The Gnome...

Pink Floyd

Σε κλαίει ο λαός…

Ο καθένας και οι μνήμες του. Ο καθένας και οι «ήρωές» του. Και οι θρύλοι του. Και τα σύμβολά του. Και οι αθάνατοι νεκροί του.

Και τα τραγούδια που γράφτηκαν γι’ αυτούς. Που δεν είναι θρηνητικά «μοιρολόγια»…

Είναι «συμβόλαια» μνήμης ανάμεσα στις γενιές. Είναι η «κόκκινη γραμμή» που ενώνει αγώνες Ελευθερίας, και Αξιοπρέπειας. Και κρατάει όρθια την εθνική συνείδηση.

Χωρίς την οποία δεν υπάρχει καθόλου συνείδηση.

Γιατί όσοι δεν έχουν «αίσθηση του ανήκειν», δεν έχουν ιδανικά, δεν έχουν φραγμούς, δεν έχουν πρότυπα, δεν έχουν «ρίζες», δεν έχουν «κλαδιά», δεν έχουν συνέχεια.

Είναι ένσαρκα «τίποτα»…

Χωρίς «πατρίδα», δεν είσαι απλά «ορφανός». Χωρίς «πατρίδα», δεν έχεις «κοινωνία» με το χθες και με το αύριο. Δεν έχεις «σχέση» με τους γύρω σου και με «το μέσα σου».

Χωρίς «πατρίδα» είσαι «άτομο», δίχως «ταυτότητα», δίχως «πρόσωπο»…

Ο καθένας με τα σύμβολα και με τους θρύλους του, λοιπόν…

Ένα καλό παιδί από τη Συρία…

Αλιευμένο από το facebook

Εχθές το βράδυ ήμουν στην ασφάλεια Θεσσαλονίκης.

Ο λόγος που πήγα εκεί ήταν για να αναγνωρίσω τον Renaas Belo και να μου δώσουν πίσω το κλεμμένο τηλέφωνο μου που είχε στην κατοχή του.

Ο Renaas Belo που έκλεψε το τηλέφωνο μου ήταν εκεί, μόλις τον είχαν συλλάβει. Είναι Σύριος πρόσφυγας, 22-25 χρονών σε ηλικία, ψηλός, ξυρισμένος, μια χαρά παιδί. Καλοντυμένος και χαμογελαστός με τα Nike Air του και το Diesel το τζιν, αν τον γνώριζα έξω και δεν ήξερα ότι είναι ένα γαμημένο κλεφτρόνι μάλλον θα τον συμπαθούσα και θα σκεφτόμουν ότι είναι ΟΚ άτομα οι Σύριοι…

Όλα να τα περιμένουμε με αυτούς που μπλέξαμε…

Είμαι από τους λίγους εκείνους που ασχολούνται εμμονικά με τον Σύριζα από το 2011 (και πιο πριν), από τότε δηλαδή που ακόμη βολόδερνε στο 2-3% και δεν τους ήξερε ούτε ο Μήτσος, ούτε η κυρά Σούλα, που τότε ακόμη ψήφιζαν Πασόκ, και «σοσιαλισμό» από τα ΛΙΝΤΛ..

Κι αυτό επειδή τέτοιους ιδεοληπτικούς πολιτικάντηδες, επαγγελματίες «επαναστάτες», τους γνωρίζω καλά έχοντας εντρυφήσει στην ιστορία της Αριστεράς, ντόπιας και ξένης, και έχοντας γνωρίσει από κοντά ουκ ολίγους τέτοιους σαμποτέρ σε συνδικαλιστικούς ρόλους…

Knocked Up...

Kings of Leon

Οι Μαυρογιαλούροι του ΣΥΡΙΖΑ…

Ώστε θα προσλάβουν τελικά άλλες δέκα χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους, στην θέση των παπάδων που σκοπεύουν να ‘’βγάλουν’’ από το δημόσιο, αλλά θα τους πληρώνει το δημόσιο; Εγώ πίστευα ότι θα το κάνουν στα μουλωχτά και σιγά-σιγά για να μην τους κράξει ο κόσμος, όμως για μια ακόμα φορά έκανα λάθος ψυχογράφημα στους Συριζαίους. 

