Στείρα άρνηση : η μέθοδος των ανόητων…

Ο Τουργκένιεφ έχει γράψει μια μικρή ιστορία:
Σε μια πόλη, ζούσε ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος, μια μεγαλοφυΐα. Και στην ίδια πόλη, ζούσε ένας ηλίθιος. Μια μέρα, ο ηλίθιος πλησίασε τον έξυπνο και του ζήτησε να του δείξει έναν τρόπο να γίνει έξυπνος.

Ο έξυπνος ρώτησε τον ηλίθιο αν ήθελε να γίνει έξυπνος ή να φαίνεται έξυπνος, επειδή το να γίνεις έξυπνος, είναι μια μεγάλη διαδικασία, το να φαίνεσαι όμως έξυπνος, είναι εύκολο. Ο ηλίθιος απάντησε ότι ήθελε να του δείξει με τον ευκολότερο τρόπο ό,τι χρειαζόταν για να φαίνεται έξυπνος. Δεν ανησυχούσε για το πώς θα γίνει έξυπνος…

Το αριστερίζον σφουγγαρόπανο…

Ο "καθαριστής", συνήθως δρα αμέσως μετά από το έγκλημα, όπου, συνήθως υπάρχουν ανθρώπινα θύματα και αίμα, παντού, προκειμένου να καθαρίσει τον τόπο του εγκλήματος, να εξαφανίσει αποδεικτικά στοιχεία, να απομακρύνει υλικά ή αντικείμενα που χρησιμοποιήθηκαν, να καθαρίσει το χώρο και τους γύρω χώρους από αίμα, σωματικά υγρά, δακτυλικά αποτυπώματα και τη σωρό ή τις σωρούς... θυμάτων, ή και εκτελεστών! 

Ο "καθαριστής", όμως, μπορεί να παίξει και άλλους ρόλους... μπορεί να είναι και ο ίδιος "εκτελεστής" και να αναλαμβάνει ένα φόνο, προκειμένου να σκεπάσει έναν άλλον, η να αποπροσανατολίσει τις διωκτικές αρχές και να τις οδηγήσει σε λανθασμένες υποθέσεις και πορίσματα...                 

Πολλάκις εκτεθειμένος…

Όταν ακούει κάποιος τις φιλόνικες ατάκες του Παύλου Πολάκη οφείλει να είναι προετοιμασμένος, όπως είπε και ο  Βασίλης Λεβέντης, για φαρμακερές αλήθειες. 

Τόσο δηλητηριώδεις, σαν τα βλίτα από τοξικά ραντισμένη σοδειά.

Όταν, όμως, διαβάζει κανείς τα εριστικά σχόλια του στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης πρέπει να είναι και ενδυματολογικά αμερόληπτος. Θιασώτης, τουλάχιστον, της λεβέντικης Κρητικής βράκας, τσόχινης, κεντητής με γαϊτάνι στη ραφή και περιτυλιγμένης γύρω από τη μέση με μακρύ ζωνάρι. Γιατί, ο αψίκορος Σφακιανός βουλευτής το τελευταίο το έχει λυμένο για καβγά εδώ και καιρό...

Απάθεια…

Όπως σε κάθε πληθυσμιακή ομάδα έτσι και μεταξύ των Εβραίων της μεσοπολεμικής Ευρώπης υπήρχαν οι αισιόδοξοι και οι απαισιόδοξοι. Οι πρώτοι επέκριναν τους δεύτερους ότι διακατέχονται από φοβίες, πως ερμηνεύουν το παρόν με βάση το τραυματικό παρελθόν -"ο 20ος αιώνας" τους δασκάλευαν "'έχει αφήσει οριστικά πίσω του τη βαρβαρότητα!". Ελάχιστα χρόνια αργότερα, οι πρώτοι, οι αισιόδοξοι, κατέληξαν στα Άουσβιτς και στα Νταχάου. Οι απαισιόδοξοι είχαν -ως επί το πλείστον- διαφύγει στην Αμερική. 

