Ο Αλέξης, ο Μάρδας, και ο βάτραχος στο καζάνι που βράζει…

Η Ελλάδα ίσως  είναι η μόνη χώρα της αναπτυγμένης Δύσης όπου κυριαρχεί η τσάμπα μαγκιά και η λαμογιά σε όλα τα επίπεδα. Από τον επιχειρηματικό ως τον ακαδημαϊκό κόσμο, και βέβαια σε όλα τα ενδιάμεσα, ειδικά στην πολιτική. Η χώρα μας είναι ο παράδεισος του επιτήδειου, του αμόρφωτου, του καθενός δηλαδή που έχει σημαία του την γρηγοράδα και την κουτοπονηριά.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι ειδικά στα χρόνια της επίπλαστης ευμάρειας, οικονομικό (και όχι μόνο) κουμάντο έκαναν οι απατεώνες. Είδατε ποτέ κανέναν σοβαρό, εργατικό, μορφωμένο οικογενειάρχη, να διαθέτει πισίνα ή Καγιέν; Όχι. Αυτά ήταν όλα στα χέρια των ημιαγράμματων, πλην όμως καπάτσων, κομπιναδόρων φοροφυγάδων. Αυτοί είναι που διακινούσαν το (μαύρο κυρίως) χρήμα, επιβεβαιώνοντας το παλιό κομμουνιστικό «ρητό» ότι αν είναι να γίνεις πλούσιος από την εργασία, τότε οι οικοδόμοι θα ήταν οι μεγιστάνες του τόπου…

Ο Τσίπρας άλλα κατάλαβε!

Δεν έχει σημασία αν ο πρωθυπουργός κατανόησε ή όχι τι αποφάσισε τη Δευτέρα η Σύνοδος Κορυφής, και πανηγύριζε με τις δηλώσεις του ότι απομονώθηκαν όσοι ήθελαν να απομονώσουν την Ελλάδα, αναφερόμενος στο ότι δεν μπήκε στο κείμενο συμπερασμάτων το κλείσιμο των συνόρων.

Ούτως ή άλλως ο κ. Τσίπρας πάντα πανηγυρίζει κάνοντας τη δική του ανάγνωση των εκάστοτε γεγονότων, και πάντα με λόγο επιθετικό. Είπε εκείνο το βράδυ ότι απομονώθηκαν οι χώρες που ήθελαν να απομονώσουν την Ελλάδα και ότι δημιουργήθηκαν τείχη σε αυτούς που χτίζουν τείχη, υπονοώντας την Αυστρία και τις χώρες του Βίζεγκραντ.

(Η στήλη έγραφε ότι δεν έχει ιδιαίτερη σημασία το κείμενο συμπερασμάτων, αφού τα σύνορα έκλεισαν ούτως ή άλλως, και δεν προβλέπετο να ανοίξουν, οπότε μικρή σημασία είχε η αναφορά στο κείμενο συμπερασμάτων)…

Ελληνικό: Συμμορίες, ναρκωτικά και αλκοόλ…

Την ζοφερή πραγματικότητα μιας μικρής κοινωνίας η οποία κρύβεται κάτω από το δράμα των προσφύγων και μεταναστών προσπαθούν να ωραιοποιήσουν οι υπεύθυνοι των κέντρων φιλοξενίας στο πρ. Αεροδρόμιο του Ελληνικού.
Αυτή την στιγμή σε τρία σημεία, στις αναχωρήσεις (κτίριο Σενγκεν), στο γήπεδο του Χόκεϋ, και στο γήπεδο του Baseball φιλοξενούνται περίπου 4.000 μετανάστες και πρόσφυγες από διαφορετικές εθνικότητες, θρησκείες, ήθη και έθιμα δημιουργώντας ένα εκρηκτικό κοινωνικό  μείγμα.

Σύμφωνα με πολύ καλά πληροφορημένες πηγές του vimaonline.gr, συμμορίες, διακίνηση ναρκωτικών και αλκοόλ συνθέτουν μία τριτοκοσμική εικόνα που συναντάς μόνο σε κακόφημες περιοχές διαλυμένων χωρών τύπου Σομαλίας.
Διακινητές ναρκωτικών απευθείας από της περιοχές του κέντρου φέρεται να βρίσκουν πολύ εύκολα βαποράκια, νεαρής κυρίως ηλικίας, οι οποίοι διαμένουν μέσα στις εγκαταστάσεις και αναλαμβάνουν να προωθήσουν τα ναρκωτικά σε άλλους μετανάστες και πρόσφυγες με αντάλλαγμα λίγα ευρώ...

