Μια Ζωή Σικέ (10)

Αποφάσισα να φύγω. Πλήρωσα και βγήκα έξω στο δρόμο.

Ο καιρός ήταν τέλειος. Ανοιξιάτικος.

Εξαίσιος, και απίστευτος.

Μύριζε θυμάρι.

Μια ευφορία με κατέλαβε. Ένα «μπουστ» αδρεναλίνης.

Το μυαλό μου πλημμύρησε από ευχάριστες εικόνες.

Όλα άρχισαν να μου φαίνονται ειδυλλιακά. Ακόμα και τα κορναρίσματα των αυτοκινήτων, που αν έχεις λίγη φαντασία μπορείς να τα εκλάβεις για κρωξίματα πουλιών της ζούγκλας.

Ζούγκλα είπα και θυμήθηκα, ή μάλλον φαντάστηκα, ή μάλλον δεν ξέρω…

‘Έναν Αλέξη χρειαζόμαστε… πραγματικά!

Ένα πράγμα για το οποίο θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, είναι το γεγονός ότι όταν γύρω στο 1988-89 επήλθε στη χώρα η γενική πολιτισμική κατάρρευση, και η μαζική πλύση εγκεφάλου που μας σάρωσε, εκ μέρους των ιερέων του τίποτα, δηλαδή των ιδιωτικών καναλιών και ραδιοφωνικών σταθμών που άρχισαν να εκπέμπουν ανεξέλεγκτα και ασύστολα, ήμουν ήδη «ώριμος» ενήλικος, σχεδόν τριαντάρης.

Οπότε η ζημιά που θα μπορούσα να πάθω ήταν σαφώς μειωμένη σε σχέση με αυτήν που θα πάθαινα αν ήμουν πιο μικρός, πιο αθώος, και πιο εύπλαστος.

Και αυτό με βοήθησε αρκετά στο να αντιληφτώ από τότε το τι παίζει, και το που οδηγούμαστε…

Προς μια νέα εθνική αυτοχειρία;

Ουδείς αμφιβάλλει πως η χώρα αντιμετωπίζει την πλέον δεινή κρίση κατά τα τελευταία 60 χρόνια.

Και αν η Κατοχή υπήρξε γεγονός αναπότρεπτο, κανείς δεν μπορεί να πει το ίδιο και για τον Εμφύλιο.

Χρειάσθηκαν, όμως, έξι δεκαετίες για να αναγνωρισθούν, με μισόλογα έστω, τα εκατέρωθεν λάθη και οι ευθύνες.

Ενώ και από τις δύο πλευρές εξακολουθούν να υπάρχουν υποστηρικτές της «μιας και μοναδικής αλήθειας».

Αναντίρρητο είναι και το εθνοκτόνο κλίμα του Εμφυλίου· δηλαδή η μισαλλοδοξία και ο διχασμός, που καθυστέρησαν για τουλάχιστον μία δεκαετία την απαρχή ανασυγκρότησης μιας καθημαγμένης χώρας. Επιπλέον δε, άφησαν επί χρόνια υπαρκτά ίχνη, ώστε να τα αναζωπυρώνουν και να τα εκμεταλλεύονται ορισμένοι πολιτικοί μας.

Ο «κόκκινος δήμαρχος» χτύπησε και πάλι…

‘Όπως διαβάζω σε ειδησεογραφικά σάιτς, ο αντισυστημικός δήμαρχος Στυλίδας, ο Απόστολος Γκλέτσος, ή Γλέτσος (δεν είμαι σίγουρος), έκανε και πάλι την επαναστατική του πράξη. Έτσι απλά και ανθρώπινα.

Όπως μας έχει συνηθίσει…

Κατέβασε τους δήθεν επίσημους από την εξέδρα της παρέλασης, και στη θέση τους έβαλε κάποια γεροντάκια, βετεράνους και ήρωες του ’40.

Το που τους βρήκε είναι ένα άλλο θέμα, μιας και οι συγκεκριμένοι θα πρέπει σήμερα να είναι τουλάχιστον 90 χρόνων, οπότε μάλλον δεν θα τους ενδιαφέρουν τόσο οι παρελάσεις όσο η σουπίτσα τους, αλλά τέλος πάντων.

Ο δήμαρχος  έκανε αυτό που πίστευε πως πρέπει να κάνει, και μπράβο του.

Περί ηλιθίων…

Ο Αϊνστάιν είχε πει πως δύο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη ηλιθιότητα, κρατώντας επιφυλάξεις για το μη πεπερασμένο του σύμπαντος.

Διάφοροι ερευνητές μελέτησαν τον παράγοντα της ανθρώπινης ηλιθιότητας, με κύριο τον Ιταλό οικονομολόγο και ιστορικό Carlo M. Cipolla , ο οποίος εξέδωσε το 1988 τη μελέτη του με τους πέντε βασικούς νόμους αυτής.

Ο Περιφερειάρχης…

Τον Απόστολο Τζιτζικώστα τον γνώρισα πριν από εννέα χρόνια σε ένα χαλαρό κάλεσμα. Μας σύστησε μια κοινή φίλη.

