Ο συγκαμένος πράκτωρ 000 εν δράσει…

Ήξερα ότι η σαχλαμάρα πάει σύννεφο όσον αφορά στους φανατικούς οπαδούς των Αν.Ελ. που λατρεύουν την σπινθηροβόλα Ραχήλ, και έχουν θεοποιήσει τον μαχητικό, πλην όμως πλαδαρό, αρχηγό τους, θεωρώντας τον κάτι μεταξύ Μωυσή και …Γαριβάλδη, αλλά ώρες ώρες ακόμη και η σαχλαμάρα έχει τα όριά της.

Έτσι, μπροστά στην νομοτελειακά αναπόφευκτη καταπόντιση του κόμματός του, κάποιοι πλάθουν απίστευτα σενάρια για να τονίσουν το πόσο μάγκας είναι ο Πάνος.

Όπως για παράδειγμα το κατασκοπευτικό σενάριο που διάβασα σε μπλογκ, και στο οποίο πρωταγωνιστής και από μηχανής θεός παρουσιάζεται να είναι ο δαιμόνιος Πάνος Καμένος, ο οποίος ως άλλος Τζέιμς Μποντ αρπάζει το όχημά του και διεμβολίζει(!) αυτό κάποιων  κακών πρακτόρων, σώζοντας τον τότε αρχηγό του Κ. Καραμανλή!!!!

Ο συγκαμένος πράκτωρ εν δράσει δηλαδή. Σύντομα και σε καρτούν!

Οι νεκρόφιλοι του facebook…

Είναι γνωστό πως στο σεξ υπάρχουν διαστροφές.

Υπάρχουν δηλαδή διάφοροι τύποι και διάφορες τύπισσες που γουστάρουν να την βρίσκουν με τρόπους που κάθε φυσιολογικός άνθρωπος θα ανατρίχιαζε.

Η πιο αποκρουστική από τις διαστροφές αυτές είναι η παιδεραστία.

Άρρωστοι άνδρες -κυρίως- που κακοποιούν σεξουαλικά ανήλικα παιδιά για να ικανοποιήσουν τις νοσηρές ορέξεις τους.

Επίσης υπάρχουν οι κτηνοβάτες που τη βρίσκουν με ζώα.

Κατσίκες, πρόβατα σκυλιά...

Η ευφυΐα οδηγεί στη δυστυχία…

Η ευφυΐα είναι υπερεκτιμημένη.

Είναι μια μορφή εξουσίας.

Όμως ποιον εξουσιάζει πραγματικά;

Είναι ένα όπλο. Ποιον στοχεύει;

Τους κρετίνους ή αυτούς που τραβάνε τη σκανδάλη;

Ο Μ. Παζ υποστηρίζει πως η ευφυΐα είναι ασθένεια.

Τα ερεθίσματα που δέχεται ο νους τον βυθίζουν σε αέναες σκέψεις.

Αν επιμένεις να κολυμπάς βαθιά στις σκέψεις σου, μπορεί να πνιγείς πριν φτάσεις στην επιφάνεια για να πάρεις ανάσα…

Έτσι βγαίνει η Ελεύθερη Ώρα…

O τίτλος αναγνώριζε τα σημάδια για την έλευση του Αντίχριστου.

Εγώ διέκρινα ένα προσωπικό κάλεσμα.

Ναι, είχε σημάνει η ώρα.

Για την ακρίβεια, η Ελεύθερη Ώρα.

Τηλεφώνησα στην εφημερίδα και είπα ότι θέλω να δω τη γέννηση ενός πρωτοσέλιδου.

Ο 38χρονος εκδότης Γιώργος Μιχαλόπουλος δεν είχε καμία αντίρρηση.

Και γιατί να έχει;

Δεν αποκλείεται να είναι και ο μοναδικός εκδότης στον κόσμο που, με τη βοήθεια του Χριστού και του Αντίχριστου, δεκαπλασίασε την κυκλοφορία της εφημερίδας του μέσα σε μερικούς μήνες…

Πανηλίθιοι…

Μια λεπτομέρεια.

Δημοσιευμένη στον χτεσινό Τύπο και στις χτεσινές ιστοσελίδες.

