Η καμένη αριστεροσύνη…

Παλιά, πολύ παλιά, υπήρχε το «Θέατρο της Δευτέρας». Ηταν μια εκπομπή της ΕΡΤ, στην οποία αρχικά βλέπαμε επιτυχημένες θεατρικές παραστάσεις - επρόκειτο κυρίως για έργα που οι μεγάλοι αθηναϊκοί θίασοι είχαν ανεβάσει ένα ή δυο χρόνια πριν. Με τον καιρό η φόρμουλα αυτή εγκαταλείφθηκε κι ο καθένας που ήξερε την διοίκηση της ΕΡΤ έβρισκε χρήματα για μια παραγωγή μετριότατη αλλά καλοπληρωμένη.

  

Οι παραστάσεις, που μεταδίδονταν, έγιναν ολοένα και πιο βαρετές και πομπώδεις, καθώς σκηνοθέτες και ηθοποιοί που υπηρετούσαν την ματαιοδοξία τους χρησιμοποιούσαν τα χρήματα της δημόσιας τηλεόρασης για να ανεβάσουν έστω για ένα βράδυ, κάτι που κανείς θεατρικός παραγωγός  δεν θα χρηματοδοτούσε ποτέ - η εκπομπή κόπηκε. Όμως ο τίτλος έμεινε: η γκρινιάρα Δευτέρα απέκτησε το θέατρό της. Χθες που υπήρχε στη Βουλή η συζήτηση για τα έργα και τις ημέρες του Πάνου Καμμένου στο Υπουργείο Εθνικής Αμυνας, όποιος άντεξε να δει μισή ώρα, αυτό κυρίως θυμήθηκε: το «Θέατρο της Δευτέρας» και την πομπώδη τσαπατσουλιά των παραστάσεων του…

Καταλονία, Ρωσία, και …fake news!

Η Ευρώπη βρίσκεται σε πόλεμο… ψηφιακό πόλεμο. Ανάλογο με αυτόν που έγινε στις ΗΠΑ. Αντιμέτωπη με μια επίθεση σχεδιασμένη να σπείρει αμφιβολίες, διχόνοια, και να υποσκάψει τις δημοκρατικές διαδικασίες.

Ιδού ένα ανατριχιαστικό παράδειγμα: Στην κορύφωση της καταλανικής αποσχιστικής κρίσης, η ανάλυση πέντε εκατομμυρίων μηνυμάτων που αναρτήθηκαν στα σόσιαλ μίντια για την Καταλονία μεταξύ 29/9 και 5/10, απέδειξε ότι μόλις το 3% εξ αυτών προέρχονταν από πραγματικά προφίλ χρηστών εκτός των ιντερνετικών δικτύων της Ρωσίας και της Βενεζουέλας. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας αναφοράς που ετοίμασε και παρουσίασε ο Javier Lesaca, επισκέπτης καθηγητής στη σχολή ΜΜΕ του πανεπιστημίου George Washington…

Απλά παραδείγματα πολιτικού ρεαλισμού…

"Μα γιατί από την αρχή τον διάλεξε γιά κυβερνητικό εταίρο του;"

Κοντεύουν οι Συριζανέλ να συμπληρώσουν τριετία στην κυβέρνηση και υπάρχουν πολίτες που επιμένουν να το φυσάνε και να μην τους κρυώνει. Να θεωρούν ανεξήγητη τη συμπόρευση ενός αριστερού -τέλος πάντων- κόμματος με ένα μόρφωμα που απηχεί τις πιό παρωχημένα δεξιές, τις πιό κραυγαλέα πατριδοκάπηλες απόψεις. Υπάρχουν και οι άλλοι, οι υποψιασμένοι, που επισημαίνουν ότι οι ιδεολογικές και αισθητικές συγγένειες του Σύριζα με τους Ανέλ είναι ιδιαίτερα έντονες. Πως ο λαϊκισμός αποτελεί τη συνεκτική ουσία τους. Ότι πρόκειται για δυό όψεις του ίδιου νομίσματος. 

Προσωπικά είμαι βέβαιος πως ούτε ο κύριος Τσίπρας ούτε καν ο ίδιος ο κύριος Πάνος Καμμένος ασχολήθηκαν ποτέ στα σοβαρά με την ιδεολογία των "Ανεξάρτητων Ελλήνων". Η μνημονιακή στροφή του Αντώνη Σαμαρά, η στήριξη που παρείχε στην κυβέρνηση Παπαδήμου, έδωσε την ευκαιρία στις αρχές του 2012 στον Πάνο Καμμένο να αναγγείλει μέσω διαδικτύου την ίδρυση του δικού του "αμόλυντου", "ασυμβίβαστου" κόμματος…

All the Born Losers...

God's Toys

Ο σύμβουλος, ο μπάφος και η… ανάπτυξη!

Όσοι ασχολούνται ενδελεχώς με τα του Σύριζα θα θυμούνται πολύ καλά τις στοιχειοθετημένες και κοστολογημένες προτάσεις των στελεχών του επί παντός επιστητού, όταν ήταν ακόμη στην αντιπολίτευση και την χώρα διοικούσαν οι εξωνημένοι γερμανοτσολιάδες του Σαμαρά και του Βενιζέλου.

  

Ήταν οι ηρωικές εποχές του αγαναΧτισμού και των αυτοσχέδιων λαϊκών δικαστηρίων στις πάνω και κάτω πλατείες, τότε που όλα έδειχναν πως ένας άνεμος ελευθερίας πλησίαζε και θα καθάριζε στο πέρασμά του την νοσηρή ατμόσφαιρα η οποία είχε τυλίξει επί χρόνια την πολύπαθη χώρα μας...

