Θα μιλήσει κανείς για τις -απαραίτητες- συγκρούσεις;

* Στην Ελλάδα 3,8 εκατομμύρια «ενεργού πληθυσμού» στον ιδιωτικό τομέα (μισθωτοί γύρω στα 2,9 εκατομμύρια) συντηρούν 2,7 εκατομμύρια συνταξιούχους και γύρω στα 3 εκατομμύρια «μη οικονομικά ενεργό» πληθυσμό (ανήλικους, μακροχρόνια ανέργους κλπ.)

Αυτό είναι το πρόβλημα, που δεν είναι εύκολο ούτε να το θίξει κανείς.

(Όχι να συζητηθεί δημόσια και να λυθεί…)

* Και το χειρότερο: η ροή των νέων εργαζομένων που μπαίνουν στην αγορά εργασίας μειώνεται συνεχώς.

Ενώ η ροη των καινούργιων συνταξιούχων παραμένει αμετάβλητη… 

--Οι νέοι που μπαίνουν στην αγορά εργασίας μειώνονται, πρώτον λόγω δημογραφικής γήρανσης, δεύτερον γιατί και οι νέοι που έχουμε – και μάλιστα οι πιο άξιοι – όταν μπορούν φεύγουν στο εξωτερικό, και τρίτον, διότι τα νέα ζευγάρια είναι όλο και πιο απρόθυμα να κάνουν παιδιά. Πράγμα που «διασφαλίζει» ότι η δημογραφική συρρίκνωση συνεχώς θα επιδεινώνεται και στο μέλλον…

Κι αυτό είναι το δεύτερο πρόβλημα, που επίσης γνωρίζουν όλοι, αλλά δεν τολμά να θίξει κανείς…

Γύρνα τον κόσμο ανάποδα…

Τα παλιά καλά χρόνια τα πράγματα στην πολιτική μας σκηνή ήταν πιο απλά και πιο ξεκάθαρα.

Ο καθένας ήξερε ποιο κόμμα υποστηρίζει, και τι μέλλει γενέσθαι αν το κόμμα του κερδίσει στις εκλογές.

Ήταν οι εποχές των μπλε και πράσινων καφενείων, της μάχης για την αφίσα, και των σαρανταριών…

Δυο κόμματα εναλλάσσονταν στην εξουσία, και τα υπόλοιπα έγλειφαν τα κοκαλάκια.

Όποιος επιτήδειος ήθελε να «προσφέρει» στον τόπο (να ανέβει φορολογική κλίμακα δηλαδή), διάλεγε το ένα από τα δυο για να πολιτευτεί, και έτσι είχε πιθανότητες 50-50 να βολευτεί σε υπουργική ή κρατική καρέκλα.

Έκανε δηλαδή υπομονή 2-3 χρονάκια, άντε 5 το πολύ, και κάποτε γεύονταν νομοτελειακά και αυτός τα καλά της εξουσίας…

Επίθεση κατά της κυβέρνησης από Σαμαρά…

Σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού εξαπέλυσε από τη Θεσσαλονίκη ο τέως πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς μιλώντας σε εκδήλωση-παρουσίαση του βιβλίου «Που Πάμε;» του παλιού στενού συνεργάτη του Δημήτρη Βαρτζόπουλου.

«Χρωστάει παντού και μοιράζει χάντρες και καθρεφτάκια παραμονές των εκλογών» είπε χαρακτηριστικά αναφερόμενος στη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση, σημειώνοντας πώς «δεν είναι κοινωνική πολιτική, είναι νεοβαρβαρισμός»…

One More Cup of Coffee...

Eric Burdon

Οι μαύρες ώρες των "επιδοματούχων"…

Η αγωνία που θα περάσει η (μοναδική στην Ε.Ε.) τάξη των "επιδοματούχων Τσίπρα" δεν θα έχει τελειωμό. Το θρίλερ θα κλιμακωθεί  μετά τις ευρωεκλογές.

Λάθος κάνουν εκείνοι που πιστεύουν ότι τα χατίρια των Γερμανών (ως ευχαριστίες προς τον Αλέξη Τσίπρα για τα Σκόπια) θα μακροημερεύσουν. 

 

Οι δανειστές δεν θα χαριστούν στον Αλέξη Τσίπρα. Το ΔΝΤ θα βάλει το χεράκι του, προς μεγάλη χαρά των Γερμανών. Και οι  "ελαστικότητες" στις μονομερείς κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα κατά τη διαχείριση των (άνω του 3,5%) πλεονασμάτων, θα ανατραπούν.  