Είμαι αισιόδοξος. Δεν συντάσσομαι με εκείνους που ισχυρίζονται ότι στρατηγικό στόχο της κυβέρνησής μας αποτελεί η αλλαγή του πολιτεύματος, η εγκαθίδρυση ενός απολυταρχικού καθεστώτος. Τους φετφάδες της κυβερνητικής εκπροσώπου και του υπουργού επικρατείας, τα καμώματα του υπουργού αμύνης τα ερμηνεύω σαν λεονταρισμούς ανθρώπων βουλιμικών για προβολή και για εξουσία. Οι οποίοι εν τούτοις δεν θα διακινδύνευαν την εκτροπή και τις συνέπειες που θα είχε αυτή -σε βάθος χρόνου- επάνω τους. "Όποιος επιβάλλει δικτατορία, ρισκάρει να βρεθεί στο εκτελεστικό απόσπασμα. Ετούτοι εδώ είναι η προσωποποίηση της τζάμπα μαγκιάς. Το απέδειξαν με την πελώρια κωλοτούμπα ευθύς μετά το δημοψήφισμα" μου είπε ένας παλαιός δημοσιογράφος. Τον πίστεψα…

Forgetting You...

James Carr

Ενας αυθεντικός δεξιός…

Ο Κλίντ Ιστγουντ, όπως ακριβώς και ο Γούντι Αλεν, μοιάζει να πιστεύει πως μόνο δουλεύοντας μπορεί να  βρίσκεις δύναμη για ζωή. Η διαφορά μεταξύ των δυο είναι ωστόσο μεγάλη: ο 81χρονος Γούντι Αλεν έχει το άγχος να είναι χαριτωμένος και να κάνει παρατηρήσεις χαμογελώντας, ο 86χρονος Κλιντ Ισγουντ, αντίθετα, διηγείται ιστορίες λιτά και χωρίς αστειάκια, αλλά με τη βαριά διάθεση κάποιου που τις έχει ζήσει.

Βλέποντας μια ταινία του Κλιντ Ιστγουντ νοιώθεις σαν ν ακούς τον βαρύ, τραχύ τόνο της φωνής του: οι πράξεις των πρωταγωνιστών του φιλτράρονται πάντα από τη ματιά του και, μολονότι υπάρχουν πάντα άξιοι συνεργάτες (διευθυντές φωτογραφίας, σεναριογράφοι, σπουδαίοι ηθοποιοί όπως ο Τομ Χάνκς στο «Σάλι» κτλ), ο τόνος της αφήγησης είναι πάντα δικός του…

Είσαι κανίβαλος!

Εσύ που το παίζεις στελεχάρα, και παριστάνεις πως δεν γνωρίζεις πως αν σε μια μικρή επιχείρηση της κλείσεις το ρεύμα ή της μπλοκάρεις το λογαριασμό, τότε την κλείνεις, είσαι κανίβαλος!

Εσύ που παριστάνεις τον κοινωνικό μαχητή, αλλά κάνεις πως αγνοείς ότι το όριο της ακραίας φτώχειας των 7.000 ευρών το χρόνο (12.000 για τετραμελή οικογένεια) καταπατείται από τη φορολόγηση 29% από το πρώτο ευρώ συν 100% προκαταβολή φόρου, συν 27% ασφαλιστικές εισφορές, συν 650 ευρώ τέλος επιτηδεύματος στους ελεύθερους επαγγελματίες, μη αφήνοντάς τους ούτε γάλα στο παιδί τους να πάρουν είσαι κανίβαλος!

Μπορεί να γίνει streetfighter ο Κυριάκος;

Ένα χρόνο πριν είχαμε προεκλογική περίοδο, ο Τσίπρας φαινόταν ότι θα κάνει περίπατο με τον Μεϊμαράκη αντίπαλο και ήδη κάποιοι στη ΝΔ ετοιμάζονταν να δώσουν γη και ύδωρ στον ΣΥΡΙΖΑ. Θυμόμαστε άλλωστε καλά ότι ο Μεϊμαράκης και πολλοί Καραμανλικοί προέκριναν την επιλογή της «ήρεμης αντιπολίτευσης», της χαλαρής πολιτικής και όποτε πέσει ο Τσίπρας, σε ένα, δύο πέντε χρόνια, τότε θα είμαστε έτοιμοι εμείς.

