Heaven...

Psychedelic Furs

Το μετέωρο βήμα του Αλέξη…

Όταν ήταν νεαρός Κνίτης, ο Αλέξης Τσίπρας ήταν βαθιά αντιαμερικανός. Μισούσε, όπως όλοι οι σύντροφοι του, κάθε τι το αμερικανικό. Συμμετείχε σε όλες τις πορείες από το Πολυτεχνείο προς την αμερικανική πρεσβεία στις 17 Νοεμβρίου, φωνάζοντας: «Αμερικάνοι, Φονιάδες των Λαών». Ή το άλλο αμίμητο σύνθημα της ΚΝΕ: «Ελλάδα, Κύπρος, Παλαιστίνη, Αμερικάνος δεν θα μείνει».

Βέβαια τα χρόνια πέρασαν. Ο νεαρός αριστερός, που είχε πάει στη Γένοβα το 2001 για να διαδηλώσει κατά της παγκοσμιοποίησης, έδωσε τη θέση του στον πρωθυπουργό ενός κράτους- μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ελλάδας, με τα τεράστια οικονομικά, κι όχι μόνον προβλήματα. Ο κ. Τσίπρας ως πρωθυπουργός έπρεπε να μάθει να συνεργάζεται ακόμα και με τους καπιταλιστές Αμερικανούς και την «ιμπεριαλιστική» ηγεσία τους. Ακόμα κι όταν πέρυσι κατά τη διάρκεια των αμερικανικών εκλογών, δήλωνε πως αν εκλεγεί ο Ντόναλντ Τραμπ στην αμερικανική προεδρία «ελπίζω να μην μας βρει κι αυτό το κακό». Το «κακό» μας βρήκε αλλά ο πρωθυπουργός, τεχνίτης στις πολιτικές κυβιστήσεις, δεν έχασε τον χρόνο του… 

Alexis is here to stay…

Eδώ και αρκετό καιρό είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι παρ’ όλη την καταστροφή που επέφερε στη χώρα ο Αλέξης και το freak show του, ο σοφός ελληνικός λαός παραμένει αμετανόητος, και σε μεγάλο μέρος του συνεχίζει να στοιχίζεται πίσω από τον Σύριζα.

Δεν είναι τυχαίο που εκατομμύρια Έλληνες τον ξαναψήφισαν τον Σεπτέμβριο του ’15, με κάπιταλ κοντρόλς, με κλειστές τράπεζες, με ατελείωτες ουρές στα ΑΤΜ, και με πρόσφατη την μεγάλη κωλοτούμπα του περίφημου δημοψηφίσματος, που τον κατέστησε διάσημο «πολιτικό απατεώνα» σε κάθε άκρη του πλανήτη. Χώρια όλα τα άλλα που είχε υποσχεθεί και τα οποία ουδέποτε σκέφτηκε καν να τα εφαρμόσει (751 ευρώ βασικό μισθό,  κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, κατάργηση του μνημονίου, κλπ κλπ)…

Διχάζω, άρα υπάρχω…

Η ιδέα της επιβολής προστίμων για παραβάσεις του ΚΟΚ με εισοδηματικά κριτήρια δεν είναι μία ξεκάρφωτη έμπνευση του αρμόδιου υπουργού που αποφάσισε να πρωτοτυπήσει. Εντάσσεται σε μία σχολή σκέψης που διατρέχει αυτήν την κυβέρνηση και είχαμε πολλές ευκαιρίες μέχρι τώρα να εκπλαγούμε δυσάρεστα με τη φιλοσοφία που τη διέπει. Γιατί είναι η αντίληψη των δύο αντίπαλων κόσμων.

Ας παρακάμψουμε εδώ τα πιθανά συνταγματικά προβλήματα που έχει η πρόταση αφού φαίνεται να καταργεί την αρχή της ισονομίας, ή ακόμα και τα πρακτικά θέματα που ανακύπτουν, αφού οι φοροφυγάδες βρήκαν άλλο ένα πεδίο όπου θα είναι οι κερδισμένοι. Ας μείνουμε στην ουσία – δεν τιμωρούν το αδίκημα αλλά τον οδηγό. Δηλαδή, τιμωρούν τον πλούτο...

«Νεο-αμερικανισμός» ή «νεο-αποικισμός»;

Ακούσαμε και είδαμε πράγματα και θαύματα, ενός άκρατου «νέο-αμερικανισμού» από τον πρωθυπουργό της χώρας μας. Η «αριστεροσύνη» μπήκε στη ναφθαλίνη. Τα εγκώμια «στις διαβολικές σκέψεις» του κ. Τραμπ, που φέρνουν καλά αποτελέσματα για το συμφέρον της χώρας, ήταν η έκπληξη της χρονιάς:Χαρές από τις δύο πλευρές και συνεχείς έπαινοι για το ότι η Ελλάδα δαπανά το 2% σε στρατιωτικές δαπάνες, είναι σταθερή και πιστή σύμμαχος του ΝΑΤΟ και των Η.Π.Α. και «ας παν στην ευχή τα παλιά».

