Salt & Pepper...

Dope Lemon

Ghost Rider...

L'Epee

Monkey business! Ή αλλιώς: Συνέλθετε…

Κάποιοι έχουν χάσει την ψυχραιμία τους και ανοηταίνουν…

Προσωπικά δεν χρησιμοποιώ ποτέ μειωτικούς χαρακτηρισμούς για συνομιλητές μου.

Μπορώ να ειρωνευτώ. Σε ακραίες περιπτώσεις, μπορώ και να βρίσω.

Αλλά «υπάνθρωπο» ή «πίθηκο» - ή ο,τιδήποτε άλλο, με αληθινά ρατσιστικό υπονοούμενο - δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ μου!

Ούτε και πρόκειται. Ούτε και χρειάζεται. Τέτοιοι χαρακτηρισμοί ζημιώνουν μόνον εκείνους που τους χρησιμοποιούν - όχι εκείνους κατά των οποίων στρέφοντα. Μέχρις εκεί, όμως…

Τώρα, σε όλες τις γλώσσες υπάρχουν εκφράσεις - άκομψες μεν, που όμως βρίσκονται σε ευρεία χρήση - και οι οποίες ΔΕΝ κυριολεκτούνται!

Δηλαδή ΔΕΝ εννοούνται κατά κυριολεξίαν από εκείνο που τις εκφέρει, ούτε από εκείνον που τις «εισπράττει».

Για να επικαλεστώ δύο παραδείγματα από την καθημερινή καθομιλουμένη.

Πολλές φορές μεταξύ φίλων ή οικείων, όταν λέγεται κάτι που προκαλεί μεγάλη έκπληξη, ακούγεται η φράση:

-- Τι μου λες, ρε μαλάκα, δεν το πιστεύω…

Ή το παρεμφερές:

-- Τι μου λες, ρε πούστη μου!

Πολύ συνηθισμένες οι φράσεις αυτές, πολύ «αντιαισθητικές» μπορεί να πει κάποιος – καθόλου κομψές, εν πάση περιπτώσει – αλλά λέγονται πολύ συχνά μεταξύ φίλων! Δεν υπονοούν απολύτως τίποτε, ούτε γι’ αυτόν που τις λέει ούτε γι’ αυτόν που τις ακούει. Για την ακρίβεια είναι δηλωτικές μεγάλης οικειότητας μεταξύ τους…

Marinade...

Dope Lemon

Stonecutters...

Lemon Dope

Λαθρομεταναστευτικό: Θα τολμήσει ο Μητσοτάκης;

Φταις-δεν φταις, αν δεν μπορείς να παλέψεις, θα πεθάνεις"

Μπέρτολτ Μπρεχτ

"Γι' αυτό τζάκισες την χέραν σου Στρατηγέ Μακρυγιάννη;
Για να χορεύουν σέϊκ τα κωλόπαιδα;"

Ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος

Έξω από το τακτικό, εξωτερικό, γυναικολογικό-μαιευτικό ιατρείο μεγάλου περιφερειακού, κρατικού νοσοκομείου. Σε σχετικά κοντινή απόσταση υπάρχει hotspot. Έξι λαθροκουνέλες αναμένουν τυλιγμένες με τη μαντήλα, η οποία σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχει απαγορευθεί. Δημιουργούν γύρω βουητό με μιαν αλλαχακμπάρικη διάλεκτο. "Φουσκωμένες". Ηλικία όλων τους, κάπου 18-20 χρονών. Στην ίδια ηλικία, σχεδόν όλες οι δικές μας κοπέλες ξημεροβραδιάζονται στο facebook σε μια ναρκισσιστική αποχαύνωση γκομενίσματος.

Η ταινία του Γαβρά και το θράσος της Αριστεράς…

Έφεραν την Ελλάδα στα πρόθυρα της καταστροφής το καλοκαίρι του 2015 και με περισσό θράσος, σήμερα, γύρισαν ταινία που «ξεπλένει» τους φυσικούς αυτουργούς των όσων έγιναν τότε. Όμως, δεν πρέπει να απορούμε γι΄αυτό.

Πάντα το θράσος ήταν το χαρακτηριστικό της Αριστεράς. Η ευκολία με την οποία μετέτρεπε τους θύτες σε θύματα. Η ευκολία με την οποίαν εξάγνιζε τα εγκλήματα της. Πρωταγωνιστές σε αυτήν την αλλαγή των ρόλων οι διανοούμενοι αυτού του χώρου.

Βέβαια, πριν από πολλές δεκαετίες - στα ταραγμένα χρόνια που ακολούθησαν τον Εμφύλιο πόλεμο - επειδή οι μνήμες των όσων διέπραξαν ήταν νωπές, περίμεναν τριάντα χρόνια για να γίνουν οι ίδιοι από θύτες, θύματα.

Περίμεναν να εξασθενήσει η μνήμη των ανθρώπων…

Περί Γροιλανδίας…

Θα μου πείτε πως εδώ ο κόσμος καίγεται, στον Αμαζόνιο μάλιστα καίγεται κυριολεκτικά, οι Τούρκοι ξεσαλώνουν στο Αιγαίο, και όχι  μόνο, μια νέα οικονομική κρίση απειλεί τον πλανήτη, κι εγώ ασχολούμαι με τη… Γροιλανδία;

Την οποία έβαλε στο μάτι ο πολύς Τραμπ, δηλώνοντας ξεκάθαρα «πόσο κάνει… να πλΕρώσω»;

Με τους απανταχού αριστερίζοντες οπισθοδρομικούς και ανιστόρητους κήνσορες να δηλώνουν οργισμένοι με αυτή τη νέο-ιμπεριαλιστική αμερικανική κίνηση, που θέλει να καταστήσει μια «περήφανη χώρα» σε μια μεταμοντέρνα αποικία.

Είναι όμως παράλογη η πρόταση των Αμερικανών;

Give Me Honey...

Lemon Dope

Hey You...

Dope Lemon