Το μέλλον μας είναι μαύρο... κατάμαυρο!

Διαβάστε όλα όσα είπε ο Γιώργος Τράγκας, , στην εκπομπή του «Εν Αθήναις» στα «Παραπολιτικά FM»:

"Είναι ολοφάνερο ότι πρέπει να προσευχηθούμε. Η χώρα βουλιάζει από χιλιάδες μουσουλμάνους μετανάστες που περνάνε καθημερινά ανέλεγκτοι τα σύνορά μας. Ανάμεσά τους φυτεύονται σε διάφορες περιοχές, στα νησιά και στην ηπειρωτική Ελλάδα κομάντος, πράκτορες και σαμποτέρ των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων. Που σίγουρα θα δράσουν στην ώρα μηδέν ή θα δημιουργήσουν προϋποθέσεις για μια άνετη επικράτηση των γειτόνων.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη απλά παραδέχεται το πρόβλημα και διακεκριμένα στελέχη της αποδέχονται ότι καθημερινά περνάνε 800 με 1000 άνθρωποι αλλά δυστυχώς δεν μπορεί να γίνει τίποτα και για αυτό σηκώνουμε τα χέρια ψηλά.

Η χώρα θα διαμελιστεί είτε στα χέρια του Μητσοτάκη, είτε λίγο αργότερα. Αυτή την ώρα ψήνονται όλες οι προϋποθέσεις...

Το Τουίτερ, οι φρεσκοδιορισμένοι, και οι … νεκροί χρήστες του!

Δύσκολα τα πράγματα για τους πρόσφατα διορισμένους σε θέσεις συμβούλων, μετακλητών, διοικητών οργανισμών, κ.ά.

Ειδικά για όσους εκείνους πολέμησαν με ζέση την κυβέρνηση Σαμαρά από διάφορα μετερίζια (βλ. ΑνΕλ, Ποτάμι, κλπ).

Για όλους εκείνους δηλαδή που μέχρι τον περασμένο Ιούλιο ξημεροβραδιάζονταν στα σόσιαλ μίντια και δη στο Τουίτερ, για να κατακεραυνώνουν τους συριζαίους κυβερνώντες, οι οποίοι διόριζαν αβέρτα τον κάθε πικραμένο, αρκεί να δήλωνε προϋπηρεσία στα κινήματα, ή έστω αφισοκολλήσεις στο Πασόκ…

Ο τζερτζελές συνεχίζεται...

Μεγάλος ντόρος έγινε με τον διορισμό ενός 81χρονου παλαίμαχου της ζωής ως διοικητή νοσοκομείου, από τον υπουργό Υγείας Κικίλια.

Και καλώς έγινε.

Λείψανε δηλαδή οι νέοι καταρτισμένοι 30αρηδες, 40αρηδες, έστω 50αρηδες;

Όλοι αυτοί οι πολυπτυχιούχοι, μαστερούχοι, νέοι, που εγκαταλείπουν τη χώρα επειδή δεν μπορούν να βρουν πουθενά δουλειά άλλη από μπαρίστας ή ντελιβεράς;

Όπως η φίλη μου η Σούλα, που μου έλεγε τις προάλλες ότι ο γιος της που έχει μέχρι και διδακτορικό σε θέματα Διοίκησης Δημόσιας Υγείας, εργάζεται ως ντελιβεράς (με δικό του παπάκι) στο Πλαγιάρι της Θεσσαλονίκης!

Και εν πάση περιπτώσει, δεν ήξερε ο υπουργός ότι ο συγκεκριμένος ήταν πιο πριν στέλεχος των πσαικαζμένων του Μπάνου;

Εκείνου του μπατριώτη που αποτέλεσε το δεκανίκι του Σύριζα όλα αυτά τα μαύρα χρόνια, και που στο φινάλε το κόμμα του είχε πιο πολλούς διορισμένους απ' όσους ψηφοφόρους;

Δεν ήξερε, δεν ρώταγε;

Παρουσίαση βιβλίου Ο Ρομπέν των Αστών...

«Κοινωνία των Πολιτών» και… εργαλεία των «διακινητών»!

Μερικές σκέψεις για την πρωτοβουλία Μητσοτάκη σχετικά με τα 4000 «ασυνόδευτα παιδιά».

Δεν είναι απλό. Και δεν αντιμετωπίζεται με «αφορισμούς» υπέρ ή κατά…

·       Πρώτον, ΔΕΝ είναι το κύριο πρόβλημα αυτό! Όταν μια χώρα την εκβιάζουν με ανεξέλεγκτες ροές λαθρο-εισβολής - και δεν μπορεί να τις ανακόψει, σημαντική δεν είναι μια, έστω και «κρίσιμη» ανθρωπιστική πτυχή. Αλλά όλο το πρόβλημα…

Δεν μπορούμε να δίνουμε δυσανάλογη έμφαση στα «ασυνόδευτα», όσο συνεχίζονται οι ροές! Γιατί όσα κι αν καταφέρεις να περιθάλψεις, θα σου έλθουν πολύ περισσότερα. Η χώρα δέχεται λαθρο-εισβολή, τα νησιά βουλιάζουν (για κάθε έναν που φεύγει προς την ενδοχώρα έρχονται δύο) – αυτό είναι το μείζον ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΕΘΝΙΚΟ πρόβλημα.

