27.3.13

Τα social media και η ματαιοδοξία μας…


Στον κόσμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, των social media η επικοινωνία διεξάγεται κατά κύματα.
Οι απόψεις, τα σχόλια και τα status διαχέονται μαζικά τόσο ως προς την ποσότητά τους όσο και ως προς την κατεύθυνσή τους.
Έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσει κανείς πώς διαμορφώνονται μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα σαφείς τάσεις επί ενός συγκεκριμένου θέματος που ταξιδεύουν εντός των δικτύων με απίστευτη ταχύτητα.



Η ελεύθερη πρόσβαση σε πεδίο δημοσίευσης (blogs, sites κ.α.) αποτελεί δικαίωμα και κατάκτηση της μοντέρνας επικοινωνίας.
Αυτή, άλλωστε, τη δυνατότητα αξιοποιεί και το κείμενο που διαβάζετε αυτή τη στιγμή. Η δημοσίευση συνοδεύεται από το επιπλέον δικαίωμα της διάδοσης μέσω των social media.
Μερικά θέματα έχουν μικρό και άλλα πολύ μεγαλύτερο κύκλο ζωής.
Σε κάθε περίπτωση από τη δυναμική σχέση των κοινωνικών δικτύων με τα παραδοσιακά ΜΜΕ και την επιβαλλόμενη από αυτά ατζέντα γεννιούνται χιλιάδες μικροί πομποί μηνυμάτων.


Έχει ο καιρός γυρίσματα...


Αν κάτι διέκρινε ιστορικά την Αριστερά, ήταν η αίσθηση ενός κοσμοπολιτισμού που παντού οι ηγεσίες της ανέδυαν.
Από τον καιρό του Μαρξ, οι σοσιαλιστές, αντιλαμβάνονταν τον κόσμο μέσα από την οπτική ενός παγκόσμιου πρίσματος.
Ταξίδευαν πολύ, διάβαζαν και μιλούσαν ξένες γλώσσες, παρακολουθούσαν τη διεθνή πολιτική και σκέφτονταν συνεχώς πάνω σε αυτήν.



Ο διεθνισμός της Αριστεράς -επαναστατικής ή ρεφορμιστικής δεν έχει, πια, τόση σημασία- δεν ήταν απλώς ένα εργαλείο ή ένα στοιχείο της θεωρίας της αλλά κυρίως μια κουλτούρα, ένας τρόπος να σκέφτεται τον κόσμο, πέρα από τα στενά όρια του έθνους-κράτους.

Οι τελευταίες εξελίξεις στη Κύπρο.


Οι τράπεζες στη Κύπρο θα ανοίξουν αύριο, αλλά αυτό δεν θα είναι κάτι το εύκολο.
Σύμφωνα με το AFP, καταβάλλονται υπεράνθρωπες προσπάθειες για να είναι έτοιμο το τραπεζικό σύστημα της χώρας να επαναλειτουργήσει.



Τις δυσκολίες της επαναλειτουργίας τόνισε χθες και ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Κύπρου, εν μέσω διαμαρτυριών από πλευράς 200 περίπου υπαλλήλων της τράπεζας, οι οποίοι διαδήλωναν ζητώντας την άμεση παραίτησή του.

Τα ίδια με την Κύπρο κάνει καιρό τώρα και η Αμερική.

Οι Αμερικάνοι πολίτες σοκαρίστηκαν με τα τεκταινόμενα στη Κύπρο, και πολλοί εξ αυτών απόρησαν για το πώς είναι δυνατό οι καταθέσεις να φορολογούνται.

 
Αρκετοί μάλιστα αναρωτήθηκαν αν το ίδιο πράγμα μπορεί να συμβεί ποτέ και στις ΗΠΑ, το προπύργιο του φιλελευθερισμού και του καπιταλισμού.

Γεμίσαμε νοσταλγούς και λοιπά χαϊβάνια!


Ήταν να μην πάρουν φόρα οι διάφοροι... Κατίδηδες.
Ο  24χρονος, ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ Στέφανος Αθανασιάδης, τα ξημέρωματα της Κυριακής ανάρτησε στον λογαριασμό του (stefanos33), στο Instagram, ένα t-shirt με τη φωτογραφία του δικτάτορα, Γιώργου Παπαδόπουλου, και τη λεζάντα «Πού είσαι... ρε Παπαδόπουλε»!


Κάτω από τη φωτογραφία υπήρχε και ένα μονολεκτικό σχόλιο ("τρομερόοος"), που συνετέλεσε στο γεγονός να εισπράξει πάραυτα ο κάτοχος του λογαριασμού πολλά επικριτικά σχόλια, με αποτέλεσμα να την αποσύρει, ύστερα από λίγη ώρα.

Το πάθημα της Κύπρου, μάθημα για όλους μας...


Το πρόβλημα  της Κύπρου εμφανίζεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της χώρας με αρκετή μονομέρεια και παρομοιάζεται περίπου σαν τρίτη εισβολή του Αττίλα.
Η δε καγκελάριος Μέρκελ σαν άλλος σφαγεύς του κυπριακού λαού.