Ο άνθρωπος δηλώνει κομμουνιστής…

Ο Αλέξης Τσίπρας δηλώνει κομμουνιστής, αλλά οι άλλοι δεν τον πιστεύουν. Αυτό δεν είναι πρόβλημα του Αλέξη. Κι έπειτα οι «άλλοι» παραπονιούνται για το διαρκές κυνήγι στην επιχειρηματικότητα, την εξοντωτική φορολογία. Μα, είναι κομμουνιστής! Δεν το έκρυψε ούτε μία στιγμή, όπως και την αγάπη του στα καθεστώτα της Νοτίου Αμερικής. Είναι όλα απολύτως προβλέψιμα. Τα πάντα!

Ορισμένοι έχουν κτίσει έναν μύθο, ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα μεταλλαχθεί σε έναν σοσιαλιστή ηγέτη, όπως υπήρξε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ότι θα ενταχθεί σιγά-σιγά στην σοσιαλιστική ομάδα της Ευρώπης κι ότι θα του κάνει εντατικά μαθήματα ο Γιώργος Παπανδρέου. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει τα πάντα για να παραμείνει στην εξουσία. Κι όταν λέμε τα πάντα εννοούμε τα πάντα!

Έμπιστος ή πτυχιούχος;

Με τον Νίκο Καρανίκα έχουμε κι άλλες ομοιότητες -πέραν του ονόματος. Είμαι κι εγώ αδιόριστος εκπαιδευτικός, άλλη μία παγκόσμια ελληνική πρωτοτυπία που ο κάθε πτυχιούχος, ακόμη και της σχολής τουριστικών επαγγελμάτων, θεωρείται αυτομάτως εν δυνάμει δημόσιος υπάλληλος. Έχω λιώσει κι εγώ κάμποσες σόλες σερβίροντας και, επιπλέον, με τον Καρανίκα ψηφίζαμε στην ίδια κάλπη έως την ώρα που αποφάσισε ο ΣΥΡΙΖΑ να βουτήξει στο πέλαγος του λαϊκισμού.

Συνεπώς, μόνο αντιπαθείς δεν μου είναι τύποι σαν τον Καρανίκα. Ακόμη κι αυτοί που το παίζουν αντισυστημικοί, παριστάνοντας τους ανορθόγραφους, τους θαυμαστές της Μενεγάκη, οι δήθεν αντιμιλιταριστές που αντιμάχονται το σύστημα αρνούμενοι τη στράτευση και τώρα το… υπονομεύουν, αρμέγοντας τον κρατικό προϋπολογισμό…

Το διαρκές ψέμα της κομμουνιστικής Αριστεράς…

Το τέλος της δεκαετίας του 1970, πέντε έξι χρόνια μετά τη μεταπολίτευση, το lifestyle των διάφορων πολιτικών χώρων είχε ήδη εμπεδωθεί και, με μικρές παραλλαγές, συνόδευε τους στρατευμένους στην πολιτική Έλληνες έως τουλάχιστον τη χρεοκοπία.

Οι δεξιοί σε μεγάλο βαθμό ήταν συντηρητικοί, εθνικιστές, αλλά και φοβισμένοι και ήθελαν έξοδο στο Δημόσιο. Οι πασόκοι ήταν εσωστρεφείς, απέπνεαν επαρχιωτισμό, ήταν επίσης εθνικιστές αλλά όχι δειλά, και σύντομα μετατράπηκαν σε νεόπλουτους, κερδίζοντας μάλιστα προνομιακή πρόσβαση στο Δημόσιο και στο δημόσιο χρήμα…

Πολιτιστική Επανάσταση α λα Γκρέκα…

Οι παλαιότεροι θυμούνται ότι η κάποτε Αριστερά διεκδικούσε μεγαλύτερο μερίδιο του προϋπολογισμού για την Παιδεία και ζητούσε τις περικοπές των αμυντικών δαπανών. Αν ήταν προσχηματικό ή όχι το ενδιαφέρον της τότε Αριστεράς για την Παιδεία θα το κρίνει η Ιστορία. Εκείνο πάντως που εγώ προσωπικά θυμάμαι, είναι ότι για τη γενιά μου η λέξη «διανοούμενος» ήταν συνώνυμη με τη λέξη «αριστερός».

