Η ανάπτυξη του Τσίπρα ως νερό του Καματερού…

Σαν βόμβα έσκασε σε ολόκληρο τον κόσμο η είδηση της στυγερής δολοφονίας της Αγγλίδας βουλευτού των εργατικών.

 

Νάτη η ανάπτυξη ... την βλέπετε;

Μία νέα γυναίκα χάνει άδικα και απάνθρωπα της ζωή της γ' αυτά που πιστεύει, δύο μικρά παιδιά χάνουν τη μητέρα τους κι ένας σύζυγος τη γυναίκα του, μια εκλογική περιφέρεια χάνει τη βουλευτή της και, ταυτόχρονα, το πιο κρίσιμο δημοψήφισμα στη μεταπολεμική Ευρώπη χάνει την αυθεντικότητα και τον προσανατολισμό του: οι Βρετανοί δεν χάνουν ούτε την ψυχραιμία τους ούτε μπερδεύονται εύκολα, όμως, από την άλλη πλευρά, είναι βέβαιο ότι ουδείς μπορεί να μετρήσει την πραγματική επίδραση που θα έχει αυτό το φρικτό έγκλημα στο δημοψήφισμα της ερχόμενης Πέμπτης για την παραμονή ή μη της Μεγάλης Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Εξίσου βέβαιο είναι ότι δεν θα μάθουμε ποτέ το πώς φτάσαμε σε αυτό το έγκλημα. Το τι ήταν εκείνο που όπλισε πραγματικά το χέρι του δολοφόνου…

Η ελευθερία του Τύπου κινδυνεύει!

Σκούρα τα πράγματα για την υπόθεση που ονομάζεται ελευθερία του Τύπου. Το ελληνικό χωριό αναστατώθηκε από τις διαγραφές / επιπλήξεις «λειτουργών της ενημέρωσης» (με αφορμή τη στάση τους στο γεμάτο ουσία δημοψήφισμα του ΝΑΙ και ΟΧΙ) από την έγκριτη Ένωσή τους, την ΕΣΗΕΑ – τη σημαντική αυτή Ένωση. Κατήγοροι και κατηγορούμενοι, διαγράφοντες και διαγραφόμενοι, επιπλήττοντες και επιπληττόμενοι, συγκλονισμένοι, αγανακτισμένοι, προέβησαν σε ανελέητες καταγγελίες· με το κοινό, αφυπνισμένο ως συνήθως, να παίρνει κι αυτό θέση, τασσόμενο υπέρ του ενός και κατά του άλλου, σε μια σύγκρουση που πιστεύει ότι το αφορά.

Από τη μία, οι (εκλεγμένοι από τους ίδιους τους δημοσιογράφους) συνδικαλιστές κόπτονται –υποτίθεται– για την παραβίαση  της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, ενώ οι διαγραφές / επιπλήξεις ουσιαστικά γίνονται με μόνο κίνητρο την ιδεοπληξία τους ενάντια στο φάντασμα του «νεοφιλελευθερισμού» που μονίμως βλέπουν μπροστά τους. Και από την άλλη, τα πειθήνια γκαρσόνια της ενημέρωσης που παριστάνουν τους δημοσιογράφους (οι σταρλετίτσες του εγχώριου ενημερωτικού βαριετέ), ξεκωλιασμένα έως αιμορραγίας από τους εργοδότες τους, ωρύονται –δήθεν– για τον βιασμό της ελευθερίας του Τύπου, ενώ βιασμένα είναι κατ’ αρχάς τα ίδια –και μάλιστα κατά συρροήν– από τα αφεντικά τους, ώστε να φέρνουν εις πέρας τον ρόλο που τους έχει ανατεθεί για ένα γλίσχρο (πλέον) μεροκάματο...

