Η βουβή, υπόκωφη εξέγερση…

“Φοβάμαι ότι δεν καταλαβαίνουμε τη χώρα στην οποία ζούμε”, δήλωσε μετά τη νίκη Τραμπ ο γνωστός μας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν. Σκέψου δηλαδή πολύ περισσότερο πόσο και τι καταλάβαινε από Ελλάδα, όπου ερχόταν και μας έκανε βαρύγδουπες αναλύσεις. Γρυ. Και δεν είναι ο μόνος.

Η εκλογή Τραμπ, το Brexit, η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη, φαίνονται σε αρκετούς ως ανορθολογικές συμπεριφορές λαών, αλλά δεν είναι καθόλου έτσι. Ο ανορθολογισμός χαρακτηρίζει μάλλον τους ίδιους που δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει, αν και θα όφειλαν, εφόσον τυγχάνουν πολιτικοί ηγέτες ή διανοούμενοι και η δουλειά τους είναι να αναλύουν και να διαχειρίζονται την όντως πραγματικότητα, κι όχι εκείνη που κατασκευάζουν η έλλειψη οξυδέρκειας και οι εμμονές. Δουλειά τους είναι να προβλέπουν και όχι να κλαψουρίζουν έκπληκτοι και αναδρομικά πάνω απ’ το χυμένο και κομμένο γάλα…

Τι μας δείχνει η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ…

Τόσο η άσκηση της πολιτικής από τους αξιωματούχους όσο και η πολιτική ζωή των πολιτών χρειάζονται ψυχραιμία και ρεαλισμό· οι θρήνοι και οι κατάρες δεν έχουν θέση στη δημοκρατία – στην πραγματικότητα, δεν έχουν θέση πουθενά.

Πρόεδρος των ΗΠΑ εξελέγη ένας δισεκατομμυριούχος, που, αντιθέτως από άλλους δισεκατομμυριούχους (τηρουμένων των αναλογιών, δισεκατομμυριούχοι ήταν, για την εποχή τους, ο Τζορτζ Ουάσινγκτον, ο Τόμας Τζέφερσον, ο Τζον Κένεντι, ο Θίοντορ Ρούσβελτ, ο Αντριου Τζάκσον) προβάλλει μια εικόνα filthy rich: πρόκειται για έναν αμοραλιστή που ταυτίζει, με κάποια αυθαιρεσία, τις υλιστικές και ατομικιστικές του αξίες με τον εθνικό αμερικανικό χαρακτήρα...

Cascadia: Μια αποσχιστική ουτοπία…

Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο τάραξε τα νερά, και ανακάτεψε γερά την τράπουλα. Ειδικά στην Αμερική, όπου πολλοί, μα πάρα πολλοί, ακόμη να το χωνέψουν.

Σύμφωνα όμως με πολλούς ειδικούς, οι εξελίξεις έχουν ως εξής: Αν κάποιος Αμερικανός δεν μπορεί να ζήσει στη χώρα του με τον Τραμπ πρόεδρο, τότε έχει δυο επιλογές: Ή την κάνει κατά τον παγωμένο Καναδά μεριά, ή περιμένει να «απελευθερωθεί» η δυτική ακτή της αμερικανικής ηπείρου, εκεί όπου πάντα λάμπει ο ήλιος, και για κάποιους έχει ήδη όνομα… λέγεται Cascadia…

Ο Ομπάμα έχει στη βαλίτσα του και “λύση” για το Κυπριακό;

Ενδεχομένως, θα έχει προκαλέσει εντύπωση σε όσους παρακολουθούν το Κυπριακό (όχι στα ελληνικά ΜΜΕ, βέβαια, τα περισσότερα εκ των οποίων το περνούν στα ψιλά) ότι η τουρκική και τουρκοκυπριακή πλευρές επιμένουν να οριστεί πολυμερής, όπως θέλει η ελληνική πλευρά, πενταμερής, όπως θέλει η τουρκική, διεθνής Διάσκεψη, εντός του Δεκεμβρίου του 2016. Γιατί; Ξέρει κάτι περισσότερο η Άγκυρα και τα κατεχόμενα από μας;

