The Old Man Down the Road...

John Fogerty

Αλέξης μόνος ψάχνει (ηλιθίους)…

Η αντιπολίτευση προσέφερε συναίνεση στον κ. Τσίπρα τον περασμένο Αύγουστο. Ανοήτως, αλλά την προσέφερε. Ήταν συναίνεση στην πράξη και δίχως όρους. Η συνέχεια απέδειξε το άνισο της μάχης ανάμεσα σ’ αυτόν που έχει άγνοια κινδύνου και σε εκείνον που έχει έλλειψη ενδοιασμών.

Αντί ο Αλέξης να αναγνωρίσει -έστω- την καλή τους πρόθεση, την επομένη τούς έσυρε σε εκλογές ως κατηγορούμενους για τη στήριξη που του παρείχαν.

Αυτός έκανε τη μεγαλοπρεπή κωλοτούμπα προς το μνημόνιο, η αντιπολίτευση κατεσφάγη στις κάλπες ως ένοχη. Πάει καλά, έτσι είναι το πολιτικό παιχνίδι…

Η αρχή του τέλους για τον «πουτινισμό»;

Όλοι γέλασαν τότε που ο πρόεδρος Ομπάμα προειδοποίησε τη Ρωσία ότι αν εμπλακεί στη Συρία, θα μπλέξει άσχημα.

Όλοι γέλασαν όταν ο Χριστόφορος Κολόμβος έλεγε πως η γη είναι στρόγγυλη.

Όλοι γέλασαν όταν ο Έντισον κατέγραψε τον ήχο.

Όλοι γέλασαν όταν οι αδελφοί Ράιτ είπαν πως ο άνθρωπος μπορεί να πετάξει.

Λοιπόν, δείτε τι κάνει τώρα ο πρόεδρος Βλαδίμηρος Πούτιν στην Συρία, και περιμένετε να δείτε ποιος θα γελάσει τελευταίος…

Βέβαια, αυτό που συμβαίνει με την πυρηνική Ρωσία δεν είναι καθόλου αστείο.

Μπλεγμένη σε εσωτερικά οικονομικά αδιέξοδα, η Ρωσία προσπαθεί να στηρίξει έναν αδύναμο πλην όμως σκληρό σύμμαχό της στη Μέση Ανατολή, δηλαδή το καθεστώς Άσαντ της Συρίας. Μάλιστα το Κρεμλίνο πληρώνει ιδιαίτερα ακριβά την προσπάθειά του να βοηθήσει τον Άσαντ. Οι Ρώσοι επιστρέφουν στην πατρίδα τους μέσα σε φέρετρα.

Γιατί διαλύονται τα κόμματα;

Τους τελευταίους μήνες βλέπουμε το ελληνικό κομματικό σύστημα να θρυμματίζεται. Πρώτα είδαμε το ΠαΣοΚ να διασπάται με την αποχώρηση του Γ. Παπανδρέου και την ίδρυση του Κι.Δη.Σο. Μετά διασπάστηκε ο Σύριζα μόλις υιοθέτησε το «νεοφιλελεύθερο» και «βάρβαρο» μνημόνιο.

Η ΔημΑρ,  αφού συνέπραξε με το ΠαΣοΚ διασπάστηκε μετά την αποχώρηση του κ. Κουβέλη. Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε την αυτό-γελοιοποίηση και ίσως και την αυτό-διάλυση της Νέας  Δημοκρατίας.

Πολλοί θα πουν ότι η αιτία των διασπάσεων αυτών είναι η ανεπάρκεια των ηγετικών στελεχών τους. Κάποιος θα προσθέσει ότι είναι θέμα ελληνικής νοοτροπίας, της παραδοσιακής ελληνικής τάσης για φθόνο και διχόνοια και έλλειψης οργανωτικότητας. Ίσως να παίζουν ρόλο και τέτοιοι παράγοντες. Νομίζω όμως ότι δεν είναι οι πιο σημαντικοί…

Αριστερά ή δεξιά;

Αριστερά ή δεξιά; Σα να λέμε: άσπρο μαύρο. Διάλεξε.

Αυτός ο μηχανιστικός τρόπος σκέψης κι αυτή η ρητορική του κενού έχει σκεπάσει την ευρωπαϊκή σκέψη στο σύνολό της, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στην πολιτική αλλά και την απλή καθημερινότητα του πολίτη.