  

O Τζανακόπουλος, όχι μόνο δεν προσπάθησε να το συγκαλύψει, αντιθέτως το είπε φόρα-παρτίδα στα μικρόφωνα των τηλεοράσεων και μάλιστα με ολοφάνερη περηφάνια…

Execution Day...

Beasts of Bourbon

Παρατράγουδα στον διαγωνισμό του … κώλου!

Έχετε υπ όψιν σας τον διάσημο διαγωνισμό Miss BumBum;

Πρόκειται για έναν διαγωνισμό καλλιστείων της Βραζιλίας, που διεξάγεται κάθε χρόνο, και που νικήτρια ανακηρύσσεται η κοπέλα εκείνη που έχει τα πιο θελκτικά οπίσθια, ή αλλιώς τον πιο ζουμερό κώλο.

Με μόνο όρο συμμετοχής, ο κώλος της να είναι φυσικός, και όχι αποτέλεσμα πλαστικών επεμβάσεων, προσθετικής χειρουργικής, κλπ.

Μάλιστα, για να εξασφαλίσουν την γνησιότητα των οπισθίων οι διοργανωτές, υποβάλλουν όλες τις υποψήφιες σε ακτινολογική εξέταση!

Και μιλάμε για χιλιάδες υποψήφιες, αφού η Βραζιλία εκτός από το ποδόσφαιρο, τις φαβέλες, και την εγκληματικότητα, είναι επίσης παγκοσμίως γνωστή και για τους κώλους της…

Ιστορική συμφωνία ή επικοινωνιακό πυροτέχνημα;

Με αφορμή την «ιστορική» συμφωνία κράτους-εκκλησίας, ή μάλλον Αλέξη-Ιερώνυμου, γράφει σήμερα ο πάντα ορθολογιστής Πάσχος Μανδραβέλης:

Ο ανιστόρητος πρωθυπουργός δέχθηκε ότι «το Ελληνικό Δημόσιο αναγνωρίζει ότι ανέλαβε τη μισθοδοσία του κλήρου, ως με ευρεία έννοια, αντάλλαγμα για την εκκλησιαστική περιουσία που απέκτησε», κάτι που ο κ. Κτιστάκις αποδεικνύει ότι είναι ψεύδος: «το 1945 προβλέφθηκε για πρώτη φορά η μισθοδοσία των εφημέριων από το Δημόσιο (Α.Ν. 536/1945). Σε αντιστάθμισμα της δαπάνης αυτής επιβλήθηκε με τον ίδιο νόμο (α) η υποχρεωτική είσπραξη του 25% των τακτικών εσόδων των ενοριακών ναών από το Δημόσιο και (β) η υποχρεωτική ετήσια εισφορά όλων των ορθόδοξων οικογενειών στην ενορία τους»…

Θα πληρώνονται ως δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά δεν θα είναι…

Ο Καζαντζάκης σε ένα βιβλίο του, νομίζω «Οι Αδερφοφάδες», περιγράφει ένα περιστατικό σε κάποιο ορεινό χωριό τις παλιές εποχές, τότε που η πείνα θέριζε απ’ άκρου σε άκρο την Ελλάδα.

Εμφανίστηκε λοιπόν στην πλατεία του χωριού ένας περιπλανώμενος καλόγερος, που κρατούσε στα χέρια του τη κάρα ενός «αγίου», για την ευλογία της οποίας ζητούσε μπαξίσι από τους πάμφτωχους χωρικούς.

Ένας εξ αυτών ψυλιάστηκε απάτη και τον ρώτησε «μα καλά, πριν από ένα μήνα πέρασε από το χωριό ένας άλλος καλόγερος και είχε μαζί του την κάρα του ίδιου Αγίου, μόνο που η δική σου είναι πολύ μικρότερη… πως γίνεται»;

Τι απάντησε ο θεομπαίχτης πλανόδιος έμπορος της πίστης; «Α… εκείνη η κάρα ήταν του Άγιου όταν ήταν μεγάλος, η δική μου είναι από τότε που ήταν μικρό παιδί…».