Άντε γεια, και να μας γράφεις…

Σήμερα νωρίς τα απόγευμα  ήταν να γίνει η κατ ιδίαν συνάντηση Σαμαρά- Βενιζέλου, προφανώς με σκοπό να τα βρουν, ενόψει εκλογών.

Δεν γνωρίζω αν έγινε, ή τι συζητήθηκε, διότι γράφω αυτό το σημείωμα στις 1 το μεσημέρι.

Ότι και να έγινε, όπως και να κατέληξε η συνάντηση, θα είναι λάθος.

Διότι στη πραγματικότητα, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας, ο Σαμαράς θα έπρεπε να του δείξει τη πόρτα, και να του κουνήσει και το μαντηλάκι, διότι ως εδώ και μη παρέκει…

Όλα τα άλλα θα είναι απλοί συμβιβασμοί.

Δεν ξεχνώ τι σημαίνει δεξιά…

Λέμε «ούτε δεξιά ούτε αριστερά» κι επιμένουν: «Μα, δεν μπορεί. Λέτε ψέματα για να πάρετε ψήφους από παντού».

Ωραία. Κάτσε, λοιπόν, δυο λεπτά να σου μιλήσω για την περίπτωσή μου.

Κάποια στιγμή, πριν από πολλά χρόνια, μου κόλλησε μια στάμπα στο μέτωπο που έγραφε «δεξιά».

Από πού κι ως πού; Έτσι.

Επειδή έτσι τους είπαν, έτσι κατάλαβαν, έτσι νόμισαν, έτσι τους βόλευε.

Αυτό έγινε στον χώρο που κινούμαι επαγγελματικά.

Μιλάμε για στάμπα κανονική.

Η προεκλογική στρατηγική της ΝΔ.

Την ευθεία αντιπαράθεση, αλλά χωρίς πόλωση, επιλέγει το Μέγαρο Μαξίμου έναντι του ΣΥΡΙΖΑ τρεις εβδομάδες πριν από τις ευρωεκλογές, ενώ κεντρικό μέλημα της ηγετικής ομάδας είναι να συσπειρωθούν οι οπαδοί και ψηφοφόροι της ΝΔ.

Η στρατηγική της κυβέρνησης φάνηκε και από το άρθρο-πολεμική του Πρωθυπουργού στο Βήμα της Κυριακής, με το οποίο ο κ. Σαμαράς δίνει το πολιτικό στίγμα για την τελική ευθεία προς τις εκλογές.

Το παραλιακό τείχος της Θεσσαλονίκης...

Από την 3ο-4ο αι. μ.Χ. η Θεσσαλονίκη ανέπτυξε έντονη εμπορική δραστηριότητα και δημιουργήθηκαν δύο λιμάνια στις δύο απολήξεις του θαλάσσιου τείχους της: το εμπορικό στη δυτική πλευρά (περιοχή στα ΝΔ του Ναού του Αγίου Μηνά) και το βασιλικό στην ανατολική (στον άξονα της σημερινής οδού Δημητρίου Γούναρη).

Νέες αγορές (όπως τα Λαδάδικα) κατέλαβαν κατά τον 18ο αιώνα το χώρο του βυζαντινού λιμανιού.

Μέχρι τα 1873 μπροστά στο παραλιακό μέτωπο υψώνονταν τα Θαλάσσια τείχη. Πίσω από τα θαλάσσια τείχη οι φτωχικές εβραϊκές γειτονιές.

Τα τείχη γκρεμίζονται και τα υλικά τους χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία μιας προκυμαίας από την σημερινή οδό Σαλαμίνας μέχρι τον Λευκό Πύργο. Σχηματίσθηκε έτσι η παραλία στενότερη αρχικά κατά 8 μέτρα από ό,τι είναι

I've Seen That Face Before...

Grace Jones

Τι προβλέπουμε για τις ευρωεκλογές…

Είχα χθες βράδυ μια εκ βαθέων αναλυτική συζήτηση με τον φίλο μου τον Παραβάτη, για τις πολιτικές εξελίξεις, και για τις επερχόμενες εκλογές.

Όχι τόσο για τις αυτοδιοικητικές,  που ποσώς μας ενδιαφέρουν, όσο για τις ευρωεκλογές, που λόγω της κρίσης που ακόμη περνάμε είναι κι αυτές (όπως και οι προηγούμενες) άκρως σημαντικές για τη συνέχεια.

Ή μάλλον για το ποίου είδους συνέχεια θέλουμε να έχουμε ως χώρα.

Με τον Παραβάτη διαφωνούμε σε πολλά πράγματα, πλην όμως συμφωνούμε απόλυτα στην ανεπάρκεια και επικινδυνότητα του Σύριζα, και δη του Αλέξη του αγγλομαθή (αυτού με το στραβό το στόμα).

