Fool to Cry...

The Rolling Stones

Έρχεται η δραχμή;

Την άποψη ότι η Ελλάδα πρέπει να «πει στους εταίρους της, “πάμε πίσω στο εθνικό νόμισμα προσωρινά, διαγράψτε το χρέος μας άνευ όρων και θα εφαρμόσουμε ένα βιώσιμο πρόγραμμα ανάπτυξης”» εκφράζει ο Γκάμπριελ Φέλμπερμαϊερ, διευθυντής του τμήματος εξωτερικής οικονομίας του γερμανικού οικονομικού ινστιτούτου IfO. Κοινώς, μας λέει να εγκαταλείψουμε τη χώρα μας!

Ο ίδιος τονίζει το έλλειμμα παραγωγικότητας, προτείνοντας σειρά μέτρων, όπως η αλλαγή των εργασιακών σχέσεων και διαπιστώνει γερμανικό ενδιαφέρον για επενδύσεις…

Όσοι έχασαν τον ύπνο τους…

​Υ​ποθέτω ότι κι εσείς χάσατε τον ύπνο σας ενόψει του επικείμενου ανασχηματισμού. Κι αν δεν σας πιάνει η βαλεριάνα, δεν χρειάζεται να πέσετε στα ύπουλα δίχτυα της χημείας. Μερικά μόνον εικοσιτετράωρα μας χωρίζουν από τη μεγάλη εκείνη ημέρα του ελληνισμού. Μπορείτε να ξεγελάσετε τις μακρόσυρτες ώρες της νύχτας μετρώντας Σκουρλέτηδες, Παππάδες και Κατρουγκάλους. Και προσοχή, όχι κλεφτά περάσματα απ’ το ψυγείο με τις υπόλοιπες πραλίνες.

Οσο για τον Φώτιο Φανούριο, μην ανησυχείτε. Στο υπερπλήρες κυβερνητικό θέατρο αυτός βολεύεται και με σκαμνάκι στον διάδρομο, αρκεί να μην εμποδίζει την ταξιθέτρια. Ολα κι όλα. Είναι ευγενής και διακριτικός ο άνθρωπος…

Σεξ, μπάλα και καράτε…

Αντισυνταγματικός, λοιπόν, ο νόμος Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες, σύμφωνα με το Συμβούλιο της Επικρατείας. Και τώρα, τι; Επιστροφή στο καθεστώς ανομίας που επικράτησε επί 27 χρόνια κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ; «Όχι» απαντά η κυβέρνηση. Νέος διαγωνισμός, με βάση τις επιταγές του Συντάγματος και τις προβλέψεις του -υπό σύσταση, εφόσον υπάρξει διακομματική συναίνεση- ΕΣΡ για μόνιμη αδειοδότηση.

Μέχρι τότε, ωστόσο, νέος νόμος-«γέφυρα» για τη χορήση βεβαιώσεων λειτουργίας σε όποιον καναλάρχη -παλιό, νέο, ή... επίδοξο- έχει να δώσει επτά εκατ. ευρώ ετησίως και μπορεί να συντηρεί 400 άτομα προσωπικό. Από τις τέσσερις άδειες, δηλαδή, σε μια δυνητικά πλήρη ασυδοσία...

Oι άγνωστες λέξεις «ευθιξία» και «παραίτηση»…

Λένε ότι το μεγαλύτερο όπλο ενός πολιτικού είναι το κείμενο μιας παραίτησης, το οποίο γράφει μόλις αναλαμβάνει μια θέση ευθύνης. Ειδικά οι υπουργοί πρέπει να την έχουν ανά πάσα στιγμή στο συρτάρι του γραφείου τους. Σε όλο τον κόσμο είναι κανόνας: όταν ένας υπουργός κάνει μια γκάφα, παραιτείται.

Ακόμα κι αν έχει τις καλύτερες προθέσεις, όταν ένα έργο που ανέλαβε να διεκπεραιώσει αποτυγχάνει, δεν κρύβεται. Αναλαμβάνει την ευθύνη. Μόνος του, δεν περιμένει να του το ζητήσει ο Πρωθυπουργός. Ο κανόνας αυτός γινόταν αποδεκτός στο παρελθόν, όταν κυβερνούσε αυτός που σήμερα αποκαλείται «παλιός πολιτικός κόσμος». Η ευθιξία δεν ήταν είδος εν ανεπαρκεία…

Run...

Snow Patrol

Αμετανόητοι ιδεοληπτικοί εναντίον της Δημοκρατίας…

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για τα τηλεοπτικά κανάλια απέδειξε τη χρησιμότητα των ανεξάρτητων εξουσιών και των ανεξάρτητων θεσμών για τη λειτουργία της Δημοκρατίας. Η αντίδραση της κυβέρνησης στην απόφαση αυτή, απέδειξε την ανωριμότητα και τον αυταρχισμό της που κατά πάσα πιθανότητα οφείλεται σε αριστερά δόγματα και ιδεοληψίες.