Μη χάνουμε τις προτεραιότητές μας…

Τα Γλυκά Απελπισμένα σου Αντίο....

Διάφανα Κρίνα

Πως την έχουν δει τη δουλειά; Ποιόν δουλεύουν;

Την περασμένη εβδομάδα, ένας καλός φίλος, ενθουσιασμένος με την… κανονικότητα στην οποία έχει επιστρέψει η χώρα με έψεξε γιατί ασκώ αυστηρή κριτική στους χειρισμούς της κυβέρνησης για το λαθρομεταναστευτικό και υπογράφω διακηρύξεις διαμαρτυρίας, από κοινού με άλλους Έλληνες.

«Μα τι θέλετε επιτέλους; Κλειστές δομές ζητάτε, αυτό αποφάσισε και η κυβέρνηση! Δεν σου άρεσαν ούτε τα νέα μέτρα;» με ρώτησε απορημένος. Λίγο έλειψε να τον αρπάξω.

«Όταν λέμε κλειστές εννοούμε κλειστές. Όχι μισάνοιχτες και με μιναρέ» του απάντησα.

«Κλειστές για όλους! Πρόσφυγες, ««πρόσφυγες», λαθρομετανάστες, αιτούντες και μη αιτούντες, με διαβατήρια ή χωρίς διαβατήρια. Περιορισμός στο δικαίωμα μετακίνησης για όλους όσους μπαίνουν παράνομα στη χώρα, έως ότου κριθεί τελεσίδικα και κατά περίπτωση το δικαίωμα χορήγησης  άσυλου. Υπό την προυπόθεση πάντα, μιας πολύ αυστηρής ερμηνείας της σχετικής ευρωπαϊκής οδηγίας.

Γιατί αν στις 10 αιτήσεις εγκρίνονται οι 7, ζήτω που καήκαμε. Έτσι όπως ερμηνεύονται σήμερα οι διατάξεις κι εγώ να ζητήσω άσυλο επειδή με κυνηγάει, λόγου χάριν, ο σπιτονοικοκύρης μου, θα θεωρηθώ …ευάλωτος και θα το πάρω»…

Ο Μαρξ, οι (λαθρο)μετανάστες, και οι γιαλαντζί αριστεροί…

Ρωτάς τον άλλον γιατί και πως είναι αναφανδόν υπέρ της λαθρομετανάστευσης στη χώρα μας και σου απαντάει: «μα είμαι αριστερός αφού… οι πρόσφυγες κι οι μετανάστες είναι αδέρφια μας»!

Τώρα το τι σόι αριστερός είναι κάποιος που αγνοεί βασικό μαρξισμό, μόνο στην Ελλάδα το ρωτάμε.

Ειδικά από τότε που ο «αριστερός» και «ριζοσπαστικός» Σύριζα ήρθε στα πράγματα, με τον αρχηγό του τον επαναστάτη να αμφιβάλλω πολύ αν άνοιξε ποτέ οποιοδήποτε βιβλίο περί μαρξισμού, πόσο δε μάλλον να διάβασε τον ίδιο τον Μαρξ.

Πάρε τώρα τηλέφωνο…

Άφησες να επιβάλουν 99 χρόνια σκλαβιάς στα παιδιά σου, παραχωρώντας την κηδεμονία της χώρας σου σε ξένους.

Άφησες να υποβαθμίσουν τη ζωή σου φορολογώντας και τον αέρα που αναπνέεις για να μοιράζουν τα λεφτά σου στα κολλητάρια τους που διορίζουν από την πίσω πόρτα.

Άφησες να σου πάρουν τα ακίνητα για μια μπουκιά ψωμί.
Άφησες να σου δίνουν τα λεφτά σου με το σταγονόμετρο την ώρα που οι μαφιόζοι τα έσπρωχναν έξω με τη Western Union κι ο φαλακρομυτόγκας στην Ελβετία.
Άφησες να σε κάνουν ζήτουλα του πλανήτη παζαρεύοντας ελεημοσύνη με διαπραγματευτή ένα παλιάτσο μισθοφόρο του Σόρος…

Ο καταλληλότερος για Πρόεδρος της Δημοκρατίας...

Δεν πολυπαρακολουθώ την "προεδρολογία", ούτε την "ονοματολογία" που συνήθως την συνοδεύει κάθε φορά που πάμε για εκλογή νέου προέδρου.

Το εν λόγω αξίωμα, όσο σημαντικό κι αν είναι, δεν παύει να είναι συμβολικό, οπότε στην ουσία είτε έχουμε πρόεδρο τον τάδε ακαδημαϊκό διανοούμενο, είτε την δείνα μοντέλα, δεν τρέχει και τίποτα.

Εδώ έχουμε μαϊντανούς σελέμπριτι που μας εκπροσωπούν στις Βρυξέλλες για καίρια ζητήματα, και θα κολλήσουμε στον πρόεδρο;

Παρ' όλα αυτά, προσωπική μου πεποίθηση είναι πως τη θέση αυτή πρέπει να την καταλαμβάνει ο καλύτερος των καλυτέρων. Και έχουμε τέτοιους αρκετούς.

Κάτι όμως που δεν συμβαίνει συνήθως, μιας και η ψηφοθηρική διάσταση του θέματος οδηγεί πολλές φορές σε λάθος επιλογές, ή ακόμη και σε κοστοβόρους συμβιβασμούς...