13.2.17

Safety Dance...

Men Without Hats





Φλερτάροντας με τον θάνατο…



Κυβερνητική πηγή χθες, κι ενώ από τις Βρυξέλλες έλεγαν ότι υπήρξε πρόοδος και μπορεί να επιστρέψουν οι Θεσμοί στην Αθήνα εντός της εβδομάδας, τόνιζε ότι δεν υπάρχει τέτοια προϋπόθεση. Κι ο λόγος ήταν, σύμφωνα με τα παπαγαλάκια που συνόδευαν τον Τσακαλώτο στις Βρυξέλλες, ότι δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία εξαιτίας των παράλογων απαιτήσεων του ΔΝΤ.




Προφανής η προσπάθεια της κυβέρνησης να διαχειριστεί μια ακόμη στρατηγική ήττα, που όμως είναι και ήττα της Ελλάδας και θα την πληρώσουν ακριβά οι πολίτες. Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει… στα τέσσερα ένα πακέτο ιδιαίτερα επώδυνο και αυτό που επιχειρεί να κάνει είναι να βρει το «αμπαλάζ» για να το περάσει στη Βουλή και στην κοινωνία…

Δεν ξεχνώ…



Για όσους σκέφτονται τις στροφές της σοσιαλδημοκρατίας ώστε να συναντήσουν τώρα ή αργότερα, τον ΣΥΡΙΖΑ, έχω να πω το εξής:
Δεν ξεχνώ:
– το αυταρχικό δημοψήφισμα με το ξενόγλωσσο και παραπλανητικό ερώτημα
– την Ειδομένη και τη Μόρια




– το «λιάζονται» και «εξαφανίζονται» της Τασίας Χριστοδουλοπούλου
– τις ουρές των συνταξιούχων στα ΑΤΜ με τα capital controls
– το κλείσιμο των ΝΕΩΝ, του ΒΗΜΑτος, του Vimafm, του in.gr, και του MEGA
– το reality show του δημόσιου διασυρμού με τις τηλεοπτικές άδειες
– τον διασυρμό του ανώτατου δικαστή από την Αυγή
– το ινστιτούτο της Φλωρεντίας…


Περί Βενεζουέλας, και … περήφανης δραχμής!



Βλέποντας τους Συριζανέλ να ξεδιπλώνουν αργά αργά το όραμά τους για μια περήφανη  Ελλάδα με όπλο την δραχμή και με επίκεντρο τον άνθρωπο, δεν μπορώ παρά να κάνω τις συγκρίσεις μου με την παγκόσμια πρωτεύουσα του αγωνιζόμενου αριστερισμού, την χώρα πρότυπο του Αλέξη, της Δούρου, του Κουράκη, και των άλλων παιδιών της τρελοπαρέας που μας κυβερνά, και να βγάλω κάποια λυπηρά συμπεράσματα, που δυστυχώς για την πλειοψηφία των συμπατριωτών μας αποτελούν… πυρηνική φυσική.




Πρέπει δηλαδή να καούν για να πονέσουν. Να πάθουν για να μάθουν. Και πάλι αν … κρίνοντας από τις δημοσκοπήσεις. Δεν μπορούν δηλαδή όχι μόνο να δουν μπροστά, αλλά ούτε καν δίπλα τους, π.χ. στη σημερινή σοσιαλιστική Βενεζουέλα. Ναι, αλλά ψηφίζουν… γι αυτό και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, ζούμε αυτά που ζούμε, και οσονούπω θα πάμε εκουσίως και στη δραχμή, για να ολοκληρωθούμε ως ηλίθιοι (και πεινασμένοι)...


Τα αφήγημα για τη δραχμή και οι επιτήδειοι...



Πολλά έχουν γραφτεί τα τελευταία χρόνια μέσα στην... τούρλα των μνημονίων με αιχμή τους δανειστές-τοκογλύφους κτλ. κτλ. κτλ. Πολλοί έστησαν... μαγαζιά και παραμάγαζα αλλά και καριέρες (με τα γ...μνημόνια) "επενδύοντας" στην απελπισία, την οργή, την απογοήτευση και την άγνοια εκατομμυρίων Ελλήνων.




Τώρα, η σημαία του αντιμνημονιακού αγώνα έχει υποσταλεί. Πάει. Τελείωσε και αυτή η απάτη που έβγαλε έναν τυχοδιώκτη πρωθυπουργό, ο οποίος συγκυβερνά με έναν κατ΄ εξακολούθησιν ψευδόμενο εταίρο. Το καινούριο αφήγημα (το μοναδικό που έχει απομείνει πλέον...) είναι αυτό της δραχμής...


Τα τερτίπια της αμφιλεγόμενης συμμορίας δείχνουν την έξοδο…



Όλα δείχνουν ότι ο χρονικός ορίζοντας ολοκλήρωσης της δεύτερης αξιολόγησης είναι μεγάλος άγνωστος Χ. Η πικρή αλήθεια όμως για την κυβέρνηση είναι ότι, παρά την αισιοδοξία ή τις κάθε είδους εκτιμήσεις που γίνονται, το πρόγραμμα δείχνει να έχει παγώσει πρόωρα, να έχει περιοριστεί σε ευχολόγια, με τους θεσμούς να μην κάνουν το επόμενο βήμα, ανάσα για την παραπαίουσα κυβέρνηση, καθώς και την επιστροφή των ψιθύρων περί Grexit, να περιρρέουν τεχνηέντως την ατμόσφαιρα…




Μετά τη χθεσινοβραδινή συνάντηση… στο κενό, Τσακαλώτος και Ντάισελμπλουμ θα βρίσκονται σε καθημερινή επαφή με σκοπό να ξεμπλοκαριστούν οι διαπραγματεύσεις και να κλείσει η αξιολόγηση μέσα, το αργότερο, στις πρώτες ημέρες του Μαρτίου και οι θεσμοί επιστρέφουν την ερχόμενη εβδομάδα. Αν βέβαια δεν κλείσει, θα φταίει σίγουρα η ολιγωρία των θεσμών, είχε πει ο κ. Τζανακόπουλος με νόημα…  


12.2.17

Infected...

The The




Mε τη δραχμή θα αγοράζουμε... αέρα κοπανιστό!



Tο μέλλον τη χώρας εκτός Ευρωζώνης περιγράφει ο καθηγητής οικονομικής ανάλυσης του Πανεπιστημίου Πειραιά, κ. Θεόδωρος Πελαγίδης. Δε χαρίζεται σε κανέναν και με επιχειρήματα περιγράφει το εφιαλτικό σκηνικό που θα φέρει στην Ελλάδα, το ενδεχόμενο εξόδου της χώρας από το ευρώ.





Ο κ. Πελαγίδης υποστηρίζει ότι τα βάσανα μας θα τελειώσουν, όταν η χώρα γίνει περισσότερο παραγωγική και, κυρίως, όταν αποκτήσει αξιοπιστία.
Ο ίδιος επικαλείται το παράδειγμα της Κύπρου, όπου παρότι έγινε κούρεμα καταθέσεων στις τράπεζες, κάθε πρωί ξεκινούν με σύνθημα «να φτιάξουμε δουλειές από την αρχή»…


Ποιοι σηκώνουν όλο το βάρος; Οι αντιΣΥΡΙΖΑ νεροκουβαλητές!



«Καταπληκτικός  ο Άδωνις και πάλι!  Μα καλά, πού τα θυμάται όλα αυτά; Φοβερός! Όπως και να το κάνουμε, είναι απ’ τους ελάχιστους που τα χώνουν στους Συριζαίους, μπράβο του!- Ρε παιδιά,  ωραίος που τους κολλάει στη γωνία, όμως άλλοι δεν υπάρχουν;» Σιωπή…




Ο παραπάνω διάλογος επαναλαμβάνεται καθημερινά  σε διάφορες εκδοχές, σε γραφεία, σε τραπεζαρίες, σε καφέ, κομμωτήρια και ταβέρνες. Κι αν είναι ίσως κάπως υπερβολικός ο προβληματισμός, είναι κατά βάσιν σωστός. Εκτός από μπαρουτοκαπνισμένες προσωπικότητες, όπως η Μπακογιάννη και ο Χατζηδάκης, πέραν  του Γεωργιάδη το βάρος της αντιπολίτευσης για λογαριασμό της ΝΔ το σηκώνουν ο Δένδιας, η Ασημακοπούλου, ο Βρούτσης, ο Οικονόμου, η Κεραμέως, ο Λαζαρίδης και η Ζαχαράκη…

Τέλος οι εργαζόμενοι άνθρωποι! Ήρθαν τα εργαζόμενα … ρομπότ.



Τι θα συμβεί στη κοινωνία μας όταν θα φτάσει εκείνη η ώρα που τα ρομπότ θα κάνουν τα πάντα καλύτερα, γρηγορότερα, και πολύ φθηνότερα απ ότι οι άνθρωποι;



Ζούμε σε μια εποχή όπου η τεχνολογία αναπτύσσεται με γεωμετρική πρόοδο. Οι τρομερές εξελίξεις στη ρομποτική, στους υπολογιστές, και στη τεχνητή νοημοσύνη κάνουν τις ζωές μας πιο εύκολες, και φέρνουν ταυτόχρονα μεγάλες αλλαγές στην εργασία…