Η απάντηση είναι απλή: Η σημερινή αμερικανική ηγεσία Ομπάμα, πιέζει αφόρητα για να υπάρξει λύση προτού αποχωρήσει ο Ομπάμα από τον Λευκό Οίκο. Ως γνωστόν, ο Ντόναλντ Τραμπ αναλαμβάνει τα καθήκοντα της προεδρίας στις 20 Ιανουαρίου 2017. Μέχρι τότε, θα κυβερνάει ο Μπάρακ Ομπάμα, και στο Κυπριακό θα συνεχίσουν να ασκούνται πιέσεις από τον αντιπρόεδρό του, Τζο Μπάϊντεν και την υφυπουργό Εξωτερικών για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις, Βικτώρια Νούλαντ. Βέβαια, είναι φυσικό, μετά από τα αποτελέσματα των προεδρικών στις ΗΠΑ, η “γραφειοκρατία” να έχει επιβραδύνει κάπως τους ρυθμούς της και στο Κυπριακό, δεδομένου ότι δεν γνωρίζει τι θα αποφασίσει η επόμενη “διοίκηση”. Ωστόσο, μέχρι τότε, ο κίνδυνος για βεβιασμένη επίλυση του Κυπριακού είναι σημαντικός…

Πίσω από τον καθρέφτη…

Στον κόσμο της Αριστεράς υπάρχει μια παράλογη θεωρία για όλα. Βεβαίως ο «παραλογισμός» ορίζεται στο πλαίσιο της τυπικής λογικής. Από τη στιγμή που κάποιος θα αποδεχθεί ότι «έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη», είναι σαν να μπαίνει στον καθρέφτη του Λιούις Κάρολ.

Στον «άλλο κόσμο» της Αλίκης των Θαυμάτων, όλα γίνονται ανάποδα. Ομως –κι εδώ βρίσκεται το μυστικό– για τους χαρακτήρες πίσω από τον καθρέφτη όλα είναι λογικά και κανονικά…

Μωροφιλοδοξίες…

Ερώτηση. Εάν εσείς είχατε πάθος με τον αερομοντελισμό -συναρμολογούσατε και πετάγατε τηλεκατευθυνόμενα αεροπλανάκια- και κάποιος ξαφνικά μια μέρα σάς προσέφερε θέση κυβερνήτη σε Μπόινγκ 747, θα τη δεχόσασταν; Θα αναλαμβάνατε, με ενθουσιασμό και με συγκίνηση πλην με μηδενική εμπειρία, την ευθύνη για τις ζωές εκατοντάδων σε κάθε πτήση επιβατών;

Εάν εσείς ήσασταν ένας εξαιρετικός σκηνοθέτης με ειδίκευση στις "αισθησιακές" ταινίες, θα τολμούσατε στα εβδομήντα πέντε σας να πρωταγωνιστήσετε ο ίδιος σε ένα πορνό; Να περάσετε μπροστά στην κάμερα για να επιδείξετε τα κάλλη και τη λίμπιντό σας;

Έκκεντρες αμερικανικές σεξουαλικές παραξενιές…

Μπορεί το στοματικό σεξ να είναι κάτι το συνηθισμένο σήμερα στις ΗΠΑ, αλλά κάτι τέτοιο δεν ίσχυε τα παλιά τα χρόνια. Η εν λόγω πράξη ήταν επί αιώνες ένα ακόμη απαγορευμένο ταμπού, ενώ ο όρος «πίπα» (blow job) καθιερώθηκε στη δεκαετία του 1940, και αναφέρονταν κυρίως σε παράνομες ομοφυλοφιλικές πράξεις.

