Τουρλουμπούκι... μούλτι κούλτι...

Τρεις Αλγερινοί "πρόσφυγες πολέμου" επιτέθηκαν χθες σε κοπέλα στην πλατεία Αριστοτέλους της Θεσσαλονίκης.

Τους κυνήγησε η ομάδα ΔΙΑΣ και τους συνέλαβε.

Και οι τρεις είχαν επάνω τους πτυσσόμενα μαχαίρια.

Εν τω μεταξύ, στο χοτ σποτ Διαβατών, μαχαιρώθηκαν μεταξύ τους "πρόσφυγες" με αποτέλεσμα τρεις εξ αυτών να χρειάζονται νοσηλεία.

δυστυχισμένα γυναικόπαιδα...

Δυο μόνο περιστατικά, μέσα σε μια μόνο μέρα, που δεν θα τα ακούσετε στα δελτία ειδήσεων των καναλιών μας.

Που κατά τα άλλα όλα τα σφάζουν και όλα τα μαχαιρώνουν...

Το μόνο που θα ακούσετε εκεί είναι για τις δυστυχισμένες μωρομάνες, τα γλυκά παιδάκια, και τις οικογένειες που θαλασσοδέρνονται προκειμένου να φτάσουν στη φιλόξενη χώρα μας... 

Ο Σαμαράς και η Προεδρία της Δημοκρατίας…

Το 2012, ο Αντώνης Σαμαράς ανέλαβε στην πιο δύσκολη ώρα για την Πατρίδα να «βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά».

Να αντιμετωπίσει την κρίση και τις τεράστιες κοινωνικές επιπτώσεις στην ελληνική κοινωνία, να αλλάξει την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, να βελτιώσει το οικονομικό κλίμα, να βγάλει την Ελλάδα στις αγορές, να αντιμετωπίσει με επάρκεια το μεταναστευτικό, να κάνει πράξη την πολιτική συνεννόηση μεταξύ δύο παρατάξεων που για χρόνια βρίσκονταν στα χαρακώματα.

Και σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό τα κατάφερε…

Είναι κανονικός εποικισμός…

Εθελοτυφλούν όσοι καμώνονται πως δεν αντιλαμβάνονται ότι το μεταναστευτικό είναι, πρωτίστως, ζήτημα εθνικής ασφάλειας της χώρας.

Μείζον θέμα κοινωνικής συνοχής και επιβίωσης.

Δεν είναι ζήτημα… ανθρωπισμού!

Κι αν θέλουμε να δείξουμε ανθρωπισμό, ας μαζέψουμε πρώτα τους άστεγους από τους δρόμους κι ας κάνουμε κάτι για τους φτωχούς και τους ανήμπορους συμπατριώτες μας. Ψυχή έχουν κι αυτοί…

Η τσίκνα θα λύσει το προσφυγικό…

Εμείς οι Έλληνες διαθέτουμε μια σειρά από παγκόσμιες πατέντες και με αυτές ξεπερνάμε τις μεγάλες κρίσεις. Όταν «η κούρσα των εξοπλισμών» είχε «χτυπήσει κόκκινο» και «ολόκληρος ο πλανήτης ζούσε με τον φόβο του πυρηνικού ολέθρου», εμείς τον αντιμετωπίσαμε τοποθετώντας ένα αεροπανό στην αρχή της λεωφόρου Βουλιαγμένης. «Δάφνη αποπυρηνικοποιημένη ζώνη», προειδοποιούσε ο ηρωικός δήμαρχος της περιοχής τις πυρηνικές βόμβες οι οποίες, σύμφωνα με το πανούργο σχέδιό του, μόλις έβλεπαν το πανό θα έστριβαν και αντί της αποπυρηνικοποιημένης Δάφνης θα κτυπούσαν κατακούτελα το γειτονικό Μπραχάμι που δυστυχώς δεν είχε λάβει τις απαραίτητες προφυλάξεις. 

