Heartbeat City...

The Cars

Βακακοφαγία με ιδεολογικό πρόσημο…

Τα πλήθη «συναρπάζονται όταν οι πλούσιοι και ισχυροί πάσχουν ένεκα τραγικής μοίρας», παρατηρεί ο Κοϊντιλιανός – και θυμίζει φίλος, του οποίου τα στάτους έχουν διδακτική αξία. Στην περίπτωση Βακάκη συνεπικουρεί κι η συγκυρία, καθώς υπάρχει βίντεο, που μετατρέπει το τροχαίο της Κυριακής σε πρώτο θέμα διαρκείας.

Βεβαίως, τα πλήθη είχαν συναρπαστεί και με τον θάνατο του Παντελή Παντελίδη. Δεν βρέθηκαν πολλοί όμως, τότε να περιυβρίσουν τον νεκρό τραγουδιστή. Τώρα, γράφτηκαν τέρατα, διότι η αντίδραση έχει και παρονομαστή δήθεν κοινωνικής αντιπαλότητας...

Μνημόνιο κι όσο αντέξουν…

Αν πιστοποίησε κάτι η συμφωνία των Βρυξελλών στις 20 Φλεβάρη ανάμεσα στους εκπροσώπους των Τσιπροκαμμένων (Τσακαλώτος-Χουλιαράκης) και στους εκπροσώπους των ιμπεριαλιστών δανειστών, είναι πως οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι αποφασισμένοι να υπογράψουν τα πάντα, ώστε να μην αναγκαστούν να προσφύγουν σε εκλογές και να εγκαταλείψουν πρόωρα την εξουσία.

Γιατί η προσφυγή στις κάλπες τώρα, με το πρόσχημα της «ηρωικής αντίστασης στις παράλογες απαιτήσεις των δανειστών», δε θα είχε τίποτα το ηρωικό. Από πολύ κόσμο θα εκλαμβανόταν ως αποτυχία της πολιτικής των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ως διάψευση των υποσχέσεων που έδιναν όταν υπέγραφαν το τρίτο Μνημόνιο κι αμέσως έκαναν εκλογές, ως προσπάθεια να τους υποκλέψουν και πάλι την ψήφο…

«Όχι ωρέ, δεν θα σας περάσει»…

 «Όχι ωρέ, δεν θα σας περάσει» είναι ο τίτλος άρθρου, αειθαλούς 92χρονου, πατριάρχη της δημοσιογραφίας, σε κυριακάτικη εφημερίδα. Σε ποιους απευθύνεται με υπερήφανη ελληνική λαλιά και τους λέει ότι δεν θα τους περάσει; Μα φυσικά στην επάρατη «ξενοκρατία» που ενέσκηψε και σκλάβωσε τον περήφανο λαό μας!

Από σεβασμό στην πολιτεία του πολύπειρου αρθρογράφου, δεν θα σχολιάσω την άποψη που εκφράζει, όπως ας πούμε ότι χαρακτηρίζει τον ΠτΔ Προκόπη Παυλόπουλο, ως… «κήρυκα της αγωνιστικής αισιοδοξίας -που- με τα χαμογελαστά παιδάκια της ΕΛΠΙΔΑΣ και τον Γιάννη Αντετοκούνμπο (είναι σαν) να λένε στην ξενοκρατία, όχι ωρέ δεν θα σας περάσει».

Κατά το αρθρογράφο «τέτοιες ήταν και οι φυσιογνωμίες των αγωνιστών του 21, του Κολοκοτρώνη, του Παπαφλέσσα, του Υψηλάντη, του Νικηταρά, του Διάκου… (ενώ) ο σημερινός έλληνας κρύβει μέσα του το πολύτιμο DNA του αρχαίου έλληνα» (ο γράφων ομολογεί ταπεινά ότι του είχε διαφύγει πως η φυσιογνωμία του - συμπαθούς σε με - Προκόπη Παυλόπουλου, είναι κατ’ εικόνα και ομοίωση της φυσιογνωμίας των ηρώων του 21!)...

«Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά, πατέρα»;

Αυτό το ερώτημα, που απηύθυνε ο νεανίας στον πατέρα του πριν από 80 χρόνια ακριβώς, καθίσταται επίκαιρο και στις ημέρες μας. Κάποιος, που θα έβλεπε τους υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ να πανηγυρίζουν μετά το Eurogroup, θα είχε την ίδια απορία με αυτήν που είχε ο νεανίας το 1937.

Ηταν η εποχή που η μεταξική προπαγάνδα οργίαζε και συνέθετε ύμνους προς το καθεστώς. Γιατί, η επικεφαλίδα αυτού του άρθρου είναι στίχος από τον ύμνο της 4ης Αυγούστου. Και αν τότε, το δικτατορικό καθεστώς απαντούσε -με τη βεβαιότητα και τη σιγουριά που του παρείχε η απόλυτη εξουσία- πως ο Ι. Μεταξάς είναι η πηγή της χαράς και της ευτυχίας των Ελλήνων, η σημερινή συγκυβέρνηση αδυνατεί να εξηγήσει πειστικά τους πανηγυρισμούς της…

Ο κεραυνοβόλος έρωτας του ΣΥΡΙΖΑ για τη ΝΔ…

Ένα φάντασμα πλανάται τον τελευταίο καιρό πάνω από την πολιτική ζωή της χώρας: Όσα στελέχη της ΝΔ κάνουν αντιπολίτευση και συγκρούονται σκληρά με τον ΣΥΡΙΖΑ, βλάπτουν το κόμμα με την επιθετικότητα και την πολυπραγμοσύνη τους και έρχονται δήθεν σε αντιπαράθεση με άλλα στελέχη της ΝΔ, καραμανλικής προέλευσης, τα οποία συστήνουν σύνεση και μετριοπάθεια.

