10.11.13

Μια Ζωή Σικέ (22)



Αυτό λοιπόν το κατάλαβα στο πάρτι των συναδέλφων μου.
Όταν δηλαδή είδα την κα. Μπούλα, την αξιοσέβαστη σύζυγο του φίλου μου, να πέφτει στα πόδια μου ουρλιάζοντας «βγάλτα όλα»,  επηρεασμένη από τα ΤΑΜ ΤΑΜ της εποχής μας, τα γνωστά σκυλοτράγουδα, αποκομμένη από την παιδεία της (υφηγήτρια πανεπιστημίου), και να γίνεται ένα με την μάζα της ανθρωπότητας εκείνη ακριβώς τη στιγμή η οποία με κατάλληλους χειρισμούς θα μπορούσε να εξελιχτεί σε κανονική παρτούζα.



Αυτή είναι η κατάσταση, κι`αυτή είναι η ανθρώπινη φύση.
Διαχρονική, παγκόσμια και βρώμικη. Σικέ.

Η ΕΡΤ της καρδιάς μας, και οι σωτήρες μας…



Οι ομορφιές έξω από την ΕΡΤ από ακροδεξιούς και δήθεν κοινοβουλευτικούς αριστερούς είναι λαμπρό δείγμα της ποιότητας αυτών που «έρχονται» και θέλουν να μας κυβερνήσουν, τρομάρα τους.



Δεν είναι μόνο ο λαϊκισμός, η υστερία, η ποιότητα του λόγου, τα σάλια.
Δεν είναι καν η υπερβολή.
Είναι προπάντων η αισθητική.
Δεν μπορεί οι τύπισσες και οι τύποι να μην έχουν επιστροφή, δηλαδή να μην ακούνε αυτά που λένε.
Ή να μη βλέπουν τους εαυτούς τους στο γυαλί.
Αλλά προφανώς είναι υπερήφανοι με τα καμώματά τους, γι αυτό τα επαναλαμβάνουν ως δείγματα ηρωισμού και επαναστατικότητας.

Στα κάγκελα με την Ραχήλ και την Ζωζώ….….



Καταλαβαίνω πάρα (μα πάρα πολύ) καλά τον επαναστατικό οίστρο όλων αυτών των ανώριμων πνευματικά «εφήβων», που αρνούνται να προσαρμοστούν στην πραγματικότητα, και που συναποτελούν την σημερινή αριστερά στην Ελλάδα, πλην βεβαίως κάποιων ελαχίστων εξαιρέσεων.
Όλων αυτών δηλαδή, που μέσα από τις συνιστώσες, και τα διάφορα γραφικά κινήματα, εκτός τόπου και χρόνου, θέλουν να ζήσουν κι αυτοί με τη σειρά τους το όνειρο της εξέγερσης.
Και μαζί με τους ονειροπόλους αριστερούς, προσκολλώνται στην «εξέγερση» και κάποιοι άλλοι ζαβοί, διαφόρων προελεύσεων, τύπου ψεκασμένων ελληνοπρεπών και λοιπών, που ακούνε φωνές μέσα τους...



Μιας εξέγερσης, όπως όμως την φαντάζονται στο απαίδευτο μυαλό τους, έχοντας απλά διαβάσει (αν έχουν διαβάσει) για την Κομμούνα του Παρισιού, για το 1917, για τα Δεκεμβριανά, για τον Μάη του  ΄68, για το Πολυτεχνείο, κλπ κλπ.
Μιας εξέγερσης όμως που δεν έχει λόγο ύπαρξης σήμερα, και που είναι μόνο μέσα στο ζαλισμένο  τους μυαλό, ή στην κομματικά κατευθυνόμενη κυτταρική τους μνήμη.
Και αν όντως υπάρχει λόγος εξέγερσης, αυτός δεν είναι σίγουρα η ΕΡΤ, για την σωτηρία της οποίας αγωνίζονται σήμερα ακόμη και οι οπαδοί του «Δεν Πληρώνω», ξεχνώντας βολικά ότι όποιος δεν πλήρωνε μέχρι προχθές το χαράτσι της ΕΡΤ, δεν είχε ρεύμα στο σπίτι του….

