Αγαπημένο μου ημερολόγιο…

...από την οικογένεια Παππά απομένει να διοριστεί κάποιο μακρινό παραδέρφι, διότι Στέλιος (πατέρας), Νίκος (υιός) και όποιος άλλος συνώνυμος τους κυκλοφορεί στην αγορά την έχει βρει τη βολή του. 

Η Ράνια Σβίγγου, εκ του κυβερνώντος Συριζα, τακτοποίησε το αμόρε της.

Η υπουργός Αναγνωστόπουλου, πάλι εκ του κυβερνώντος, βόλεψε και δυο ανίψια της, που έπρεπε να μπουν σε μια σειρά. Αυτά θυμάμαι από μνήμης. Αν μπω στο μηχάνημα και κάνω κλικ κλικ γκουγκλ γκουγκλ θα βρω άλλα τόσα…

Είμαστε πειραματόζωα. Έτσι απλά...

Η Ελλάδα είναι τοποθετημένη γεωγραφικά σε ένα πολύ ενδιαφέρον σημείο. Δεν είναι Βενεζουέλα. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Ευρώπης, και της ΕΕ, γειτνιάζει με την γεωπολιτικά σημαντική, και ενεργειακά απαραίτητη Μέση Ανατολή, και κατοικείται από μια περίεργη φάρα. Εμάς. 

Έναν ανυπάκουο λαό δηλαδή, που όταν το θελήσει τα βάζει με όλους, και τα καταφέρνει μια χαρά. Για παράδειγμα, η πανίσχυρη τότε  Γαλλία έπεσε σε 2-3 ημέρες, αλλά εμείς κρατήσαμε πολύ παραπάνω, απέναντι στο τρίτο ράιχ, και αφού είχαμε ήδη στείλει τους Ιταλούς από κει που ήρθαν. Άσχετα αν στο τέλος καταντήσαμε να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας…

Περίεργη η συμπάθεια αριστερών για τους ισλαμιστές…

Ομολογώ ότι έχω μπερδευτεί τους τελευταίους μήνες. Κάθε φορά, που γίνεται μια τρομοκρατική επίθεση σε κάποια ευρωπαϊκή πόλη, από παλαβούς, φανατικούς, ακραίους τζιχαντιστές, διάφοροι αριστεροί «αναλυτές», καταδικάζουν τις επιθέσεις ναι μεν αλλά. Δηλαδή υπό αίρεση.

Αποδέχονται μεν ότι είναι ακραίες οι επιθέσεις κι οι δολοφονίες αθώων ανθρώπων στους δρόμους της Βαρκελώνης, του Λονδίνου, του Παρισιού, των Βρυξελλών η στο Τούρκου της Φινλανδίας. Αλλά κρατούν κι ένα φαρμακερό σχόλιο για τους ευρωπαίους. Κρατούν επιφυλάξεις για το κατά πόσο σωστά η όχι έγιναν αυτές οι επιθέσεις κι αυτές οι σφαγές. Όταν τους ακούω, νιώθω ότι κάπου μέσα τους όχι μόνο δικαιολογούν τους τρομοκράτες αλλά μέχρι ενός σημείου επιχαίρουν γι’ αυτές τις επιθέσεις…

«Μαύρα μαντάτα» για τους συνταξιούχους…

Άγριες μειώσεις στις κύριες και επικουρικές συντάξεις, καθολική κατάργηση του ΕΚΑΣ και μεγάλα «ψαλίδια» στις προσωπικές διαφορές των συνταξιούχων, είναι μερικές μόνο από τις επώδυνες αλλαγές που «συνθέτει» το νέο ασφαλιστικό, και οδηγεί στην εξαθλίωση τους απόμαχους της δουλειάς.