Το έργο ανεβαίνει με επιτυχία σε φιλοκυβερνητικά site, εφημερίδες και blogs στην υπηρεσία της εναγώνιας προσπάθειας του ΣΥΡΙΖΑ να δημιουργήσει εσωτερικό πρόβλημα στην ΝΔ, βλέποντας ότι καλπάζει στις δημοσκοπήσεις, ενώ οι ίδιοι έχουν γίνει χίλια κομμάτια, ο υπουργός Οικονομικών κρύβεται, ο πρώην υπουργός Παιδείας τσακώνεται με τον Πάνο Καμμένο και οι Παππάς -Βερναρδάκης συγκρούονται για το ποιος θα βρεθεί πιο κοντά στον αγαπημένο "Ηγέτη"…

I Can't Drive 55...

Sammy Hagar

Αλέξης: Ο σαμποτέρ της δημοκρατίας (Μέρος ΙΙΙ)

Η Ελλάδα πηγαίνει ολοταχώς σε μια νέα ανούσια σύγκρουση με τους τροϊκανούς, ενώ τα πράγματα βαίνουν από το κακό στο χειρότερο… και στο χείριστο. Η χώρα θα έπρεπε να έχει αποφύγει τη χρεοκοπία από το τέλος του 2014, και να είχε βγει στις αγορές, όπως είχε ετοιμαστεί, αλλά η νέα φερόμενη ως κυβέρνηση… η δήθεν… αριστερή, του Αλέξη του Τσίπρα, έλαβε  90 δισεκατομμύρια ευρώ από εκείνους που νυχθημερόν από την Ελλάδα βρίζει, ενώ από την Ευρώπη τους προσκυνά, κουνώντας νοητικά την ουρά του... 

Bonus παραμονής στην κρίση έλαβε από τους δανειστές, για να οδηγήσει ο ίδιος προσωπικά, με τις δεξιότητες που απέκτησε, μαθητεύοντας δίπλα σε παραβατικούς αγύρτες,  το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου και την εξαθλίωση του λαού, με έναν και μόνο σκοπό και στόχο -τη διατήρηση του εξυπηρετικού γι’ αυτόν χάους, τον διορισμό στο δημόσιο χιλιάδων άνεργων κηφήνων και με τους όρους αυτού του bonus υποτέλειας παλεύει να επιβιώσει, έχοντας όμως ήδη, ουσιαστικά χάσει το παιχνίδι… και με την  αβεβαιότητα να έχει εκ νέου επιστρέψει στις αγορές, όπως και ο φόβος, καθώς εκτιμάται ότι πάνω από 2 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν αποσυρθεί από τις τράπεζες από τρομαγμένους καταθέτες, από την αρχή του χρόνου…

Τις πταίει για την ζούγκλα της ασφάλτου;

Συγκλονισμένος κι εγώ από το φοβερό τροχαίο ατύχημα της εθνικής οδού, είπα να γράψω μια δυο σκόρπιες σκέψεις, που όμως με απασχολούν πολλά χρόνια τώρα, και που έχουν να κάνουν με το πώς και γιατί η μπανανία μας θρηνεί εκατόμβες νεκρών από τροχαία κάθε χρόνο.

Πως γίνεται δηλαδή κι εμείς, ο εξυπνότερος λαός του κόσμου να γινόμαστε άβουλα θύματα του Μολόχ της ασφάλτου και παρόλα αυτά να μην διορθώνεται τίποτα; Πως γίνεται και οι «κουτόφραγκοι», που όταν εμείς γράφαμε ποίηση αυτοί κυνηγιόντουσαν στα δένδρα, να οδηγούν σαν παναγίτσες; Είναι θέμα παιδείας, όπως λένε πολλοί; Μπα… δεν συμφωνώ. Και θα σας πω γιατί…

Η συλλογική μας άγνοια και το μακελειό της ασφάλτου…

Θα σας διηγηθώ μια μικρή ιστορία, η οποία εν πολλοίς ευθύνεται για τη χθεσινή αυτοκινητιστική τραγωδία. Αφορά σε ένα μικρό χωριό της Μακεδονίας με την ονομασία Αιγίνιο και ένα όραμα που ποτέ δεν έγινε πραγματικότητα. Το μακρινό 1987 αποφασίζουν ο Χάρης Θεοφράστου, ο γνωστός «αυτοκινητάς» της ΕΤ3 που «βάραγε» τα ταμπλώ των υπό δοκιμή αυτοκινήτων, μαζί με τους αδερφούς Στεργίου να πραγματοποιήσουν το όραμά τους για μια Ελλάδα συμμέτοχο στον υπέροχο κόσμο του παγκόσμιου μηχανοκίνητου αθλητισμού, μα, πάνω από όλα, μια Ελλάδα πιο ασφαλή.

Ξεκινάνε λοιπόν στο Αιγίνιο Πιερίας την κατασκευή μιας πίστας διεθνών προδιαγραφών. Σε χώρο άνω των 1000 στρεμμάτων του Δήμου Αιγινίου σχεδιάζεται μια αριστερόστροφη πίστα, η Ελληνική Πίστα Αγώνων Μηχανοκίνητου Αθλητισμού, με 8 αριστερές και 5 δεξιές στροφές, με ενδιάμεσους διαδρόμους για χρήση σε αγώνες καρτ και μοτοσυκλετών, με προδιαγραφές για dragstrips (οι «κόντρες» είναι επίσημο μηχανοκίνητο άθλημα, για όσους δεν ξέρουν), ενώ στον ευρύτερο χώρο υπήρχαν και δύο χωμάτινες πίστες για αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες…