Το μεγάλο ερώτημα που απασχολεί ολοένα και
περισσότερους συμπολίτες μας, τουλάχιστον ανάμεσα σε αυτούς, που σκέπτονται και
αναζητούν, κι όχι ανάμεσα σε αυτούς, που αντιδρούν με κραυγές η με αφορισμούς,
που συχνότατα εμπεριέχουν συνωμοσιολογικές ανοησίες, είναι πώς φθάσαμε ως εδώ.
Και τούτο διότι αν δεν κατακτήσουμε τη γνώση για την σημερινή μας κατάρρευση,
που βιώνουμε όχι μόνον σε οικονομικό αλλά και σε πολιτικό και κοινωνικό
επίπεδο, δεν πρόκειται να μπορέσουμε να βρούμε τις λύσεις για να αλλάξουμε την
μοίρα μας και να μπορέσουμε να αποκτήσουμε και πάλι την δυναμική για το μέλλον.
Το ερώτημα κατατρύχει πολλούς κι αρκετές
προσεγγίσεις έχουν ακουστεί κι έχουν διατυπωθεί προς την ουσιαστική του
απάντηση. Θυμήθηκα ένα κείμενο, που είχε γράψει σε χρόνο ανύποπτο για τους
περισσότερους εξ ημών, ένας ογκόλιθος του πνεύματος, ο Παναγιώτης Κονδύλης, που
τόσο πρόωρα έχασε τη ζωή του το 1998, προτού καν συμπληρώσει τα 60 του χρόνια…









