Το
ότι θα περνούσα από ομίχλη για να βρεθώ στην Σητεία δεν το περίμενα.
Και
όμως οι Λασιθιώτικες κορφές εκείνη την ημέρα ήταν όλες σκεπασμένες με σύννεφα.
Με
όλα τα φώτα ανοιχτά και δεν έβλεπες στα πέντε μέτρα.
Οι
ψαράδες στο λιμάνι της Σητείας είχαν όμως καταστρώσει σχέδιο.
Αγριαγκινάρες
ωμές με λεμόνι, ταραμοσαλάτα από φρέσκα αυγά ψαριών, ελιές κορωνέικες, μαύρο παξιμάδι και τσικουδιές.
Όλα
τα ωραία στην Κρήτη με ένα τραπέζι ξεκινούν.
Στα
πόδια μας το καινούριο λιμάνι.
«Αν
είχαμε και μια γλίστρα για να βάζουμε και να βγάζουμε τις βάρκες».
Στην
αρχή νόμιζα ότι μου κάνουν πλάκα. «
Μα
καινούργιο είναι το λιμάνι, τόσα εκατομμύρια δόθηκαν από το ΕΣΠΑ, δεν έχει
γλίστρα;».
Ακούστε
λοιπόν την ιστορία…