Μόνο απώλειες μετρούν οι συνταξιούχοι μήνα με το μήνα, καθώς η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τούς επιλέγει πάντα ως «πρώτα θύματα»... Οι απόμαχοι της δουλειάς «αιμορραγούν» από τις αλλεπάλληλες περικοπές, και έχουν χάσει κάθε ελπίδα για καλύτερες μέρες. Όλες οι υποσχέσεις του Αλέξη Τσίπρα αποδείχτηκαν «λόγια του αέρα»... Το μεγαλύτερο μέρος των συνταξιούχων, μετά από πολυάριθμους γύρους περικοπών -από την άνοιξη του 2010 έως και σήμερα- βρίσκεται και επίσημα κάτω από τα όρια της φτώχειας...

School...

Supertramp

Πολιτικοί «άγριου τύπου»…

Πολλή συζήτηση γίνεται και δικαιολογημένα για την αναγκαιότητα ανανέωσης του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Μετά την κοινωνική, πολιτισμική και εν τελεί οικονομική χρεοκοπία οι πολίτες που αντιλαμβάνονται το αδιέξοδο για το μέλλον, τις εξαιρετικές συνθήκες που πρέπει να αντιμετωπίσει και να ξεπεράσει με επιτυχία η πατρίδα, αναζητούν μια άλλη πολιτική ανθρωπογεωγραφία.

Το κοινό αίσθημα ότι δεν είναι λογικό να περιμένουμε να μας σώσουν αυτοί που μας χρεοκόπησαν αντιπαρατίθεται με το κοινό και λογικό αίσθημα στον πολιτικό κόσμο ότι παρθενογένεση δεν υπάρχει στην πολιτική.  Η ανανέωση του πολιτικού προσωπικού είναι, κατά την γνώμη μου, εξαιρετικά δύσκολη στην παρούσα συγκυρία και ένα από τα βασικά προβλήματα που δυσκολεύουν την έξοδο από την κρίση, την αναγέννηση της πατρίδας…

Η χαμένη γενιά των Ελλήνων executives…

"Στελέχη επιχειρήσεων" (Executives) ονομάζονται όλοι οι εργαζόμενοι που διαθέτουν πτυχίο ανώτατης σχολής και τουλάχιστον ένα μεταπτυχιακό και κατέχουν θέση Ευθύνης μεσαίου και ανώτερου Management. Eίναι υπάλληλοι μεγάλων ελληνικών και πολυεθνικών επιχειρήσεων κυρίως Χρηματοπιστωτικών και Διαφημιστικών Υπηρεσιών καθώς και Καταναλωτικών αγαθών.

Είναι νέοι, στην ηλικιακή ομάδα 25-44, φορούν σκούρο κοστούμι από το πρωί μέχρι το βράδυ, δουλεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ, ονομάζονται Brand Managers, Assistant Brand Managers, Marketing Managers, Account Managers, γιάπηδες,  και άλλα δυσερμήνευτα επί της ουσίας. Οι Επιχειρήσεις, τους προσεγγίζουν από τα career forums διάσημων σχολών ή μέσω Head Hunters, προσφέροντας ελκυστικούς μισθούς, καταναλωτικές κάρτες, ασφαλιστικά συμβόλαια, και εταιρικό αυτοκίνητο...

Ελλάδα: Ένα απέραντο λούνα παρκ ανομίας…

Παρακολούθησα ένα ρεπορτάζ σε κάποιο κανάλι, που αναφέρονταν στην άγρια επίθεση που δέχτηκε η μητέρα ενός ρεπόρτερ, από δυο αλλοδαπούς, κάπου στo κέντρο της  Αθήνας.