Ο Σαμαράς δεν μίλησε στο βρόντο…

«Δεν μας αφορούν και δεν συζητάμε μεταγραφές βουλευτών από άλλα κόμματα» ήταν η δήλωση του Κούλη, μετά το ντόρο που προκάλεσε η αναφορά Σαμαρά στους «πραγματικούς μεταρρυθμιστές από τη Δεξιά ως την Κεντροαριστερά», μεταξύ των οποίων είναι η Διαμαντοπούλου, ο Βενιζέλος, ο Λοβέρδος και ο Μανιάτης, με τους τρεις τελευταίους να είναι στελέχη και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

Τι άλλο θα μπορούσε να πει ο Κούλης; Οτι καλεί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να ενταχθούν στη ΝΔ; Η ουσία δε βρίσκεται, λοιπόν, σ' αυτή την τυπική δήλωση, αλλά στο ότι δεν αποδοκίμασε -έστω και χαλαρά, έμμεσα- τον Σαμαρά, που εμφανίστηκε να του υπαγορεύει πολιτική τακτική.  «Εγώ δεν βάζω φίμωτρο σε κανέναν» δήλωσε αυτοπροσώπως ο Κούλης, σημειώνοντας ότι ο Σαμαράς, ως πρώην πρωθυπουργός, «έχει κάθε δικαίωμα να εκφράζει τις απόψεις του» και να επιδιώκει δικαίωση της πρωθυπουργικής του θητείας…

Ο αληθινός σοσιαλισμός της Βενεζουέλας…

Εχει ειπωθεί ότι αν επιβληθεί ένα σοσιαλιστικό καθεστώς στην Σαχάρα πολύ γρήγορα θα εκλείψει η άμμος. Αυτή η γενίκευση όπως κάθε γενίκευση ενέχει μια δόση υπερβολής. Η Βολιβία του Εβο Μοράλες και (σε μικρότερο βαθμό) ο Ισημερινός του Ραφαέλ Κορέα έχουν να επιδείξουν τα τελευταία δέκα χρόνια ρυθμούς ανάπτυξης που θα τους ζήλευαν τα περισσότερα κράτη της Ευρωζώνης.

Ομως το ρητό περί Σαχάρας αρμόζει απόλυτα στην Βενεζουέλα. Μια από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο με απίστευτο ορυκτό πλούτο και αγροτοκαλλιέργειες σήμερα βρίσκεται σε τραγική οικονομική κατάσταση  με έλλειψη φαρμάκων, άδεια ράφια στα σουπερμάρκετ, καθημερινές περικοπές στην παροχή ηλεκτρικού ρεύματος –παράλληλα με επίπεδα εγκληματικότητας και δολοφονιών που είναι τα υψηλότερα στον κόσμο…

Από τον Ρήγα στον ολοκληρωτισμό…

Ένα «φάντασμα» πλανιέται πάνω από τη χώρα: Το φάντασμα του κυνισμού και της χυδαιότητας. Είναι το υποκατάστατο της «πολιτικής» και «ιδεολογικής» αναφοράς της Νέας Εξουσίας. Και αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία μας.

Διότι στο παρελθόν, ακόμη και οι εκτροπές που γνώρισε η χώρα, όπως ο εμφύλιος πόλεμος, είχαν μία ρητή διαφορά από τη σημερινή εξουσία: δεν ήταν αποκυήματα κάποιου καθαρόαιμου κυνισμού ή της χυδαιότητας ενός συρφετού ιδιοτελών της εξουσίας, αλλά υπηρετούσαν, έστω και αιματηρά, ιδεολογήματα. Ήταν αυτό που επέτρεπε στους πατεράδες μας να διακινδυνεύουν εκατέρωθεν και τη ζωή τους, αλλά να μην αποσυντίθεται η χώρα…

Και Δεξιοί δεν ήθελαν τους «Παραιτηθείτε»…

Υπάρχει μια πτέρυγα της ΝΔ που δεν ήθελε την συγκέντρωση στο Σύνταγμα. Εκτός από την αμηχανία που ένιωσε γενικά, το πολιτικό σύστημα, μία μεγάλη ομάδα στελεχών της αντιπολίτευσης δεν ήξεραν πως να διαχειριστούν την «θρασύτητα» κάποιων ανένταχτων να διοργανώνουν συγκεντρώσεις και συλλαλητήρια.

Μέχρι τώρα, η αποκλειστικότητα των εκδηλώσεων διαμαρτυρίας, στην Μεταπολίτευση, ανήκε είτε στα συνδικάτα είτε σε εντεταλμένες ομάδες που μετέφεραν τον πελατειακό «οίστρο» της κομματοκρατίας.