Τη λογική του ώριμου φρούτου επιχείρησαν στη ΝΔ να την κάνουν κεντρική πολιτική επιλογή όσοι στήριξαν τον «μουστάκια» στις εσωκομματικές εκλογές. Άλλωστε, όπως θυμόμαστε όλοι πολύ καλά, τότε συγκρούστηκε η λογική της «φιλικής» αντιπολίτευσης προς τον Τσίπρα με τη λογική του «σκληρού ροκ».

Ο κόσμος της Νέας Δημοκρατίας επέλεξε το δεύτερο γι' αυτό και ο Μητσοτάκης είναι τώρα αρχηγός. Αν είχε εκλεγεί ο Μεϊμαράκης δεν αποκλείεται να τον είχαμε τώρα... αντιπρόεδρο της πιο καταστροφικής κυβέρνησης που πέρασε ποτέ...

Οι "κοριοί" Καμμένου (και) στα social media…

Διάβασα προ ημερών μία είδηση σχετική με τις δραστηριότητες του Υπουργού Άμυνας Πάνου Καμμένου που πέρασε στα πολύ... ψιλά. Επρόκειτο για δημοσίευμα στην εφημερίδα "Τα Νέα". Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο κ. Καμμένος έχει συστήσει στο πεντάγωνο ομάδα 80 στρατευσίμων, απλών φαντάρων δηλαδή, οι οποίοι υπό την καθοδήγηση μόνιμων αξιωματικών παρακολουθούν τι γράφεται στα social media. 

Οι δηλώσεις του υπουργού σε εισαγωγικά στο ίδιο δημοσίευμα, είχαν ως εξής: "Εχουμε δημιουργήσει ομάδες με στρατεύσιμους οι οποίοι ασχολούνται όχι μόνο με τον επίσημο Τύπο και τις τηλεοράσεις, αλλά και με μπλογκ ομάδων από διάφορες χώρες. Έχουμε δημιουργήσει μια ισχυρή βάση δεδομένων και από τα social media. Δηλαδή υπάρχει ομάδα που παρακολουθεί τα social media, ελληνικά και ξένα. Από social media κουρδικά βρίσκεις ειδήσεις πολύ ενδιαφέρουσες". Επίσης σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, ο υπουργός προανήγγειλε τη δημιουργία, μέσα στο 2017, Υπηρεσίας Στρατιωτικών Πληροφοριών, "η οποία θα πάρει ένα μεγάλο κομμάτι από τον Ε' Κλάδο της ΕΥΠ, με δράση και για την τρομοκρατία, ιδίως την εισαγόμενη"…

Βάστα Στουρνάρα…

Το καλοκαίρι 2012 το Books’ Journal είχε φιλοξενήσει ένα editorial με τον ίδιο σημερινό τίτλο, «Βάστα Στουρνάρα». Ήταν φρέσκια τότε η τρικομματική, η Ελλάδα με ενάμισι πόδι αιωρούνταν έξω από το ευρώ, ο Στουρνάρας ως υπουργός Οικονομικών ήταν σάκος του μποξ στα Eurogroupκαι στην Αθήνα του τραβούσαν το αυτί οι τρεις αρχηγοί (με διαφορετική ένταση βέβαια) για επιμηκύνσεις, μειώσεις χρέους, ως και για επιμήκυνση χωρίς λεφτά.

Ο Στουρνάρας κράτησε. Κράτησε στη μόνη πολιτική που μπορούσε να σώσει τη χώρα. Πρακτικώς την επέβαλε, παίρνοντας αρχικά τον Σαμαρά στις 3/8/2012 και τους Βενιζέλο-Κουβέλη στις 24/9/2012. Ο Στουρνάρας είχε το κεφάλι του στον πάγκο του χασάπη, την παρτίδα την έσωσε…