Το αποτέλεσμα της επίθεσης, για να της πάρουν τη τσάντα και το κινητό, ήταν μεταξύ άλλων, 18 κατάγματα στο πρόσωπο! Άρα δεν μιλάμε για μια απλή επίθεση, ή για έναν άγριο ξυλοδαρμό, αλλά  για μια κανονική δολοφονική απόπειρα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το πρόσωπο της άτυχης γυναίκας είναι διαλυμένο, είναι μια πληγή ανοιχτή,  μια άμορφη μάζα, που χρειάστηκε να μπουν δεκάδες λάμες για να κρατηθεί στη θέση του…

Μυρίζει εκλογές και Παπανδρεϊκή ναφθαλίνη…

Έχει υποσχεθεί στους νέους είσοδο στα πανεπιστήμια άνευ εξετάσεων και αθρόες προσλήψεις στο δημόσιο. Ετοιμάζεται να τους υποσχεθεί εξάμηνη θητεία στον στρατό και άπειρα λεφτά για όσους έχουν καλές επιχειρηματικές ιδέες. Τα δίνει όλα! Πτυχία χωρίς κόπο, αριστεία και άλλες τέτοιες νεοφιλελεύθερες αηδίες, δουλειά στο δημόσιο ή λεφτά για να ανοίξουν την δική τους δουλειά. Ποιος είπε ότι έρχονται εκλογές;

Από αυτά που υπόσχεται ο Αλέξης μέχρι αυτό που τελικά ισχύει υπάρχει πάντα μία «μικρή» απόσταση. Όπως τα μνημόνια που θα έσκιζε σήμαιναν την ψήφιση άλλων δύο μνημονίων, έτσι και η κατάργηση των εξετάσεων σημαίνει συνεχείς εξετάσεις για τους μαθητές επί τρία συνεχή χρόνια. Τους "κλείνει το μάτι" για δουλειά στο δημόσιο, όταν η πολιτική ΣΥΡΙΖΑ τους επιφυλάσσει κατώτερο μισθό 360 ευρώ. Τους «προσφέρει» λεφτά για καινοτόμες ιδέες, όταν οι Γαβρόγλου έχουν εξορίσει τα καλύτερα μυαλά της χώρας στο εξωτερικό. Για το θέμα της θητείας να μην το συζητάμε καλύτερα! Ρωτήστε κάποιο στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων να σας πουν όλη την αλήθεια...

Το γελαστό παιδί… το καταγέλαστo πάει ΔΕΘ…

Δεν είναι ικανοποιημένο από την τύχη του, παρόλο που είναι η καλύτερη... και δεν είναι δυσαρεστημένο από το μυαλό και τις ικανότητές του, παρόλο που είναι ό,τι χειρότερο θα μπορούσε να υπάρξει … Ξ​​εκίνησε το παιδί με το χαμόγελο την πολιτική του σταδιοδρομία από την ΚΝΕ, ακριβώς τη χρονιά που η ανθρωπότητα πανηγυρικά κατεδάφιζε το φρικτό και απάνθρωπο τείχος του Βερολίνου.

Η παρακαταθήκη του Λένιν και του Στάλιν και των άλλων ταριχευτών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας κατέληγε σ’ έναν απολογισμό στερήσεων, εκτοπίσεων, δολοφονιών, πείνας, διαφθοράς και πάνω από τριάντα εκατομμύρια θυμάτων στα εβδομήντα φλεγόμενα χρόνια του πάγου και της φρίκης στην Ανατολική Ευρώπη. Παντού στην Ευρώπη, τα κομμουνιστικά κόμματα συρρικνώνονταν χάνοντας, αθρόα, μέλη και οπαδούς, καθώς γινόταν εμφανές πως η κεντρικά σχεδιασμένη κρατική οικονομία και το μονοκομματικό κράτος μόνο ως δικτατορία/τυραννία είχαν τη δυνατότητα να σταθούν. 

Ωστόσο, εδώ, στη χώρα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, τα μοντέλα μιας ουτοπικής αλλά ιδεώδους απολυταρχίας συνέχιζαν να εμπνέουν και να συγκινούν κάποιους φανατικούς και ανάλγητους μαθητευόμενους δήμιους, που ονειρεύονταν τη διά ροπάλου και φωτιάς επιβολή των ιδεοληψιών τους...