Σε αντίθεση με ό,τι συνέβη στη Ελλάδα, όπου η χρεοκοπία οφειλόταν στις υψηλές δαπάνες  του δημοσίου που συσσώρευσαν το τεράστιο δημόσιο χρέος, στην Κύπρο το πρόβλημα ξεκίνησε από τις τράπεζες.
Οι Κυπριακές τράπεζες βρέθηκαν ξαφνικά με μια μαύρη τρύπα περίπου 18 δισ. ευρώ.  Όσο και το ΑΕΠ της χώρας.
Από αυτά ένα μέρος (περίπου 5 δισ. ευρώ)οφειλόταν στο «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων.

26.3.13

Little Indian Girl...

Little Indian Girl, by the Rolling Stones!




Η αποταμίευση έπαψε πια να είναι ιερή!


Η κυπριακή περιπέτεια συμπληρώνει τον ήδη μακρύ κατάλογο όσων πρέπει να
αποφεύγονται κατά την αντιμετώπιση μιας πολύπλευρης κρίσης αλλά, δυστυχώς, έπραξαν τα κράτη της Ευρωζώνης.
Πριν ξεκινήσει η κρίση, όλοι θεωρούσαν ιερή την αποταμίευση.
Ακόμη κι αν διαλυθεί μια τράπεζα.
Όπως και τα κρατικά ομόλογα.Που θα πληρώνονταν πριν οτιδήποτε άλλο, ακόμη και στη χειρότερη περίσταση.
Αποδείχθηκε, δυστυχώς, ότι αυτά ισχύουν μόνον στις καλές ημέρες.
Όταν δηλαδή κανείς δεν έχει λόγο να ζητήσει την εφαρμογή τους.
Μεγαλύτερη αποτυχία του συστήματος δεν θα μπορούσε κανείς να φανταστεί.
Η απόφαση του Γιούρογκρουπ για τις καταθέσεις στην Κύπρο, επειδή μάλιστα δεν είχε εξασφαλίσει την άμεση και χωρίς περιστροφές εφαρμογή της, θα μείνει ως μνημείο κακής διακυβέρνησης μιας κρίσης που πρέπει οπωσδήποτε να αποφεύγεται.


Ο βασιλιάς του σεξ!


Ποιος Τατσόπουλος, και ποιος Λε Πά;
Μπροστά στον μεγάλο Hugh Hefner, οι δυο αυτοί «εραστές», μοιάζουν με αθώα λυκόπουλα.
Ερασιτέχνες… μελάτοι.


Ερωτηθείς λοιπόν ο τεράστιος, για το με πόσες γυναίκες κοιμήθηκε μέχρι σήμερα, απάντησε: «Που να ξέρω; Σάμπως τις μετρούσα; Πάντως σίγουρα πάνω από χίλιες…».
Για αυτό σας λέω, οι δικοί μας είναι … τσίχλες.


Η Κύπρος, και οι Ελλαδίτες επαναστάτες.


Πάνε περίπου δύο εβδομάδες από τότε που ξεκίνησε το «Έπος της Κύπρου».
Ο χαρακτηρισμός δεν αφορά φυσικά τους ίδιους τους Κύπριους, οι οποίοι τραβάνε τον δικό τους Γολγοθά, αλλά τον τρόπο που το συγκεκριμένο γεγονός αντιμετωπίστηκε από εμάς, τους «Ελλαδίτες».


Δευτερόλεπτα μετά το βροντερό «Όχι» του Αναστασιάδη, παιάνες ενθουσιασμού και επανάστασης άρχισαν να ηχούν απ’ άκρη σ’ άκρη στο ελλαδίτικο έδαφος.
Ουκ ολίγοι συμπατριώτες μας, συγκλονισμένοι και με φωνή που «έσπαγε» από συγκίνηση, μιλούσαν για τον περήφανο κυπριακό λαό που αντιστεκόταν για μία ακόμη φορά στους βαρβάρους.
Δεν έλειψαν φυσικά και οι συγκρίσεις με τον «δικό μας» λαό, ένα λαό προσκυνημένων και ραγιάδων που –όπως και οι νενέκοι πολιτικοί αρχηγοί του– λέει πάντα «Ναι».
Παράλληλα, δεν ήταν λίγοι αυτοί που ένιωσαν δικαιωμένοι.
«Είδατε», έλεγαν, «οι Κύπριοι είπαν όχι και σώθηκαν. Απέδειξαν πως τόσο καιρό μας έλεγαν ψέματα οι δικοί μας, οι δοσίλογοι. Εμπρός, λοιπόν, Έλληνες! Ας πούμε κι εμείς όχι στο Μνημόνιο! Όχι στην ΕΕ! Όχι στο Ευρώ! Κι ας απολαύσουμε την ελευθερία και την ευμάρεια που μας έλειψαν τόσα χρόνια!» κατέληγαν.
Από πού να αρχίσεις και πού να τελειώσεις…