Honey Bones...

Dope Lemon

Τι να μας πουν τα αμερικανάκια;

Στην Αμερική έχουν να λένε πως ο οποιοσδήποτε Αμερικανός πολίτης μπορεί αν θέλει να γίνει πρόεδρος της χώρας. Αρκεί βέβαια να είναι γεννημένος εκεί.

Κατά τα άλλα, ασχέτως καταγωγής, φυλής, φύλου, μόρφωσης, εμφάνισης, νοημοσύνης,  κλπ,  όντως ο οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ.

Στη θεωρία… διότι στην πράξη και εκεί λειτουργούν υπόγειοι μηχανισμοί, κυκλώματα, συμφέροντα, και όλα αυτά τα περίεργα συμπαρομαρτούντα που ανέκαθεν υπήρχαν στους χώρους των ελίτ, χώρια η τεράστια οικονομική επιφάνεια που χρειάζεται (βλ. χορηγούς, κ.ά.) κάποιος για να διεκδικήσει την προεδρία, και που σημαίνει ότι ελάχιστοι «χρισμένοι» εκλεκτοί μπορούν πράγματι να διοικήσουν την χώρα (και τον πλανήτη) μέσα από τον Λευκό Οίκο..

Η χώρα του ατελείωτου χαβαλέ…

Κατά σύμπτωση, λίγες ημέρες πριν από τα γνωστά επεισόδια της 6ης Δεκεμβρίου που ακολουθούν πλέον σταθερά τα επεισόδια της 17ης Νοεμβρίου, και θα έπρεπε να μπουν στο εορτολόγιο ως «σταθερές εορτές», κάηκε το Παρίσι από τα «κίτρινα γιλέκα». Κίνημα το οποίο κανένα πολιτικό κόμμα της Γαλλίας δεν υιοθετεί και φυσικά κανένα δεν τολμά να καπελώσει.

Τα «κίτρινα γιλέκα» μαζεύονταν και διαδήλωναν τακτικά κάθε Σαββατοκύριακο προκαλώντας επεισόδια στη γαλλική πρωτεύουσα. Αντιδρούσαν στην πολιτική λιτότητας και αυξημένων φόρων του Μακρόν. Αφορμή για τα επεισόδια στη Γαλλία στάθηκε η πρόθεση του προέδρου να αυξήσει τους φόρους στα πετρελαιοειδή. Τελικά ο Μακρόν υποχώρησε και ανέβαλε την αύξηση των φόρων…

Ακυβέρνητες Πολιτείες… και στην Ευρώπη!

Στη Γαλλία ο Πρόεδρος Μακρόν αύξησε το φόρο στο πετρέλαιο, πρώτον για να αντιμετωπίσει την… «κλιματική αλλαγή» και δεύτερον για να καλύψει ανοίγματα του προϋπολογισμού του. ​

Και λίγο αργότερα άρκεσαν δύο «κολασμένα» σαββατοκύριακα από τις κινητοποιήσεις των «κίτρινων γελέκων» σε όλη τη Γαλλία, για να κάνει πίσω… ​

·       Πρώτα πήρε πίσω το φόρο στο πετρέλαιο… ​Πάει η «κλιματική αλλαγή»… ​

·       Κι ύστερα έδωσε ένα εκατοστάρικο (100 ευρω) αύξηση στους Γάλλους. ​Πάει και ο προϋπολογισμός… ​ ​ ​

Τώρα αντιμετωπίζει την εξής κατάσταση:

1.       ​--Πρώτον, επιβράβευσε πλήρως την εξέγερση των «κίτρινων γελέκων». ​Που δεν ησύχασαν, αλλά ζητάνε πολύ περισσότερα! Και πώς να μη ζητάνε; ​Αφού όσο ζητάνε, τόσο ο Πρόεδρος κάνει πίσω. Και οι ίδιοι κερδίζουν… ​

2.      --Δεύτερον, ψάχνει να βρει από πού θα καλύψει τα αυξημένα «ανοίγματα». Γιατί τώρα του λείπουν τα 8,5 δισεκατομμύρια που θα του κοστίσουν οι παροχές που ανήγγειλε χθες, ενώ θα χάσει άλλα 2 δισεκατομμύρια περίπου από την αύξηση φορολογίας πετρελαίου που ματαίωσε την περασμένη εβδομάδα… ​ 

