Κι όμως, ο Αλέκσης άλλαξε την Ελλάδα…

Ακούγοντας τον Αλέκση να μιλάει στη ΔΕΘ και να ισχυρίζεται ότι χάρη στην κυβέρνηση του «η εικόνα της χώρας έχει ριζικά αλλάξει» πολλοί συμπολίτες γέλασαν απαξιωτικά και κάποιοι άλλοι τον χλεύασαν στα μέσα κοινωνικής ψυχοθεραπείας. Και έκαναν λάθος.

Όχι μόνο γιατί η πολιτική ορθότητα επιβάλλει να μην κοροϊδεύουμε συγκεριμένες κατηγορίες συμπολιτών, αλλά κυρίως επειδή ο Αλέκσης έχει δίκιο: όντως, η κυβέρνησή του άλλαξε τη χώρα ριζικά και μάλιστα προς το καλύτερο. 

Σκεφτείτε πώς ήταν η Ελλάδα και οι Έλληνες πριν το 2015.

Μια χώρα στην οποία ο κάθε (αριστερός ή δεξιός αρκεί να ήταν «φιλολαϊκός») τσαρλατάνος, μπορούσε να περιγράψει την ποικιλία λεφτόδεντρου που θα ταίριαζε στην πελατεία του και να τους πουλήσει τα σπόρια για να το φυτέψουν…

Συνεχίζει η Βρετανία να ανήκει στην Ευρώπη;

Ο Βρετανός πρωθυπουργός προσπαθεί αγωνιωδώς να πετύχει το Brexit.

Το πραγματικό ζήτημα όμως της βρετανικής  εξόδου από την ΕΕ είναι πολύ παλαιότερο, και πολύ πιο σημαντικό από το αν το 52% των Βρετανών θύμωσαν με την όλο και πιο ελεγχόμενη από τη Γερμανία Ευρωπαϊκή  Ένωση.

Η Αγγλία είναι νησί. Ιστορικά, πολιτικά, και γλωσσολογικά, ουδέποτε υπήρξε μόνιμα και πλήρως ενσωματωμένη στην ευρωπαϊκή κουλτούρα και στις ευρωπαϊκές παραδόσεις.

Η ιστορία της Βρετανίας έχει περισσότερο να κάνει με συγκρούσεις εναντίον της Γαλλίας, της Γερμανίας, και της Ισπανίας…

Σοκ και άγνοια…

Εδώ και λίγα 24ωρα δεν έχω άλλη κουβέντα απ αυτήν της τραγωδίας με το μωράκι και το σκυλί της οικογένειας....

Η σκέψη αυτής της μάνας με διαλύει και ο πόνος όλων με παραλύει λες και τους γνωρίζω...

Να χαθεί το μωράκι σου έτσι τραγικά και άδικα μπροστά στα μάτια σου από ενα «μέλος» της οικογένειας , το σκυλί σου ...

Μετά όλοι ειδικοί και άσχετοι, εκπαιδευτές και αυτοδίδακτοι, φιλόζωοι και πολέμιοι είπαμε από μια άποψη ...
Κι εγώ είπα «Παρακαλώ πολύ μην παιζετε με τα ροτβάιλερ» Και με τα μαστινο και με τα πιτ μπουλ και με τα ντόμπερμαν και με τα Καυκασιανα Θιβετιανα κλπ τσομπανόσκυλα.
Αλλά τι ξέρω εγώ; Σωστό!

Εχω Ροτβάιλερ. Μπορώ να πω;

Η είδηση για τη χθεσινή απώλεια του βρέφους από την επίθεση σκύλου ράτσας Ροτβάιλερ σοκάρει. Κάθε φορά θα σοκάρει η απώλεια ενός μικρού παιδιού. Για όποιο λόγο. Είναι τόσο άδικο. Τόσο μη αναστρέψιμο. Τόσο θεμελιακά θλιβερό.

