Strange Times in Casablanca...

John Cale

Ραντεβού στα γουναράδικα πατριώτες...

«Κάποια στιγμή πρέπει να ξεκαθαρίσει η ήρα από το στάρι με τους παρανομούντες δημοσίους υπαλλήλους» είπε η αναπληρώτρια Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Εύη Χριστοφιλοπούλου, εξαγγέλλοντας παράλληλα το «τέλος» των απολύσεων στο δημόσιο για αριθμητικούς στόχους και τονίζοντας ότι πλέον στο δημόσιο θα απολύονται μόνο όσοι παρανομούν…».

Αυτό ήταν η αξιολόγηση, η κάθαρση, η μείωση  και η αναδιοργάνωση;

Η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ διαφωνούν για το αν πρέπει να τιμωρηθούν και να επιστρέψουν τα κλοπιμαία όσοι έχουν κλέψει και πλαστογραφήσει.

Όταν κάποιος με ένα πλαστό πτυχίο έχει εισπράξει 30.000 ή 300 χιλ. ευρώ δεν έχει διαπράξει κλοπή;

Γιατί οι «Καραμανλικοί» χτυπάνε τον Σαμαρά;

Στην πολιτική δεν υπάρχουν τυχαία γεγονότα.

Και επαναλαμβανόμενη σύμπτωση απλά δεν είναι σύμπτωση.

Φαίνεται λοιπόν ότι στην πιο κρίσιμη στιγμή για την πατρίδα, την ώρα που κρίνεται το μέλλον των επόμενων γενεών κάποιοι αποφάσισαν να παίξουν το παιχνίδι του Τσίπρα.

Βάλλουν ακόμη και κατά της ίδιας τους της παράταξης την οποία θα διαλύσουν με τις ίντριγκες και τα παρασκήνιά τους.

Με έναν αδριάντα ξεχνιέμαι…

Τα ονόματά τους, όπως τα διαβάζεις το ένα μετά το άλλο στη σειρά, καταπλήσσουν: Νταβλούρος, Κοψαχείλης (ο Τιμολέων, φυσικά), Κουτσογιαννακόπουλος, Σαμπαζιώτης!

Ολοι αυτοί μέσα;

Και όχι μόνον· στο σχήμα συμμετέχουν και οι Τζαμτζής, Καράογλου, καθώς και οι κυρίες Μπατσαρά, Σκόνδρα και Καραμανλή.

Οταν πια βλέπεις να περιλαμβάνεται και το όνομα της Παναγιώτας (Τάνιας) Ιακωβίδου, καταλαβαίνεις ότι η πρωτοβουλία τους πηγάζει κατευθείαν από τον πυρήνα της κοινοβουλευτικής Ν.Δ., που θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε «πρωτοπορία», στο επίπεδο της σκέψης και των ιδεών τουλάχιστον.

Επομένως, ως υπεύθυνος σχολιαστής οφείλω κι εγώ να προσεγγίσω με την αρμόζουσα σοβαρότητα το αίτημα που προωθούν με κοινοβουλευτική ερώτηση είκοσι τρεις βουλευτές της Ν.Δ. (ο ανθός της Κ.Ο.), για να στηθεί στην Αθήνα ανδριάντας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Άλλο αξιολόγηση, άλλο πλαστογραφία, άλλο καταλήψεις δημαρχείων.

19 αριστεροί δήμαρχοι και μια περιφερειάρχισσα, η κ. Δούρου της Αττικής, αρνούνται να εφαρμόσουν το νόμο που ζητάει έλεγχο των πιστοποιητικών για όσους υπαλλήλους των υπηρεσιών τους είδαν τις συμβάσεις τους να μετατρέπονται από ορισμένου χρόνου σε αορίστου.

«Διαφωνούμε με την αξιολόγηση» λένε.

Κι από κοντά, η ΠΟΕ-ΟΤΑ, συνδικάτο όσων μισθοδοτούνται από Δήμους και Περιφέρειες, είχε αναγγείλει για χτες Τρίτη καταλήψεις σε κτίρια Δήμων.