Ηταν και η δικτατορία βέβαια και η αποστροφή που προκαλούσαν οι διανοούμενοι στους καραβανάδες που μας κυβερνούσαν. Ηταν και οι απαγορευμένες μελοποιήσεις του Θεοδωράκη που έκαναν τον αφελή έφηβο της εποχής να πιστεύει ότι και ο Σεφέρης και ο Ελύτης αριστεροί ήσαν. Εφταιγε και η Δεξιά που περί άλλα τύρβαζε και δεν φρόντισε ποτέ να ακούσει στα σοβαρά τους δικούς της μεγάλους διανοούμενους, όπως τον Κωνσταντίνο Τσάτσο…

Η Ευρώπη «αμερικανοποιείται» στο προσφυγικό…

Η Ευρώπη δεν μπορεί να αναγείρει κάποιον τοίχο για να κρατήσει μακριά τους πρόσφυγες απ τη Συρία. Η ΕΕ έκανε όμως κάτι άλλο, εξίσου καλό για αυτήν, συνάπτοντας συμφωνία με την Τουρκία ώστε να απωθούνται και να επιστρέφουν σε αυτήν όλοι όσοι περνάνε μέσω θαλάσσης στην Ελλάδα.

Το σχέδιο αυτό αποτελεί μια μεγάλη στροφή για την ΕΕ στο ζήτημα της διαχείρισης της προσφυγικής κρίσης. Αντί για μια νομικίστικη προσέγγιση δια της οποίας θα απορρίπτονταν όλες οι μαζικές επιστροφές των αιτούντων ασύλου, η Ευρώπη υιοθετεί τώρα μια πιο σκληρή λύση, που κάνει σαφείς διαχωρισμούς μεταξύ των μεταναστών που μπαίνουν παράνομα, και των προσφύγων που έχουν ήδη καταγραφεί στη Τουρκία, και άρα μπορούν να πάρουν άδεια παραμονής αλλά και άσυλο στην Ευρώπη…

Δυσαρεστημένοι και αυτοπαραμυθιασμένοι…

Στη δημοσκόπηση της εταιρείας “To the point” καταγράφεται ένα εντυπωσιακά υψηλό ποσοστό των πολιτών που είναι δυσαρεστημένοι με την κυβέρνηση και τους χειρισμούς της στα μεγάλα θέματα που απασχολούν την κοινωνία μας.

Τα ευρήματα της δημοσκόπησης δεν ξαφνιάζουν όσους έχουμε το ενδιαφέρον μας στραμμένο στην κοινωνία.

Καθημερινά βλέπουμε ανθρώπους σε απόγνωση, ανθρώπους που βυθίζονται ενώ περίμεναν πως είχαν περάσει τα χειρότερα και αισιοδοξούσαν, ανθρώπους που ήλπιζαν ότι με τον ΣΥΡΙΖΑ τα πράγματα θα πάνε λίγο καλύτερα. Ακόμη τριβελίζουν τα αυτιά μου οι συνήθεις προεκλογικές ατάκες: “και τα μισά να κάνει από όσα υποσχέθηκε...”, όπως και: “χειρότερα δεν γίνεται”…

Άγαλμα στην Τουρκία η κυρα Τασία…

Μετρώντας οι Τούρκοι τα, πολύμορφα, κέρδη της εξωτερικής τους πολιτικής, με το στρίμωγμα που κατάφεραν στην Ευρώπη αδειάζοντας τους πρόσφυγες στην Ελλάδα, δεν αποκλείεται να στήσουν γιγαντιαίο άγαλμα της κυρίας Τασίας λόγω της πολιτικής της στο μεταναστευτικό. Τα φτωχά "κέρδη" του ΣΥΡΙΖΑ με τους πρόσφυγες ως (πιθανούς) οπαδούς του... δεν συγκρίνονται με αυτά των Τούρκων.

Το κλείσιμο των συνόρων της Ευρώπης στα Σκόπια (έστω και με τους χθεσινούς αστερίσκους των Βρυξελλών) δεν είναι είδηση. Είναι επιβεβαίωση παλαιάς είδησης. Είδηση δεν είναι επίσης ούτε τα βλακώδη για χαλάρωση των δανειστών στην αξιολόγηση και στο χρέος. Γιατί πίσω έχει η αχλάδα την ουρά...