Οπλισμένες γυναίκες στα δάση… μπρρρρ!



Η έναρξη της φετινής κυνηγετικής σεζόν στην Αμερική, αποκαλύπτει μια νέα μόδα (ή τάση): Όλο και πιο πολλές γυναίκες αποφασίζουν να πάρουν το τουφέκι τους και να πάνε στα βουνά να ζήσουν κι αυτές το όνειρο του μάτσο άνδρα!



Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία των αρμοδίων υπηρεσιών των ΗΠΑ, οι γυναίκες αποτελούν σήμερα το 11% των κυνηγών της Αμερικής, που συνολικά είναι 13.7 εκατομμύρια.
Το αντίστοιχο ποσοστό το 2006 ήταν μόνο 9%.
Τι συμβαίνει λοιπόν;

Αλλάζει το ίντερνετ;



Μπορεί ο Σαμαράς να δεσμεύτηκε για πλήρη κάλυψη της χώρας από wi fi μέσα σε ένα μόνο χρόνο, αλλά υπάρχουν κάποιες εξελίξεις στην Αμερική, που αν ευοδωθούν, το ίντερνετ θα αλλάξει ριζικά μορφή, με ή χωρίς wi fi.



Αυτό το διάστημα διεξάγεται μια σημαντική δίκη στην Αμερική, η έκβαση της οποίας θα δρομολογήσει αλλαγές στο διαδίκτυο, που δεν θα είναι πια όπως το γνωρίζουμε σήμερα.
Εν ολίγοις, θα περιοριστούν οι «ελευθερίες» του.

Πυρίκαυστος Ελλάς…



Ο Κώστας Ζουράρις, συγγραφέας του ερεβώδους πονήματος «Μισγάγκεια απερινόητη», μαχητής της αυτοδιοικητικής ανεξαρτησίας του Βραχασίου στο ορεινό Λασίθι, πρώην πολιτευτής του ΚΚΕ, ίδρυσε κόμμα με τον τίτλο «Πυρίκαυστος Ελλάδα».



Ο ίδιος προάγεται αυτομάτως σε επίτιμο πρόεδρο, ενώ τη θέση του ενεργού προέδρου την ανέθεσε στον οικονομολόγο εκ Καβάλας κ. Γ. Καλεάδη, συγγραφέα έργου για τη σκέψη, και όχι μόνον, του κ. Ζουράρι με τον τίτλο «Αξιον και Δίκαιον» (σε όλα τα καλά βιβλιοπωλεία, 594 σελίδες, 20 ευρώ συμπεριλαμβανομένου και του ΦΠΑ, άρα γύρω στα 3 λεπτά η σελίδα, καλύτερη τιμή δεν γίνεται).



Ο Αλέξης, ο Μπαρουφάκης, και ο … Τζιμ Άνταμς!



Αναδημοσιεύουμε άρθρο του Antinews, και ένα από τα σχόλια που το συνοδεύουν, του καλού φίλου Blue Nile, που αξίζει να διαβαστεί…




«Μα καλά. Πώς πήγε ο Τσίπρας στους γελαδάρηδες του Τέξας να μιλήσει;»
Αυτό ρώτησε κάποιος ανίδεος πολίτης που είδε ξαφνικά τον εν δυνάμει πρωθυπουργό να πηγαίνει στο Όστιν.
Και θυμήθηκε όταν ήταν πιτσιρίκος που διάβαζε τον «Μικρό Καουμπόη» γνωστό και ως «Τζιμ Άνταμς» ή Δημήτρη Αδαμόπουλο από τη Σπάρτη. Τον ήρωα σερίφη που τα έβαζε με τους κακούς και τους κέρδιζε με την ελληνική ψυχή του.



