Κε Πρωθυπουργέ, δεν θα με ένοιαζε αν…

Δεν θα με ένοιαζε που δεν ξέρεις Γεωγραφία και μπερδεύεις την Μυτιλήνη και την Λέσβο, αν ήσουν ο γείτονάς μου έτσι απλά. Δεν θα με ένοιαζε που δεν μιλάς αγγλικά, αν ήσουν αδερφός της κολλητής μου

Δεν θα με ένοιαζε που δεν ξέρεις Ιστορία, αν ήσουν ο συμμαθητής μου που δεν άνοιγε βιβλίο. Δεν θα με ένοιαζε που λες ψέματα, αν ήσουν ο μεγαλομανής φίλος μου που είσαι ψώνιο. Τώρα όμως με νοιάζει γιατί : Είσαι ο Πρωθυπουργός της Πατρίδας μου και  δεν ανέχομαι να μην ξέρεις Γεωγραφία. Πώς να το κάνουμε;  

Στα τσακίδια εσείς κ. Καρανίκα…

Παρακολουθώντας τη συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού από τη ΔΕΘ, μία ερώτηση μου έλειψε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη. Δεν έχει να κάνει ούτε με την Οικονομία, ούτε με την Τρόικα που τη λέμε πια Θεσμούς, ούτε καν με την ασύλληπτη ανακολουθία λόγων και έργων του κ. Τσίπρα.

Θα ήθελα να ερωτηθεί ο Πρωθυπουργός για τους Πολάκηδες και για τους Καρανίκες. Κάποιος να του ζητήσει να μας απαντήσει αν το ηθικό πλεονέκτημα, αυτή η ηθική ανωτερότητα της Αριστεράς που την περιφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ περίπου ωσάν να πρόκειται για ιερές παντόφλες ή ιερά κάστανα για προσκύνημα, αντανακλάται κατά τη γνώμη του στις δημόσιες τοποθετήσεις του Παύλου Πολάκη ή του ανεκδιήγητου σύμβουλού του Νίκου Καρανίκα…

I Know I'll See You Again...

A Place to Bury Strangers

Θράσος καθεστώτος…

Αν δεν το έχει καταλάβει κανείς, εδώ και δυόμισι χρόνια διακυβέρνησης Τσίπρα ( και Καμμένου, μη ξεχνιόμαστε επειδή τον κρύβουν) επιτυγχάνουμε μόνο συντριπτικές νίκες, σε όλους τους τομείς .

Κι αυτό είναι φανερό καθώς ζούμε σε έναν παράδεισο όπου όλες οι κακοδαιμονίες έχουν τελειώσει και όλες οι ελπίδες βρήκαν την δικαίωσή τους ενώ κάθε κριτική ενάντια στο καθεστώς είναι κακόβουλη, κατευθυνόμενη και υποβολιμαία από τους γνωστούς σκοτεινούς κύκλους οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων που όλα τα χρόνια προ ΣΥΡΙΖΑ επιβουλεύονταν την ευτυχία του λαού. Εδώ και δυόμισι χρόνια, απολαμβάνουμε μια πλημμυρίδα επιτυχιών…

Δεν μπορεί το παιδί…

Αυτό το παιδί δεν το ’χει. Όσο κι αν προσπαθεί να γίνει κανονικός δεν μπορεί. Όσο κι αν τα ελεγχόμενα ΜΜΕ και ταtrollεπιχειρούν να τον αγιοποιήσουν, να τον κάνουν σωστό πρωθυπουργό μιας κανονικής δυτικής χώρας, αυτός ρέπει προς τα… Εξάρχεια.

Ακόμη κι όταν μιλά για επενδύσεις, για λεφτά, για ανάπτυξη δείχνει ότι δεν μπορεί, αισθάνεται μια ξινίλα για όλα αυτά. Άλλωστε, και οι Γάλλοι που θα έρθουν να επενδύσουν στην Ελλάδα στο κέρδος προσβλέπουν. Κι απ’ ότι ξέρουμε ο Αλέξης παθαίνει ανεμοβλογιά με τις εταιρείες που θέλουν να κερδίσουν…

Οπως η μούχλα στο ροκφόρ…

Οταν ο ΣΥΡΙΖΑ προσήλθε στα Μνημόνια, αγοράσαμε αλήθεια, έστω και αν την πληρώσαμε παραπάνω από όσο άξιζε. Μας έφυγε ένα κατοστάρικο δισεκατομμύρια, αλλά, τουλάχιστον, τελειώσαμε με τα ψέματα.