Δηλαδή οκτώ δήμαρχοι, ανά την επικράτεια-αδιάφορο ποιοι-καταγγέλουν ότι οι εξαγγελίες περι ανεξαρτησίας, κορδωμένων υποψήφιων δημάρχων ήταν μπλόφα προς κοροιδία και άγρα ψήφων.

Ελα!

Ανάμεσά τους οι δύο πιο γνωστοί.

Ο Καμίνης της πρωτεύουσας και ο Μπουτάρης της συμπρωτεύουσας.

Ελα! Ο κόσμος το χει τούμπανο κι εκείνοι κρυφό καμάρι!

Cynthia Mask...

Robin Hitchcock...

Περί δημοκρατίας…

Σήμερα θα γίνω κακός.

Όχι ότι δεν είμαι πάντα, αλλά σήμερα θα με μισήσουν ακόμη πιο πολλοί από τους συνήθεις που με διαγράφουν π.χ. από το φέισμπουκ κατά μέσο όρο 2-3 την εβδομάδα.

Και θα γίνω κακός διότι με έπιασε το «σωκρατικό» μου… ή αλλιώς το αντιδημοκρατικό μου.

Όπου βέβαια δημοκρατία σημαίνει να αποφασίζουμε επί ίσοις όροις όλοι για τα πάντα.

Και αυτό ακούγεται καλό στη θεωρία, αλλά στη πράξη όχι μόνο δεν περπατάει, αλλά προσωπικά πιστεύω ότι μας πάει πίσω…

Είμαστε όλοι καθαρίστριες!

Στη Δημοκρατία μας υπάρχουν θεσμοί που είναι πιο δημοκρατικοί από τους υπόλοιπους.

Είναι οι θεσμοί οι οποίοι στηρίζονται στα λεγόμενα ιερά δικαιώματα.

Το δικαίωμα των εργαζομένων να απεργούν, για παράδειγμα, θεωρείται ιερό. Οπως και το δικαίωμα στη συναυλία.

Αν μάλιστα συνδυάζονται και τα δύο, το ένα ενισχύει το άλλο με αποτέλεσμα να έχουμε ένα ιερότατο δικαίωμα στην απεργία μετά μουσικής.

Μια συναυλία μπορεί να δικαιώσει μιαν απεργία στην οποία δεν συμμετέχουν παρά ελάχιστοι εργαζόμενοι αφού το δικαίωμα στη συναυλία είναι ιερό, ενώ ο θεσμός της πλειοψηφίας είναι ακόμη ένας θεσμός ανάμεσα στους άλλους, όπως είναι η Αστυνομία, η Πυροσβεστική και ο πρόεδρος της Βουλής.

Τοξικοί συνάνθρωποί μας…

Παντού γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι που ρουφάνε όλη τη θετική μας ενέργεια προκειμένου να τροφοδοτήσουν την ακόρεστη πείνα τους για απαισιοδοξία, αρνητισμό και καταστροφή.
Το αποτέλεσμα είναι να νιώθουμε μονίμως συναισθηματικά εξαντλημένοι.

 

Αυτά τα «ψυχολογικά βαμπίρ» χαρακτηρίζονται συχνά από διαταραχές και έχουν την τάση να είναι:

Η Ευρώπη απούσα από την ουκρανική κρίση…

Η ουκρανική κρίση έχει αναδείξει ένα από τα τεράστια κενά του κόσμου: Την απουσία μιας στρατηγικής από πλευράς Ευρώπης.

Οι ΗΠΑ θα πρέπει να ηγηθούν και αυτής της προσπάθειας αντιμετώπισης της κρίσης, αλλά χωρίς τη συμμετοχή της Ευρώπης, αυτό είναι δύσκολο.

Η ΕΕ είναι ο κυριότερος εμπορικός εταίρος της Ρωσίας.

Αγοράζει την ενέργειά της, επενδύει στις επιχειρήσεις της, και αποτελεί τον τελικό προορισμό του μεγαλύτερου μέρους των ρωσικών κεφαλαίων.

Πολλοί είναι αυτοί που συμβουλεύουν τον Ομπάμα να είναι πιο σκληρός με τη Μόσχα, όμως σε τελική ανάλυση τον Πούτιν τον ενδιαφέρει μόνο η αντίδραση της Ευρώπης.

Και τι έκανε η Ευρώπη αναφορικά με την Ουκρανία;