Έκτοτε, εξαιρετικά τυπικός, μου έστελνε πάντα ευχές με sms στη γιορτή μου, από αυτές τις εθιμοτυπίας.

Από την αρχή σχημάτισα για κείνον την εντύπωση που έχω και σήμερα.

Μια εντύπωση βιασύνης.

Γόνος αστικής πολιτικής οικογένειας της Θεσσαλονίκης που μοιραία θα είχε την ίδια πορεία στο χώρο της πολιτικής που του είχαν προκαθορίσει. 

Ο τριανταπεντάχρονος σήμερα Περιφερειάρχης, με το τυπικό βιογραφικό των νέων πολιτικών και τις λαμπρές σπουδές, γιος του τέως υπουργού της Νέας Δημοκρατίας Γιώργου και της Καίτης, που διευθύνει με επιτυχία εδώ και χρόνια μια από τις μεγάλες βιομηχανίες γάλατος στη Βόρεια Ελλάδα.

Spiegel: Πελατειακές σχέσεις και λαϊκισμός κατέστρεψαν την Ελλάδα.

Η οικονομική ύφεση πλήττει ιδιαίτερα την μεσαία τάξη στην Ελλάδα υποστηρίζεται σε έρευνα που δημοσιεύει η ηλετρονική έκδοση του Spiegel Online .

Στην έρευνα που έκαναν η Φραγκίσκα Μεγαλούδη και ο Στέλιος Παπαρδέλας αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:

Μια Ζωή Σικέ (9)

Η μπύρα ήταν νόστιμη. Άλλωστε η μπύρα είναι από τα λίγα ποτά που δεν επιδέχονται νοθεία.

Δεν υπάρχουν μπύρες μπόμπα. Καλό αυτό.

Όλοι μέσα στο μπαρ κάπνιζαν. Κι`εγώ βέβαια.

Η κάπνα άρχισε να με πειράζει καίγοντας τα μάτια μου.

Τα έκλεισα για να συνέλθω και άκουσα τους πυροβολισμούς.

Γυρίζοντας το κεφάλι μου προς τη πλευρά του σαματά είδα το δάσος να καίγεται.

Οι σκηνές φαινόντουσαν ετοιμόρροπες και γυναικόπαιδα έτρεχαν ολόγυρα χωρίς φανερό σκοπό….

Η περίπτωση Τζιτζικώστα …

Και βέβαια δεν πρόκειται για γκάφα, όπως έσπευσε να το περιγράψει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος για να αποδραματοποιήσει την εξίσωση ανάμεσα στη Χρυσή Αυγή και το ΠΑΣΟΚ από τον περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας. (Η επίμαχη δήλωση στο ΜΕΓΚΑ: «Πρέπει να σεβόμαστε τους νόμους, γιατί τότε ένας άλλος περιφερειάρχης -μακριά από έμενα αυτό- θα μπορούσε να μην καλέσει το ΠΑΣΟΚ στην παρέλαση γιατί θα μπορούσε να πει ότι είναι εγκληματική οργάνωση επειδή καταδικάστηκε ο Άκης Τσοχατζόπουλος και ως εκ τούτου δεν το καλώ»).

Όπως, άλλωστε, δεν ήταν το πρωτόκολλο και η εθιμοτυπία -όπως ο ίδιος υποστήριξε- που βάρυναν τόσο πολύ στη συνείδησή του ώστε να καλέσει το κόμμα του Ν. Μιχαλολιάκου, του Η. Κασιδιάρη, του Παναγιώταρου κ.ο.κ. στις εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη.

Η Ν.Δ. της Θεσσαλονίκης είναι για τα μπάζα.

Αυτή η ιστορία που προέκυψε από το πουθενά με την «γκάφα» του Απόστολου Τζιτζικώστα έχει .. ζουμί.

Όχι ότι είναι και τίποτα το σπουδαίο, αλλά στις εποχές πολιτικής ρευστότητας που ζούμε, η τρίχα που γίνεται τριχιά μπορεί να στοιχίσει δυσανάλογα.

Βασικό συμπέρασμα της κόντρας που ξετυλίγεται είναι η σαφής πλέον διαπίστωση ότι η ένδεια της ΝΔ στα της Θεσσαλονίκης είναι αξεπέραστη.

Το έχω γράψει και άλλες φορές, και επειδή ούτε είμαι ούτε ήμουν ποτέ νεοδημοκράτης, μπορώ να εκφράζομαι  πολύ πιο ελεύθερα από κάποιον που δεσμεύεται κομματικά.

Οπότε τα λέω όπως ακριβώς τα βλέπω.

Η γαλάζια παράταξη της Θεσσαλονίκης είναι απλά ένα γαλάζιο τέλμα

Με την πλειονότητα των στελεχών της να περιμένουν να δουν κατά που φυσά ο άνεμος, για να πάρουν θέση.

Ναι, αλλά έτσι δεν γίνεται δουλειά.