως θα έπρεπε να ανησυχούμε πολύ περισσότερο, μιας και συνιστούν σαφή ένδειξη της προσπάθειας των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να αλώσουν και να ελέγξουν θεσμούς και αρμούς του κρατικού μηχανισμού…


Η μούντζα της Ιστορίας…



Στην Ελλάδα το τρίτο δημοφιλέστερο σπορ, μετά το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, είναι η ρίψη μούντζας στους Ευρωπαίους. Στους Αυστριακούς και τους Ούγγρους σήμερα, παγίως στους Γερμανούς (εκτός κι αν μάς στηρίξει η Μέρκελ στο θέμα των συνόρων), στους Ολλανδούς ή τους Φινλανδούς παλιότερα, έως και στους Κύπριους τά'χουμε ψάλει για την προσήλωσή τους στην υλοποίηση του δικού του μνημονίου.




Κι επειδή το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει περιέλθει στην απόλυτη ανυποληψία (μέχρι και οι Νήσοι Φερόε μάς έχουν κάνει πελάτες), αλλά και το μπάσκετ περνάει την κρίση του, ενδέχεται οι χριστοπαναγίες για την Ευρώπη να έχουν καταστεί το πιο αγαπημένο σπορ στην Ελλάδα. Τώρα, τί σχέση έχει αυτό με την Ειδομένη και το ανθρώπινο δράμα των προσφύγων/μεταναστών; Εχει να κάνει με την ενωμένη Ευρώπη και πολλές στρεβλές αντιλήψεις γι'αυτήν.


Τον πρώτο χρόνο χαίρονται...



Δεν περιμέναμε από τον κ. Αλέξη Τσίπρα να λύσει τα δυσεπίλυτα προβλήματα που σωρεύτηκαν επί έτη στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Θα περιμέναμε, όμως, από τον πρωθυπουργό της χώρας να τα γνωρίζει σε βάθος. Βεβαίως συνηθίσαμε τις πραγματολογικές ανακρίβειες του κ. Τσίπρα, όπως αυτό που είπε στη Σμύρνη, ότι δηλαδή το casus belli «είναι κατάλοιπο της δεκαετίας του 1960», ενώ και οι πρωτοετείς φοιτητές γνωρίζουν ότι ψηφίστηκε από την τουρκική Εθνοσυνέλευση το 1995.




Αλλά, δυστυχώς, εδώ που φτάσαμε, προσπερνάμε τις ανακρίβειες με τον τρόπο του ΣΥΡΙΖΑ: «Ελα μωρέ τώρα...». Αλλά από πού και ώς πού ο κ. Τσίπρας «είναι ο πρώτος πρωθυπουργός που μιλάει ανοιχτά για τα ζητήματα αυτά (σ.σ.: τουρκικές παραβιάσεις και casus belli) μέσα στην Τουρκία;», όπως λένε τα non-paper του Μαξίμου;

«Ντενεκές ξεγάνωτος»…



Περιφέρεται, με το βλακώδες χαμόγελό του, ανάρμοστο απέναντι στη δεινή κατάσταση της χώρας του, από Βρυξέλλες σε Σμύρνη και από Κωνσταντινούπολη σε Μαξίμου. Κάθε νέα «βόλτα» του κατεβάζει ένα ακόμα σκαλί την Ελλάδα, οδηγώντας τη προς το χαίνον βάραθρο, που αυτός και η παρέα του έχει ανοίξει.

 
Κερδάμε!

Εκλιπαρεί πλέον το ΔΝΤ να επιστρέψει, γλύφει ως υποτακτικός τον Νταβούτογλου, έχει μεταβάλει τη χώρα ολόκληρη σε περίκλειστο στρατόπεδο.
Τον καρπαζώνουν από παντού. Και όχι μόνον οι συνήθεις Σόϊμπλε και Ερντογάν, αλλά και οι «φίλοι» του Αυστριακοί, ακόμα και τα Σκόπια και οι Αλβανοί…


12.3.16

Heaven...

The Rolling Stones




Ανικανότητα ή προμελετημένο έγκλημα κατά της χώρας;



H είδηση έπεσε σαν κεραυνός. Φεύγει διαστημόπλοιο από τη Γη και θα πάει να αναζητήσει ζωή στον Αρη. Πρώτον: Γιατί να πάει στον Αρη να βρει ζωή και δεν έρχεται στην Ελλάδα; Έχει πολλά… ούφο, μπορεί να διαλέξει όποιο θέλει.
Ερώτηση δεύτερη προς αστροναύτες: Μήπως μπορείτε να πάρετε μαζί σας τον Αλέξη να γλιτώσει η Ελλάδα από το «έμφραγμα»;




Η κατάσταση είναι δραματική με το Προσφυγικό και θα γίνει ακόμη χειρότερη το επόμενο διάστημα. Όσο κι αν προσπαθούν να βάλουν κάτω από το χαλί τους πρόσφυγες και μετανάστες, η βόμβα δεν κρύβεται. Τα γεγονότα και οι αριθμοί μιλάνε από μόνα τους.


Το μεγαλύτερο κακό που έκανε η Αριστερά…



Μέσα σε ένα χρόνο η πρώτη φορά Αριστερά έχει κάνει τρομακτικές ζημιές στη χώρα. Κλειστές τράπεζες, οικονομική καταστροφή, τραγική διαπραγμάτευση, εθνικός εξευτελισμός κλπ.



Άλλες ζημιές διορθώνονται εύκολα, άλλες δύσκολα. Πάντως διορθώνονται.
Υπάρχει όμως και μία ζημιά που δεν διορθώνεται με τίποτα απολύτως.
Η κυβέρνηση της πρώτης φοράς αριστεράς δημιούργησε το χειρότερο δυνατό προηγούμενο για τους επόμενους που θα ακολουθήσουν. Γέννησε το άλλοθι για κάθε μελλοντικό πολιτικό απατεώνα. Κι αυτό είναι κάτι που θα το πληρώνουμε πολύ μετά από την τελευταία δόση του όποιου μνημονίου…


Θηλαστικό με προβοσκίδα, εννέα γράμματα…



Βόμβα θεωρήθηκε η γνωστοποίηση από τον  Ντόναλντ Τουσκ πως η «βαλκανική οδός» των προσφύγων έχει πλέον κλείσει με ομόφωνη απόφαση των 28 της ΕΕ, δηλαδή και με δική μας συμφωνία. Δεν εκπλήσσομαι. Η ανικανότητα της κυβέρνησης στον χειρισμό λεπτών ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής έχει διαφανεί από την πρώτη κιόλας μέρα της.




Συζήτηση μεγάλη και για τη μανιχαϊστική δήλωση Μάρδα, περί  δύο μόνο επιλογών έναντι της Τουρκίας, πόλεμος ή έμμεση Φινλανδοποίηση. Με κάτι τέτοια τεχνάσματα παραλύει η φιλειρηνική κοινή γνώμη, ώστε να αποδεχτεί παθητικά τις όποιες επιπόλαιες διευθετήσεις.