Ευχές και εκκλήσεις για να έρθουν επενδύσεις από το «Αμέρικα», υποσχέσεις για ελάφρυνση του χρέους που θα κάνουν βέβαια οι ευρωπαίοι δανειστές εκτός από το Δ.Ν.Τ.. Αυτό βέβαια ταιριάζει να αγιάζεις με ξένα κόλλυβα!!! Πράγματα όμως χειροπιαστά ήταν μονάχα η αναβάθμιση της Σούδας και τωνF-16, με κόστος 2,4 δισ. ευρώ. Οι ευρωπαίοι για το χρέος σχολίασαν ουδέν νεότερο!!! Το Δ.Ν.Τ. αφού δεν θα συμμετέχει στις περικοπές του χρέους, εύκολο είναι να μιλάει στους ευρωπαίους «ρυθμίστε το χρέος της Ελλάδας»!!!

Private Investigations...

Dire Straits

Η δημοκρατία στη Δύση πνέει τα λοίσθια…

Από την εποχή που ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση και ήρθαν τα πάνω κάτω, το πιο ανησυχητικό φαινόμενο, χειρότερο και από την οικονομική ανέχεια, μοιάζει να είναι η στροφή της νέας γενιάς προς τον ολοκληρωτισμό, όπως αυτός εκφράζεται μέσα από τον δημαγωγικό και λαϊκίστικο λόγο κάποιων ακραίων κομμάτων.

Ενώ ανέκαθεν οι νέοι ήταν αυτοί που εξέφραζαν τον προοδευτισμό και οι ηλικιωμένοι τον συντηρητισμό, τα τελευταία στοιχεία που προκύπτουν από έρευνες και δημοσκοπήσεις (σε παγκόσμιο επίπεδο) δείχνουν ότι το παραπάνω «αξίωμα» έχει ανατραπεί...

Απαγόρευση της μπούρκα και στον Καναδά...

Για πρώτη φορά στην Βόρεια Αμερική, ψηφίστηκε νόμος που απαγορεύει την μπούρκα. Πρόκειται για τον Νόμο 62 που χθες βράδυ υπερψηφίστηκε στην Εθνοσυνέλευση του Κεμπέκ στον Καναδά, και που θα εφαρμόζεται από τον ερχόμενο Ιούλιο.

Ο συγκεκριμένος νόμος αναφέρεται στην απαγόρευση της κάλυψης του προσώπου γενικότερα, και δεν συγκεκριμενοποιεί την ισλαμική μπούρκα ή την νικάμπ, αν και όλη η πολιτική διαμάχη που μεσολάβησε είχαν αυτές ως επίκεντρο…

Η χολέρα είναι στο υπόγειο του Έλληνα…

Όταν ήμουνα μικρός είχα βρει ένα αλάνθαστο σύστημα να κερδίζω πάντα στους πολέμους που παίζαμε με τα στρατιωτάκια. Κατά διαολική σύμπτωση το ίδιο σύστημα χρησιμοποιεί ο πρωθυπουργός, τα στελέχη και οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ. Γι αυτό και η πιθανότητα να μην έχουν καμιά πολύ σοβαρή εκλογική επίπτωση από την αλλοπρόσαλλη πολιτική τους, είναι πολύ μεγάλη.

Το σύστημα που είχα σκεφτεί ήταν απλό. Ενώ όλοι οι άλλοι από απέναντι έστηναν κάστρα, τείχη, και παρέτασσαν τα στρατιωτάκια έτσι ώστε να είναι καλυμμένα από αυτά, εγώ έπαιρνα τα υλικά που είχα στα χέρια μου, τα σκόρπιζα όπως σκορπίζει κανείς τα ερείπια και πίσω ή μέσα στα ερείπια έβαζα τα στρατιωτάκια μου χύμα. Το σκεπτικό ήταν ακόμα πιο απλό: Τα κάστρα και τα τείχη γκρεμίζονται από τις γκαζές, τα σίδερα των κανονιών και τα λάστιχα που πετάγαμε ο ένας ενάντια στο στρατό του άλλου. Τα ερείπια πώς να τα γκρεμίσεις;

Το «αριστερός» ως επάγγελμα...

Παρακολουθώντας κάποιος τον πρωθυπουργό της χώρας κ. Αλέξη Τσίπρα να ταπεινώνεται μπροστά σε έναν αλαζόνα πρόεδρο των ΗΠΑ δεν μπορεί παρά να καταληφθεί από θλίψη και απελπισία για το μέλλον αυτού του τόπου.

Όμως όπως θα’ λεγε και ο Θουκυδίδης, είναι σύνηθες οι μικροί λαοί να υποχωρούν μπροστά στους ισχυρούς όσο τους επιτρέπει η αδυναμία τους και οι ισχυροί να προχωρούν όσο τους το επιτρέπει η δύναμή τους…