9.11.13

Μια Ζωή Σικέ (21)



Το απόγευμα έφθασε και ο ήλιος άρχισε να σβήνει.
Ξύπνησα στο παγωμένο πάτωμα.
Κάτι τέτοιο συνέβαινε μόνο όταν ήμουν μεθυσμένος του θανατά.
Αισθανόμουν όμως περδίκι.
Άλλωστε, δεν είχα πιεί απολύτως τίποτα όλη μέρα.



Κοίταξα τριγύρω μου αλλά ο πρόεδρος δεν φαινόταν πουθενά.
Ένα από τα συνηθισμένα παιχνίδια της νοσηρής μου φαντασίας σκέφτηκα.
Μέχρι που είδα τη πίπα στο τασάκι. Ξύλινη και κατά τα φαινόμενα πανάκριβη. Με ασημένιο στόμιο…


Οι παράλογοι «επαναστάτες».



Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εκκένωση του κτιρίου της ΕΡΤ στην Αγία Παρασκευή αποτελεί κυβερνητική κίνηση για την αποκατάσταση της νομιμότητας.
Εδώ και έξι μήνες, κάποιοι καταληψίες (εργαζόμενους τους αποκαλούν πολλοί, αλλά δεν ήταν αφού είχαν απολυθεί) είχαν στήσει παρανόμως το δικό τους μαγαζάκι, εκεί που εξέπεμπε η πρώην κρατική τηλεόραση και το πρώην κρατικό ραδιόφωνο.



Έκαναν πειρατικές εκπομπές χρησιμοποιώντας την περιουσία του Κράτους, έλεγαν ότι ήθελαν χωρίς καμιά –δημοσιογραφική ή άλλης μορφής- δεοντολογία.
Χρησιμοποιούσαν κατά το δοκούν τον πανάκριβο εξοπλισμό που είχε χρυσοπληρώσει ο ελληνικός λαός, καλούσαν όποιον γουστάριζαν ή έλεγε όσα ήθελαν να ακούνε οι ίδιοι ή οι πολιτικοί υπερασπιστές τους.
Δηλαδή, η ανομία σε όλο της το μεγαλείο.
Ανομία για την οποία η κυβέρνηση ήταν πλέον έκθετη.


Μεταρρυθμίσεις και παροχές στην Ελλάδα.



“Ο καινοτόμος κάνει εχθρούς όλους εκείνους που ευημερούσαν κάτω από την παλιά τάξη πραγμάτων και μόνο χλιαρή υποστήριξη απ' όσους θα ευημερήσουν από τη νέα τάξη πραγμάτων (...) εν μέρει από το φόβο των αντιπάλων τους που έχουν την υποστήριξη των υπάρχοντων νόμων με το μέρος τους και εν μέρει επειδή οι άνθρωποι είναι κατά κανόνα δύσπιστοι και ποτέ στην πραγματικότητα δεν εμπιστεύονται τα καινούργια πράγματα αν πρώτα δεν τα δοκιμάσουν με την εμπειρία. Κατά συνέπεια αυτοί που μπορούν να επιτεθούν στις αλλαγές το κάνουν με λύσσα και η άμυνα που προτάσσουν οι άλλοι είναι απλώς χαλαρή”. (απόσπασμα από τον “Ηγεμόνα” του Νικολό Μακιαβέλι, κεφάλαιο 6, μετάφραση Φώντα Κονδύλη). 



Αυτά γράφτηκαν αρχές του 16ου αιώνα, όχι πολύ μακριά από την Ελλάδα, από έναν άνθρωπο που είχε υπόψη του μεταξύ άλλων και την ελληνική (μέχρι τότε) ιστορία και σε μια εποχή που στα μέρη μας εδραιώνονταν η Οθωμανική κυριαρχία και μαζί μ' αυτήν οι θεσμοί της και οι αντίστοιχες νοοτροπίες.
Γι' αυτά όμως θα επανέλθω παρακάτω, προς το παρόν παραμένοντας στα λόγια αυτού του τόσο οξυδερκή και αδίκως δυσφημισμένου στοχαστή της ύστερης Ιταλικής Αναγέννησης, νομίζω ότι δεν χρειάζεται κανείς να προσθέσει πολλά…