Όσον αφορά στην απόφαση, αυτή ελήφθη παρά την ασφυκτική πίεση της κυβέρνησης για να αποφευχθεί. Το ΣτΕ απέδειξε οτι διαθέτει σθένος και κρίση και ότι μπορεί να αντισταθεί στις κυβερνητικές αυθαιρεσίες για να προστατεύσει τη Δημοκρατία. Το γεγονός οτι υπέδειξε ως αποκλειστική Αρχή για τα ραδιοτηλεοπτικά θέματα το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο το οποίο σήμερα δεν υπάρχει, είναι εκτός από τυπικώς ορθή απόφαση και ένα μήνυμα προς την κυβέρνηση, τον πολιτικό κόσμο και τους πολίτες. Ότι οι ανεξάρτητοι θεσμοί όπως το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο, εξασφαλίζουν την προστασία της Δημοκρατίας, πρέπει να υπάρχουν και πρέπει να είναι σεβαστοί...

Αναίσχυντη εθνοκαπηλεία…

Μεγάλωσα στην Ελλάδα του ’90, όταν κάθε αναφορά στον όρο «έθνος» ήταν απαγορευμένη σχεδόν από την επικρατούσα ηθική – είχαν φροντίσει για αυτό η χούντα και η μεταπολιτευτική ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς. Κι ενώ όσοι διαπαιδαγωγηθήκαμε με το ρίγος της πατρίδας είχαμε συνηθίσει σχεδόν να συγκαλύπτουμε την «ευαισθησία» μας, χρειάστηκαν επτά χρόνια οικονομικής καταστροφής, για να φθάσουμε σήμερα στο αντίθετο σημείο: Ο κάθε τυχοδιώκτης να καταφεύγει στην έννοια του έθνους για να αντλήσει πολιτική, ή προσωπική νομιμοποίηση.

Όχι, το έθνος δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Απ’την άλλη, όμως, είναι να αγανακτεί κανείς, όταν βλέπει αριστεριστές των καταλήψεων να διαγωνίζονται στον πατριωτισμό με τον σύντροφο Καμμένο. Είναι να οργίζεται κανείς, όταν προσπαθούν να μας πείσουν αυτοί που γαλουχήθηκαν σιγοντάροντας το κάψιμο της σημαίας, πως έγιναν ξαφνικά εθναμύντορες. Είναι, δε, ακόμα αποκρουστικότερο, να βλέπει κανείς τους έως πρότινος απάτριδες καριέρας, να ανακατεύουν κομμουνισμό, πατριωτισμό και antifa χαϊμαλιά υπό μιαν επίφαση εθνικής υπερηφάνειας…

Το ΕΣΡ, ο Βύρωνας, και η Γιούλα η Μπουρδόλη…

Και εκεί που κοιμόμουν τον ύπνο του δικαίου, ονειρευόμενος φυγές και ελικόπτερα … ντριιιιιν χτυπάει   το τηλέφωνο! Ποιος κερατάς είναι πάλι  μεσημεριάτικα, αναρωτήθηκα.

«Έλα μωρό μου ξύπνα… μια ώρα χτυπάει»!

Αμάν! Η Γιούλα… η θρυλική Μπουρδόλη, που εδώ και μερικά χρόνια είναι αυτοεξόριστη στη Γουατεμάλα, όπου είχε πάει για λεύκανση πρωκτού και κόλλησε, αφού βρήκε την ευκαιρία να ανοίξει σαλόν ομορφιάς που εξειδικεύεται στις αποτριχώσεις…

Ποιο είναι το μπάτζετ της περηφάνειας μας;

Το 2013 τα άρματα επέστρεψαν στη στρατιωτική παρέλαση με χορηγό που ανέλαβε το κόστος των καυσίμων. Ετσι ο λαός ανέκτησε το αίσθημα της  περηφάνειας με έξοδα επιχειρηματία που, υπό άλλες περιστάσεις, κατατάσσεται στη σφαίρα της διαπλοκής. 

Ο επιχειρηματίας έφυγε, τα άρματα έμειναν και όλοι μπορούμε να φανταστούμε ποιος καλύπτει το κόστος επίδειξης τους στην παρέλαση. Θα μπορούσε, βέβαια, να είναι ο κατασκευαστής τους που καλύπτει αυτό το ντεφιλέ οπλικών συστημάτων, αλλά, αυτά τα πράγματα τα πληρώνεις μόνο αν έχεις ελληνικό ΑΦΜ…