Που μπλέξαμε;

Μπλέξαμε με ψεύτες, μειοδότες και ανίκανους, όχι με ένα στιγμιαίο λάθος του εκλογικού σώματος σε βάθος μιας εκλογικής αναμέτρησης, αλλά μετά από τέσσερις απανωτές ψήφους του, στις ευρωεκλογές του 2014, στις δυο εθνικές εκλογικές αναμετρήσεις του 2015 και στο δημοψήφισμα του ίδιου έτους. 

Και στις τέσσερις αυτές εκλογικές αναμετρήσεις ο θίασος που υποδύεται την κυβέρνηση αναδείχθηκε κυρίαρχος του πολιτικού σκηνικού. 

Εντάξει, πέρασαν τέσσερα χρόνια, από την πρώτη στιγμή που η κοινωνία εξέφρασε τη βαθιά της δυσαρέσκεια για τον τρόπο που η κυβέρνηση Σαμαρά χειριζόταν τη διακυβέρνηση της χώρας μας. Η αλήθεια είναι ότι ο Σαμαράς αποδείχτηκε ίσως ο ικανότερος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης, παρά το γεγονός ότι του χρεώθηκαν δύο μεγάλα λάθη με ονοματεπώνυμο: ο Στουρνάρας και ο Θεοχάρης. Ο Σαμαράς πήρε τη χώρα με -8% (ύφεση) και την παρέδωσε με ανάπτυξη έστω και οριακή εντός δυόμιση ετών…

Η αλαζονεία της εξουσίας…

Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα έχει χάσει. Είτε παραμείνει στην εξουσία μέχρι τον Μάιο όπως ακούγεται ότι επιθυμεί για να ξεχαστεί η τραγωδία είτε επιλέξει οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία για εκλογές έχει απολέσει τη δεδηλωμένη στα μάτια του λαού.  Επέδειξε αλαζονεία την πιο κρίσιμη στιγμή επιβεβαιώνοντας πως έχει χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα και με την ίδια την κοινωνία.

Δηλώνοντας πως δεν έχει κάνει κανένα λάθος όταν ήδη οι νεκροί υπερβαίνουν τους 88, ανέδειξε τον χειρότερό της εαυτό απέναντι σε μια κοινωνία που βιώνει μια τραγωδία που έρχεται να προστεθεί στο δράμα μιας οκταετούς κρίσης και μια ήττας σε εθνικό επίπεδο…

Ατέλειωτα τα γίδια…

Τρεισήμισι χρόνια τώρα οι Συριζανέλ αποδομούν τη χώρα σε όλα τα επίπεδα, αλλά όπως έχω να λέω, τουλάχιστον βγάζουν γέλιο.

Μιλάμε για ατέλειωτους καραγκιόζηδες, είτε στα έδρανα της βουλής, είτε στα διάφορα τηλεοπτικά πάνελ όπου εμφανίζονται διάφορα στελέχη, δημοσιογράφοι (λέμε τώρα) και άλλοι ων ουκ έστιν αριθμός, για να μας πουν πόσο τέλεια τα πάει ο Αλέξης.

Κάποιοι εξ αυτών, μάλλον η πλειοψηφία, είναι σε έμμισθη διατεταγμένη αποστολή, ενώ κάποιοι άλλοι είναι απλά ηλίθιοι.

Το ότι είναι ατελείωτοι το ήξερα από καιρό, αφού κάθε τρεις και λίγο έβγαινε κι από ένα νέο φυντάνι στο μεϊντάνι για να πει τα δικά του, συνήθως ασυνάρτητα, με τους σώφρονες πολίτες να αναρωτιούνται «μα πόσοι στο καλό είναι»; Ή άλλους να κλαίνε απορημένοι «μα τι κακό κάναμε και την πληρώνουμε έτσι»;

Το Μάτι, η νέα γραμμή άμυνας και οι φιέστες…

Στο Μαξίμου ψάχνουν πώς ο «44χρονος» Πρωθυπουργός θα ξεπεράσει το πολιτικό τραύμα των δεκάδων νεκρών στο Μάτι, ώστε να μπορέσει να εορτάσει κάπως την έξοδο από τα μνημόνια. Κομβικό σημείο η αποδόμηση της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, αλλά ούτε αυτό είναι εύκολο.