Βεβαίως η μονίμως αργοκίνητη Ε.Ε. και η ακόμη πιο χαλαρή Κομισιόν αφήνει περιθώρια να γίνουν  διανομές των "επιδομάτων φούσκα" ευρηματικότητας Τσίπρα…

Fighting in Iraq...

Black Angels

Και οι μετανάστες, κ. δήμαρχε;

Η διαχείριση του μεταναστευτικού είναι σαν τη διαχείριση των πυρκαγιών.

Τις πυρκαγιές τις θυμόμαστε κάθε καλοκαίρι, είτε στην αρχή της αντιπυρικής περιόδου είτε όταν οι φλόγες καταπιούν μερικές ακόμη χιλιάδες στρέμματα της έρημης χώρας. Το Μάτι εξαιρείται. Ηταν μια ανθρωποθυσία στον βωμό του ασυνάρτητου κράτους, την οποία, όσο κι αν την εξορκίζουμε, θα συνεχίσει να μας στοιχειώνει για χρόνια.

Το μεταναστευτικό το θυμόμαστε όποτε είναι σε έξαρση οι ροές κι όποτε η χώρα διασύρεται επειδή κάποιος ξένος δημοσιογράφος αποκαλύπτει όσα συμβαίνουν στην ανθρώπινη χωματερή της Μόριας, επίτευγμα του προοδευτικού ανθρωπισμού μας. Η καθημερινότητά του περνάει απαρατήρητη…

Άλλο Σαμαράς κι άλλο Τσίπρας…

Όταν ο Αντώνης Σαμαράς δεν υπολόγισε την όραση του για την πατρίδα

Τα γεγονότα είναι γνωστά. Το καλοκαίρι του 2012 ο πρωθυπουργός Α.Σαμαράς υπέστη αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Μάλιστα, κατά την προεκλογική περίοδο, τέσσερις φορές χρειάστηκε να του παρασχεθούν φάρμακα για να συνεχίσει τον αγώνα του.

Μετά τις εκλογές του Ιουνίου 2012, χειρουργήθηκε και οι θεράποντες ιατροί του συνέστησαν πολυήμερη ανάπαυση, για να μην υπάρξουν μετεγχειρητικές επιπλοκές.

Να θυμίσω στον αναγνώστη το πολιτικό περιβάλλον του καλοκαιριού του 2012. Είχε μόλις σχηματιστεί η τρικομματική κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας—ΠΑΣΟΚ—ΔΗΜΑΡ, που εκαλείτο να διαχειρισθεί μια τραγική κατάσταση.

Την εθνική οικονομία την κρατούσαν στην ζωή οι παλέτες με τα ευρώ που έστελνε με αεροπλάνα η ΕΚΤ. Η δε συμμαχία της επάνω με την κάτω πλατεία είχε εκθρέψει το τέρας του εθνολαϊκισμού, που διάβρωνε ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας.

Συγχρόνως, οι εταίροι-δανειστές πίεζαν για την λήψη μέτρων και την ψήφιση μεταρρυθμίσεων. Ο πρωθυπουργός Α.Σαμαράς κλήθηκε να λάβει μιαν απόφαση ζωής.

Η υγεία του ή η πατρίδα;

Brave New World...

Public Image Ltd.

Δέκα αλήθειες για τα fake news – και τη «λασπομαχία»!

Μερικές πολύ απλές αλήθειες:

Αλήθεια πρώτη: Το μόνο που μπορεί να συνετίσει – ή έστω να συγκρατήσει – τον Τσίπρα από την αυθάδεια, την αλαζονεία και την προκλητικότητα κατά των αντιπάλων του, στη Βουλή (και όχι μόνο), είναι αν ξέρει ότι θα του ανταποδώσουν τα ίδια!

Κι εκεί θα χρειαστεί να βρεθεί σε άμυνα και να δίνει «εξηγήσεις»!

Αυτό ακριβώς συνέβη στην συζήτηση της Βουλής την Τετάρτη. Το χόντρυνε ξανά. Του απάντησε στα ίσια ο Κυριάκος. Κι αναγκάστηκε την άλλη μέρα να βγάλει το… βιογραφικό του πατέρα του! Που τον εμφάνιζε περίπου ως «θύμα της χούντας».

Αλλά συλλαμβάνεται, ξανά, να λέει ψέματα…