Πάντα «ενάντια στην αξιολόγηση» εννοείται.

Πρόκειται για καθαρό ψέμα…

Run...

Snow Patrol

Η απόλυτη σχιζοφρένεια…

Μιλάμε για μεγάλη τρέλα. Για πραγματική σχιζοφρενική συμπεριφορά σε όλα τα επίπεδα.

Την οποία δεν μετριάζει ούτε η κρίση, ούτε η ανέχεια.

Ψήφους να παίρνουμε, κι ας πα’ να καεί το σύμπαν.

Πρώτη περίπτωση αυτή της Δούρου που ζήλωσε τη καρέκλα του Αλέξη και έχει πάρει φόρα για μεγαλεία…

Τι κάνει;

Από τη μια ως «αριστερή» καταγγέλλει όπου σταθεί και όπου βρεθεί τη φαύλη μπλε και πράσινη κομματοκρατία των προηγούμενων δεκαετιών (την οποία παρεμπιπτόντως υπηρέτησε πιστά), και από την άλλη, την ώρα που η συγκυβέρνηση έστω με την απειλή της τρόικα πάει να βάλει μια τάξη στο δημόσιο, κυνηγώντας πλαστογράφους και παράνομα μονιμοποιηθέντες, η ίδια έρχεται να τους υπερασπιστεί!!!!

Για τα ψηφαλάκια που λέγαμε…

Ο Σταύρος, το Ποτάμι, και ο Σύριζας…

Έχω πει κι άλλη φορά, ότι αν δεν ήμουν σαμαρικός, ίσως και να γινόμουν ποταμίσιος.

Και όχι μόνο επειδή πολλοί καλοί μου φίλοι ήδη έχουν βουτήξει στα νερά του, αλλά επειδή θεωρώ τον Θεοδωράκη συμπαθητικό, και πάνω απ’ όλα ως διαθέτοντα κοινό νου.

Που στη σημερινή αλαλούμ εποχή του γενικευμένου αγαναΧτισμού, αυτό το στοιχείο είναι και σπάνιο και πολύτιμο.

Τον έχω γνωρίσει προσωπικά, έχουμε μιλήσει, και έχω παρακολουθήσει μια δυο ομιλίες του.

Ο άνθρωπος πατάει στη γη, αυτά που λέει θα τα έλεγα κι εγώ (και ο Σαμαράς), και σε γενικές γραμμές δεν με απωθεί.

Κάθε άλλο…

Οι ουρές κι ο κούκος…

Mεσημέρι στην πλατεία Κοραή της Αθήνας.

Ένα μεγάλο πανό στην είσοδο του Μετρό γράφει: «Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ-λτη τώρα».

Γύρω-γύρω κάποιοι μοιράζουν στους περαστικούς φυλλάδια «ενάντια στα χαράτσια».

Αργότερα κοιτάζω τις ειδήσεις της ημέρας και βλέπω ότι από τις βασικές ήταν οι ουρές που σχηματίστηκαν στις τράπεζες για την πληρωμή του φόρου.

Έψαξα να βρω και για την «κινητοποίηση», που εγώ την είχα θεωρήσει πολύ «ψόφια».

 Ήταν αυτό που λέμε «τρεις κι ο κούκος» για ένα θέμα που έχει γίνει τόσος ντόρος.

Γίναμε όλοι αριστεροί;

Μια φορά κι έναν καιρό δεν ήταν και τόσο μόδα να δηλώνεις αριστερός.

Πολύ πιο χάι ήταν να ορίζεις τον εαυτό σου ως προοδευτικό, πεφωτισμένο, ριζοσπάστη, έστω και εκσυγχρονιστή -με την καλή έννοια.

Αυτό το φόρα παρτίδα "αριστερός", να το γράφεις στο κούτελο και να μην το σκύβεις το κεφάλι, το αποτολμούσε λίγος κόσμος.

Για την πλειοψηφία των πολιτών ήταν κάτι πασσέ, κάτι παλιάκο, κάτι που μύριζε μούχλα, σαν τις βάτες στα σακάκια ένα πράγμα…