Ευρηματικοί ήμασταν και όταν ξέσπασε ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία. Μετά από σύντομες ανακρίσεις καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι αποκλειστικός υπεύθυνος ήταν ο μακελάρης Κλίντον και στο άψε-σβήσε στήθηκε το «Δικαστήριο των Λαών» με έδρα το μαρτυρικό Σύνταγμα…

Η νέα Νέα Δημοκρατία, και το (λαθρο)μεταναστευτικό…

Η σημερινή κυβερνητική Νέα Δημοκρατία μοιάζει περισσότερο με εκείνη της δεκαετίας του 2000, παρά με την αντίστοιχη του Σαμαρά

Τότε όμως η γενική απάθεια, τα ακίνητα στρατιωτάκια, ο Λιάπης, ο Βύρωνας, ο Σπηλιωτόπουλος, οι Γιακουμάτοι, κλπ κλπ δεν είχαν καμιά σοβαρή επίπτωση στη καθημερινότητά μας, αφού το χρήμα κυκλοφορούσε άφθονο, τα δανεικά από τους «κσαίνοι τοκογλύφοι» έφταναν στη χώρα κανονικά και στην ώρα τους, κι εμείς ασχολούμασταν με τα σχήματα στα ξενυχτάδικα.

Εξάλλου «λεφτά υπήρχαν», όπως είπε αργότερα μια ψυχή.

  

Σήμερα όμως τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά.

Περάσαμε σχεδόν 10 χρόνια σκληρής οικονομικής και πολιτικής κρίσης, με τρομερές ανακατατάξεις στα πάντα όλα.

Η σημερινή Ελλάδα είναι εντελώς διαφορετική σε όλα τα επίπεδα από εκείνη του 2004, με τις φαντεζί Ολυμπιάδες, και τα ευρωπαϊκά κύπελλα.

Σήμερα, ο μέσος Έλληνας γλείφει τις πληγές του.

Άσχετα αν τις προκάλεσε ο ίδιος στοιχιζόμενος πίσω από ανερμάτιστους πολιτικούς απατεώνες που μεγαλούργησαν στην πάνω και κάτω πλατεία, υποσχόμενοι φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Ονόματα δεν λέω, τους γνωρίζουμε πλέον όλοι…

Η μαγιά του Γένους…

Παράξενε Ελκυστή,

Η επίσημη θέση των κυβερνητικών είναι ότι οι τοπικές κοινωνίες αντιδρούν στον εποικισμό, διότι δεν έχουν πεισθεί.
Λείπει η πειθώ, δηλαδή, για να καταλάβουν στα Βρασνά πόσο ευεργετική είναι η μετακίνηση και η μόνιμη εγκατάσταση εκεί, 300 – 500 ασυνόδευτων 25χρονων, μουσουλμάνων, από τα βάθη της Αφροασίας.
Και αλλού όμως ανά την επικράτεια, μάλλον λείπει η πειθώ.
Και λείπει επίσης ότι οι Έλληνες της ηπειρωτικής χώρας δεν έχουν βάλει όση πλάτη χρειάζεται για να ανακουφιστεί η νησιωτική χώρα.

Αλλά ως αντιπολίτευση, ο Πρωθυπουργός έλεγε ότι είναι απαράδεκτο να μετακυλιστεί το πρόβλημα από τα νησιά στην ενδοχώρα.
Τώρα δεν είναι απαράδεκτο μάλλον.
Ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης, που καλό είναι να ρωτηθεί κανένας κυβερνητικός τί ρόλο βαράει στην Ελλάδα, μέμφεται τις τοπικές κοινωνίες, σαν τα Βρασνά, γιατί δεν είναι ανεκτικές…

Δεν αντέχουν άλλο, κι ετοιμάζονται να πάρουν τα όπλα…

Το ενδεχόμενο να πάρουν τις καραμπίνες προκειμένου να διαφυλάξουν, όπως υποστηρίζουν, τη σωματική τους ακεραιότητα, αλλά και τις περιουσίες τους, από κακοποιά στοιχεία που υπάρχουν μεταξύ των περίπου 300 προσφύγων και μεταναστών, οι οποίοι διαμένουν εδώ και 1,5 χρόνο σε ξενοδοχείο της περιοχής, δεν αποκλείουν κάτοικοι του χωριού Σταθμός Μουριών του νομού Κιλκίς, έναν ακριτικό οικισμό που ζουν περίπου 800 άτομα.