Και αν και προερχόμενος από την κεντροαριστερά, είχα καταφέρει αργά αλλά σταθερά να τον πείσω για την αναγκαιότητα στήριξης του Σαμαρά.

Και σε ένα βαθμό το είχα καταφέρει, αφού όντας σκεπτόμενος είχε αντιληφθεί τι ακριβώς παίζεται, και πόσο απαραίτητος είναι ο Σαμαράς για την συνεχιζόμενη πολιτική σταθερότητα και οικονομική μας ανάκαμψη…

Και ξαφνικά υποψήφια!

Έχετε σκεφτεί ποτέ τι θα κάνατε εάν μια μέρα εκεί που συνεχίζατε την καθημερινότητα σας, σας έκαναν πρόταση να κατεβείτε υποψήφιος/α Ευρωβουλευτής σε λιγότερο από 40 μέρες;

Αυτό ακριβώς συνέβη σε μένα.

Χωρίς προηγούμενη σχέση με την πολιτική – όχι μεγαλύτερη πάντως από όση έχουν οι υπόλοιποι συνομήλικοί μου – μου έγινε η τιμητική πρόταση από τη Νέα Δημοκρατία.

Ο χρόνος ήταν περίπου πέντε ημέρες πριν από την ανακοίνωση του ψηφοδελτίου της ΝΔ, κι εγώ είχα ήδη κανονισμένο στα ενδιάμεσα ένα επαγγελματικό ταξίδι στην Τουλούζη της Νότιας Γαλλίας.

Και το ερώτημα είναι τι κάνει κάνεις σε μία τέτοια – το λιγότερο που μπορώ να την χαρακτηρίσω είναι ασυνήθιστη – περίπτωση;

Η αλήθεια για τη φυγομαχία του Τσίπρα.

Μέχρι την υστάτη ώρα, οι διοργανωτές του γνωστού ντιμπέϊτ με τους υποψήφιους για το αξίωμα του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έκαναν προσπάθειες να πάρει μέρος στην εκδήλωση και ο κ. Αλέξης Τσίπρας.

Ο τελευταίος, ωστόσο, για λόγους γλωσσικής αδυναμίας και όχι μόνον, αρνήθηκε την συμμετοχή του απαιτώντας να μιλήσει στα ελληνικά.

Όμως, οι τέσσερις άλλοι υποψήφιοι απείλησαν με αποχώρηση αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, γιατί απλούστατα τότε θα έπρεπε να μιλήσουν και αυτοί στην μητρική τους γλώσσα οπότε η συζήτηση θα τιναζόταν στον αέρα.

Τελικά, λοιπόν, ο κ. Αλ. Τσίπρας φυγομάχησε…

 

Το σύνδρομο της … Ντόρας!

Μην ψάχνετε μάταια κάποιον λίβελο κατά της κυρίας Μπακογιάννη στις επόμενες γραμμές λόγω του τίτλου.

Αλλα θα πω… Πολιτικά πάντα.

Παρά τις πολιτικές διαφορές, δεν θα ξεχάσω το τηλεφώνημα αλληλεγγύης εκ μέρους της, όταν πριν από κάποιες εβδομάδες οι «επαναστάτες» πήγαν να βάλουν μπουρλότο στο γραφείο μου, με μένα μέσα.

Και πάντα στο αρβανίτικο κεφάλι μου σημειώνω, ανεξίτηλα, τις παρουσίες και τις απουσίες στα δύσκολα.

Το 2009 η Ντόρα είχε μαζί της σχεδόν το σύνολο των συγκροτημάτων, των βουλευτών, των δημάρχων, των κομματικών οργανώσεων.

Οι δημοσκοπήσεις που έβγαιναν απεικόνιζαν υπέρ της μια εικονική πραγματικότητα· και την αποκαλώ εικονική, διότι το αληθινό εκλογικό σώμα τις κουρέλιασε στην κάλπη.

Εχασε…

Τα υπαρξιακά προβλήματα της κεντροαριστεράς…

Έχει προβλήματα η Κεντροαριστερά σε αυτή τη χώρα.

Το άλλοτε όλον ΠΑΣΟΚ έγινε ολίγον ΠΑΣΟΚ και μετονομάστηκε σε Ελιά για να μην απωθήσει ακόμα περισσότερους ψηφοφόρους με μια πρόχειρη τεχνική συγκόλλησης.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, σαν άλλος αυτονομιστής της ΕΤΑ, περιμένει στο πολιτικό παρασκήνιο άλλοι να δουλέψουν γι’ αυτόν και με τη στάση του τροφοδοτεί σενάρια επί σεναρίων…