«Μην χτυπάτε τον Τσίπρα είναι μόνο 44 ετών» είπε ο αρμόδιος για τον συντονισμό του κυβερνητικού έργου υπουργός Χριστόφορος Βερναρδάκης και η δήλωση του έγινε άμεσα viral.

Σχολιάστηκε τόσο πολύ που πέρασε στα ψιλά γράμματα μια άλλη δήλωση, αυτή του αναπληρωτή υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης. «Η εθνική τραγωδία δεν θα αλλάξει τους σχεδιασμούς μας για την έξοδο του Αυγούστου» είπε χαρακτηριστικά ο Αλέξης Χαρίτσης…

Το δράμα του 44χρονου…

Είναι δύσκολο να μείνεις ασυγκίνητος όταν βλέπεις έναν τόσο νέον άνθρωπο τόσο προβληματισμένο. Οταν τον παρακολουθείς να περιφέρεται στην ερημιά της καμένης γης, σαν λαγωνικό που θέλει να οσφρανθεί την τραγωδία. Κάθε τόσο στέκει. Υψώνει το χέρι του, δείχνει ένα σημείο και κάτι λέει. Τι να λέει άραγε;

Δεν ακούμε τι λέει. Η ευειδής κυρία του υπουργείου Υποδομών τού εξηγεί ότι η παραλία σε πολλά σημεία δεν έχει πρόσβαση. Συνοφρυώνεται ακόμη περισσότερο και κουνάει σκεπτικά το κεφάλι του.

Τι να τον βασανίζει άραγε; Μήπως η αποκάλυψη ότι το Μάτι δεν έχει τη ρυμοτομία του Μανχάταν και γι’ αυτό εγκλωβίστηκαν τόσα αυτοκίνητα και τόσοι άνθρωποι στα στενά δρομάκια και τα αδιέξοδα; Αν ήμασταν στο Μανχάταν, τώρα δεν θα θρηνούσαμε θύματα. Αυτός όμως είχε την ατυχία να είναι πρωθυπουργός στο Μάτι και όχι στο Μανχάταν…

Συριζαίοι… όπως λέμε λυσσασμένα ποντίκια!

Λένε ότι τα ποντίκια είναι τα πρώτα που εγκαταλείπουν ένα καράβι όταν αυτό πρόκειται να βουλιάξει, ακόμη κι αν δεν το έχουν αντιληφθεί οι ναυτικοί του. Το ένστικτο αυτοσυντήρησης τους δίνει αυτή τη «μαγική» ικανότητα.

Επίσης λένε, ότι όταν έχεις παγιδευμένο στη γωνία ένα ποντίκι, αυτό γίνεται τίγρης και ορμάει κατ’ ευθείαν για το λαιμό… 

Στην παρούσα φάση που διανύουμε, και τα δυο παραπάνω παραδείγματα ποντικίσιας συμπεριφοράς εκδηλώνονται από τα στελέχη (κυβερνητικά και μη) του Σύριζα… του «κινήματος» που θα άλλαζε την Ευρώπη!

Έτσι, την ώρα που έχουμε μεγαλόσχημους συριζαίους να δείχνουν με το δάκτυλο ο ένας τον άλλον, προκειμένου να αποποιηθούν τις ευθύνες της πολύνεκρης τραγωδίας, έχουμε και ένα άλλο παράλληλο σόου, που μπορεί να καταστεί βίαια επικίνδυνο…

Κερδάμε...

Αποκλείστηκε από το Φέσιμπουκ για ... σεξουαλικό περιεχόμενο!!!!!

Ένας επικίνδυνος παιδήλικας…

Το ακούσαμε κι αυτό… μη το χτυπάτε το παιδί, είναι μικρό ακόμη… μόλις 44 ετών!