Μάλιστα, οι κάτοικοι ήδη εξετάζουν πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να ξεκινήσουν από μόνοι τους πεζές περιπολίες στο χωριό τις νυχτερινές ώρες, προκειμένου να προλάβουν οποιοδήποτε νέο κρούσμα εγκληματικότητας.

Αυτό αναμένεται να αποφασισθεί την Κυριακή σε μάζωξη που θα πραγματοποιήσουν οι κάτοικοι σε δημοτικό κτίριο…

Η Ελλάδα, όπως την ξέραμε, τετέλεσται…

Από το 2009 είχα αρχίσει να γράφω (σποραδικά) για το μεγάλο πρόβλημα τη λαθρομετανάστευσης.

Η οποία θέριευε την παραβατικότητα και την εγκληματικότητα.

Θυμόσαστε τι γίνονταν πέριξ της πλατείας Ομονοίας, ή αργότερα στην πλατεία Βικτωρίας;

Με καθημερινά μαχαιρώματα, συρράξεις, κλπ;

Θυμόσαστε έναν νεαρό πατέρα που τον σφάξανε πρωί πρωί έξω από το σπίτι του για μια … κάμερα;

 

Έτοιμοι να μας μπολιάσουν...

Τότε, το όλο πρόβλημα ήταν ακόμη περιορισμένης έκτασης, και δεν απασχολούσε την πλειονότητα των νεόπλουτων Ελλήνων, οι οποίοι ασχολούνταν με πιο σοβαρά θέματα, όπως το που τραγουδάει ο Κιάμος, και πόσο κάνει η νέα Καγιέν.

Λίγο μετά επέλασε και η οικονομική κρίση, οπότε το συγκεκριμένο ζήτημα μπήκε εντελώς στην άκρη.

Με αποτέλεσμα να το εκμεταλλευτούν τα αναπόφευκτα νεοελληνικά φρούτα, οι διάφοροι επιτήδειοι επαγγελματίες αλληλέγγυοι δηλαδή, και να τρώνε με χρυσά κουτάλια, την ώρα που ο μέσος πολίτης ασχολούνταν με τα χαράτσια, τα διόδια, και τον ΕΝΦΙΑ. Και την ώρα που η κυβέρνηση ασχολούνταν με τα σπρεντς και τα ομόλογα…

Ποιος είναι ο ρατσιστής τελικά;

Αν θέλετε να κατανοήσετε το επίπεδο «ενημέρωσης» που παρέχει η συντριπτική πλειονότητα των ΜΜΕ στην Ελλάδα, δεν έχετε παρά να διαβάσετε την περιβόητη επιστολή της πρώην πλέον προέδρου της ΟΝΝΕΔ στην Πεντέλη, κα Φαίη Νικητοπούλου. Να διαβάσετε την μονοσέλιδη επιστολή, και μετά να διαβάσετε το πως τα ΜΜΕ σας πλάσαραν την επιστολή.

 

Όταν η κα Νικητοπούλου έθεσε το θέμα της μη μεταφοράς του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης σε όλη την Ελλάδα, ήταν αυτό ένα ρατσιστικό επιχείρημα; Όταν έθεσε το θέμα του τοπικού νοσοκομείου; Το θέμα της εγκληματικότητας; Τις ψεύτικες ηλικίες που δηλώνουν οι λαθρομετανάστες; Τους κινδύνους για την δημόσια υγεία; Τις επιπτώσεις στα σχολεία, στη μάθηση και τις «πολυπολιτισμικές» αλληλοεπιδράσεις;

Μα ποιος κυβερνάει επιτέλους αυτόν τον τόπο;

Τα δύσκολα χρόνια, τότε που μας πατούσε η μπότα των σαμαροβενιζέλων, οι παρελάσεις, στρατιωτικές και μαθητικές, ήταν μια αφορμή να ξεσπάσει ο λαός. Να εκφράσει τις αγωνίες και τα δίκια του.

Γι’ αυτό και βλέπαμε μούντζες, και άλλου είδους απαξιωτικές  χειρονομίες προς την εξέδρα των επισήμων από πλευράς παρελαύνοντων.

Γι’ αυτό και μια χρονιά ο πρόεδρος της  Δημοκρατίας κ. Παπούλιας παράτησε άρον άρον την παρέλαση της Θεσσαλονίκης και επέστρεψε σούμπιτος στην Αθήνα…