Οι κώλοι των σελέμπριτι…

Ή μήπως ο κώλος σου όταν είσαι σελέμπριτι δεν ανήκει στα χωράφια της ιδιωτικής σου ζωής αλλά είναι μέρος των ταλέντων σου οπότε και πρέπει να τον μοιραστείς με τον κοινό σου;

Έτσι για ένα έξτρα χειροκρότημα βρε αδερφέ.

Πώς είναι οι θίασοι που περιοδεύουν στην επαρχία;

Ε, αυτό κάνει κι η άνεργη σελέμπριτι που δεν την κάλεσαν στο μπουλούκι. Περιοδεύει τον πισινό της μετατρέποντας κάθε πιθανή παραλία σε εναλλακτικό Μουλέν Ρουζ και performance άρτε πόβερα μαζί.

Τα κεραμίδια του ΣΥΡΙΖΑ…

Το βασικό πρόβλημα με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι η άρνησή του να προτείνει κάποιον για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όπως περήφανα ανακοίνωσε στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ ο εκπρόσωπός του κ. Πάνος Σκουρλέτης.

Είναι ότι γενικώς δεν θέλει να προτείνει τίποτε και για κανένα θέμα.

Απλώς γκρινιάζει επιχειρώντας να εκμεταλλευτεί τις υπαρκτές δυσκολίες του πληθυσμού.

Ο κ. Δημήτρης Παπαδημούλης, για παράδειγμα, δήλωσε ότι «ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας άδικος, παράλογος και εξοντωτικός φόρος, τον οποίον ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταργήσει όταν γίνει κυβέρνηση, αντικαθιστώντας τον με έναν φόρο που θα έχει αφορολόγητο πλαφόν και θα πηγαίνει κλιμακωτά»…

Οι "αιώνιοι" φοιτητές ως οάσεις αντιεξουσίας. Αμ πως;

 Ο πρωτοσέλιδος τίτλος της σημερινής ΑΥΓΗΣ (21/8) με αφορμή τη διαγραφή των αιώνιων φοιτητών είναι: «Διαγράφουν τη μαζική εκπαίδευση».

Δεν αντιλαμβάνονται (ή καμώνονται πως δεν καταλαβαίνουν) ότι το «α λα γκρέκα» μοντέλο μαζικής εκπαίδευσης έχει φτάσει προ πολλού στα όριά του.

Παράγει εδώ και τρεις περίπου δεκαετίες δομική ανεργία, ψεύτικες ελπίδες, επαγγελματικό αποπροσανατολισμό, εξισωτισμό προς τα κάτω, αθρόα ίδρυση πανεπιστημιακών σχολών και τμημάτων και διασπορά τους σε ολόκληρη τη χώρα για να εξυπηρετηθεί ένα πελατειακό μοντέλο ανάπτυξης βασισμένο στη φούσκα της οικοδόμησης, της γκαρσονιέρας, του σουβλατζίδικου και της καφετέριας.

Sultans of Swing...

Dire Straits live.

Τα μούσκουλα και τα σιδερικά…

Λίγα λόγια για την δολοφονία των δυο (φουσκωτών) νεαρών στη Μάνη, χωρίς να υπεισερχόμαστε και να μπλέκουμε σε στερεότυπα, σε πολιτικούς χαρακτηρισμούς, και σε ανούσιους διαξιφισμούς, και χωρίς να στεκόμαστε σε  πολιτικές ταμπέλες, εξαιτίας των τατουάζ που είχαν τα δυο θύματα.

Πάνω απ όλα οφείλουμε σεβασμό στη μνήμη τους.

Από κει και πέρα, όπως και σε κάθε τι άλλο, έτσι κι εδώ, έχω ορισμένες σκέψεις που θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Έχουμε λοιπόν και λέμε…

Αξιολόγηση δημοσίων υπαλλήλων: Μια τρύπα στο νερό;

Στα χρόνια της πλέριας δημοκρατίας, τότε που το Πασόκ ανέβασε επιτέλους τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα, ανάμεσα στα πολλά άλλα που «πέτυχε», έκανε και κάτι που όλοι πληρώνουμε σήμερα.