Και αμέσως θυμήθηκα τότε που ο υπερήλικας Ανδρέας αποφάσισε να παντρευτεί τη νταρντάνα Μιμή, και η μαμά της, καμιά 30αριά χρόνια μικρότερη του γαμπρού, είχε δηλώσει σε συνέντευξή της «ας παντρευτούν τα παιδιά, την ευχή μου να έχουν… αφού αγαπιούνται»!!!!

Έτσι και σήμερα, ας τα διαλύσει όλα ο Αλέξης, παιδί είναι…

Που θα πάει; Θα ψηθεί σιγά σιγά και τότε να δείτε πως θα πάρει μπροστά η χώρα.

Τότε θα δείτε το όραμα των συριζαίων να ξεδιπλώνεται, ακόμη και στο διάστημα (όπως λέει ο Παππάς).

Απλά, είναι  μικρός ακόμη και μαθαίνει. Έχει χρόνια μπροστά του.

Άσχετα αν άλλοι στην ηλικία του έχουν πετύχει πράγματα και θάματα…

Και ο Νέρωνας νέος ήταν: μόλις 26 ετών…

Ακούω γύρω μου κραυγές και ψιθύρους… Σαν να υπάρχει μια απότομη αφύπνιση συνειδήσεων. Από την τραγικότητα της καταστροφής… Από τη φρίκη που προκάλεσε σε όλους μας…  Από το «άγγιγμά» της στον καθένα μας προσωπικά, αφού θα μπορούσε να ήμασταν κι εμείς ή δικοί μας άνθρωποι, ανάμεσα στα θύματα…

Από την οργή που προκάλεσε η ανευθυνότητα, η αναλγησία και η θρασυδειλία των ανεκδιήγητων που κυβερνούν…

Ναι, το συλλογικό υποσυνείδητο της κοινωνίας είχε «φορτώσει» καιρό τώρα:

·       Τα ψέματα που είπαν,

·       η υπέρ-φορολόγηση,

·       το τεράστιο κύμα λαθρομεταναστών και τα ανεξέλεγκτα hotspots παντού,

·       το «ξεπούλημα» της Μακεδονίας,

·       η απελευθέρωση κακούργων από τις φυλακές,

·       η ασυδοσία των εγκλήματος,

·       ο αφοπλισμός της αστυνομίας και η εντολή στους πολίτες «αν μπουν ληστές σπίτι σας κάντε πως κοιμάστε»,

·       αλλά και ο διχαστικός λόγος του ΣΥΡΙΖΑ…

Άθλιοι…

Την Κυριακή 29 Ιουλίου, έξι ημέρες μετά την εθνική καταστροφή, σε πολυσύχναστη παραλία της Αττικής, δύο καλοβαλμένες «κυρίες» μέσης ηλικίας με προφίλ μεταπολιτευτικής αριστεράς, διακήρυσσαν με στεντόρεια φωνή πως «όσοι καήκαν στο Μάτι, καλά να πάθουν! Στάχτη και μπούλμπερη αυτοί και τα παιδιά τους!».

Μετά τη δεύτερη ή τρίτη εκφώνηση αυτής της ανατριχιαστικής απόφανσης, τόσο εγώ που ήμουν παρών, όσο και άλλοι πολίτες, οι οποίοι στην αρχή είχαν μείνει άναυδοι από το μέγεθος της προσβολής στους νεκρούς και τη μνήμη τους, άρχισαν να διαμαρτύρονται και να αντικρούουν τα «οικολογικά» επιχειρήματα των εν λόγω κυριών («καλά να πάθουν αφού έχτισαν στο δάσος και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις τους το επέτρεπαν»), τονίζοντάς τους πως αποτελεί ντροπή και αθλιότητα να προσβάλουν με τέτοιο τρόπο τους νεκρούς. Το επεισόδιο έλαβε τέλος καθώς οι δύο κυρίες απομακρύνθηκαν προς τα ανοιχτά της θάλασσας…