3.      --Τρίτον, έχασε όλο το διαπραγματευτικό του πλεονέκτημα απέναντι στη Γερμανία: Γιατί εμφανιζόταν ως ο Πρόεδρος που – υποτίθεται – θα συγκρατούσε τους «απείθαρχους» Γάλλους, θα τους έκανε πιο (δημοσιονομικά) «υπεύθυνους» - κι έτσι θα μπορούσαν να τον εμπιστευθούν οι Γερμανοί για κοινές μεταρρυθμίσεις μεγαλύτερης ενότητας μέσα στην Ένωση... ​

“Προοδευτικοί”... χορηγοί δουλεμπόρων…

Εγκρίθηκε τελικά στο Μαρακές, το Σύμφωνο του ΟΗΕ για τη μετανάστευση. Από τις 193 χώρες του ΟΗΕ, συμμετείχαν 160 στην επεξεργασία του και το προσυπέγραψαν τελικά 150. «Φυλλορροεί το Σύμφωνο», όπως έγραψε χαρακτηριστικά η Deutsche Welle…

Να σημειωθεί ότι πρόκειται για κείμενο το οποίο ΔΕΝ είναι δεσμευτικό για κανένα, απλώς διακηρύσσει κάποιες γενικές αρχές διεθνούς συμπεριφοράς απέναντι στις «ροές» των λαθρο-μεταναστών…

Για τη νόμιμη μετανάστευση δεν χρειαζόταν τίποτε πρόσθετο – υπάρχει από χρόνια, πλήρης διεθνής νομοθεσία…

Το Σύμφωνο διευκρινίζει, βέβαια, ότι δεν αμφισβητείται επ’ ουδενί, ούτε η εθνική κυριαρχία των χωρών, ούτε το αποκλειστικό τους δικαίωμα να καθορίζουν εκείνες τους όρους της υποδοχής μεταναστών στην επικράτειά τους.

Μ’ άλλα λόγια είναι μια γενική «διακήρυξη», που υπογραμμίζει ιδιαίτερα τα δικαιώματα ορισμένων «ευπαθών» κατηγοριών - όπως τα παιδιά - το δικαίωμα πρόσβασης σε τροφή και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των μεταναστών κλπ.

Τα περισσότερα βέβαια, από αυτά, επίσης καλύπτονται από άλλες διεθνείς συνθήκες. Που είναι δεσμευτικές και τις έχουν υπογράψει οι περισσότερες χώρες μέλη του Οργανισμού…

Τότε τι προσφέρει το νέο Σύμφωνο; Θα αναρωτηθεί κανείς…

Tin Pan Alley...

Stevie Ray Vaughan

Νίκος Παππάς: Ένας άοκνος εργάτης του σοσιαλιΖμού…

Ένας από τους πρωτεργάτες της αριστερής προκοπής του τόπου που κυριαρχεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια είναι και ο Νίκος ο Παππάς. Εκείνος ο παρεξηγημένος πολιτικός ογκόλιθος, που φέρνει φυσιογνωμικά στον Σαλβίνι (τον φασίστα), και ο οποίος, μεταξύ άλλων, πριν από δυο χρόνια τα έβαλε με τα σκοτεινά συμφέροντα των τηλεοπτικών καναλιών, αλλά δυστυχώς έχασε. Τα συμφέροντα βλέπετε…

Δεν το έβαλε όμως κάτω… κάθε άλλο.

Ο unsung αυτός hero ανέλαβε την εξυγίανση του ΟΑΣΘ δι’ εκπροσώπου (by proxy, που λένε κι οι Ιταλοί),  και παράλληλα ανέλαβε και το υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής (έχουμε και τέτοιο) στο οποίο κάνει κυριολεκτικά παπάδες…

Ο «σαχλαμάρας» πρωθυπουργός…

Όταν ξεκίνησα να γράφω αυτό το άρθρο δεν ήξερα πού να βάλω τα εισαγωγικά. Στην λέξη «σαχλαμάρας» ή στην λέξη «πρωθυπουργός». Επέλεξα την πρώτη λύση για λόγους αστικής ευγένειας.

Είναι κανόνας στις διεθνείς σχέσεις πως όταν ένα ταξίδι πρωθυπουργού σε ηγέτιδα χώρα δεν πρόκειται να αποδώσει, να μην πραγματοποιείται. Παραδείγματα και προς την μια και προς την άλλη κατεύθυνση πολλά. Δηλαδή επισκέψεις που δεν έπρεπε να γίνουν και έγιναν, με αρνητικά αποτελέσματα, και επισκέψεις που δεν έπρεπε να γίνουν και τελικά, πολύ σοφά, δεν έγιναν..

Wish...

Sundayman

Wrapped Around Your Finger...

The Police