Άνοιξε διάπλατα τις πύλες του δημόσιου τομέα στον κάθε πικραμένο (αφισοκολλητή και μη).

Έτσι, στη δεκαετία του ’80, είτε ήσουν πασόκος, είτε κουκουές, είτε γαλάζιο παιδί, με ένα τηλεφώνημα κάποιου πράσινου παράγοντα γινόσουν κι εσύ δημόσιος υπάλληλος.

Αν μη τι άλλο, το Πασόκ ήταν λάρτζ και δεν έκανε διακρίσεις.

Όσιε Αλέξη, δώστα όλα!

Ο Αλέξης Τσίπρας επέστρεψε φουριόζος από το Άγιον Όρος.

Επέστρεψε και φωτισμένος από την επαφή του με τα θεία;

Αν κρίνουμε από όσα είπε στην πρώτη μ.Ο. (μετά Όρος) δημόσια εμφάνισή του, αλλά και από όσα λένε οι στενοί συνεργάτες του, το θείον πνεύμα του είπε «τάξε και λαϊκισε», κοινώς «δώστα όλα».

Μήπως υπερβάλλουμε;

Στη συνάντηση που είχε με παραγωγούς ροδάκινων από τη Ημαθία και την Πέλλα, είπε ότι για το ρωσικό εμπάργκο «φταίνε ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος», τους οποίους και κάλεσε «να διαχωρίσουν τη θέση τους», ώστε να σταματήσει η «καταστροφή» της ελληνικής παραγωγής…

Το Ferguson του Missouri, και το δικαίωμα στην οπλοφορία…

Η δολοφονία (από αστυνομικό) του 18χρονου Αφροαμερικανού Michael Brown προκάλεσε οργή και ταραχές στη κωμόπολη Ferguson του Missouri.

Παράλληλα έδωσε το έναυσμα για έντονες συζητήσεις σε ολόκληρη την Αμερική, όσον αφορά στη «ρατσιστική» αμερικανική αστυνομία, καθώς και στην αυξανόμενη στρατιωτικοποίησή της, ειδικά μετά την 9/11.

Πρόκειται για σημαντικές για τους Αμερικανούς συζητήσεις, που όμως αγνοούν κάτι το βασικό: τον ρόλο των όπλων στην αντιπαλότητα μεταξύ αστυνομίας και κοινοτήτων όπως είναι το Ferguson…

Η μιζέρια για τον τάφο της Αμφίπολης…

Ο τάφος στην Αμφίπολη πιθανότατα δεν είναι του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Με δεδομένο ότι εδώ και δεκαετίες οι ιστορικοί και οι αρχαιολόγοι συμφωνούν ότι ο μεγάλος στρατηλάτης είναι θαμμένος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, οτιδήποτε άλλο θα συνιστά έκπληξη τεραστίου μεγέθους.

Ακόμη κι έτσι όμως η ανακάλυψη στην περιοχή του Στρυμόνα είναι μεγάλης ιστορικής και αρχαιολογικής σημασίας και δίκαια συγκεντρώνει το ενδιαφέρον ολόκληρου του πλανήτη.

Οτιδήποτε αφορά το Μακεδονικό Βασίλειο και την εποχή του Αλέξανδρου έχει παγκόσμια σημασία.

Μπεεεεε!

Δεν συνηθίζω να απαντώ σε σχόλια  αναγνωστών.

Ακόμα  και  στα πιο  υβριστικά.

Ετσι καταλαβαίνω, εγώ, την   δουλειά  μου.

Οποιος εκτίθεται  στο  πλήθος των αναγνωστών του  παραδίδεται.

Ολοκληρωτικά.

Και ο  καθένας δικαιούται να λέει, να σχολιάζει, να καυτηριάζει ότι  γουστάρει. Αλλά  πρέπει να  ξέρει.

Ο λόγος του είναι το αποτύπωμα του  χαρακτήρα του.

Και  ο χαρακτήρας μας είναι η μοίρα μας

Επανέρχομαι  λοιπόν  στα  τραγικά, αιματηρά  γεγονότα   του Φέργκιουσον.

Με αφορμή  την  εν  ψυχρώ  δολοφονία  ενός  18χρονου…