Σε ποιον ή ποιους οφείλεται λοιπόν η «νομιμοποίηση» του στοματικού σεξ; Χάρη σε ποιον ή ποιους είναι σήμερα αυτή μια γενικά αποδεκτή ερωτική πράξη; Κρατηθείτε: Το οφείλουμε στο οργανωμένο έγκλημα… στη μαφία δηλαδή…

Το παρελθόν και το μέλλον της Νέας Δημοκρατίας…

Μπορεί η χώρα να υπονομεύεται καθημερινά και συστηματικά από την Πρώτη Φορά Αριστερά κυβέρνηση που βολοδέρνει κουτσαίνοντας με δεκανίκι της τον καπετάν συγκαμένο… μπορεί ο πλανήτης να ετοιμάζεται για τεκτονικές ανακατατάξεις σε παγκόσμιο γεωπολιτικό επίπεδο λόγω της εκλογής του Ντόναλντ Τραμπ ως νέου πλανητάρχη… όμως εμείς εδώ, στο γαλατικό μας χωριό, που αντιστέκεται σθεναρά σε κάθε τι το ορθολογικό, ασχολούμαστε με … τρίχες.

Όπως π.χ. το αν θα ορθοποδήσει ξανά η κεντροαριστερά με φάρο της τον κυρ Φώτη, αν η Φώφη θα συγκλίνει τελικά με τους φλαμπουράρηδες για την προκοπή του τόπου, αν  η Αχτσιόγλου θα επαναφέρει την 13^η σύνταξη (καταργώντας την 11^η και την 12^η),  αν θα τρομοκρατηθεί ο φονιάς των λαών Ομπάμα από την απαγόρευση που εξέδωσε προς το πρόσωπό του ο Δήμος Καισαριανής (και αυτός της Πάτρας), όπως επίσης και από την καταδίκη των πολιτικών του Αμερικανού προέδρου από κάποιον … σύλλογο δασκάλων, που αντί να μαθαίνει στα παιδιά γράμματα τα θέλει στους δρόμους με πλακάτ και σφυροδρέπανα, ή τέλος αν θα αντέξει η Μακρυπούλια έναν νέο οδυνηρό χωρισμό…

Ο Ντόναλντ και οι λαθρομετανάστες…

Παρά τις εντεινόμενες «ανησυχίες» του πλανήτη ολόκληρου,  για το αν ο Τραμπ θα υλοποιήσει τις διάφορες προεκλογικές υποσχέσεις του, ή θα αναδειχτεί σε έναν ακόμη κωλοτούμπα (αλά Αλέξη), ο ίδιος χθες ξεκαθάρισε ορισμένα πράγματα.

 

Όχι... δεν είναι ο Αλέξης...

Πιο συγκεκριμένα, σε συνέντευξή του στην εκπομπή 60 Minutes του CBS, ο Τραμπ αναφέρθηκε στο μεταναστευτικό, που προεκλογικά ήταν το μεγάλο του χαρτί, λέγοντας κατηγορηματικά πως η πρώτη προτεραιότητά του θα είναι η σύλληψη και η απέλαση όλων των λαθρομεταναστών, που έχουν λερωμένο ποινικό μητρώο…

Trump: Να τελειώνουν οι «δηθενιές» των ψευτοαστών στην Ελλάδα…

Από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, χρειάστηκε να ταξιδέψω για επαγγελματικούς λόγους τέσσερις φορές στις ΗΠΑ. Και δεν χρειαζόταν να είναι κανείς ούτε οξυδερκής πολιτικός αναλυτής ούτε να έχει την προϋπηρεσία που έχω στην Ουάσινγκτον, για να καταλάβει το προφανές ακόμη και σε μια ουρά των McDonald’s: το κύμα του Donald Trump.

Την άποψη αυτή την έγραψα σε άρθρο με τον τίτλο «Το φαινόμενο Τραμπ μόλις άρχισε!» από τα μέσα Ιουλίου, όταν οι πάντες έβλεπαν μπροστά τη Χίλαρι και θεωρούσαν τον Τραμπ μια γραφική περίπτωση και τίποτα περισσότερο. Δεν υπενθυμίζω το συγκεκριμένο άρθρο μόνο και μόνο γιατί δικαιώθηκε ως πρόβλεψη των εξελίξεων μήνες πριν από το χθεσινό αποτέλεσμα, αλλά γιατί εξηγώ εκεί τη δυναμική της υποψηφιότητας του Donald Trump. Συνεπώς σήμερα δεν έχω λόγο να αναλύσω το γιατί νίκησε. Το σημαντικό είναι άλλο πλέον και αφορά το πώς διαμορφώνεται η σχέση της Ελλάδας με τη νέα πραγματικότητα στις ΗΠΑ...