Στην προκειμένη περίπτωση, μάλιστα, είναι σκληρό και μόνο να το φανταστείς ως θέαμα. Ξέρω καλά πως ό,τι δακρύβρεχτο και να γράψεις, τίποτα, μα τίποτα δεν μπορεί να περιγράψει το μέγεθός της. Της Απώλειας. Με σκόπιμο κεφαλαίο. Κανένα παιδί δεν αναπληρώνεται. Και κανένας γονιός δεν μπορεί να μεταφέρει το επώδυνο της εμπειρίας. Μην το εύχεσαι ούτε στον εχθρό σου. Αλλά και κανένα κείμενο δεν μπορεί να μπει στη δυστυχή θέση.

Εκτός αν το ΄χεις ζήσει…

Από δήμαρχος κλητήρας…

Ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος, ο άλλοτε πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, αποτυχών υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ και πάντα θεσιθήρας της πολιτικής, είναι πλέον μετακλητός υπάλληλος στο γραφείο του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή – και μπράβο του. Αυτό όμως δίνει την αφορμή σε πολλούς να κοροϊδεύουν τον Θανάση, όταν μάλιστα ο ίδιος κατηγορεί τη σημερινή κυβέρνηση ότι χρησιμοποιεί μετακλητούς.

Οσοι τον επικρίνουν βλέπουν τον συμβιβασμό του ταπεινωτικό για έναν κοτζάμ πρώην πρόεδρο, πρώην βουλευτή Επικρατείας, πρώην υπουργό!

Πώς καταδέχεται να βολεύεται τώρα σε μια θεσούλα μετακλητού στη Βουλή, έστω και αν φέρει τον βαρύγδουπο τίτλο του γενικού διευθυντή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ;

Ο πρόεδρος Βασίλης Λεβέντης, λ.χ., του οποίου το ηγετικό κύρος δεν αμφισβητήθηκε ούτε την εποχή που ήταν εκείνος και η κάμερα μόνοι τους, θα δεχόταν ποτέ κάτι τέτοιο;

Πρόσφυγες και ...«πρόσφυγες»

Το μεταναστευτικό μετά από 5 χρόνια είναι παρόν, θυμίζοντας ότι τίποτα δεν λύθηκε μέχρι τώρα, αλλά αντίθετα υπάρχει τέτοια δυναμική, που υποδηλώνει ότι τα χειρότερα έπονται αν δεν ληφθούν μέτρα. Στις 29Αυγούστου στάλθηκε το μήνυμα από την Τουρκία του κ. Ερντογάν.

Είναι κάτι που αναφέρει από την αρχή η Παγχιακή Επιτροπή Αγώνα: Η Τουρκία χρησιμοποιεί τις μεταναστευτικές ροές προς όφελος των εθνικών της συμφερόντων, αδιαφορώντας για πνιγμούς, ανθρώπινα δικαιώματα και τέτοιου είδους «λεπτομέρειες». Άλλωστε έχει δείξει διαχρονικά ότι είναι «μέτρ» στις μετακινήσεις πληθυσμών και στους εποικισμούς περιοχών – κρατών (βλέπε Κύπρος)…

Αλήθειες που ΔΕΝ λέγονται (ακόμα)…

Υπάρχουν αλήθειες που ΔΕΝ λέγονται!

Σε μια εποχή που η «πληροφορία» κυκλοφορεί παντού, σχεδόν ανεξέλεγκτα, εντούτοις υπάρχουν απλές αλήθειες, που τις βλέπουν πολλοί, αλλά δεν τολμά να τις πει κανένας – κι όσοι τολμούν απομονώνονται και τελικά φιμώνονται!

Μερικά παραδείγματα - έτσι σχεδόν τυχαία επιλεγμένα:

·       Αλήθεια πρώτη: Στην Ελλάδα έχει αποτύχει πλήρως κάθε εκπαιδευτική μεταρρύθμιση τα τελευταία 40 χρόνια!

Τώρα βγαίνει επίσημη έρευνα και διαπιστώνει ότι σχεδόν το 50% των μαθητών έχουν σοβαρές πιθανότητες να καταλήξουν «λειτουργικά αναλφάβητοι»!

Μετά από 12 χρόνια υποχρεωτική σχολική Εκπαίδευση!

Εκείνο που δεν τολμάει να πει κανείς, είναι ότι πριν 40 χρόνια ΔΕΝ υπήρχε τέτοιο πρόβλημα! Από τη δεκαετία του ’60 και μετά το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό των ενηλίκων εκείνης της εποχής είχαν πλήρη δυνατότητα να διαβάσουν και να κατανοήσουν το γραπτό λόγο (φαίνεται κι από τις κυκλοφορίες εφημερίδων και περιοδικών ποικίλης ύλης της εποχής εκείνης).

Και να συντάξουν τις σκέψεις τους γραπτά. Και να μιλήσουν χωρίς να κάνουν σοβαρά λάθη. Και να χειριστούν άνετα τα βασικές έννοιες τις αριθμητικής (αναλογίες, απλή μέθοδο των τριών κλπ.)

Παρά το γεγονός ότι πολλοί δεν τελείωναν το εξατάξιο Γυμνάσιο (δηλαδή το σημερινό Λύκειο).

Προφανώς κάτι κάναμε στραβά όλα αυτά τα χρόνια…

Hey Little Baby...

Dope Lemon

Η περιθωριοποίηση των «Ορθοπολιτικών» - απόλυτα ΕΠΙΚΑΙΡΗ πια!

Σήμερα θα σας γράψω για τέσσερα άσχετα μεταξύ τους πράγματα:

Για την υποκρισία, την πολιτική μυωπία, την αποσιώπηση και την χειραγώγηση. Το γιατί, θα το καταλάβετε στο τέλος.

·       Πρώτον, θα θυμάστε πως όταν ο Τσίπρας παρέπεμπε σε Προανακριτικές Επιτροπές δύο πρώην Πρωθυπουργούς και οκτώ πρώην υπουργούς (ανάμεσά τους: τον εν ενεργεία Ευρωπαίο Επίτροπο τότε και τον εν ενεργεία Κεντρικό Τραπεζίτη, τότε και σήμερα), όταν λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ έστηνε δέκα κάλπες στη Βουλή για την παραπομπή δέκα κορυφαίων πολιτικών αντιπάλων του τότε… αλήθεια, τι έγινε τότε;

Υπήρξαν διαφωνίες βέβαια, για την διαδικασία, υπήρξαν έντονες διαμαρτυρίες από τους άμεσα ενδιαφερομένους οι οποίοι κατήγγελλαν σκευωρία, αλλά κανείς δεν μίλησε τότε για την ανάγκη να προφυλαχθεί η «εθνική ενότητα»!

Κανένας δεν νοιαζόταν για «συναίνεση» τότε!

Όλοι θεωρούσαν προφανές ότι, αν όντως οι καταγγελλόμενοι τα είχαν κάνει αυτά για τα οποία καταγγέλλονταν, ε τότε, όποιοι κι αν ήταν, όσο ψηλά κι αν είχαν φτάσει, έπρεπε να πληρώσουν.

Αυτά τότε…

Ο σουρεαλισμός συνεχίζεται…

Είδα τις προάλλες ένα δακρύβρεχτο ειδησεογραφικό ρεπορτάζ στο κανάλι του Ιβάν, κι ακόμη να συνέλθω.

Έφριξα ο ποταπός. 

Έδειχνε την νυχτερινή «διάσωση» μεσοπέλαγα μιας βάρκας γεμάτης από δυστυχείς «πρόσφυγες πολέμου», από χώρες που δεν έχουν πόλεμο, από το ηρωικό Λιμενικό μας…