Οι πρώτοι δυόμισι μήνες της
«πρώτης αριστερής κυβέρνησης» ήδη συμπληρώθηκαν και νομίζω πως δεν αδικώ την
αλήθεια αν διατυπώσω το συμπέρασμα ότι στο διάστημα αυτό δεν υπήρξε έστω και
ένα γεγονός το οποίο να προδιαθέτει για αισιόδοξες προοπτικές.
Οι όποιες πρωτοβουλίες επιχειρείται να
αναληφθούν είναι ή αδιέξοδες ή αναποτελεσματικές. Και δεν είναι περίεργο.
Οταν όλα εξαρτώνται από μια διαπραγμάτευση, που
δεν δείχνει να καταλήγει κάπου, τα χέρια της κυβέρνησης είναι αναπόφευκτα
δεμένα…