Η αρχή έγινε…

Όποιος περίμενε ότι με την πρώτη διαδήλωση των «παραιτηθείτε» θα έκανε διάγγελμα ο Τσίπρας και θα ανακοίνωνε την αποχώρησή του από το Μαξίμου, είναι μακριά νυχτωμένος. Η διαδήλωση έγινε, ο κόσμος που ήθελε να πάει πήγε παρά τις απειλές, τις διαρροές για αναρχικούς, τη στοχοποίηση και τις απεργίες.

Πήγε ήρεμα και φώναξε σε μια συγκέντρωση που δεν είχε ασφαλώς ούτε τον παλμό, ούτε τη δύναμη των συγκεντρώσεων για το «ναι» ή το «όχι» του περσινού καλοκαιριού...

Υπομονή κ.κ. υπουργοί της «αριστεράς»…

Είναι απορίας άξιο πως εντελώς τυχαία!!! το μετρό έβαλε την απεργία του ώρα 21.00 το βράδυ που στην πλατεία ήταν κόσμος. Οι εργαζόμενοι του μετρό σχεδόν καθημερινά κάνουν στάσεις, γιατί θα τους "ξεπουλήσει" η Κυβέρνηση, αλλά αντί να έρθουν με τους παραιτηθείτε, προτίμησαν να κάνουν στάση εργασίας.

Ετσι ο κόσμος θα έφτανε στην πλατεία αλλά δεν θα μπορούσε να φύγει... αλληλεγγύη εργαζομένων λέγεται αυτό. Καλά είπε λοιπόν κάποιος "ρε να τους πουλήσουν αυτοί που τους ψήφισαν και τους στηρίζουν μέχρι σήμερα, για να καταλάβουν τι θα πει να δουλεύεις σε ιδιώτη"…

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ: Οι ένοικοι της ματαιότητας…

Μήνες αυταπάτης και τυχοδιωκτισμού κατέληξαν σε εσαεί μνημόνια και απόλυτη υποταγή. Μέτρα, τέλη, φόροι, ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ κ.ο.κ. Υπερταμείο υπό τον ουσιαστικό έλεγχο των πιστωτών στο διηνεκές. Αυτόματος μηχανισμός περικοπής δαπανών (κόφτης) που θα λειτουργεί ερήμην της Βουλής. Παρουσία του ΝΑΤΟ μονίμως πλέον στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο και αναζωπύρωση των μονομερών και απαράδεκτων τουρκικών διεκδικήσεων με έλεγχο της στρόφιγγας για το προσφυγικό προς διαπραγμάτευση.

Δυστυχώς με τον εφαρμοσμένο μαρξισμό αλά ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ οδεύουμε σε κατάσταση χώρας υπό αίρεση οικονομικά, θεσμικά, κοινωνικά, πολιτικά, εθνικά.
Οι ένοικοι της ματαιότητας με τα μεγάλα λόγια και τα μεγάλα όνειρα της νιότης τους βρίσκονται στην εξουσία ήδη δεκαεπτά μήνες και, αφού δεν αξιώθηκαν να κάνουν την “έφοδο στον ουρανό”, εξελίχθηκαν σε μικροδιεκπεραιωτές αναγκών των συν αυτώ. Μία αληθινή πολιτική πραγματεία ανεπάρκειας…

Γιατί δεν θα άρουν ποτέ εντελώς τα capital controls…

Σε λίγες μέρες, στις 29 του μήνα, θα συμπληρωθεί ένας χρόνος από τότε που μπήκαν στη ζωή μας τα capital controls. Και από τότε δεν λένε να φύγουν... Με τεράστιες συνέπειες για την οικονομία, τις εισαγωγές, την κατανάλωση. Πότε θα αρθούν; Τελείως, ίσως και ποτέ... Η πορεία των καταθέσεων είναι ενδεικτική...

Βεβαίως, τόσο ο κ. Σταθάκης, όσο και ο κ. Τσακαλώτος, ως αρμόδιοι υπουργοί εμφανίζονται αισιόδοξοι ότι η κατάσταση σύντομα -το αργότερο έως το φθινόπωρο- θα αρχίσει να ομαλοποιείται. Και ο διοικητής της ΤτΕ, ο κ. Στουρνάρας από την πλευρά του έχει συνδέσει την συμφωνία για τη δόση στο Eurogroup και την επαναφορά του waiver με την χαλάρωση των περιορισμών. Οπότε μπορεί πράγματι να έχουμε εξελίξεις συντομότερα. Σε ποιο βαθμό όμως;