Η άφιξη του προέδρου Μακρόν στην Αθήνα δεν μας κοστίζει τίποτα πέρα από τα μέτρα ασφαλείας και την επίδειξη του επικοινωνιακού επαρχιωτισμού μας. Κάθε κυβέρνηση, όταν υποδέχεται ηγέτη μεγάλης χώρας παριστάνει ότι πρωταγωνιστεί σε γεγονός παγκόσμιας εμβέλειας. Η ΕΡΤ μάλιστα, διαφημίζει την κάλυψη, αναφέροντας ότι θα δίνει εικόνα στα διεθνή μέσα. Ναι, με δύο θέματα θα ασχολείται την Πέμπτη ο πλανήτης, με την κρίση στην Κορέα και την επίσκεψη Μακρόν στην Αθήνα…

Αξιολόγηση με το ζόρι…

Σκεφθείτε την εξής σκηνή: Υπάλληλος καθαριότητας σε ΟΤΑ που επιφυλάσσεται να συνεντευξιαστεί με τον προϊσταμενό του στο πλαίσιο της «αξιολόγησης» του ν. 4369/2016 υφίσταται bullying απ΄αυτόν ώστε να του «κάτσει» και να του πει με δικά του λόγια τη γνώμη του για τον στρατηγικό στόχο της μονάδας του. Ο προϊστάμενος έχει δύο όπλα για να κάμψει τις επιφυλάξεις του υπαλλήλου:

Το ένα είναι να τον κυνηγάει καθημερινά κάνοντάς του τον βίο αβίωτο. Αυτό το δικαίωμα του το δίνουν οι ερίτιμοι υπουργοί τη ΠΦΑ Γεροβασίλη και Σουρλέτης με την τροπολογία-μπαμπούλα που κατέθεσαν στη Βουλή. Το άλλο είναι να του κλείνει το μάτι και να του εξηγεί ότι δεν κινδυνεύει απ’ αυτήν, αφού η διαδικασία είναι σικέ κι ακόμη κι αν πάρει 0 σε όλα, δεν τρέχει τίποτα. Ο νόμος του δίνει την δυνατότητα να αναστοχαστεί για τον κακό του χαρακτήρα και να μπει σε πρόγραμμα αυτο-βελτίωσης…

Living on an Island...

Status Quo

Ναι, αλλά έχουμε ακσιοπρέπεια…

Κόψαμε και τις κορδέλες στο δρόμο, ήρθε η ανάπτυξη λοιπόν... Η ανάπτυξη ήρθε με τους ικανούς των κ Τσίπρα και Καμμένων.. ούλους μαζί που λένε οι αγράμματοι...

Ας δούμε την ακσιοπρέπεια που έφεραν οι Εθνοσωτήρες, όχι με τους αριθμούς των Ζαχαριάδηδων που ξαμολάνε στα κανάλια, αλλά με την πραγματικότητα.

Το φρέσκο γάλα αντικαταστάθηκε από το Νουνού και αυτό περισσότερο αραιωμένο. Το κρέας αντικαταστάθηκε από κύβους στη σούπα για να έχει γεύση κρέατος. Μακαρόνια ναι και μάλιστα με 0,48 λεπτά από εκείνα που βγάζει το σούπερ μάρκετ, γιατί τα Μίσκο και η Μέλισα κοστίζουν 0,80 λεπτά το πακέτο...

Ο κλέψας του κλέψαντος…

Κάποτε πιστεύαμε πως οι κακοχυμένοι συνταγματάρχες που μας κυβερνούσαν ήταν η εξαίρεση. Ηταν δύσκολο να ταυτιστείς με την κακογουστιά της «Πολεμικής Αρετής» ή τη σχιζοφρενική καθαρεύουσα του Παπαδόπουλου. Το πιστεύαμε ή μας άρεσε να το πιστεύουμε όλοι εμείς που μεγαλώναμε στα χρόνια της χούντας και για να πάρουμε ανάσα από τον κόσμο του καιρού μας ακούγαμε Stones και τρέχαμε στην προβολή του Woodstock για να φάμε καμιά σφαλιάρα απ’ την αστυνομία.

Η σφαλιάρα ήταν η απόδειξη ότι δεν είμαστε σαν κι «αυτούς», έγινε τίτλος τιμής και όσοι την πήραν στα σοβαρά στελέχωσαν τα τμήματα των επιλέκτων της δημοκρατίας. Ωσπου η Ελλάδα βαπτίστηκε εν μια νυκτί σε ευρωπαϊκή χώρα και πιστέψαμε πως ο βάτραχος έγινε πρίγκιπας. Νομίζαμε πως είχαμε ξεμπερδέψει με τις σφαλιάρες, κυρίως όμως με τον επαρχιωτισμό της χώρας που νομίζει ότι είναι το κέντρο του κόσμου, διότι είναι αρκούντως αμόρφωτη ώστε να μη βλέπει πέρα απ’ την μύτη της...