Ένας πρωθυπουργός που δεν καταλαβαίνει τη Δημοκρατία…

Το ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν πολυγουστάρει τη Δημοκρατία δεν είναι περίεργο. Στο κάτω-κάτω είναι πολιτικό παιδί της κομμουνιστικής αριστεράς και μεγάλωσε με καφενειακοπολιτικές συζητήσεις που ξεκινούσαν από τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να καταλυθεί η αστική δημοκρατία και κατέληγαν στο αν σπουδαιότερος ηγέτης ήταν ο Μάο ή ο Λένιν.

Η απέχθεια για τη Δημοκρατία είναι βασικό στοιχείο της πολιτικής του υπόστασης, αλλά την ξέρουμε. Αυτό που ίσως να μην μπορούσαμε να φανταστούμε (φυσικά και μπορούσαμε, για έμφαση το γράφω), είναι το ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν μπορεί να καταλάβει ΤΙ είναι η Δημοκρατία. Αν ήξερε, δεν θα είχε ποτέ ξεστομίσει αυτές τις κολοσσιαίου μεγέθους μπούρδες* και σίγουρα θα είχε εμποδίσει τον παρατρεχάμενο που χειρίζεται το λογαριασμό του στο τουίτερ να τις τουιτάρει… 

Ένα… πούρο δώρο μαζί με το μέρισμα…

Ωραίο το βίντεο που σκέφτηκαν να φτιάξουν οι σύμβουλοι του πρωθυπουργού (Καρανίκα εσύ;) για να προβάλλουν το κοινωνικό μέρισμα που μοιράζει η κυβέρνηση. Λίγο τα κουτιά για πούρα, λίγο το Mont blanc της υπογραφής, λίγο η συμπαθέστατη κοκκινοφορούσα κυρία στο περιστύλιο της Βουλής να διαβάζει από το autocue το πόσο δίκαιη πράξη είναι η διανομή του εφάπαξ βοηθήματος, όλοι μας ευθυμήσαμε.

Μόνο που ξέχασαν να αναφέρουν ότι για να «πετύχουμε» αυτό το «θεάρεστο» αποτέλεσμα, έπρεπε πρώτα να κατακτήσουμε την πρωτιά στον πίνακα του ΟΟΣΑ με τις χώρες που είχαν την μεγαλύτερη αύξηση στους φόρους...

Τσίπρας - Καμμένος: Μαζί μέχρι τέλους…

Ελάχιστα από τα υπάρχοντα ερωτήματα απαντήθηκαν στις ομιλίες του Πάνου Καμμένου και του Αλέξη Τσίπρα στη Βουλή. Αυτό που σίγουρα απαντήθηκε είναι πόσο μακριά θα φτάσει η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ: Μέχρι τέλους. Ο Πρωθυπουργός μπήκε στην αίθουσα της Ολομέλειας την ώρα που μιλούσε ο υπουργός Αμυνας και κυβερνητικός του εταίρος, ενώ ήταν γεμάτα τα υπουργικά έδρανα και οι μισοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ χειροκροτούσαν κάθε κορώνα του. 

Οι υπόλοιποι άκουγαν παγωμένοι. Και πριν από την ομιλία του κ. Τσίπρα, όση ώρα μιλούσε ο κ. Μητσοτάκης, ο Πρωθυπουργός κι ο υπουργός του μιλούσαν μεταξύ τους, σκουντούσαν ο ένας τον άλλον, χλεύαζαν. Δύο σιαμαίοι πολιτικοί, οι οποίοι είχαν συντονιστεί στα πάντα, ακόμα και στον εκνευρισμό τους όταν ανέβηκαν στο βήμα, στην αγανάκτησή τους από τις άδικες κατηγορίες, την αντίστασή τους στις «συμμορίες» και στη διαπλοκή που θέλουν να ρίξουν την κυβέρνηση. Στην πραγματικότητα όμως δεν φώτισαν καμία πτυχή της σκοτεινής υπόθεσης που ταράζει την κυβέρνηση…

Disappear...

Mazzy Star

O Ρέμος των Αλπεων…

Τα τελευταία καλοκαίρια σχολιάσαμε πολύ τις εμφανίσεις του Αντώνη Ρέμου στην Μύκονο, όπου το τσιφτετέλι συναντούσε την πιο ακριβή σαμπάνια και ο δημοφιλής τραγουδιστής, ως πρεσβευτής της νεοελληνικής διασκέδασης, βροντοφώναζε: «Fuck Ibiza, only Mykonos» και «Mykonos fuck all the world! Ok, I love this!». Συμμετείχε και εκείνος, με τον τρόπο του, στη διεθνή διαφήμιση μιας χώρας με κυριότερο αξιοθέατο το… ξεσάλωμα.

Μιας Ελλάδας που καλεί τον επισκέπτη της να διασκεδάσει ακούγοντας φτηνή μουσική (την οποία όμως σε περιπτώσεις όπως του Ρέμου θα ακριβοπληρώσει), να πιει μέχρι τελικής πτώσεως ανακατεύοντας τσίπουρο με ουίσκι και έπειτα να ξεράσει «στο περιγιάλι το κρυφό και άσπρο σαν περιστέρι». Το κύμα θα ξεπλύνει την αηδία και αυτός, πίσω στην πατρίδα, θα διηγείται πόσο έντονα διασκεδάζουν οι Ελληνες…