Δεν ξέρω εάν είναι μνημονικό ίχνος από τον καιρό της Γαλλικής Επανάστασης ή από την εποχή της εμφάνισης του κομμουνιστικού κόμματος ή από την εποχή του ψυχρού πολέμου. Το σίγουρο είναι ότι αυτή η αντίθεση και με βάση την τρέχουσα πραγματικότητα τείνει να αναδειχθεί ως μια αντίθεση εκτός πραγματικότητας, αφού στην πραγματικότητα είτε η δεξιά είτε η αριστερά κυβερνούν ουσιαστικά εξυπηρετώντας τα ίδια συμφέροντα. Ποια; Εκείνα τα οποία θα κρατήσουν τους κυβερνώντες στην εξουσία για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα…

Είναι ασφαλή τα αεροπορικά ταξίδια;

Οι αεροπορικές εταιρίες προετοιμάζονται για μια πιθανή μείωση πελατών καθώς οι συνέπειες των επιθέσεων στο Παρίσι επηρεάζουν ένα κοινό που πλέον χρησιμοποιεί τα αεροπλάνα τακτικά. Σε αυτό συντελούν και οι διάφορες απειλές για βόμβες σε αεροσκάφη που έχουν αυξηθεί από την ημέρα της σφαγής στη γαλλική πρωτεύουσα.

Οι απειλές-φάρσες ήταν αναμενόμενες, και ξεκίνησαν όταν την επομένη της επίθεσης τρία γαλλικά επιβατικά αεροσκάφη παρέμειναν καθηλωμένα στο έδαφος εξαιτίας τέτοιων απειλών…

Yassassin...

David Bowie

Απαθείς μπροστά στην έλευση του νέου καθεστώτος…

Δυο γεγονότα ξεχώρισαν στην εσωτερική σκηνή την εβδομάδα που μας πέρασε. Το πρώτο ήταν η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Θυμίζω πως οι τοποθετήσεις των ξένων funds που συμμετείχαν στις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου έγιναν με υπολογισμό κάποιας χαμηλότατης τιμής ανά μετοχή, τιμή που τέθηκε με τα κριτήρια των επενδυτών και οδήγησε την ήδη χαμηλότατη χρηματιστηριακή αξία των τραπεζών σε ουσιαστική εξαΰλωση.

Φτάσαμε δηλαδή στο αστείο σημείο να μπορεί κανείς να αγοράσει ολόκληρη την Πειραιώς καταβάλλοντας την αξία ενός μεγάλου ακινήτου, σαν ένα από τα πολλά που διαθέτει ως εμπράγματες εγγυήσεις το εν λόγω χρηματοπιστωτικό ίδρυμα. Και το φιάσκο αυτό οφείλεται κυρίως στην συνεχή ανικανότητα της κυβέρνησης, η οποία πρώτα εξουθένωσε την ήδη ταλαιπωρημένες τράπεζες μέσω των κάπιταλ κοντρόλς, και κατόπιν καθυστέρησε αδικαιολόγητα την ΑΜΚ.

Grexit ήδη γίνεται, αλλά όχι όπως νομίζαμε…

Η οικονομία καταρρέει, και εκείνοι ψάχνουν πώς να αυξήσουν τους φόρους.

Οι φορολογούμενοι δεν αντέχουν άλλη φορολαίλαπα. Από την περασμένη Παρασκευή η οικονομία βρίσκεται σε μια ακόμα πτωτική μεταβολή κατακλυσμιαίου μεγέθους.

Συνδυαστικά με τη συσσωρευμένη ανασφάλεια των φορολογούμενων, οι τελευταίες εξελίξεις με τα κόκκινα δάνεια και την εκδικητική μεταβολή της ρύθμισης των 100 δόσεων οδηγούν τις ελληνικές επιχειρήσεις στο Grexit.

Ευτυχώς για τις ελληνικές επιχειρήσεις οι γειτονικές χώρες όπως η Ρουμανία, η Βουλγαρία και τελευταία και η Αλβανία, τούς προσφέρουν Grexit. Διέξοδο δηλαδή από το πλέον τοξικό οικονομικό και επιχειρηματικό περιβάλλον ένθεν του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου…

Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος…

«Μαμά, πες μου σε παρακαλώ, πως ξεκίνησε ο Α’ ΠΠ»;

«Αγάπη μου, στα έχω πει, ήταν πολύ παλιά… πριν από έναν ολόκληρο αιώνα».

«Μαμά σε παρακαλώ»!

«Ε, λοιπόν, είναι μπερδεμένο. Θέλεις στα αλήθεια να σου πω»;

«Ναι μαμάκα».

«Ήταν μια θλιβερή ιστορία. Ο κόσμος ήταν έτσι οργανωμένος, και μια μέρα κατέρρευσε, και σκοτώθηκαν εκατομμύρια άνθρωποι».

«Γουάου… πως ήταν δηλαδή οργανωμένος»;

«Υπήρχαν αυτοκρατορίες. Ήλεγχαν τεράστιες εδαφικές εκτάσεις γεμάτες από διαφορετικούς ανθρώπους, και  κάποιοι απ αυτούς ήθελαν να κυβερνώνται από μόνοι τους αντί να τους κυβερνούν κάποιοι απόμακροι αυτοκράτορες».

«Οκέι…»…